กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : รายการคุยกันซอดแจ้งหาย พิธีกรอยู่ไหนคะ

(D)

โดยคุณ โพธิ์ทอง (7.8K)

[ส. 18 ก.ค. 2552 - 08:36 น.]

โดยคุณ looknam1 (2.6K)

[ส. 18 ก.ค. 2552 - 08:44 น.] #734452 (3/24)

เอาข่าวมาฝากครับ........
ปล้นแบ๊งค์ครับ
*************************
สยบโจรติ๊งต๊อง ใส่เกราะ-ปืนปลอม บุกเดี่ยวปล้นแบงก์ หนักอาวุธ-หนีไม่ทัน

คออลัมน์ สดจากสนามข่าว
ศิริพงษ์ แก้วบัวดี เรื่อง/ภาพ

เที่ยงวันที่ 26 ต.ค. บรรยากาศที่ธนาคารเอเชีย สาขาถนนศรีวรา ย่านวังทองหลาง ผู้คนเริ่มดูบางตาลงไปบ้างเพราะเป็นช่วงพักกลางวัน พนักงานส่วนใหญ่จึงเตรียมตัวออกไปกินข้าว โดยมีบางส่วนยังปักหลักให้บริการลูกค้าอยู่หน้าเคาน์เตอร์

โดยไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลยว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะเกิดเหตุร้ายขึ้น

ปัง...!??

เสียงปืนดังกัมปนาทขึ้น 1 นัด ทุกคนหันไปมองตรงหน้าประตูเป็นสายตาเดียวกัน ซึ่งตรงนั้นเป็นจุดปรากฏกายของชายวัยกลางคน หนวดยาวเฟิ้ม อยู่ในชุดออกศึก สวมเสื้อยืดคอกลม มีเสื้อแจ๊คเก็ตสีเทาคลุมทับ นุ่งกางเกงยีนขายาว สวมรองเท้าผ้าใบสีน้ำเงิน แถมที่ศีรษะยังโพกผ้ามีสัญลักษณ์เป็นรูปเขาควายติดอยู่

"หยุด...นี่คือการปล้น"

มันตะคอกใส่ทุกคนแบบสำนวนหนังไทย ก่อนจะค่อยๆ ย่างสามขุมเข้ามาถึงเคาน์เตอร์ด้วยความมุ่งมั่น อาวุธปืนในมือที่ถูกผ้าคลุมไว้อย่างพิลึกพิลั่น สอดส่ายไปมายังเป้าหมายพนักงานธนาคารที่อยู่หลังเคาน์เตอร์

ก่อนที่มันจะหยุดชะงักแล้วเปิดเสื้อคลุมออกมาโชว์ระเบิดสารพัดชนิด ที่ห้อยโตงเตงอยู่ที่เอว แถมมีเสื้อเกราะสวมทับอยู่อีกชั้น

ไม่ต่างอะไรไปจากฉากหนึ่งในหนังเรื่อง "แรมโบ้" ประมาณนั้น แต่ออกไปทางแรมบ้ามากกว่า!?!

หลังจากมั่นใจว่าข่มขวัญคู่ต่อสู้อยู่หมัด โจรแรมบ้าก็กระโดดตัวลอยข้ามเคาน์เตอร์ นำกระเป๋าเดินทางสีดำขนาดกลางมาไว้ พร้อมกวาดเงินสดที่อยู่ภายในลิ้นชักโกยใส่กระเป๋าอย่างเร่งรีบ โดยไม่แคร์สายตาเจ้าหน้าที่แบงก์นับ 10 คนที่ได้แต่หมอบลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว

พอได้เงินจนหนำใจจึงวิ่งหนีออกไปทางประตูหลังธนาคาร ทะลุเข้าหมู่บ้านทาวน์อินทาวน์ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กัน จังหวะนั้นนายยรรยง ไตรสมพร อายุ 58 ปี รปภ.ประจำธนาคาร เห็นตำรวจสายตรวจสน.วังทองหลาง ขับรถผ่านมาพอดีจึงแจ้งให้จับกุม

