กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : *** รายการ " คุยกันทั้งวัน....เช้ายันดึก "ตอน "....เพื่อนครับ

(D)

สวัสดีครับพี่ๆทุกๆท่าน............วันนี้อาจจะข้อมูลน้อยไปหน่อยน้ะครับ
พอดีผู้ใหญ่ที่ผมนับถือท่านหนึ่งเสียชีวิตเมื่อคืน ครับ
เลยวิ่งวุ่นพึงกลับมาอาบน้ำเดี๋ยวไปใหม่ครับ....หากขาดสีสันบ้างอย่าว่ากันน้ะครับ....อิอิอิอิ

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:04 น.]

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:14 น.] #668199 (7/105)

(D)
เพื่อนบางคน...อาจคอยมองดูคุณอยู่แบบห่างๆ แต่ไม่กล้าแสดงออก
แต่เพื่อนบางคน...อาจจะเข้ามายุ่งกับคุณโดย เพราะเขาเป็นคนกล้า

เพื่อนบางคน...อาจทำทุกสิ่งทุกอย่างให้คุณได้ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
ในขณะที่เพื่อนบางคน...ไม่ได้ยินคำขอร้องของคุณด้วยซ้ำ

เพื่อนบางคน...อาจพูดอะไรตรงๆ กับคุณเพราะรัก
แต่เพื่อนบางคนของคุณ...อาจพูดแต่คำหวานๆ ซึ่งแฝงไปด้วยความน่ากลัว

เพื่อนบางคน...อาจเหมือนคนที่ไม่อดทน มักบ่นอะไรเล็กๆ น้อยๆ เสมอ
แต่จริงๆ แล้วเขา...อาจเป็นคนที่มีความอดทน มากกว่าที่คุณคิดเสียอีก

เพื่อนบางคน...อาจไม่เคยมีความลับกับคุณ อาจแม้กระทั่งให้คุณอ่านไดอารี่แสนหวงของเขา
แต่เพื่อนบางคน...อาจไม่เคยแม้แต่จะเล่าเรื่องชีวิตส่วนตัวให้คุณฟัง

เพื่อนบางคน...อาจไม่เคยโทรศัพท์หาคุณเลย มีแต่คุณเท่านั้นที่มัวแต่โทรหาเขาทุกวัน
เพื่อนบางคน...อาจโทรมาหาคุณได้โดยที่คุณไม่ต้องขอร้องเลยด้วยซ้ำ

เพื่อนบางคน...อาจจะอยู่เคียงข้างคุณ ในยามที่คุณต้องการใครซักคน
โดยที่ไม่มีใครขอ
แต่เพื่อนบางคน...ไม่อาจแม้แต่จะรับรู้ความรู้สึกของคุณได้

เพื่อนบางคน...อาจถึงขนาด นั่งร้องไห้กับคุณ
ในขณะที่อีกหลายๆ คน...ไม่สนด้วยซ้ำว่าคุณกำลังอยู่ที่ไหน

เพื่อนบางคน...อาจเคยทำผิดกับคุณบ้าง แต่เขาก็ยังพยายามที่จะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
ในขณะที่เพื่อนบางคน...ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำผิดต่อคุณ

เพื่อนบางคน...อาจหมายความตามที่เขาพูด เช่น ขอโทษก็คือขอโทษ
ในขณะที่เพื่อนบางคน...พูดขอโทษ แต่หมายถึงสมน้ำหน้า

เพื่อนบางคน...อาจจำได้ว่าพยายามโทรหาคุณข้ามวันข้ามคืน ถึงแม้ว่าเขาจะติดต่อคุณไม่ได้ แต่ก็ยังคงพยายาม
ในขณะที่เพื่อนบางคน...อาจจำได้ไม่เกินครึ่งวันด้วยซ้ำว่าคุณโทรหาเขา

เพื่อนบางคน...อาจเหมือนคนที่มีอารมณ์แปรปรวน อาจทำอะไรที่คุณคาดไม่ถึง
แต่ไม่แน่เขา...อาจเป็นน้อยกว่าคุณก็ได้ เพียงแต่คุณไม่รู้ตัว

เพื่อนบางคน...อาจชอบอยู่กับกลุ่มคนเยอะๆ ที่สนุก เฮฮา
แต่เพื่อนบางคน...อาจจะภูมิใจกับกลุ่มเพื่อนเล็กๆ ที่อบอุ่นมากกว่า

เพื่อนบางคน...อาจมัวนั่งเงียบๆ จนให้คุณไม่อาจรู้ได้ว่า เขากำลังคิดอะไรอยู่
แต่ในขณะที่เพื่อนบางคน...พูดมากเสียจนคุณรำคาญ

เพื่อนบางคน...อาจอยากให้คุณรับรู้ความรู้สึกจากเขาทางสายตา
แต่เพื่อนบางคน...อาจเดินมาบอกความรู้สึกกับคุณด้วยตัวเอง

เพื่อนบางคน...อาจจะไม่มีการแสดงออกใดๆ ทั้งสิ้น แม้ว่าคุณจะทำให้เขาเสียใจเพียงใด
แต่ในขณะที่เพื่อนบางคน...อาจเดินเข้ามาต่อว่าคุณ จนคุณไม่เหลือซากก็ได้

เพื่อนบางคน...สามารถอ่านใจคุณได้
ในขณะที่อีกหลายๆ คน...ไม่อาจรับรู้และเข้าใจ ความรู้สึกของคุณได้ แม้ว่าคุณจะบอกเขาไม่รู้กี่ครั้งแล้วก็ตาม

+++ แล้วคุณล่ะเป็นเพื่อนแบบไหน? +++

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:15 น.] #668200 (8/105)

(D)
เมื่อเราต้องการความจริงใจจากเพื่อน
ก็ควรสำรวจตนเองก่อนว่า
เราคบเพื่อนอย่างจริงใจเพียงใด

--------------------------------------------------------------------------------

ทุกคนแสวงหาเพื่อนแท้
ถือเป็นสิ่งมีค่าในชีวิต

เมื่อเราต้องการความจริงใจจากเพื่อน
ก็ควรสำรวจตนเองก่อนว่า
เราคบเพื่อนอย่างจริงใจเพียงใด

........................

ในความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน
การให้และการรับสมดุลกัน

เมื่อล่วงรู้ความต้องการของเพื่อน
ควรรีบให้โดยเขาไม่ต้องร้องขอ

และเมื่อเขายินดีให้ด้วยน้ำใจ
ควรรับไว้ไม่ว่าค่ามากน้อยเพียงใด

เพราะคุณค่าแท้จริงของสิ่งของนั้น
อยู่ที่น้ำใสใจจริงของการให้

สิ่งที่แลกเปลี่ยนระหว่างเพื่อน
มีมากกว่าวัตถุสิ่งของหรือเงินทอง

.........................

รากฐานที่สำคัญคือน้ำใจไมตรี
คือความรักสนใจใยดี
ปรารถนาให้เพื่อนเป็นสุข
ห่วงใยเมื่อเพื่อนมีทุกข์ร้อน
พลอยปลื้มปิติด้วยเมื่อเพื่อนสัมฤทธิผล

เมื่อเพื่อนมีปัญหาก็ช่วยแก้
ไม่ละทิ้งยามยากลำบาก
เราจริงใจต่อเพื่อนได้ดังนี้หรือเปล่า?

เมื่อเราทำตนเป็นเพื่อนที่ดีแล้ว
ควรหวังได้ว่าจะไม่ขาดเพื่อนที่ดี

ผู้ที่คร่ำครวญว่าไม่มีใครจริงใจด้วย
ควรสำรวจตนเองว่ามีความจริงใจกับใครหรือเปล่า

ผู้ที่คิดว่าตนเองไม่มีมิตรแท้เลยนั้น
ทำตนเป็นมิตรแท้ของใครสักคนหรือเปล่า?

หรือเมื่อเราได้พบผู้เป็นมิตรที่ดีแล้ว
เราได้รับรู้หรือสำนึกคุณค่าของมิตรภาพหรือเปล่า?

.................................

อันที่จริงนั้น
เรามีมิตรแท้ตั้งแต่เยาว์วัย

พ่อแม่เป็นยอดปิยมิตรของลูก
ให้ทั้งน้ำนม ข้าว น้ำ ไออุ่นของอ้อมแขน
และความรักใคร่เอ็นดู

ครูบาอาจารย์เป็นกัลยาณมิตรของศิษย์
ปรารถนาจะเห็นศิษย์มีสติปัญญากล้าแข็ง
ถ่ายทอดความรู้ความเข้าใจ
ชี้แนวทางปฏิบัติเพื่อความสำเร็จในชีวิต

การรับรู้และสำนึกคุณค่า
ของพ่อแม่และครูอาจารย์
จะเป็นรากฐานให้เราเรียนรู้จัก
รับรู้และสำนึกในคุณค่า
ของมิตรภาพที่แท้จริงในชีวิต

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:24 น.] #668203 (9/105)

(D)
ท่านใช่ไหมที่สงสัยว่า
อย่างไรที่เรียกว่าดี
อย่างไรที่เรียกว่าชั่ว
เมื่อจะประกอบกิจกรรม
อย่างไรที่ควรทำ
อย่างไรที่ควรงดเว้น
ชีวิตควรจะมุ่งไปสู่หนทางใด

ขอให้เราลองมองดูต้นหลิวต้นนี้
กิ่งก้านอ่อนเรียวของมัน
ประคองถนอมใบบางเบา
พริ้วไหวอยู่กับสายลม
อันพัดมา
มิว่าจากทิศทางใด

ลองเพ่งดูกิ่งหลิวนี้ซิ
ปุ่มปมสีเขียว
ล้วนงอกออกมา
จากแง่มุม
และตำแหน่งที่เหมาะสม

ปุ่มปมสีเขียว
จะคลี่คลายขยายตัวออก
เป็นกิ่งก้านและใบใหม่
เติบโตขึ้นในเวลาอันควร

จากแง่มุมของต้นหลิว
การเจริญเติบโตของมัน
ล้วนเป็นไปอย่างเหมาะเจาะสอดคล้อง
อันเป็นไปอย่างง่ายๆ
และผสานกับธรรมชาติ

วิถีทางเช่นนี้
ไปพ้นจากการเลือก
การตัดสินใจ
หรือความลังเลสงสัยใดๆ
ย่อมเข้าถึงความสมบูรณ์
อันไม่ต้องเพิ่มเข้าหรือตัดทอนออก

นี้แหละ.....หลิวต้นนี้
ได้คำตอบของท่านแล้ว

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:26 น.] #668204 (10/105)

