(D)
เอาเลยเพื่อน...ชนแก้ว...หน่อยเป็นไง
ที่ห่างหาย...ไม่พบกัน...มานานแล้ว
จากกันไป...หลายปี...ไร้วี่แวว
ให้หมดแก้ว...แล้วกัน...นาน ๆ ที
เดี๋ยวหมดแก้ว...เดี๋ยวยก...เดี๋ยวชน
แต่ละคน...ออกอาการ...ประมาณนี้
บ้างคอพับ...คออ่อน...อ๊วกก็มี
แล้วแบบนี้...ใครจะทน...คนอย่างเรา
เรายังพริ้ว...ดื่มได้...สบายมาก
จะลำบาก...ก็แต่เพื่อน...เหมือนมอมเขา
อย่าไปฝืน...ค่อย ๆ กิน...รินเบา ๆ
เดี๋ยวเพื่อนเมา...เผลอหลับ...กลับบ้านไกล
เฮ้ย ! นาย...ไม่เห็นเมา...เหมือนเขาเลย
เห็นเพื่อนเอ่ย...สอบถาม...ด้วยความสงสัย
นายนี่แกร่ง...คอแข็ง...กว่าใคร ๆ
เพื่อนไม่ไหว...ต่างยอม...พร้อมใจกัน
จะให้เมา...อย่างไรไอ้...เพื่อนเกลอ
ก็นายเผลอ...ให้เราชง....เหล้าตรงนั้น
แก้วนายเข้ม...แก้วเราบาง...คนละอย่างกัน
แล้วอย่างนั้น...จะให้เมา...เทียบเท่าใคร | 
(
[จ. 25 พ.ค. 2552 - 21:34 น.]