นาทีไล่ล่าจึงเริ่มขึ้น

ห้วงนาทีเป็นนาทีตายในการวิ่งหนีตำรวจของขุนโจรแรมบ้า ดูเหมือนจะหนักหนาสาหัสเอาการ เพราะนอกจากจะหนักอุปกรณ์การสู้รบทั้งปืน ระเบิดที่ห้อยโตงเตง รวมทั้งกระเป๋าใส่เงินแล้ว

ยังหนักเสื้อเกราะที่ขนใส่มาป้องกันตัวจนวิ่งไม่ไหว เล่นเอาหอบแฮกๆ ไปตลอดทาง

แต่ที่โชคร้ายยิ่งกว่านั้นก็ตรงที่มันดันวิ่งหนีไปตรงทิศทางที่พ.ต.ท.เอกวีร์ พงศ์สร้อยเพ็ชร สว.กก.สส.น.5 พร้อมพวก ตำรวจอีกชุดที่กำลังทำงานล่อซื้อยาบ้าอยู่แถวถนนประดิษฐ์มนูธรรมพอดี พ.ต.ท.เอกวีร์ เห็นตำรวจสายตรวจกำลังไล่จับคนร้ายอยู่ เลยโดดคว้าคอเสื้อคนร้ายไว้ทัน

หมดฤทธิ์เดชยอมสยบอยู่ตรงนั้น

จากการตรวจสอบในกระเป๋าใส่เงินพบเงินสด 934,600 บาท ส่วนอาวุธปืนที่อยู่ในมือคนร้ายเป็นปืนปลอม ใช้ท่อเหล็กมาทำเป็นปืนแล้วใช้ผ้าพันปิดไว้ และวัตถุระเบิดก็ปลอมเช่นกันทำขึ้นมาจากปูนปลาสเตอร์หล่อ ขณะที่เสื้อเกราะก็เป็นเพียงแผ่นเหล็กที่ถูกนำมาเชื่อมติดกันรวม 8 แผ่น มีเชือกผูกยึดติดกับลำตัว สำหรับหนวดปลอมตกอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ธนาคาร

งานนี้เล่นเอาตำรวจชุดไล่ล่าถึงกับส่ายหน้าไปตามๆ กัน

จากการสอบสวนทราบชื่อคนร้ายรายนี้คือนายสมคิด พำนัก อายุ 34 ปี ภูมิลำเนาอยู่บ้านเลขที่ 69 ม.13 ต.กุดบง อ.โพนพิสัย จ.หนองคาย รับสารภาพว่ามีอาชีพทำงานก่อสร้างและรับจ้างทั่วไป โดยพักอาศัยอยู่เพิงพักคนงานริมถนนประดิษฐ์มนูธรรมใกล้ๆ กันนี้เอง

นายสมคิดให้การว่า ก่อนลงมือปล้นธนาคารครั้งนี้ได้มาดูลาดเลาล่วงหน้าหลายวันแล้ว ก่อนจะกลับไปทำอุปกรณ์การปล้นและอุปกรณ์การป้องกันตัวทั้งปืน ระเบิดและเสื้อเกราะ กระทั่งวันเปิดทำการของธนาคารที่หยุดมาหลายวัน จึงลงมือ ส่วนกระเป๋าที่นำมาใส่เงินไปหาซื้อที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

"เงินที่ปล้นได้ครั้งนี้ ผมตั้งใจจะนำไปรักษาอาการป่วยเป็นโรคไซนัส เพื่อขอหญิงสาวแต่งงาน และตั้งใจจะเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อไปเที่ยวงานเทศกาลดูบั้งไฟพญานาค" โจรแรมบ้าสารภาพหน้าตาย

และย้ำว่า การปล้นครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรก ส่วนที่มีเสียงดังคล้ายเสียงปืนนั้น ความจริงแล้วเป็นเพียงเสียงแก๊ปที่ประดิษฐ์ขึ้น โดยการนำไปกระแทกกับเคาน์เตอร์เพื่อให้เกิดเสียงดัง ข่มขู่ให้พนักงานตกใจกลัว ส่วนเสื้อเกราะเตรียมไว้เพื่อป้องกันหากมีการยิงต่อสู้กับเจ้าหน้าที่