(D)
มองโลกในแง่ดี มองชีวิตในแง่ดี มองผู้คนในแง่ดี

ไม่ว่าจะต้องเผชิญเหตุการณ์ใด

เป็นท่าทีและแนวทางถูกต้องที่จะดำเนินชีวิตเป็นสุขอยู่ในโลก

เพราะหากว่าเราเห็นชีวิตและโลกว่าชั่วร้าย

วันหนึ่งจะสรุปว่าไม่น่าอยู่

และถ้าหากเฝ้าดูผู้คนในแง่ร้าย

ก็คงจะหาเพื่อนไม่ได้ในโลกนี้ แล้วเราจะไปอยู่ที่ไหน

และชีวิตที่ไม่สัมพันธ์กับใครเลยก็ไร้ความหมาย

-- โลกนี้ดีจึงดำรงอยู่

ชีวิตมีคุณค่าอันประเสริฐแฝงอยู่

หากเรายังไม่รู้ไม่เห็นขณะนี้ ก็เพราะเรายังไม่มีปัญญาเพียงพอ

ดังนั้นสิ่งที่ควรปรับปรุงคือ ตัวเราเอง

ที่จะต้องเรียนรู้ให้มากขึ้น

เมื่อเข้าใจแล้วจะได้รู้จักรักโลกและชีวิต

และจะได้รู้จักรักผู้อื่นอย่างแท้จริงด้วย.

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:28 น.] #668205 (11/105)

(D)
ความเจริญของสังคม เคยใช้ GDP. เป็นดัชนีชี้วัด ถือเอาอัตราการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจ รายได้สหประชาชาติและผลผลิตมวลรวมประชาชาติ มาเป็นตัวบอกวัดว่าใครเจริญกว่าใคร เมื่อเอาเงินเอาวัตถุมาตั้งเป็นฐานวัดเช่นนี้ สังคมก็เคลื่อนไปตามกระแสเงินกระแสวัตถุ เลยยิ่งพัฒนาคนก็ยิ่งเครียด ยิ่งบีบคั้น ยิ่งเข้าสู่ภาวะเลวร้ายหนักขึ้นๆ อีกไม่นานก็คงกัดกินตัวเองจนไม่เหลือ หากไม่มีสติหันกลับมาเริ่มต้นกันใหม่

GDH. เป็นตัวชี้วัดใหม่ ที่ผู้มีสติกำลังพยายามผลักดันให้เข้ามาแทนที่ GDP. โดย H ที่เข้ามาแทนคือ Happiness หรือความสุข ที่มีความหมายมากกว่า P (Product) หรือการผลิตเท่านั้น ต่อไปนี้ถ้าแข่งก็ต้องแข่งกันว่า สังคมใดคนจะมีความสุขมากกว่ากัน ซึ่งไม่ใช่จากการเร่งหาเงิน สร้างวัตถุ แต่จะเป็นผลจากการพัฒนาคุณงามความดี หรือจิตวิญญาณของสังคมให้งดงาม มั่นคงและยั่งยืนยิ่งๆขึ้น

ตัวที่จะบอกได้ถึงความสุขของสังคม ควรจะเป็นเรื่องต่อไปนี้

1.) คนมีความเอื่ออาทรต่อกัน เป็นสังคมแห่งน้ำใจไมตรี

2.) สถาบันครอบครัวมีความเข้มแข็งอบอุ่น เปี่ยมด้วยความรักต่อกัน

3.) ชุมชนเข้มแข็ง มีความสมัครสมาน มีอิสระ และมีความสามารถในการบริหารจัดการ พึ่งตนเองได้

4.) วัฒนธรรมเข้มแข็ง สามารถเชื่อมต่อรากฐานของตนเอง เข้ากับสิ่งใหม่ในกระแสของโลกที่มีการเปลี่ยนแปลงไม่หยุดนิ่ง

5.) มีสิ่งแวดล้อมที่ดี มีการใช้ การจัดการ และการอนุรักษ์ทรัพยากรอย่างเหมาะสม

6.) มีระบบเศรฐกิจพื้นฐาน ที่มีการกระจายโภคทรัพย์อย่างเป็นธรรม มีความพออยู่พอกินบนรากฐานของสังคมที่มีความยั่งยืน

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:31 น.] #668207 (12/105)

(D)
นั่งเขียนอยู่บนระเบียงบ้านชั้นบน
มองดูใบกล้วยที่เหลืองเศร้า
ดูซิใบก็ออกใหญ่โต
แต่มิอาจทานแรงลม
ใบฉีกขาดยับเยิน
ซ้ำด้วยความหนาวเหน็บ
ใบกรอบเหลืองและช้ำ
ต้นกล้วยทั้งดงตรงหน้า
แลดูเหมือนผู้แพ้ ต้องจำนนต่อชะตา
........
เอ๊ะ นั่นหน่อที่อยู่ต่ำลงไปจากสายตาฉัน
ใบกล้วยสีเขียวสดใบเล็ก ๆ
กางใบอวบระรื่น
เจ้าไม่บอบช้ำเลยสักนิด
ตรงนั้นอีก ข้างหลังนั่นด้วย
ยังมีหน่อกล้วยที่ปลอดภัยจากพายุและลมหนาว

เข้าใจละ
พวกใบที่บอบช้ำและเหลืองหม่น
ได้ทำหน้าที่ของมันแล้ว
ปกป้อง บังลม คุ้มหนาว
ให้หน่ออ่อนหน่อน้อยที่อยู่ข้างใต้
แม้นตัวจะเสียหายฉีกขาดคล้ำหมอง
ก็น้อมรับชะตากรรม
ด้วยตระหนักในภารกิจแห่งผู้เสียสละ

