(D)
....ฉันคือต้นกระเจียวเล็กเล็กต้นหนึ่งบนที่ราบสูงของจังหวัดชัยภูมิ...
ปีนี้หน้าฝนได้มาเยือนแล้ว...โอกาสที่ฉันจะได้ชูช่อออกดอกเพื่ออวดความสวยงามได้มาถึงแล้ว..
แต่...ถ้ามีฉันเพียงต้นเดียวบนพื้นดินอันกว้างใหญ่แล้วก็คงจะไม่สวยจนพอจะดึงดูดให้คนมาเยือนได้หรอก...
ฉันยังมีเพื่อนพ้องน้องพี่และญาติสนิทอีกมากมายที่มารวมกันอยู่ ณ ที่แห่งนี้..
เมื่อถึงคราวที่จะต้องชูช่อออกดอก พวกเราก็สามัคคีกันช่วยกันเบ่งบานจนท้องทุ่ง สวยสดงดงาม
จนไม่มีศิลปินท่านใดจะบรรจงวาดลงบนผืนผ้าใบให้งดงามเท่าได้..
หรือจะเป็นตากล้องมือฉมัง...ก็ไม่สามารถถ่ายรูปเพื่อถ่ายทอดความบรรเจิดได้....
ความสวยงามในความเป็นธรรมชาติ ที่ไม่เสแสร้งปรุงแต่งใดใดนี่เอง...
นี่เองที่เป็นความงดงามในตัวที่แสดงออกมาจากส่วนลึกเพื่อเผยโฉมต่อสายตาทุกทุกคู่อย่างไม่สะทกสะท้าน
สิ่งนี้เอง...จึงทำให้ผู้ที่อยากจะสัมผัสฉันบุกบั่นมาถึงที่นี่...
แต่ว่า..เหล่าผู้ทัศนาจรทั้งหลาย เมื่อมาชื่นชมในความงามของฉันแล้ว...
บางท่าน...กลับเด็ดเหล่าเพื่อนฉันขึ้นมาชมเชยแล้วก็ทิ้งไป...
บางท่าน...อยากสัมผัสฉันให้ล้ำลึก อยากจะเข้ามาอยู่ในใจกลางหมู่มวลพวกฉัน
ก็บรรจงก้าวย่างเข้ามา...ทุกรอยเท้า ทุกก้าวย่างที่ผ่านเข้ามา พวกท่านท่านจะทราบไหมว่า...
เพื่อนฉัน ญาติฉัน...หรืออาจจะเป็นตัวฉันเอง...
จะต้องโดนท่านผู้เจริญ เหยียบย่ำจนไม่สามารถจะชูช่อออกดอกได้ในวันถัดไป
แต่...ไม่เป็นไรหรอก...ถ้าฉันยังไม่ตายคาพื้นดินอันชุ่มชื้นไปเสียก่อน...
หน้าฝนปีหน้า...ฉันจะชูช่อออกดอก เพื่อความสุขของท่านทั้งหลายต่อไป......
*****************************
จากใจ นายจิว...ซึ่งกำลังเพ้อเจ้อ ครับผม.... | 
[จ. 20 ก.ค. 2552 - 18:13 น.]