(D)
ผมเห็นต่างประเทศ ยกตัวอย่างใกล้ๆ เช่น เวียดนาน การศึกษาของประเทศนี้ พัฒนาไปไกลกว่าเรามาก เด็กเวียยดนามนะครับ เวลานั่งรถ จะเอาหนังสือมาอ่าน ส่วนเด็กไทย เวลานั่งรถ จะคุญโทรศัพท์ครั้งละนานๆ ซึ่งไม่ได้คุยกับพ่อ-แม่ แน่นอน
ส่วนการศึกษาของเราก็แพงหูฉี่ เด็กดี เด็กฉลาดแต่ยากจนไม่มีโอกาสจะเข้าศึกษาต่อในสถานศึกษาที่ดีๆ เพราะพ่อ-แม่ แบกรับภาระค่าใช้จ่ายไม่ใหว
หลักสูตรการศึกษาที่บ้านนอก กับเมืองหลวงก็ไม่เหมือนกัน เด็กเก่งที่บ้านนอก เมื่อมาสอบในเมืองหลวง ถึงกับใบ้กินกันเป็นแถว
สถาบันกวดวิชา ติววิชาผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด เพราะอะไรครับ เพราะว่าเราไม่มีผู้นำที่จะเอาจริงเอาจังกับนโยบายด้านการศึกษา คงเห็นว่าไม่มีประโยชน์กับฐานเสียงของตัวเอง ทั้งๆที่ เป็นเรื่องที่สำคัญมากๆ เพื่อที่จะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ให้มีศักยภาพเทียบเท่าอารยะประเทศ
แต่นี่ท่านกลับสนใจแต่เรื่องของคนๆเดียว ไม่สนใจที่จะพัฒนาการศึกษา เหมือนกับที่ท่านเคยพูดเอาใว้ การเรียนฟรี ก็ไม่ฟรีจริง ค่าเทอมฟรี แต่เสียค่าโน่น ค่านี่ เทอมๆ นึงหลายหมื่นบาท แล้วเด็กดี เด็กฉลาด ที่ยากจน จะเอาปัญญาที่ใหนมาจ่ายละครับ
ประเทศเวียดนามเค้าพัฒนาจริงๆ แทบจะทุกๆด้าน เช่นด้านการศึกษา เศรษฐกิจ สังคม การกีฬา สังเกตเห็นมั๊ยครับ เมื่อเร็วๆนี้ เราไปแพ้เวียดนามในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซี่ยน เขาดีใจกันทั้งประเทศ ดั่งได้ไปเล่นฟุตบอลโลก ในขณะเดียวกัน เราพัฒนาบอลไทยเพื่อไปบอลโลก แต่เราแพ้เวียดนามในระดับอาเซี่ยน น่าขำมั๊ยครับ ที่กล่าวมานี่คือการเปรียบเทียบถึงความมุ่งมั่นแบบจริงๆ ของเขา ในขณะเดียวกัน ลองมองย้อนกลับมาดูเรามั่งซิครับ ผู้นำเราแต่ละคน ว้าเหว่จริงๆครับ | 
[พ. 15 ก.ค. 2552 - 22:08 น.]