กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : ขอคำแนะนำ

(D)

ตัวผมเอง ตั้งแต่หนุ่ม จนถึงปลายปีที่แล้ว 2551 ผมไม่เคย นำเครื่องลางของขลัง แขวน/ห้อย ติดตัวเลยครับ ...แทบไม่น่าเชื่อใช่ไหม ครับ มีบ้าง ก็ ทำเป็นพวงกุญแจรถ หรือ คล้องติดกล้องส่องพระ .... เดี๋ยวนี้พระแพงๆ ของผมขายกินไปหมดแล้วครับ ก็เลยต้อง หาเครื่องลางของขลัง มาใช้แทน แต่ผมไม่ทราบว่า ควรจะนำติดตัวอย่างไร จึงจะถูกต้อง ย้ำ จึงจะถูกต้อง และสมควร เช่น คล้องคอ ... คาดเอว หรือ คล้องหูกางเกง ระดับเอว ... หรือใส่ไว้ใน กระเป๋า เสื้อ หรือ กางเกง ฯลฯ สำหรับเครื่องลางของขลังดังนี้ครับ

- ลูกอม ทุกชนิด
- หนุมาน สิงห์ วัวธนู แพะ ฯลฯ
- ตะกรุด ... ปลัดขิก
- เบี้ยแก้
- อื่นๆ (ตามแต่จะกรุณา แนะนำครับ)

ผมไม่ทราบจริงๆ นะครับ ไม่ใช่แกล้งถาม หรือ อำเล่น ครับ ... ขอท่านผู้รู้ให้ความแนะนำด้วย จะเป็นพระคุณแก่ผมอย่างมาก และก็คงมีประโยชน์ เป็นวิทยาทาน สำหรับอีกหลายท่าน ที่ยังไม่ทราบจะปฎิบัติอย่างไรเหมือนตัวผมเองเช่นกัน ครับ ขอบคุณมากครับผม

โดยคุณ BCC-106 (434)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 08:54 น.]

โดยคุณ JOMPOL10 (4K)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 09:07 น.] #756337 (1/33)

ผมก็ไม่ทราบครับ เพราะไม่ใช้เครื่องลางของขลังเหมือนกัน ผมใช้แต่พระครับ แต่ก็อยากรู้เหมือนกันครับ แต่เคยเห็นเซียนใหญ่คนหนึ่งเอาปลัดคิกหลวงปู่ทิมมาเลี่ยมทองห้อยคอก็มี บางคนก็เอาหนุมานหลวงปู่ทิมเลี่ยมทองห้อยคอ บางคนก็เลี่ยมทองแล้วห้อยที่หูกางเกงก็มี บางคนก็เอาลูกอมหลวงปู่ทิมเลี่ยมทองห้อยคอ บางคนก็เลี่ยมทองแล้วเอามาเป็นพวงกุญแจ ใส่ในกระเป๋ากางเกงก็มี ไม่รู้ว่าแบบไหนถูกต้องตามหลักการใช้ครับ

โดยคุณ poppoomi (401)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 09:33 น.] #756386 (4/33)

ไม่ทราบเช่นกันครับ...

...ผมก็เปิดเผยความลับของผมบางอย่าง ถ้าบอกไปหลาย ๆ ท่านก็คง งง ว่าเป็นจริงหรอ...
ตั้งแต่เล็ก ๆ ผมอาจจะคล้องพระบ้าง แต่พอโตมา เรียกว่า เข้าเรียน ป. 1 ผมไม่เคยนำพระเครื่องมาขึ้นคออีกเลย จนถึง ปี 30 ...
...พอปี 30 ผมขณะนั้น เป็นทหารอยู่ต้องเดินทาง เข้า-ออก ระหว่าง กองทัพภาคที่ 1 กับ หน่วยที่ผมประจำอยู่ ไป ๆ มา ๆ เป็นประจำ และพื้นที่ของหน่วยผมนั้นอันตรายมาก ๆ ผบ.หน่วยก็ไม่ค่อยกินเส้นกับ นักการเมืองท้องถิ่นผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ เพื่อนสาวรู้ใจที่ไม่ได้เจอมา เกือบ 10 ปี ได้ให้พระมาองค์หนึ่งบอกว่า ให้ไว้คุ้มครอง เป็นพระของพี่สาวมีประวัติครองครอบปลอดภัย พี่สาวได้ซ้อนรถมอเดอร์ไซค์ไปเที่ยวพัทยากับแฟน มีอุบัติเหตุรถล้มพี่สาวไม่เป็นไรเลยมีแค่แผลถลอกไม่มีเลือดออกเลยแม้แต่น้อย ผมก็เต็มใจรับมาไว้แต่ยังไม่คล้องคอ เก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อ วันที่ได้พระเครื่องวันนั้นเอง ผมกับ ผบ. ได้แวะหาพระที่วัดเขื่อนเพชร(ไม่ทราบว่าเป็นเจ้าอาวาสหรือเปล่า) ไปคุยเรื่อง..การขอทหารไปรักษาการณ์ดูแลงานวัดประจำปี แต่กลับคุยกันไม่นานพระองค์นั้นก็ได้ทักบอกว่า...ดูหน้าตา ผบ. สีหน้าไม่ค่อยดี จึงดูดวงชะตาให้ .....