ฉันมองดูดงกล้วยจากมุมสูงระเบียงบ้าน
แรกเห็นใบเหลืองเหี่ยวขาดของต้นกล้วย
ก็ขัดใจ ด้วยเห็นไม่งามตา
ครั้นแลต่ำลงมาเห็นหน่อเขียวที่รีบโต
ก็ให้เห็นใจและเข้าใจความหมายแห่งชีวิต

ดูฤา ตัวฉันได้ทำหน้าที่ดั่งใบกล้วยผู้เสียสละนั้นบ้างหรือเปล่า

ขอบคุณดงกล้วยเบื้องหน้า
ที่ให้โกอานฉันบทหนึ่ง

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:34 น.] #668210 (13/105)

(D)
เรื่องราวของคนสี่คน ที่ชื่อว่า "ทุกๆคน","บางคน","ใครๆ" และ "ไม่มีใคร"

มีงานสำคัญงานหนึ่งที่จะต้องทำสำเร็จให้ได้ และ "ทุกๆคน" ก็แน่ใจว่า "บางคน" สามารถทำได้

"ใครๆ" สามารถทำมันได้ แต่ "ไม่มีใคร" ทำ

"บางคน" ก็โกรธ เพราะว่ามันเป็นงานของ "ทุกๆคน"

"ทุกๆคน" คิดว่า "ใครๆ" สามารถทำได้ แต่ "ไม่มีใคร" คิดว่า "ทุกๆคน" ไม่สามารถทำได้

ในที่สุดเรื่องก็จบลง เมื่อ "ทุกๆคน" ตำหนิ "บางคน" เมื่อ "ไม่มีใคร" ทำ ทั้งๆที่ "ใครๆ" ก็สามารถทำได้

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:39 น.] #668213 (14/105)

(D)
ทุกคนแสวงหาเพื่อนแท้

ถือเป็นสิ่งมีค่าในชีวิต

เมื่อเราต้องการความจริงใจจากเพื่อน

เราคบเพื่อนอย่างจริงใจเพียงใด

...

ในความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน

การให้และการรับสมดุลกัน

เมื่อล่วงรู้ความต้องการของเพื่อน

ควรรีบให้โดยเขาไม่ต้องร้องขอ

และเมื่อเขายินดีให้ด้วยน้ำใจ

ควรรับไว้ไม่ว่าค่ามากน้อยเพียงใด

เพราะคุณค่าแท้จริงของสิ่งของนั้น

อยู่ที่น้ำใสใจจริงของการให้

...

สิ่งที่แลกเปลี่ยนระหว่างเพื่อน

มันมีมากกว่าวัตถุสิ่งของหรือเงินทอง

รากฐานที่สำคัญคือน้ำใจไมตรี

คือความรักสนใจใยดี

ปรารถนาให้เพื่อนเป็นสุข

ห่วงใยเมื่อเพื่อนมีทุกข์ร้อน

พลอยปลื้มปิติด้วยเมื่อเพื่อนสัมฤทธิผล

เมื่อเพื่อนมีปัญหาก็ช่วยแก้

ไม่ละทิ้งยามยากลำบาก

เราจริงใจต่อเพื่อนได้ดังนี้หรือเปล่า??

...

เมื่อเราทำตนเป็นเพื่อนที่ดีแล้ว

ควรหวังได้ว่าจะไม่ขาดเพื่อนที่ดี

ผู้ที่คร่ำครวญว่าไม่มีใครจริงใจด้วย

ควรสำรวจตนเองว่ามีความจริงใจกับใครหรือเปล่า

ผู้ที่คิดว่าตนเองไม่มีมิตรแท้เลยนั้น

ทำตนเป็นมิตรแท้ของใครสักคนหรือเปล่า?

หรือเมื่อเราได้ผู้ที่เป็นมิตรที่ดีแล้ว

เราได้รับรู้และสำนึกคุณค่าของมิตรภาพหรือเปล่า?

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:41 น.] #668216 (16/105)

(D)
การพัฒนากฎหมายซึ่งเป็นคำพูดที่สวยหรู แต่แท้ที่จริง เป็นคำพูดที่ชี้ให้เห็นถึงความเสื่อมโทรม ทางจิตใจของผู้คนในสังคมมากขึ้นเท่านั้น จึงต้องวางวิธีการเงื่อนไขให้สลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้น เพื่อป้องกันมิให้เกิดการทำผิดหรือการโกงขึ้นมา

แต่ไม่มีทางทำสำเร็จ...... เพราะสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นย่อมมีจุดอ่อนในตัวของมันเอง เห็นได้จากการโกงต่างๆ ในลักษณะใหม่ๆ เกิดขึ้นอย่างมากมายในปัจจุบัน

การค้าในปัจจุบัน เต็มไปด้วยสัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษร และมีกฎหมายกำหนดเอาไว้ เพื่อป้องกันการโกง แต่การโกงก็เกิดขึ้น โดยที่กฎหมายไม่อาจป้องกันได้เลย........... ในสมัยก่อน การตกลงการค้า ใช้เพียงวาจาเท่านั้นก็ตกลงกันได้ เพราะต่างคนต่างรักษาวาจาสัตย์ไม่ยอมละเมิด ความยุ่งยากจึงไม่เกิดขึ้น

ในสมัยก่อนไม่ค่อยมีกฎหมาย เพราะการกระทำของผู้คนอยู่ในกฎแห่งความเป็นจริง "ใครทำดีย่อมได้รับผลดี ใครทำชั่วย่อมได้รับผลชั่ว" และจิตใจมิได้ถูกห่อหุ้มด้วยกิเลสมากเหมือนในปัจจุบัน

