| หัวข้อกระทู้ : ยุทธจักรรัก ยุทธภพเหล้ากับความเหงาในชีวิต ของ มังกรโบราณ โกวเล้ง |
 (D)
...สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกคือความเปลี่ยวร้าง ...ความเปลี่ยวร้างที่เวิ้งว้างว่างเปล่าไร้ที่พึ่งพิง
ไม่ว่าเผชิญเรื่องราวใด ล้วนไม่อาจตัดสินใจได้โดยแน่นอน...
ภายใต้บรรยากาศอันซึมเซา ผู้คนภายนอกเริ่มบางตา แต่ร้านรวงกลับปรากฏบุคคลหลายกลุ่มและเริ่มหนาตา บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งเยื้องย่างเข้าไปในโรงเตี๊ยมที่คิดว่าเงียบเชียบที่สุด ไม่อึกทึกครึกโครม เขาเพียงต้องการเจอกับสหายที่จากกันไปหลายปี สายตาเขาจับจ้องมองดูบุคคลผู้หนึ่ง รูปร่างประหลาดอย่างยิ่ง อ้วน เตี้ย แต่ศีรษะกลับโตอย่างประหลาด หรือว่านี่คือ มังกรโบราณ ผู้มีฉายาว่าหมีหัวโต! เหงื่อกาฬเริ่มไหลซึม มาตรว่าเขาดื่มสุราจนหนักเพียงใด คอแข็งเพียงใดแต่ไหนเลยจะเทียบบุคคลประหลาดเยี่ยงนี้ได้...เขาเดินผ่านไปหยุดนั่งลงตรงเก้าอี้พลางสั่งเสี่ยวเอ้อยกสุรามาหนึ่งป้านใหญ่ เขาเพียงนั่งรอสหาย...ใช่ สหายผู้เปี่ยมไปด้วยน้ำมิตร!
ไม่นานนักผู้ที่เดินเข้ามาถึงกลับเป็น ลี้ถ้ำฮวย มีดบินผู้ไม่เคยพลาดเป้า อา...สหายท่านหนึ่งได้มาถึงแล้วเสี่ยวเอ้อ ยกสุรามาต้อนรับสหายข้าเขาเอ่ยด้วยเสียงอันดัง ลี้คิมฮวงยิ้มพราย ประกายตาวาวขึ้นอย่างประหลาดคล้ายยินดีอย่างยิ่ง
อาฮุย ท่านมาแล้ว เราจากกันนานเท่าไหร่แล้วลี้คิมฮวงกล่าวแต่พลันนั้นแววตากลับสลดวูบหนึ่ง ...ชั่วชีวิตมนุษย์...สิ่งที่บันดาลให้หดหู่รันทด มิใช่การจำพราก...หากเป็นการอยู่ร่วมเพราะหากไม่เคยอยู่ร่วม ไหนเลยมีการจำพรากได้...ลมชิวเทียนพัดมาวูบหนึ่ง ลี้คิมฮวงพลันกระดกป้านสุราขึ้นดื่ม
พวกท่านไฉนเลยเมื่อพบกันแล้วไยต้องดื่มสุรากังวานเสียงนุ่มนวลถึงกับเป็นลิ่มซีอิม ลี้คิมฮวงนิ่งงันไปชั่วครู่ ถึงกับเป็นหญิงสาวที่เขาคร่ำครวญหาทุกค่ำคืน
ข้าไม่ได้ติดใจในรสชาติของสุรา หากแต่ข้าชื่นชอบบรรยากาศของการร่ำสุรา ดื่มสุรากับสหายรู้ใจ แม้ดื่มพันจอกก็มิเมามายอาฮุยพลันกล่าวขึ้น พลันเหลือบไปมองไปเห็นสายตาลี้คิมฮวงดูเศร้าสลดลง
ข้าเห็นว่าดื่มสุรามิเห็นไม่ดีตรงไหน ดื่มสุรายังดีกว่าวิญญูชนจอมปลอม!ลี้คิมฮวงเอ่ย
 |
|
|