(D)
มื้อนึง ชาวบ้าน มาซ่อยกันเฮ็ดงานอยู่วัด เฮ็ดงานไปคุยกันไป แล้วกะชวนกันเล่นทวยกัน
พ่อเฒ่านึง ถามว่า
แม่มันฮ้องอี้อี้ ลูกมันพี่ ลั่นตั้น ลั่นตั่น
แม่นหยัง?
พ่อเฒ่านึง ตอบว่า
หมูกินฮำ ....
" บ่แมน ...... บ่มีไผตอบได้...ทวยแก้ว่า
อี่น้อย ๆ แก่ไส้ลอดขอน...แมนหยัง?
มดขนไส้ขี้กะปอม พะนะ พอใหญ่นึงเลาตอบ...
.. บ่แมน ..ตอบบ่ได้..กะเฉลย
อี่น้อย ๆ แก่ไส้ลอดขอน กะคือ กระสวยต่ำหูก นั่นตั้ว
แม่มันฮ้องอี้อี้ ลูกมันพี่ ลั่นตั้น ลั่นตั่น กะคือ ไนปั่นด้าย นั่นเด้
ทวยแก้กัน ได้คำตอบเรียบร้อยแล้วกะเริ่มคำทวยใหม่ว่า
ผู้ญิงไปได้หลาย ผู้ชายไปได้หน่อย เด็กน้อยไป บ่ได้จักเม็ด แมนหยัง?
บ่มีไผตอบได้จักคน กะยังว้า กะยังว่า แล้วกะบ่มีไผมีคำทวยแก้ซั่มแหม ทุกคนยอมแล้ว สิให้พ่อเฒ่านั่นเฉลย เลากะบ่เฉลย
พอดีเณรเมี่ยง ย่างมา ฟังคำทวยเรียบร้อยกะเลยตอบว่า
บักหญ้าฝืด (หญ้าเจ้าชู้) แมนบ่
. (ผู้ญิงนุ่งซิ่นล่าม ๆ บักหญ้ามันปักหลาย, ผู้ชายนุ่งซ่งบักหญ้ามันปักหน่อย, เด็กน้อยมันบ่นุ่งอี่หยัง บักหญ้าเลยบ่มีบ่อนสิปัก)
แมน ....พ่อเฒ่านั่นเลยทวยต่อว่า
อยู่โคกสร้างถ้วย อยู่ห้วยสร้างมอง อยู่หนองกองก้น แมนหยัง
เณรเมี่ยงกะตอบว่า
อยู่โคกสร้างถ้วยกะคือ มดลิ้นเฮ็ดขวย ,อยู่ห้วยสร้างมอง กะคือ แมงย่างซิ้นเฮ็ดฮัง (แมงมุมชนิดหนึ่ง), อยู่หนองกองก้น กะคือ หอย แมนบ่
แมน ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า
นอนเว็น ขี้ค่ำ นอนต่ำขี้สูง แมนหยัง
เณรเมี่ยงกะตอบว่า
นอนเว็นขี้ค่ำ กะคือ กะต่าย , นอนต่ำขี้สูง กะคือ ขี้ไก่เดียน แมนบ่
แมน ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า
สี่ขายั้งธรณีแอะแอ่น อ้าปากขึ้นเทิงฟ้า คาบงา แมนหยัง
เณรเมี่ยงกะตอบว่า
ข้องใส่ปลา แมนบ่
แมน ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า
เฒ่าสองเฒ่า บังเล้า บ่เห็นกัน แมนหยัง
เณรเมี่ยงกะตอบว่า
หูสองข้าง แมนบ่
แมน ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า
นั่งสูงกว่ายืน แมนหยัง
เณรเมี่ยงกะตอบว่า
หมากะแมน แมวกะแมน ถืกบ่
ถืก ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า
หางอยู่ใต้ฮูดาก แมนหยัง
เณรเมี่ยงกะตอบว่า