ในทางกลับกัน การตรากฎหมายขึ้นมาก กลับกลายเป็นช่องทางให้คนที่รู้กฎหมายใช้เป็นเครื่องมือ ในการฉ้อโกงได้สะดวกยิ่งขึ้น เพราะผู้คนไม่เชื่อ ไม่ยึดถือ และไม่เกรงกลัวกฎแห่งความเป็นจริง

ความผิดพลาดก็คือ เราให้ความสำคัญกับการพัฒนาทางด้านวัตถุ การพัฒนาทางด้านวิทยาศาสตร์มาก จนลืมที่จะพัฒนาทางด้านจิตใจไปด้วย

อาจจะจริงอย่างคำกล่าวที่ว่า "วัตถุเจริญมากเท่าไร จิตใจก็เสื่อมทรามลงมากเท่านั้น"

แต่.................เรามีคนที่จะสามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้ คนๆนั้นก็คือ "ตัวของพวกเราเอง" เริ่มจากตัวของเราก่อน โดยที่เราจะไม่ทำผิดต่อคนรอบข้าง เราจะไม่ทำผิดต่อสังคม และที่สำคัญที่สุด เราจะไม่ทำผิดต่อตนเอง ถ้าทุกคนทำได้อย่างนี้ กฎหมายจะไม่มีความสำคัญอีกต่อไป.

ในสังคมหนึ่งๆ ก็เปรียบเสมือนภาพจิกซอขนาดใหญ่ภาพหนึ่ง ซึ่งเราแต่ล่ะคนคือ จิกซอชิ้นเล็กๆแต่ล่ะชิ้น ที่จะประกอบกันเป็นภาพของสังคมขนาดใหญ่ที่สวยงามได้.......

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:46 น.] #668221 (18/105)

(D)
ตอนที่พระเจ้าสร้างโลกนั้นจะแบ่งสิ่งสำคัญ สิ่งสวยงามไปตามประเทศต่างๆ เอาแกรนด์แคนย่อนไว้ที่ทวีปอเมริกา ภูเขาหิมาลัยไว้ประเทศอินเดีย มีจิงโจ้ที่ออสเตรเลีย พระอาทิตย์เที่ยงคืนที่สแกนดิเนเวีย แม่น้ำดานูบในออสเตรีย ประเทศละนิดละหน่อย พอมาถึงประเทศไทยก็ใส่เขาใหญ่ น้ำตกทีลอซู แหลมพรหมเทพ เกาะนางยวน ภูกระดึง บึงบอระเพ็ด ใส่มาเต็มเลย จนมีคนท้วงพระเจ้าว่าลำเอียง ประเทศไทยได้แต่ของดีๆเต็มไปหมด สร้างความหนักใจให้แก่พระเจ้ามาก ท่านเลยคิดหาวิธีแก้ "โดยปล่อยคนไทยลงมาด้วย เพื่อตามมาทำลายสิ่งดีๆที่มีอยู่.........."

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:48 น.] #668224 (20/105)

(D)
พระพุทธเจ้าตรัสเล่าถึงสมัยหนึ่ง โลกหมุนเวียนไปสู่ความพินาศ ครั้นเมื่อโลกเกิดใหม่หลังความพินาศ ปรากฏเป็นง้วนดิน สมบูรณ์ด้วยสี กลิ่น รส ปกคลุมอยู่ สัตว์ทั้งหลายเหล่านั้น ซึ่งกินปิติเป็นอาหาร มีแสงสว่างในตัว ไปมาได้ในอากาศ ก็จุติมาสู่โลก ครั้นเจอง้วนดินเข้า ก็ลองเอานิ้วจิ้มลิ้มรสดู เกิดชอบใจ ชวนกันบริโภคง้วนดิน เลยหมดแสงสว่างในตัว ไปมาในอากาศไม่ได้ เพราะกายหนัก หยาบกระด้าง ความทรามของผิวพรรณปรากฏขึ้น พวกผิวพรรณดีก็ถือตัว ดูหมิ่นพวกผิวพรรณทราม ง้วนดินก็หาย ไปเกิดเป็นสะเก็ดดินขึ้นแทน ใช้เป็นอาหารได้ เมื่อบริโภคแล้ว ร่างกายยิ่งหยาบกระด้างเพิ่มขึ้น ความทรามของผิวพรรณปรากฏมากขึ้น ทำให้การดูหมิ่น ถือตัว เพราะผิวพรรณทวีขึ้น สะเก็ดดินก็หายไป เกิดเถาไม้ซึ่งใช้กินเป็นอาหารได้แทน ความหยาบกระด้างของกาย และความทรามของผิวพรรณก็ปรากฏมากขึ้น จนเถาไม้หายไป เกิดเป็นข้าวสาลีไม่มีเปลือก มีกลิ่นหอมมีเมล็ดเป็นข้าวสารขึ้นแทน ใช้เป็นอาหารได้ ข้าวนี้เก็บเย็น เช้าก็แก่แทนที่ขึ้นมาอีก เก็บเช้าเย็นก็แก่แทนที่ขึ้นมาอีก ไม่ปรากฏพร่องไปเลย เมื่อบริโภคข้าวสาลีเป็นอาหาร ความหยาบกระด้างของกาย ความทรามของผิวพรรณก็เพิ่มขึ้นเป็นลำดับ ปรากฏเป็นเพศหญิงเพศชายขึ้น เกิดการเสพเมถุน รู้จักสร้างบ้านเรือน เพื่อกำบังซ่อนเร้น