"ผมหนีไม่รอดเพราะเตรียมของมาเยอะไปหน่อย ทั้งปืนและระเบิด โดยเฉพาะเสื้อเกราะมันหนักมาก ทำให้วิ่งไม่ออก ถ้าไม่เช่นนั้นก็จับผมยาก" นายสมคิดพูดเชิงท้าทาย

ซึ่งงานนี้ต้องยกความดีให้ชุดทำงานกก.สส.น. 5 ที่บังเอิญปฏิบัติหน้าที่อยู่แถวนั้นพอดี จึงสามารถจับกุมคนร้ายไว้ได้

หลังได้ตัวคนร้ายพล.ต.ต.วิทยา โกสิยะสถิต ผบก.น.4 พ.ต.อ.นิพนธ์ ภู่พันธุ์ศรี รองผบก.น.4 พ.ต.อ.พินิจ มณีรัตน์ ผกก.สน.วังทองหลาง พ.ต.ท.อมรนัต มาลัย รองผกก.(สส.) พ.ต.ท.ณัฏฐพงศ์ ธรพูลผล สว.สส. พ.ต.ท.ถนัด นักธรรม สวป.สน.วังทองหลาง พร้อมเจ้าหน้าที่กองพิสูจน์หลักฐาน นำตัวนายสมคิดไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพ และเก็บหลักฐานเพิ่มเติม

เริ่มจากจุดปล้น จุดขนเงิน และขั้นตอนการหลบหนีอย่างละเอียด ท่ามกลางความสนใจของพนักงานแบงก์และประชาชนจำนวนมาก

หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่จึงนำตัวไปตรวจค้นภายในเพิงพักคนงานไม่มีเลขที่ ย่านถนนประดิษฐ์มนูธรรม พบเสื้อเกราะอีก 1 ตัวที่มีการลักษณะคล้ายกับที่สวมใส่ และหมวกเหล็กแบบทหารที่ใช้ออกรบน้ำหนักประมาณ 2 ก.ก. ซุกซ่อนไว้ในบ้าน จึงยึดไว้เป็นหลักฐาน

สำหรับประวัติของนายสมคิด โจรติ๊งต๊องรายนี้ไม่ธรรมดา เมื่อปี 2546 เคยก่อคดีต่อสู้ขัดขืนการจับกุมของเจ้าหน้าที่ ถูกศาลจังหวัดหนองคายออกหมายจับกุมมาแล้วก่อนหน้านี้

คดีเก่ายังไม่ทันถูกชำระมาก่อเหตุแผลงๆ บุกเดี่ยวปล้นแบงก์โดยใช้ปืนปลอม ระเบิดปลอมแบบไม่กลัวตาย

เพี้ยนๆ แบบนี้มีเยอะ!?!

โดยคุณ โพธิ์ทอง (7.8K)

[ส. 18 ก.ค. 2552 - 08:44 น.] #734453 (4/24)

และกลอนกวนๆจร้า

ฟ แฟน นั้นหายาก ต้องลำบาก จีบกันไป

จีบหญิง ยากบรรลัย ฉันนั้นไซร้ จีบบ่เป็น

ญ หญิง มีมากมาย แต่ซักราย กลับไม่เห็น

ห แห้ว กินทุกเย็น ราวกับเป็น ของโปรดเรา ( เอิ๊กๆ )

ดูหนังดู กับใคร ตั๋วหนึ่งใบ กับใจเหงา

ป๊อบคอร์น ของตัวเรา ตังค์ของเรา เลี้ยงเราเอง

ไม่มีใครแย่งบ้าง หันมองข้าง ดูเคว้งๆ

ฉากเศร้า เราเหงาเอง ฉากครื้นเครง ขำกับใคร ( กะกับตะเองอิกแระ )

