ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : ดีจริงๆ....เรื่องราวของหนุ่มบ้านนอก คนหนึ่ง.....

(D)
หนุ่มบ้านนอกยากจนคนหนึ่ง
เสี่ยงโชคเข้ามาหางานทำในกรุงเทพ
ทั้งที่มิได้มีความรู้อะไรเลย

เนื่องจากได้ทราบข่าวที่เพื่อนเล่าให้ฟังว่า
มีโรงเรียนแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพ
กำลังรับสมัคร นักการภารโรง ไม่จำกัดวุฒิการศึกษา

จึงนั่งรถโดยสารมากรุงเทพ
และเดินกางแผนที่ (ที่เพื่อนเขียนให้)
สุ่มถามชาวบ้านถึงที่ตั้งของโรงเรียนนั้น
ซึ่งกว่าจะเจอก็เหงื่อตกไปหลายปี๊บทีเดียวแหละ

เมื่อเข้าไปแจ้งความจำนงที่แผนกธุรการ
จึงมีเจ้าหน้าที่มาเรียกให้นั่ง
และยื่นใบสมัครมาให้กรอกข้อความ
นายหนุ่มนั้นก็ยิ้มแหย ๆ
ยกมือไหว้แล้วบอกอ่อย ๆ กับเจ้าหน้าที่ว่า

“...ขอโทษครับพี่
ผม...คือว่า...
ผม...อ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้ครับ...”

เจ้าหน้าที่ ท ี่นั่งรับสมัครอยู่นั้น
ชักสีหน้าทันที

“...อะไรกัน คิดจะมาสมัครงานที่โรงเรียน
ถึงจะตำแหน่งแค่ นักการภารโรง
ถึงจะไม่ได้ใช้วุฒิการศึกษา
แต่อย่างน้อยก็น่าจะอ่านออก เขียนได้ บ้างแหละ”

หนุ่มบ้านนอกหน้าซีด
ยกมือไหว้เจ้าหน้าที่ประหลก ๆ

“...ผมไม่รู้หนังสือจริง ๆ ครับ
แต่ช่วยรับผมไว้หน่อยเถิดครับพี่
ให้ผมแบกหามกวาดถูอะไรก็ได้ทุกอย่างครับ”

“งั้นก็คงจะไม่ได้หรอก. ..”
เจ้าหน้าที่เก็บใบสมัคร กับปากกาที่วางไว้ให้ คืนที่อย่างไม่มีเยื่อใย

“...เรามาสมัครงานกับโรงเรียนนะ
อย่างน้อยก็ต้องมีพื้นรู้หนังสือบ้างสิ
ถ้าไม่รู้อะไรเลยอย่างนี้ ก็เสียใจด้วยนะ
กลับไปเถอะ”

หนุ่มบ้านนอกก็ได้แต่เดินออกจากโรงเรียน
ที่ตั้งความหวังว่าจะได้งานทำนั้นอย่างเหงาหงอย

และเมื่อไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้ในกรุงเทพ
ก็จึงต้องจำใจ กำเงินจำนวนสุดท้าย
นั่งรถโดยสาร ซมซานกลับบ้าน อย่างนกปีกหัก
…
แต่เมื่อกลับถึงบ้าน
จึงนึกขึ้นได้ว่า
ตนเองนั้นเพิ่งได้รับมรดก
เป็นที่ดินสวนรกร้างเท่าแ มวดิ้นตาย
มาจากพ่อผู้ล่วงลับไปแล้ว

ด้วยความเจ็บใจ
จึงเกิดเป็นแรงมานะ ให้จับจอบเสียม
หักร้างถางพง ที่ดินสวนเก่าที่รกร้างนั้น
และค่อย ๆ พลิกฟื้นลงร่องผลไม้ไปทีละเล็กละน้อย
อย่างฮึดสู้ชะตาชีวิต ด้วยความอดทน. . .

อาจเป็นบุญในปางบรรพ์
ของพ่อหนุ่มคนนี้ก็ได้
ที่ปรากฎว่า หลายปีต่อมา
สวนผลไม้ที่ลงแรงไว้นั้น
ออกผลอย่างงดงาม
และสร้างผลกำไรมากทบทวีขึ้นทุกปี
กระทั่งสามารถเก็บเงินซื้อที่ดินในแปลงข้างเคียง
ขยายอาณาเขตสวนของตนเอง จนกว้างขึ้น และกว้างขึ้น. . .