ต่อมามีผู้เกียจคร้านที่จะมาเอาข้าวสาลีตอนเช้าเพื่อเป็นอาหารเช้า ตอนเย็นเพื่อเป็นอาหารเย็น จึงกักตุนเอาครั้งเดียว ให้พอทั้งเช้าทั้งเย็น ต่อมาก็เพิ่มเป็นครั้งเดียว ให้พอสำหรับสองวัน สี่วัน แปดวัน เกิดการสะสมอาหาร ทำให้ปรากฏความพร่อง คือข้าวสารส่วนที่พร่องไปแล้วไม่งอกขึ้นแทน เมล็ดข้าวที่เกิดใหม่มีเปลือกห่อหุ้ม บางเมล็ดลีบ มนุษย์เหล่านั้นก็เกิดความเดือดร้อนใจ ประชุมกันเพื่อแบ่งข่าวสาลีให้เป็นของแต่ล่ะบุคคล

ต่อมา บางคนรู้มาก รักษาส่วนของตนไว้ และขโมยของผู้อื่นมาบริโภค เมื่อถูกจับได้ ก็เพียงแต่สั่งสอนกันไม่ให้ทำอีก เขาก็รับคำ แล้วก็ขโมยอีก เมื่อถูกจับได้อีก บางคนก็ลงโทษ ตบด้วยมือ ขว้างด้วยก้อนหิน ตีด้วยไม้ จึงประชุมกัน ปรารภว่า มีการลักทรัพย์ การติเตียน การพูดปด การจับท่อนไม้ประทุษร้ายกันเกิดขึ้น ควรจะแต่งตั้งคนที่มีคุณธรรม มีกำลังแข็งแรงขึ้นเป็นหัวหน้า เพื่อปกครองหมู่คน ทำหน้าที่ติคนที่ควรติ ขับไล่คนที่ควรขับไล่................. เป็นเช่นนี้เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน.

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:51 น.] #668226 (22/105)

(D)
ของวิเศษชิ้นนี้มีอานุภาพยิ่งใหญ่นัก ถ้าเราได้เป็นเจ้าของแล้ว จะไม่มีใครสามารถมาแย่ง เอาจากเราไปได้ อานุภาพของมัน สามารถบันดาล ให้ทุกสิ่งทุกอย่างตามที่เราต้องการ ไม่ว่าจะเป็นความสุขทั่วๆไป เช่น ลาภ ยศ เงินทอง ความเจริญต่างๆ และแม้กระทั่งความสุขทางใจ ที่เป็นสิ่งที่สูงค่าที่สุดในชีวิตของมนุษย์ที่พึงจะได้รับ แก้วสารพัดนึกนี้ ก็ยังสามารถบันดาลให้เราได้ และที่สำคัญที่สุดคือ มันไม่ได้ถูกซ่อนอยู่ในที่ลึกลับห่างไกลอะไร แต่มันมีอยู่แล้วใน ตัวของพวกเราทุกคน แก้วสารพัดนึกที่ว่าก็คือ............................................................

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:54 น.] #668228 (24/105)

(D)
นึกถึงตอนที่เรายังเด็ก เราต้องการที่จะเจริญเติบโต เราอยากที่จะเป็นวัยรุ่น เราอยากไปเที่ยว อยากที่จะมีอิสระเสรี อย่างที่ผู้ใหญ่เค้ามีกัน เราก็เร่งวันเร่งคืน ยิ่งมีการเปลี่ยนแปลงมากเท่าไหร่ ยิ่งดีใจ พอใจ แต่ตอนนี้เราพอแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว ต้องการที่จะบีบบังคับให้มันคงที่ หยุดแค่นี้ ไม่ให้เปลี่ยนแปลงเคลื่อนที่ไปกว่านี้อีกแล้ว..... ก็คล้ายๆกับการที่เราคิดจะตรึงพระอาทิตย์ ให้หยุดอยู่ตรงเที่ยงวัน พอตะวันถึงกึ่งฟ้าก็ให้มันหยุดอยู่ตรงนั้น ไม่ให้เคลื่อนต่อ ไม่อยากให้เย็น ไม่อยากให้มืดค่ำ ถ้าเป็นอย่างนี้แล้วก็ต้องเป็นทุกข์แน่นอน...........

พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก ตกทางทิศตะวันตก เป็นอย่างนี้มานานแสนนาน และมันก็จะยังคงเป็นไปอยู่อย่างนี้ต่อไป จนถึงสักวันหนึ่งมันก็จะดับลง แล้วก็เมื่อถึงสภาวะที่เหมาะสมมันก็จะเกิดขึ้นมาใหม่อีกเรื่อยไป..........

ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย สำหรับการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป เป็นเรื่องธรรมดาที่สุดของธรรมชาติ.

