(D)
......ในผืนนาแปลงนั้น รวงข้าวอันเหลืองอร่ามจากผลงานของชาวนาผู้อาบเหงื่อต่างน้ำโน้มตัวลง และกวัดแกว่งไปมาตามสายลม ยิ่งรวงใดมีเมล็ดมากก็จะโน้มตัวลงต่ำอ่อนชัอยดูประหนึ่งจะโค้งให้แก่เจ้าของและผู้เดินทางอยู่เสมอ แต่โน่นผืนนาอีกแปลงมีข้าวรวงลีบอยู่เป็นหย่อมๆ มันยืนต้นโด่ท่าทางเป็นนักเลงไม่กลัวใคร
ใกล้ๆกันนั้นมีสวนส้มเล็กๆอยู่หลายต้น ที่มีผลดกห้อยย้อยระย้าโน้มเหนี่ยวกิ่งลงมาเกือบจะถึงดินก็มี และบางต้นไม่มีผลเลยมันชูกิ่งชี้ฟ้าบ้าง ชี้ออกทางทิศต่างๆบ้าง
ผู้มีปัญญาเห็นธรรมชาติอันนี้ก็นำมาสอนตนได้ว่า อันธรรมชาติของมนุษย์นั้น ผู้ไม่ค่อยมีคุณธรรมมักจะแข็งกระด้าง อวดดี หยาบคาย ร้ายกาจ พูดจาสามหาว ท่าทางนักเลง ไม่รู้จักเคารพใครเกรงใคร แต่บัณฑิตผู้ทรงคุณธรรม ย่อมนิ่มนวล อ่อนหวาน ให้ความเคารพยำเกรงแก่คนที่ควรเคารพยำเกรง อ่อนน้อมถ่อมตน
ผู้ใดแข็งกระด้างผู้นั้นเป็นข้าวลีบและส้มกิ่งตาย ผู้ใดอ่อนน้อมถ่อมตน ผู้นั้นเป็นข้าวมีเมล็ดและส้มกิ่งดก ความจริงธรรมชาติสอนคนอยู่เสมอ แต่คนไม่ค่อยรู้และเข้าใจสิ่งที่ธรรมชาติสอน.....
(สายธารที่เปลี่ยนทาง - วศิน อินทสระ) | 
[พ. 22 ก.ค. 2552 - 11:53 น.]