หลายสิบปีต่อมา
จากความขยันขันแข็ง มานะอดทน
และประสบการณ์ที่เพิ่มพูน

บัดนี้
หนุ่มบ้านนอกคนนั้น
ก็กลายเป็นชายชรา
ที่คนทั้งเมืองรู้จักในนามของ
พ่อเลี้ยงสวนผลไม้ที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด
และภูมิภาคนั้น
…
อยู่มาปีหนึ่ง
เมื่อเก็บเกี่ยวผลไม้มากมายมหาศาล
และชำระบัญชีเรียบร้อย
โดยฝีมือของลูกหลานที่เลี้ยงดู ให้การศึกษา
และแจกงานการให้ทำในสวนนั้นแล้ว

พ่อเลี้ยงชราก็หอบเงินเป็นฟ่อน
ขับรถเข้ามาในตัวอำเภอ
เพื่อขอเปิดบัญชีกับธนาคารเป็นครั้งแรก

เมื่อแจ้งนาม และยื่นความจำนงกับธนาคารแล้ว
พนักงานถึงกับตื่นเต้นกันยกใหญ่
ผู้จัดการสาขาถึงกับเดินมาต้อนรับด้วยตัวเองเลยทีเดียว

เมื่อพนมมือไหว้ลูกค้าใหญ่ รายใหม่ อย่างนอบน้อมแล้ว
ผู้จัดการก็แตะข้อต่อศอก
ยื่นใบเปิดบัญชีพร้อมปากกาปลอกทอง
ให้กับพ่อเลี้ยงชราอย่างพินอบพิเทา

“ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ
ทางเรารู้สึกเป็นเกียรติเป็นอย่างยิ่ง
ที่ได้มีโอกาสบริการพ่อเลี้ยงในครั้งนี้
รบกวนกรอกใบเปิดบัญชีด้วยครับ”

พ่อเลี้ยงชราส่ายหน้าช้าๆ
ยื่นปากกาปลอกทองคืนให้กับผู้จัดการ
พร้อมกับยิ้มให้ พลางกล่าวเนิบๆ

“พ่อหนุ่มช่วยกรอกรายการให้ลุงทีเถิด
ลุงอ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้หรอก...”

ผู้จัดการรับปากกาคืนมาโดยอัตโนมัติแบบงงสุดขีด
พลางค่อยๆอ้อมแอ้มถามลูกค้ารายใหญ่ (มาก ) อย่างเกรงใจสุดๆ

“... เอ่อ...ผมไม่เคยทราบมาก่อนเลยครับ...
...เอ่อ...ขออนุญาตเรียนถามพ่อเลี้ยงด้วยความเคารพนิดหนึ่งเถิด ครับ
คือ...พวกเราในจังหวัดนี้ก็ทราบกันดีอยู่
ถึงชื่อเสียงของพ่อเลี้ยง
ในกิจการสวนผลไม้ที่ใหญ่โตและเจริญก้าวหน้าที่สุดในภูมิภาคนี้
แต่...” ผู้จัดการ ชะงัก ด้วยความเกรงใจ

และในที่สุดก็หลุดปากถามออกมา
ด้วยความฉงนที่มิอาจเก็บไว้ได้จริงจริง

“...แต่ พ่อเลี้ยงอ่านหนังสือไม่ออก
และเขียนหนังสือไม่ได้ หรือครับ...”

“...พ่อหนุ่ม” พ่อเลี้ยงชรายิ้มให้ผู้จัดการสาขาของธนาคารอย่างใจดี

“...ถ้าลุงอ่านหนังสือออก และเขียนหนังสือได้น่ะนะ...”

แกถอนหายใจยาว

ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ผู้จัดการถึงกับอึ้งไปนานเลยว่า

“...ป่านนี้ ลุงก็คงได้เป็นภารโรงไปแล้วแหละ...”

โดยคุณ Ting_sathu (8.9K)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 17:13 น.]


โดยคุณ BCC-106 (434)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 17:40 น.] #730249 (1/13)

โดยคุณ poppoomi (401)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 17:43 น.] #730251 (2/13)
เป็นพ่อเลี้ยงเพราะอ่านหนังสือไม่ออก

เพราะฉะนั้นคน คือ คน อย่าดูถูกคนอื่น ทั้ง ๆ ที่เป็นคนด้วยกัน จะจน จะรวย มีการศึกษา หรือไม่มีการศึกษา ยังไง ๆ เค้าก็คือ คน


******มงคลชีวิต*******
อย่านอนตื่นสาย อย่าอายทำกิน
อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่าคอยวาสนา
อย่าเสวนาคนชั่ว อย่ามั่วอบายมุข
อย่าสุกก่อนห่าม อย่าพล่ามก่อนทำ
อย่ารำก่อนเพลง อย่าข่มเหงผู้น้อย
อย่าคอยแต่ประจบ อย่าคบแต่เศรษฐี
อย่าดีแต่ตัว อย่าเอาชั่วใส่คนอื่น
อย่าฝืนกฎระเบียบ อย่าเอาเปรียบสังคม
อย่าชมคนผิด อย่าคิดเอาแต่ได้
อย่าใส่ร้ายคนดี อย่ากล่าววจีมุสา
อย่านินทาพระเจ้า อย่าขลาดเขาเมื่อมีทุกข์
อย่าสุขจนลืมตัว อย่าเกรงกลัวงานหนัก
อย่าพิทักษ์พาลชน อย่าลืมตนเมื่อมั่งมี.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