เราจะเป็นทุกข์อย่างแสนสาหัส หากเราพยายามที่จะฝืน พยายามที่จะเอาชนะพลังของธรรมชาติ และไม่ยอมรับมัน แต่ในทางกลับกัน เราจะมีความสุขและไม่ใช่เรื่องน่ากลัวเลย ถ้าเราเข้าใจและยอมรับมัน

โลกนั้นแปรผัน มิมีวันหยุด

เอาอะไรมาฉุด ก็หยุดบ่ได้

เราทำให้โลกหยุดหมุน ไม่ได้แน่ไซร้

แต่ที่เราทำได้ คือหยุดตัวเอง

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 00:58 น.] #668232 (27/105)

(D)
คนโง่ มักใช้ชีวิตอย่างไร้เป้าหมาย

จึงว่ายไปแล้ววนกลับมาที่เดิม

ต้องเริ่มต้นใหม่ร่ำไปสู่อนาคตที่ไร้ทิศทาง

คนฉลาด มักตั้งเป้าหมายชีวิตที่ยิ่งใหญ่

จึงไม่พึงพอใจกับสภาวะที่ตนเป็นสักที

เพราะดูทีไรก็ยังห่างไกลเป้าหมายเสมอ

คนเจ้าปัญญา ย่อมมีเป้าหมายสูงสุดแห่งชีวิต

และมีเป้าหมายน้อยนิด สานสู่เป้าหมายใหญ่

จึงมีบันไดความสำเร็จให้บรรลุเป็นลำดับไป

ได้กำลังใจและหรรษาไปตลอดหนทาง

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 01:02 น.] #668238 (32/105)

(D)
ท่านเคยฉงนสนเท่ห์บ้างหรือไม่ว่า เวลาคืออะไร นาฬิกาบอกอะไร หากไม่มีนาฬิกาเลย เวลาจะยังมีหรือไม่ วัน คืน เดือน ปี ฤดูกาล เกี่ยวข้องกันอย่างไร เวลามีเริ่มต้นและสิ้นสุดหรือไม่ เวลาเกี่ยวข้องกับชีวิตและโลกอย่างไร คำถามเช่นนี้ดูคล้ายจะตอบยาก แต่ก็ควรเป็นข้อกระตุ้นเตือนให้คิด และหากปราถนาหาคำตอบอย่างจริงจัง ก็ควรฝึกฝนพัฒนาสติปัญญา เฝ้าพินิจพิจารณาปรากฏการณ์ในชีวิต ที่เกิดขึ้นและแปรไปในขณะปัจจุบัน

โลก ชีวิต และเวลา สัมพันธ์กัน ชีวิตอุบัติในโลกและรับรู้โลก ถ้าไม่มีตากับรูป หูกับเสียง จมูกกับกลิ่น ลิ้นกับรส กายประสาทกับสิ่งต้องกาย และใจกับความรู้สึกนึกคิด แล้วจะมีโลกและชีวิตปรากฏหรือ และถ้าสิ่งทั้งหลายอยู่นิ่งไม่เปลี่ยนแปรเลย เวลาจะปรากฏให้รับรู้ได้หรือ

เมื่อสติกำหนดรู้ขณะปัจจุบัน และติดตามพิจารณาปรากฏการณ์ชีวิต จะพบขณะแห่งการรับรู้อันแปรเปลี่ยนเป็นกระบวนการเกิด ดับ สลับกันรวดเร็ว รู้สีสรรพ์สว่างมืดทางตาขณะหนึ่ง ได้ยินเสียงสูงต่ำดังแผ่วทางหูอีกขณะหนึ่ง รู้แข็งอ่อนร้อนเย็นและตึงไหว รู้รส และรู้กลิ่น ครั้งละขณะ ความรับรู้เหล่านี้แปรเปลี่ยนรวดเร็วนัก ต่อเมื่อสติรวดเร็วทัน ปัญญาคม จึงรู้ทันว่า โลกและชีวิตคือกระบวบแถวของขณะแห่งการรับรู้ ู้ที่เปลี่ยนอยู่ไม่หยุดหย่อน

ถ้าหากโลกและชีวิตหยุดอยู่นิ่ง ไม่แปรเปลี่ยน เวลาก็ไม่อาจปรากฏ คือไม่มีให้รับรู้ แต่ทุกสิ่งเปลี่ยนไปไม่หยุดอยู่ กาลเวลาจึงปรากฏให้รู้ได้ ดังนั้น ชีวิต โลก และเวลา สอดคล้องกัน อิงอาศัยกันปรากฏ ชีวิตและโลกดำรงอยู่ในกาลเวลา อันที่จริงนั้น ชีวิต โลก และเวลาเป็นสิ่งเดียวกัน.

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 01:08 น.] #668243 (36/105)

พี่ครับมีเรื่องแปลกด้วยครับ เมื่อไม่นานมานี้ผมได้ไปหาผู้ใหญ่ท่านนี้ ซึ่งท่านเป็นชาวนาธรรมดาคนหนึ่ง
แต่ท่านช่วยงานวัดดีมากครับ ไม่มีเอาเงินวัด มีแต่สละให้วัด ผมศรัทธาท่านมากครับ
ผมไปหาท่านไม่นานมานี้ เห็นหน้าท่านหมองๆ ผมยังทักเลยครับ ว่าหน้าตาคล้ำๆ
กำลังจะบอกให้ท่านหาพระหลวงปู่ทวดมาแขวน และกำลังดูให้ท่านอยู่ครับ
วันนี้ท่านประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต เมื่อหัวค่ำนี่เองครับ ผมรู้สึกได้หลายวันแล้วน้ะครับจริงๆ
แปลกมากเลยครับ...แต่คนอย่างท่าน เทวดาต้อนรับครับ ท่านคงใช้หนี้กรรมหมดแล้ว

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 01:12 น.] #668250 (41/105)