หางกะเตี่ยว แมนบ่
แมน ....พ่อเฒ่านั่น เริ่มอุกอั่งคิงฮ้อนแล้วเด้ ถามหยังกะตอบได้เหมิดเว่ย คำทวยนี้ล่ะต้องอยู่หมัดแน่ ๆ เลย กะทวยต่อว่า
กาบินไป กาฮ้อง กาบินมา กาหลง แมนหยัง
เณรเมี่ยงกะตอบว่า
กาหลง กะ กงหลา ท่อนั่นตั้ว ถืกบ่
ถืกยุ ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า
นั่งค่อม่อ มีแข้ว ล่ะ แมนหยัง
เณรเมี่ยงกะตอบว่า
นั่งค่อม่อ มีแข้ว.....กะต้องเป็น แมวขี้ แมนบ่
แมน ....พ่อเฒ่านั่น เลาสิเหมิดคำทวยแล้ว กะเลยว่า
เอ้า มีแต่พ่อใหญ่ทวยฝ่ายเดียว เณรเมี่ยงลองทวยมาเบิ่งกะดู๊ ว่าซั่น
เณรเมี่ยงเลากะได้เรียนธรรมเรียนบาลีเนาะ กะเลยถามว่า
สัพพี สัพพัง ดังวา คุชลามิคา แมนหยังเอ๋า
พ่อเฒ่านั่น กะว่า
สัพพี กะคำพระสวดให้พรนั่นแหล่ว
บ่แมน มันบ่ง่ายปานนั่นดอก พ่อใหญ่เอ้ย..คึดเบิ่งใหม่
พ่อเฒ่านั่น คึดแล้วคึดอีก กะคึดบ่ออก ตอบแล้วตอบอีก กะตอบบ่ถืก สิทวยแก้ เพื่อที่สิให้เณรเมี่ยงเฉลย เณรเมี่ยงกะตอบได้เหมิดเอาโลด
กลิ้งขู่หลู่ เห็นขี้หยุดจ่ะ แมนหยัง
กวักอักไหม หาขี้ไหม (พอเห็นขี้ไหมกะหยุดแล้วกะเอาขี้ไหมออก)
บ่กิน บ่ขี้ มีแต่ปี้ท่าเดียว แมนหยัง
บี้ (ฝักหลอกที่เอาไว้ทำพันธุ์แล้วมันเป็นแมงบี้นั่นหนา)
บักน้อย ๆ แก่ผ้าแดงลอดขอน แมนหยัง
แย้ (ท้องแย้ลายแดง ๆ คือผ้า)
เหล็กแดง แทงดิน แมนหยัง
มันแกวแดง
ดำคือหมี แฮ่งตี แฮ่งกัด ดำคือหมัด แฮ่งกัด แฮ่งตี แมนหยัง
ดำคือหมี แฮ่งตี แฮ่งกัด กะคือ สิ่ว ดำคือหมัด แฮ่งกัด แฮ่งตี กะคือ ค้อนตอกสิ่ว
โก่งโค้งโน่ง ข้วมท่ง สามแสน ผู้ได๋ทวยแม่น ให้แหวนวงนึง
ฮุ้งกินน้ำ
ต้นท่อเข็ม ใบเต็มน้ำ แมนหยัง
ผักแว่น
อ่อล่อ ท่อโป้มือ พือไปทั่วท่ง แมนหยัง
หน่วยตา
บักหัวโล้น โตนน้ำแต่เดิ่ก แมนหยัง
กะบวยตักน้ำ
บักน้อย ๆ โตนตั่งคอหัก หมาโตนสัก แมงวันแตก พืง แมนหยัง
ขี้
สัตว์สี่ขา หน้าสั้น ฮ้องสนั่น เสียงไกล แมนหยัง
อึ่ง
ต้วยก้น บ่ให้ว่าต้นก้วย แมนหยัง
เช็ดขี้มูก
.
ในที่สุด กะเลยบ่ฮู้คำเฉลย
เณรเมี่ยงกะบอกว่า คันอยากฮู้คำเฉลย กะให้หาแนวกินแซบ ๆ เฮ็ดลาบเทาแซบ ๆ มาถวาย เด้อ จั่งค่อยสิบอก พะนะ
นั่นล่ะ ชื่อเสียงของเณรเมี่ยง กะเลยเริ่มขจรขจายไกล ซั่นตี้ล่ะ |
[ศ. 22 พ.ค. 2552 - 08:20 น.]