(D)
เมื่อสักครู่นี้ ผมดูข่าวช่องเจ็ด มีอยู่ข่าวหนึ่ง สะเทือนใจมากครับ เป็นข่าวที่ลูกผู้หญิง ที่ชอบทำร้ายแม่ ซึ่งอายุ 90 กว่าแล้ว มา 4 ปีกว่าแล้วครับ แล้วเพื่อนบ้านทนไม่ใหว จึงถ่ายภาพ ใว้เป็นหลักฐาน แล้วไปแจ้งมูลนิธิปวีณา เมื่อมูลนิธิปวีณาไปช่วยเหลือ ผมเห็นอยู่ภาพนึงเป็นภาพที่ขณะที่ลูก สำนึกผิดกราบแม่ แม่ก็ยกมือยันเหี่ยว และสั่นเทา ลูบแขนของลูก ประหนึ่งว่า "ไม่เป็นไรลูก แม่ให้อภัย" และกล้องซูมใบหน้าของแกใกล้ๆ แววตาของแก เปี่ยมไปด้วยการให้อภัย
นี่ละครับ แม่ คำๆนี้ ยิ่งใหญ่จริงๆนะครับ ในวันเกิดเราสนุกสนานกับเพื่อนฝูง แต่ยังมีอีกคนนึงที่เราไม่น่าลืม คือแม่ครับ ก้มกราบท่านในวันเกิด ทำอาหารให้ท่านทาน หรืออื่นๆ อีกเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ท่านก็มีความสุขแล้วครับ
เขียนมานาน.....คิดถึงแม่ครับ แม่ผมจากไป ปี 2538 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ช่วงนั้นวัยรุ่น วัยคึกคะนอง เข้าครอบงำผม ผมดูแลท่านได้ไม่ดีเท่าที่ควร แล้วมาสำนึกตอนนี้มันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ สำหรับท่านที่ยังมีแม่อยู่ ท่านโชคดีมากๆ นะครับ รักษาท่านใว้นานๆ นะครับ ให้ท่านรู้สึกภูมิใจในตัวเราไปนานๆ | 
[จ. 20 ก.ค. 2552 - 23:10 น.]