มีบทกลอนที่ลูกสาว คนที่รับปริญญา เขียนให้วันแม่พร้อมมะลิ 1 กระเช้าว่า
..........มือที่คอยตี ก็มือคู่เดียวกับที่ทายา
.........ปากที่คอยด่า ก็คือปากเดียวกับที่เตือนใจ
.........แววตาที่เฝ้ามอง แววตาที่ร้องไห้
........ไม่เคยจะพบเจอในใคร นอกจากคนนี้
.........คนที่ชื่นชม เมื่อเราหกล้มแล้วลุกเองใหม่
.........คนที่ภูมิใจ แค่เราทำสิ่งเล็กน้อยได้ดี
.........จะโตสักเท่าไร ก็ห่วงได้ทุกที
.........ขอเพียงแค่เรายังดี สุขใจแล้วหนา
.........เหงื่อที่เสียไป ไม่คิดราคา
.........เหนื่อยจะทนนะ ถ้าลูกจะสบาย
.........รู้มั๊ยน้ำนมหยดหนึ่ง ซึ่งไ หลมา
. ต้องใช้น้ำตาหยาดเหงื่อสักเท่าไร
..................อยากบอกแม่นะบอกทุกวัน
.......................ว่ารักแม่มากมาย
...................อยากกอดแม่นะให้คุ้นเคย
...............แล้วบอกว่า "รัก" แม่มากมาย |
|
[ส. 27 มิ.ย. 2552 - 03:38 น.]