(D)
โลกนี้เปรียบเหมือนหนังสือเล่มหนึ่งที่อ่านไม่มีวันจบ มันไม่ได้มีอะไรเพิ่มขึ้นหรือลดลง และไม่ได้เสียหายอะไรหากเราไม่อ่านมัน แต่จะน่าเสียดายมาก เพราะหนังสือเล่มนี้ มีเนื้อหาที่สมบูรณ์ครบถ้วนทุกประการ ไม่มีทัศนะที่ถูกจำกัดโดยผู้เขียนผู้เดียว หรือด้วยคำบรรยายที่เล่นลิ้น มีแต่ความจริง ซึ่งเป็นสมบัติอันล้ำค่าที่รอให้เราไปเสาะแสวง เราทุกคนต่างเป็นเจ้าของหนังสือที่ล้ำค่าเช่นนี้ ปัญหาอยู่ที่ว่าเราขยันเปิดดูหรือเปล่า เรามีเวลาศึกษาทำความเข้าใจกับหนังสือเล่มนี้แค่ไหน ถ้าหากเราวางหนังสือเอาไว้บนโต๊ะเฉยๆ ย่อมเหมือนกับเราไม่เคยมีหนังสือเล่มนี้มาก่อน

โดยคุณ bannapong (1.2K)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 01:13 น.] #668253 (43/105)

(D)
คนฉลาดระวังคำพูดของตน
คนโง่เท่านั้น แฉทุกอย่างที่ตนรู้ออกมาหมดซึ่งมีแต่ความโศกสลด และความยากลำบาก
บางครั้ง…..การพูดความจริงอย่างหมดเปลือก…..
ก็จะเป็นเรื่องที่เลวร้ายเกินกว่าการโกหกเหมือนกัน
ฉะนั้น ควรใช้ปัญญาไตร่ตรองอะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด……….
ความจริง เรื่องจริง พูดออกไปแล้วเดือดร้อนตนเองด้วย เดือดร้อนผู้อื่นด้วย
เงียบเสีย………….ไม่พูด………..จะไม่ดีกว่าหรือ…..?????

***เกลียดความชั่ว กลัวความอาย หมายความเพียร จงทำแต่ดีอย่าดีแต่ทำ***

เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้
จะตายทั้งที ฝากดีเอาไว้

***จงดูกิจของตน เร่งขวยขวาย จงเสียดายเวลา อย่าไถล,
อย่าประมาท พลาดพลั้ง ระวังใจ จงเชื่อใน "สัจจะธรรม" ล้ำปัญญา ฯ

ทุกอย่างที่ท่านทำ ทุกสิ่งที่ท่านคิด ทุกคำที่ท่านพูด
จะถูกบันทึกด้วยเครื่องบันทึกเสียงที่ดีที่สุดในโลก นั่น คือจิตของท่านเอง…!!!!

***ยามมีกิ๋ติ้ก ๆ ยามบ่มีพิบตายิบ ๆ ***
(เวลามีกิน ก็กินเอาๆ ไม่นึกถึงวันข้างหน้าบ้าง ครั้นเวลาไม่มีก็ได้แต่นั่งพริบตาอย่างเดียว)

" ไม่หยุดไม่ถึงพระ ไม่ละไม่ถึงธรรม "

" จิตที่ฝึกแล้ว ย่อมนำความสุขมาให้ ถ้าทำบุญช้าไป ใจจะยินดีในบาป "

พึงรับทำความดี พึงหักห้ามใจจากบาป
เพราะเมื่อทำบุญช้าอยู่ ใจก็จะยินดีในบาป
.........................................

4 ข้อคติธรรม
หนึ่ง ซื่อสัตย์ มัดใจ จำให้มั่น
สอง ข้อนั้น กตัญญูรู้คุณเขา
สาม ทรัพย์ของพวกหมู่อย่าตู่เอา
สี่ หูเบา เชื่อคนง่าย ร้ายนักเอย

..........................................
" ปากอย่าไว ใจอย่าเบา
เรื่องเก่าอย่าไปรื้อฟื้น
เรื่องอื่นอย่าไปคิด
กิจที่ชอบในปัจจุบันให้รีบทำ "

คนหล๊วกอยู่ตี้เก่า บ่าเต้าคนง่าวตี้เตียวตาง
(คนฉลาดอยู่แต่ที่เก่า ไม่เท่าคนโง่ที่เดินทาง)
หลวงปู่หล้า ตาทิพย์
วัดป่าตึง

ความทุกข์ที่เกินทน จะหลอมคนให้ทนทาน

" พึงระลึกไว้ว่าบางอย่างที่ถูกต้องตามกฎหมายไม่ได้แปลว่า ถูกต้องตามศีลธรรม "
อับราฮัม ลินคอล์น
รัฐบุรุษแห่งสหรัฐอเมริกา

โดยคุณ เปิดกรุ (529)

(1)

[จ. 08 มิ.ย. 2552 - 01:22 น.] #668264 (46/105)

สวัสดีทุกท่าน......ไว้พรุ่งนี้จะเข้ามาทักอีกรอบ ขอนอนไวซักคืน
..................วันนี้ไปเดินห้างมา...โดนดักไป 7 หมื่นไม่รู้เรื่อง
..................ดันไปนั่งเครื่องนวด...นวดไปพักนึง พนักงานขายเข้ามาเชียร์ให้ซื้อ
.................กล่อมไปนวดไป ชั่วโมงนึง ผมเลยเสร็จมันจนได้...
.................เซนต์สัญญาไปเรียบร้อย พรุ่งนี้มาส่ง.......
..................กลับมาถึงบ้าน คิดขึ้นมาได้ ตูซื้อทำไมวะ.........

.......................บาย............ฝันดี ทุกคน....(..ผมคงฝันร้าย..)

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!