สเวนเซ่นส์ ก็อยากกิน เกิดถวิล คิดสงสัย

คนเดียว กินได้ไหม ใยชอบไป เป็นคู่จัง

ไอติม อยู่ตรงหน้า ไร้ใบหน้า คนอีกฝั่ง

ไอติม กินลำพัง รสชาติช่าง ชืดเหลือทน (สงสัยไอติมหมดอายุง่า)

เดินห้าง เดินคนเดียว ไร้ก้อยเกี่ยว และมือกุม

ไม่มีใครมาคุม เดินดุ่มๆ ไม่สนใคร

หันมองคนรอบข้าง กุมมือย่างเดินคู่ไป

มืออีกข้าง ไปไหน แล้วเมื่อไหร่ จะได้เจอ

กลับบ้านไร้ คนส่ง ไอ้ซง ย้งเดินเอ๋อๆ

มองเขา ไปส่งเธอ เราชะเง้อ ส่งไกลๆ

มีรถ...เอ็งก็เท่ ข้า...รถเมล์เท่กว่าไหม

เชิญน้องตัดสินใจ เอ้าว่าไง เฮ่ยย… ไปไม่รอ ( โสน้าหน้า ไม่ทันรถ )

มีมือถือ เหมือนมีสาก มันลำบาก ใจจริงหนอ

เมื่อไหร่ จะดังน๊อ ได้แต่รอ มันปลุกเอง

โทรไปก็ไม่กล้า มือมันคว้า แต่ใจเคว้ง

มันเขิน นะตะเอง ยิงเล่นๆ ก็อย่าว่ากัน ( อิอิ )

เพื่อนแท้ มันก็ทิ้ง จะรีบชิ่ง ไปไหนล่ะนั่น

มีแฟน ก็ลืมกัน เห็นปลามัน เลยลืมแกง... เชอะ

ไปเที่ยว แยกเป็นคู่ จู้ฮุกกรู …สุขของแมร่ง

ทิ้งตรูอยู่กับไอ้แห้ง จะจีบแมร่ง ก็เกรงจายย

โดยคุณ โพธิ์ทอง (7.8K)

[ส. 18 ก.ค. 2552 - 08:52 น.] #734463 (5/24)

(D)
รู้ทันทุกข์แล้วจะสุขเอง

ถ้าเราอยากจะมีความสุข สิ่งที่จะหลีกเลี่ยงไม่ได้คือ...
การรู้จักความทุกข์เสียก่อน ไม่อย่างนั้น ความสุขก็เกิดไม่ได้

เหมือน เราเจ็บป่วยไปหาหมอ
ก่อนที่หมอจะทำการรักษา ก็ต้องรู้เสียก่อนว่า..
ปวดเจ็บ ตรงไหนบ้าง จะได้วินิจฉัยหาสาเหตุ แล้วจึงค่อยลงมือรักษา
ถ้าเราอยากหายจาก อาการเจ็บป่วยเราก็ต้องยอมให้หมอรักษาไม่ว่าจะชอบหรือไม่?

ความทุกข์แม้จะไม่ใช่สิ่งที่เราชอบ แต่ถ้าอยากหายจากความทุกข์
ก็ต้องยอมรักษาไม่ว่าจะชอบหรือไม่ก็ตาม
และ วิธีรักษาก็มีหลากหลายแตกต่างกันไปตามแต่อาการที่ปรากฏ
บางคนทุกข์ขนาดหนัก ก็ต้องอาศัยยาแรงหน่อย
คนไหนทุกข์น้อยก็เพิ่มวิตามินความสุขให้ใจแข็งแรง ยิ่งขึ้น

แต่ ที่สำคัญคือเรามักไม่ค่อยรู้ตัวเองว่ากำลังทุกข์อยู่
เพราะไม่ค่อยได้สนใจ ตรวจสุขภาพใจจึงไม่ได้เตรียมตัวป้องกันความทุกข์ไว้แต่เนิ่นๆ
พอรู้สึกตัว อีกทีก็หาทางออกไม่เจอเสียแล้ว
เราจึงควรเช็ดตัวเองบ่อยๆ ว่าตอนนี้จิตใจมีทุกข์มากน้อยแค่ไหน?

