| หัวข้อกระทู้ : แด่เพื่อน...มิตรแท้......และตัวเรา......................... |
 (D)
มนุษย์นี้..ทั้งปวง..มีง่วงหาว..
มีชั่วคราว...ค้างคืน...มีมึนหัว..
หากเหนื่อยนัก..พักหน่อย..คอยตื่นตัว...
แล้วดันหัว..ตั้งโด่...โชว์อีกที.........
ทางข้างหน้า..ยาวไกล..ไปไม่จบ...
หากค้นพบ..ไขว่คว้า..อย่าหลีกหนี..
ทำอย่างไร..ก็ได้...ขอให้ดี......
แล้วชีวี...จะสุข...กันทุกคน........
อุปสรรค..มีแน่..ต้องแก้ไข...
อย่าท้อใจ..มันมา..อย่าสับสน..
ค่อยๆคิด...ทุกทาง..อย่างอดทน..
มันจะจน..อดตาย..ให้มันเป็น.....
ขอเพียงแต่..สู้ต่อ..อย่ารอฝัน...
เทพประทาน...นานที..ไม่มีเห็น.....
ต้องสู้ด้วย..แรงเรา..ทุกเช้าเย็น..
จะรำเค็ญ..หรือโชคดี..อยู่ที่เรา.......
อันมนุษย์..สุดที่ปาก..อยากจะพูด...
เราต้องหยุด..เลโล..อย่าโง่เขลา......
คบมิตรแท้..ปรึกษา..หาเรื่องราว...
ขืนไปเฝ้า...มิตรเทียม...เตรียมตัวตรม....
อันมิตรดี..มีสัมพันธ์..นั้นยิ่งใหญ่...
เหนืออื่นใด...จำเพราะ...ความเหมาะสม..
อย่าก่อเกิน..เงินเกี่ยว...เดี๋ยวจะตรม...
ค่านิยม..ต้องใจ..มีให้กัน...
หากหนทาง..ขวางด้วย..ห้วยหนองเหว....
เจอมิตรเลว...คบหา...อย่าหุนหัน...
ค่อยๆถอย..คอยหลบ....อย่าพบพาล
.
มุ่งสร้างสรรค์..เดินหน้า..หามิตรดี.....
มีใครหรือ..ถือสุข..ไปทุกอย่าง......
ยามอ้างว้าง...ตั้งท่า..หาทางหนี......
เหงาไม่ได้...ใจมันร้อง..หาของดี...
สองสามที..แล้วค่อยกลับ..หลับเป็นตาย......
มนุษย์นี้...ดีโด่..ยังโงหัว..
ยามเร่งรัว..ถี่ห่าง..ถ้ายังไหว.....
คงชุ่มชื้น..รื่นตัว..ชัวร์ชื่นใจ...
คงอยู่ได้....ด้วยใจมั่น......มันส์ส์.....จริงเอย
 |
|
|