(D)
ผมเล่นบอลเก่งมาก (ซึ่งเป็นประโยคที่ไม่มีใครในสนามเห็นด้วย)
วันนั้นผมไปเล่นฟุตบอลที่หอพักนักศึกษาแพทย์
ขณะที่ผมกำลังเลี้ยงลูกฟุตบอล และสับขาหลอกคู่ต่อสู่
ผมโดนเสียบ!!!
ผมกระเด็นกลิ้งไปประมาณ 1 ช่วงตัว พร้อมกับบาดแผลที่หัวเข่า
เลือดสีแดง ไหลตามหน้าแข้ง ลงไปยังฝ่าเท้า (เจ็บมาก)
ผมรีบวิ่งไปหาก๊อกน้ำแถวนั้น เพื่อล้างแผล
แต่ไม่พบ...
"เอาน้ำนี่ก็ได้ค่ะ" ผมหันไปยังต้นเสียง
ผมเห็นนักศึกษาหญิงในชุดนักศึกษา ในมือกำลังยื่นขวดน้ำดื่มให้ผม
" ไม่เป็นไรครับ คุณเก็บไว้กินเถอะ " ผมเกรงใจเธอ
" ไม่เป็นไรค่ะ น้ำหมดก็ซื้อใหม่ได้ แต่ถ้าแผลสกปรกอาจจะต้องโดนตัดขา หาซื้อใหม่ไม่ได้นะคะ" ฌธอหยอดมุขน่ารักๆ พร้อมยื่นขวดน้ำให้ผมอีกครั้ง
"นั้น..ขอบคุณนะครับ"
...
หลังจากผมล้างแผลเสร็จ ผมก็เดินกลับไปที่สนามเพื่อดูเพื่อนๆผมเล่นฟุตบอลต่อ
..
เธอน่ารัก !!
เธอแสนดี !!
และผมอยากรู้จักเธอ !!!
ผมหันไปยังจุดเกิดเหตุของ ผมและเธอ
แต่ก็ไม่พบ
...
หลังจากนั้นต่อมา ผมยังคงมาเล่นฟุตบอลที่หอพักแพทย์บ่อยๆ นอกจากเพื่อ "เล่นฟุตบอล" แล้ว ผมก็ยังแอบหวังว่า "จะเจอเธอคนนั้น" อีกสักครั้ง
...
ผมพยายามเลี้ยงลุกฟุตบอล และสับขาหลอกคู่ต่อสู่เช่นเคย
และผมก็หวังว่า ผมจะโดนเสียบและกลิ้งไป 1 ช่วงตัว เหมือนครั้งก่อน
เผื่อผมจะได้เจอเธออีกสักครั้ง
แต่..
เลือดของผมที่ไหลคราวนี้ มันคงไม่ใช่สีแดง
เลือดของผมคราวนี้คงเป็นสีชมพู (....วิ้ด วิ้ววว)
 |
|