ใน พระพุทธศาสนาถือว่าเรามีทุกข์อยู่ตลอดเวลา
หิวก็ทุกข์ อิ่มก็ทุกข์ มีเงิน น้อยก็ทุกข์ เงินมากก็ทุกข์ มีงานก็ทุกข์ ไม่มีงานก็ทุกข์
เดินมากก็ทุกข์ นั่งนานก็ทุกข์ ทุกข์ทั้งนั้น
หรือ ถ้ามองให้ลึกซึ้งกว่านั้นทุกๆ อย่างในตัวเราเป็นทุกข์ทั้งหมด
เพราะทุกอย่าง ล้วนเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ไม่มีสิ่งไหนทนอยู่นิ่งๆ ได้
ซึ่งตรงกับความหมายของคำว่า ทุกข์ ที่แปลว่า อยู่อย่างเดิมไม่ได้

อย่างชีวิตเรามีเกิด แล้วก็แก่ เจ็บ ตาย เปลี่ยนแปลงไปตลอด
ไม่มีใครฝืนต่อความจริงนี้ได้
ยิ่งมองก็ยิ่งเห็นว่าชีวิตไม่เห็นจะดีที่ไหน มีแต่ความทุกข์ทั้งนั้น
แล้วความสุขอยู่ไหน?

ความสุขคือการอยู่เหนือความทุกข์ จนความทุกข์เอื้อมไม่ถึง
เป็นการพัฒนาใจให้ ก้าวพ้นความหมายของการยึดติด
หรือปล่อยวางอารมณ์ที่ทำให้เกิดความทุกข์
เพราะ ความทุกข์ก็เหมือนน้ำที่ตกตะกอนอยู่ก้นตุ่ม
พอถูกอะไรกระตุ้นเข้าก็ขุ่นมัว
แต่พอผ่านไป สักตะกอนก็จะกลับไปนอนนิ่งใต้ตุ่มเหมือนเดิม

เราจึงเห็นคนทะเลาะกัน เพราะถูกกระตุ้นด้วยความไม่พอใจ
แล้วตีกันจนปาดเจ็บหรือล้มตาย
แต่พอตำรวจจับได้ ต้องไปนอนในตาราง
จึงเริ่มสงบใจและคิดได้ว่า “ไม่น่าเลย”
หรือพอความคิดมีวุฒิภาวะมากขึ้น เราจึงเข้าใจว่าไม่น่าทำอย่างนั้นเลย

ถ้าหลายคนคิดได้ก่อนจะลงมือทำก็คงไม่ต้องทุกข์ภายหลังกับการกระทำของตน
แต่ความเป็นจริงเรามักถูกตัดขาดจากเหตุผลโดยสิ้นเชิง
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอารมณ์ที่มาอย่างไม่ทันตั้งตัวเสมอ
เพราะทุกครั้งที่เราเห็น ได้ยิน ดมกลิ่น ลิ้มรสอาหาร
หรือสัมผัสถูกต้องกับอะไรก็ตาม จะมีความรู้สึกว่าชอบไม่ชอบ
ถ้าชอบก็มีความสุขและแสดงออกถึงความชื่นชมพอใจ
ถ้าไม่ชอบ เราก็เป็นทุกข์ และพยายามกีดกันความทุกข์ให้ไกลออกไปให้มากที่สุด
แต่บางทีทุกข์ก็ไม่ได้หายไปไหน กลับเพิ่มปริมาณมากขึ้น
เพราะ ยิ่งเราเปลี่ยนแปลงไปตามอารมณ์ภายนอกเท่าไร
ก็เหมือนเป็นการเชื้อเชิญให้ ความทุกข์เข้ามาในตัวมากขึ้นเท่านั้น
เป็นการเปิดบ้านใจให้ความทุกข์เข้ามาอาศัย

