(D)
ผมประมูล...ตะกรุดทองแดง ยาว 3.5 นิ้ว ของหลวงปู่ทิมวัดระหารไร่ ปี 13 มาได้สมใจกับที่ต้องการหามานานครับ ปิดประมูบปั๊บโอนเงินให้ในวันรุ่งขึ้นตอนเช้าครับ ผู้ตั้งประมูลก็สุดยอดเลยครับส่งของให้เช้าวันนั้นเลย รอของครับพรุ่งนี้ประมาณ 09.00 - 09.30 น. ตะกรุดมาถึงผมแน่นอนครับ
..............วันรุ่งขึ้น เวลาประมาณ 09.20 น. บุรุษไปรษณีย์เจ้าประจำ (สนิทกันครับ) จอดรถแล้วพรวดเข้ามาในบ้านเลยครับ ถามว่าวันนี้รอรับไปรษณีย์อยู่บ้างหรือเปล่า ผมชักงงกับคำถามครับแต่ตอบไปว่าใช่แล้วผมรอของอยู่ชิ้นหนึ่ง ไปรษณีย์บอกว่าตอนออกมาจากไปรษณีย์ผมก็เห็นของพี่แล้ว ขับมอเตอร์ไซค์มาตรงสี่แยกไฟแดงก่อนถึงบ้านผม 1 กม. เหลือบมองก็ยังเห็นอยู่ แต่ตรงปากซอยเข้าบ้านมาเหลือบไปไม่เห็นของแล้วและเค้าตกใจมาก ขับมอเตอร์ไซค์วนหา 3 รอบก็ไม่เจอและรีบมาบอกผมนี่แหละ บ๊ะแหล้วววว...เจอเข้ากับตัวเองแล้วครับ แต่ผมมั่นใจอย่างหนึ่งครับว่าบุรุษไปรษณีย์คนดีทำของหายจริง ๆ ไม่มีแอบของหรือหมกเม็ดมานาน เพราะรู้จักกันมานาน นิสัยดีมาก ๆ ปีใหม่ สงกรานต์ ตรุษจีน ผมก็มอบของให้เขาตลอด และเขาก็น่าสงสารมากครับ เพื่อความแน่นใจผมเลยเปิดเวปจีพระให้เค้าดูครับ ให้ดูรายการที่ผมประมูลได้ว่าเป็นอะไร ราคาเท่าไหร่
....................โชคดีอีกอย่างครับ ที่เจอผู้ตั้งประมูลที่ดีครับ เพราะหลังจากที่ท่านส่งพระแล้วท่านก็ให้ fb. ทันทีพร้อมแจ้งเลขที่ ems. มาให้พร้อมกันครับ เลขที่ที่แจ้ง ems. ตรงกันกับเอกสารใบนำจ่ายของไปรษณีย์ครับ เลยสรุปว่าใช่
................... เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์แสดงความรับผิดชอบครับ ดูราคาพระที่ผมเช่ามาแล้วก็ถอนหายใจครับ แต่บอกว่าขอเวลา 2 วัน เผื่อได้ของคืนจากคนที่เจอ หากไม่ได้คืนเค้าจะรับผิดชอบให้เต็มตามจำนวนที่ผมจ่ายเงินไปให้ผู้ตั้งประมูลครับ
.................. ด้วยความไม่สบายใจครับ ผมจึงขับมอเตอร์ไซค์ขับรถย้อนไปตรงแรกที่ไปรษณีย์เห็นของ ขับวน 2 รอบก็ไม่เจอ ได้แต่ยกมือขึ้นพนมเหนืออกและหันหน้าไปทางวัดระหารไร่ครับ อธิษฐานถึงหลวงปู่ทิมครับ ขอท่านว่าหากผมจะได้เป็นเจ้าของตะกรุดดอกนั้นจริงแล้ว ขอบารมีหลวงปู่ทิมบันดาลให้ผมได้ตะกรุดดอกนั้นด้วยนะครับ
.................. วันรุ่งขึ้นตอนเช้าประมาณ 09.10 น. ไปรษณีย์คนเดิมขับมอเตอร์ไซค์มาที่บ้านดั่งเช่นเดิม ๆ พร้อมตะโกนลั่นมาครับว่าเจอแล้วครับพี่เจอแล้วววววววววววววววววว.......... ดีใจสุด ๆ กันทุกฝ่ายครับ ไปรษณีย์แจ้งว่า เย็นวันนั้นมีคนขับซาเล้งรับซื้อกระดาษเก่า ๆ แต่งตัวโทรม ๆ เข้ามาในไปรษณีย์และได้นำกล่องพัสดุมายื่นให้เจ้าหน้าที่และบอกว่าไปรษณีย์ทำตกไว้ พยายามเรียกแล้วแต่ไม่ได้ยิน พอตัวเองทำธุระเสร็จจึงนำมาคืนให้ (ผมดูสภาพกล่องพัสดุยังเนี้ยบมาก ๆ ครับ ไม่มีรอยขูดขีดหรือร่องรอยกาะแกะเลยครับ) ผมถามไปรษณีย์ว่าจำลุงคนนั้นได้หรือเปล่า เค้าบอกว่าไม่มีใครจำได้เลยเพราะตอนนั้นไปรษณีย์ยุ่งมาก ลุงแกมายื่นให้แล้วก็ไปเลย) เพราะผมตั้งใจว่าจะไปหาแกว่าจะขอบคุณและให้รางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ ครับ
............... ดีใจมากกับเหตุกาณ์ที่เกิดขึ้นครับ ผมเห็นอะไรหลาย ๆ อย่าง บนโลกอันวุ่นวายนี้ครับ
** บุรุษไปรษณีย์ผู้ที่มีความรับผิดชอบ มีจรรยาบรรณและมโนธรรมสำนึก บุรุษไปรษณีย์ที่ดีก็มีเยอะมาก ๆ ครับ
** คนขับซาเล้งรับซื้อกระดาษเก่า ใช่ว่าจะเป็นคนเห็นแก่ได้เสมอไปหรอกครับ น้ำใจประเสริฐอย่างลุงคนนี้ยังมีครับ หากินลำบากยังไงก็ไม่เบียดเบียนคนอื่น ผมขอยกย่องน้ำใจคุณลุงซาเล้งท่านนี้จริง ๆ ครับ (เสียดายครับ ไม่ทราบว่าลุงเป็นใคร)
*** บารมีหลวงปู่ทิมวัดระหารไร่ ที่ผมนับถือและบูชา ท่านศักดิ์สิทธิ์มาก ๆ ผมศรัทธาหลวงปู่มาก ๆ ครับ | 
[อ. 18 พ.ค. 2553 - 09:05 น.]