โดยคุณ poppoomi (401)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 17:49 น.] #730258 (3/13)
**********~~~เงินไม่สำคัญเสมอไป~~~***********

เงิน ซื้อเตียงนอนได้………………….. แต่ซื้อการหลับเป็นสุขไม่ได้
เงิน ซื้อกระดาษปากกาได้ ……………แต่ซื้อความเป็นกวีไม่ได้
เงิน ซื้ออาหารดีๆ ได้ …………….……แต่ซื้อความอยากอาหารไม่ได้
เงิน ซื้อการประจบสอพลอได้ …….…แต่ซื้อความจริงใจไม่ได้
เงิน ซื้อการตามใจได้ …………….……แต่ซื้อความจงรักภักดีไม่ได้
เงิน ซื้อเพชรนิลจินดาได้………….…..แต่ซื้อความงามไม่ได้
เงิน ซื้อความสนุกชั่วคราวได้…….…..แต่ซื้อความสงบสุขไม่ได้
เงิน ซื้อปริญญาได้………………..……แต่ซื้อปัญญาไม่ได้
เงิน ซื้ออาวุธได้…………………………แต่ซื้อสันติสุขไม่ได้
เงิน ซื้อบ้านได้………………………….แต่ซื้อความอบอุ่นในบ้านไม่ได้
เงิน ซื้อยาได้…………………………….แต่ซื้อสุขภาพไม่ได้
เงิน ซื้อหนังสือได้………………………แต่ซื้อสติปัญญาไม่ได้
เงิน ซื้อเพื่อนร่วมทางเดินได้…….…..แต่ซื้อเพื่อนแท้ไม่ได้
เงิน ซื้อโลหิตได้…………………..……แต่ซื้อชีวิตไม่ได้
เงิน ซื้อเมียที่สวยได้………………..…แต่ซื้อแม่ทีดีให้ลูกไม่ได้

เงินจะสำคัญเมื่อจำเป็นต้องใช้เท่านั้น !
พระราชสุทธิญาณมงคล

โดยคุณ poppoomi (401)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 17:49 น.] #730259 (4/13)
ภาษาอะไรหว่า

โดยคุณ poppoomi (401)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 17:52 น.] #730263 (5/13)
**********~~~~เงินไม่สำคัญเสมอไป~~~~*********

เงิน ซื้อเตียงนอนได้....................แต่ซื้อการหลับเป็นสุขไม่ได้
เงิน ซื้อกระดาษปากกาได้.............แต่ซื้อความเป็นกวีไม่ได้
เงิน ซื้ออาหารดีๆ ได้....................แต่ซื้อความอยากอาหารไม่ได้
เงิน ซื้อการประจบสอพลอได้.........แต่ซื้อความจริงใจไม่ได้
เงิน ซื้อการตามใจได้...................แต่ซื้อความจงรักภักดีไม่ได้
เงิน ซื้อเพชรนิลจินดาได้...............แต่ซื้อความงามไม่ได้
เงิน ซื้อความสนุกชั่วคราวได้..........แต่ซื้อความสงบสุขไม่ได้
เงิน ซื้อปริญญาได้......................แต่ซื้อปัญญาไม่ได้
เงิน ซื้ออาวุธได้..........................แต่ซื้อสันติสุขไม่ได้
เงิน ซื้อบ้านได้...........................แต่ซื้อความอบอุ่นในบ้านไม่ได้
เงิน ซื้อยาได้.............................แต่ซื้อสุขภาพไม่ได้
เงิน ซื้อหนังสือได้.......................แต่ซื้อสติปัญญาไม่ได้
เงิน ซื้อเพื่อนร่วมทางเดินได้..........แต่ซื้อเพื่อนแท้ไม่ได้
เงิน ซื้อโลหิตได้.........................แต่ซื้อชีวิตไม่ได้
เงิน ซื้อเมียที่สวยได้....................แต่ซื้อแม่ทีดีให้ลูกไม่ได้

เงินจะสำคัญเมื่อจำเป็นต้องใช้เท่านั้น !
พระราชสุทธิญาณมงคล

โดยคุณ อ้วนจัง (1.8K)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 18:01 น.] #730270 (6/13)

โดยคุณ bannapong (1.2K)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 19:20 น.] #730367 (7/13)

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 19:37 น.] #730401 (8/13)


(D)
ขอคารวะ ครับ


โดยคุณ toei89 (625)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 19:50 น.] #730419 (9/13)

โดยคุณ ผู้จัดการ (2.4K)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 20:18 น.] #730490 (10/13)

โดยคุณ nat-36 (213)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 20:32 น.] #730534 (11/13)

โดยคุณ pomkaew (15.8K)  [พ. 15 ก.ค. 2552 - 23:48 น.] #730762 (12/13)

โดยคุณ somsak-poy (662)(2)   [พฤ. 16 ก.ค. 2552 - 10:20 น.] #731394 (13/13)

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!


www1
Copyright ©G-PRA.COM