เหมือนมีคนมาด่า เราเกิดความไม่พอใจ ก็ด่าว่ากลับคืนหรือทำร้ายร่างกายเขา
กลายเป็นว่าแทนที่เราจะทำใจให้ปกติ
เรากลับก่อความทุกข์ให้มากยิ่งขึ้นกับคำด่า
หรือการทำร้ายร่างกายกันจนอาจต้องบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
ถ้าเราไม่ใส่ใจหรือทำตัวเราให้ลอยอยู่เหนือทุกข์
คิดเสียว่าคำด่าก็คือคำแนะนำ ถ้าเป็นจริงเราก็ปรับปรุงแก้ไข
แต่ถ้าไม่จริงก็ไม่เห็นต้องไปสนใจ
เพราะเราไม่อาจเปลี่ยนสิ่งภายนอกให้เป็นอย่างที่เราต้องการได้
นอกจากเปลี่ยนใจ ตัวเองให้เป็นปกติ
แล้วไม่เปิดใจรับความทุกข์ให้เขามาได้
แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว

พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้สอนความทุกข์ให้กับสาวกของพระองค์ตลอดเวลา
เพราะความ ทุกข์มีค่า และช่วยให้เราเข้าใจความเปลี่ยนแปลงในชีวิตได้ดีที่สุด
จึงไม่น่าแปลกหากจะมีวิชาที่อาจารย์ต้องการสอนศิษย์ให้เข้าใจชีวิตและตัวเองมากขึ้น
จะหยิบยกเอาเรื่องความทุกข์มาสอน
เพราะเมื่อเข้าใจความทุกข์ได้ ก็ไม่ยากที่ชีวิตจะดำเนินต่อไปได้อย่างมีความสุข

โดยคุณ looknam1 (2.6K)

[ส. 18 ก.ค. 2552 - 08:57 น.] #734467 (7/24)

(D)
คนท้อไม่แท้ คนแท้ไม่ท้อ--------------------by พระมหาสมปอง[ธรรมะยกกำลัง2]

คำว่าพลิกวิกฤติให้เนโอกาสนั้นมีจริง
เพราะคนชนะ จะไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ
พอตกงาน เค้าก็จะไปทำอย่างอื่น
จนประสบความสำเร็จ และร่ำรวยขึ้นมาได้

แต่คนแพ้ จะคิดว่าการชนะเป็นเรื่องที่ทำไม่ได้...
มีเด็กจบปริญญาตรีคนหนึ่ง
ไปมองหาลู่ทางขายของ
เมื่อเห็นว่ามีก๋วยเตี๋ยวขายเยอะแล้ว
ก็หันมาขายข้ามหมกไก่
ขายได้วันล่ะหมื่น แต่อยากเพิ่มเป็นวันล่ะแสน
ก็ขยายเป็น 10 สาขา
ทำให้เดือนหนึ่งมีรายได้มากถึง 3 ล้านบาท

ฉะนั้นแล้ว
อย่าเป็นคนด้านได้ อายอด ใจหด หมดกำลังใจ
เราต้องต่อสู้ แล้วทุกอย่างจะดีขึ้น

อย่าไปหมดหวัง ท้อแท้กำลังใจ
"คนท้อ ไม่แท้
คนแท้ ไม่ท้อ"

--------------------------พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต จากหนังสือธรมะยกกำลังสอง

โดยคุณ BCC-106 (434)

[ส. 18 ก.ค. 2552 - 09:36 น.] #734530 (13/24)

วันนี้ ถ้าผมจำไม่ผิด พิธีกร น่าจะเป็น พี่ติ่ง แต่ก็ทราบมาก่อนหน้านี้เมื่อวันเสาร์ที่แล้วว่า วันนี้ พี่ติ่ง มีภาระกิจสำคัญ ต้องเดินทางไป ต่างจ้งหวัด แต่เช้าตรู่ ....... ไม่ทราบว่า พี่ติ่งฝากให้ใคร ตั้งกระทู้แทนหรือ เปล่า ...... ถ้าเปล่า ก็คงเป็นความพลั้งเผลอ โดยไม่เจตนา ครับ ... อย่าไปถือโทษโกรธเคืองแกเลยครับ ภาระกิจมาก ทั้งงานหลวง งานราษฎร์ ....... ทั้งน้องโค ..น้องซูชิ ครับ (ล้อเล่นนะครับ เรื่องน้องๆ น่ะ)

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!