ปล. เล่าซะยาวเลยต้องออกไปธุระก่อนนะครับ เดี๋ยวกับมาเล่าเรื่องใหม่นะครับ

(ขออนุญาตคุณอาวิบูลย์ใช้กระทู้นี้ด้วยนะครับ)

โปรยตอนจบไว้ให้ติดตาม >>> สรุป..เกิดเรื่องรุนแรงกับผม ที่ใคร ๆ เห็นก็นึกว่าตายแน่ ๆ ทั้งผมและ ผบ.

อ้าวผมเล่าเรื่องจนลืม .. เผยความลับ คือ ตั้งแต่ปี 30 ถึงปัจจุบัน(04/07/52) ผมคล้องพระแค่วันเดียวแล้วไม่เคยคล้องพระอีกเลย จนถึงล่าสุด คือ วันที่ 4 เป็นวันมิทติ่งที่ระยอง ผมกลับมาคล้องพระเครื่องที่คอเป็นวันแรกในรอบ 20 กว่าปี (จะมีใครเชื่อผมบ้างครับ)

โดยคุณ pui_l (1.2K)

(1)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 09:50 น.] #756424 (6/33)

รอติดตามครับ...พี่บ๊อบ

สำหรับที่คุณอาสอบถามผมมีคำถามเช่นเดียวกันกับคุณอาเลยครับ

https://www.g-pra.com/webboard/show.php?Category=general_talktalk&No=120800

หากแต่ยังไม่ได้บทสรุปเช่นเดียวกันครับ แต่เท่าที่ทราบและศึกษาจากท่านผู้รู้หลายฯท่าน
ผมพอได้บทสรุปดังนี้ครับ
1.หากเป้นเครื่องรางประเภท เทพ หรือกึ่งเทพ เช่น หนุมาน ครุฑ มังกร หงส์ ราหู จะไม่ต่ำกว่าเอวครับ ส่วนใหญ่ห้อยคอ หรือเก็บไว้ในกระเป๋าถือ กล้องส่องพระ แต่จะไม่ใส่กางเกง
2.ตระกรุดโทนไม่มีปัญหาครับ คาดเอวได้แน่นนอนอยู่แล้ว
3.ปลัดขิก ลูกอม หรือ สิงสาราสัตว์ เช่น เสือ ไก่ เต่า สามารถใส่กระเป๋า หรือห้อยกุญแจได้
4.ส่วนตระกรุดขนาดเล็ก ส่วนใหญ่ก็นำมาห้อยคอครับ
5.มีดต่างฯ พระขันท์ ไม่ทราบจริงฯครับ ส่วนใหญ่บูชาไว้ที่บ้านหรือเก็บในกระเป๋าถือครับ

ใครคิดเห็นยังไงก็แนะนำเข้ามาเป็นประโยชน์ครับ

โดยคุณ pui_l (1.2K)

(1)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 09:53 น.] #756428 (7/33)

ทั้งนี้ทั้งท่าน บางเกจิท่านก็จะมีข้อกำหนดเป็นพิเศษไปนะครับ(อันนี้แล้วแต่สำนักครับไม่ขออกความเห็นในส่วนนี้)
** จริงฯแล้วท่านใดเป็นสายตรงที่รู้จริง น่าจะเอากระทู้นี้มาบอกกล่าวกันครับ ผู้ที่บูชาเครื่องรางของเกจิที่เรานับถือ จะได้ปฎิบัติได้ถูกต้องครับผม***

ขอบคุณอาวิบูลย์ที่ตั้งกกระทู้ที่มีประโยชน์มากฯครับ

โดยคุณ textile007 (10.2K)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 10:21 น.] #756470 (10/33)

(D)
สวัสดีครับ คุณอาวิบูลน์
ส่วนตัวผมที่ใช้นะครับ
ห้อยพวงกุญแจรถ ใช้ ปลัดขิกหลวงพ่อตัด เสือ และเบี้ยแก้ครับ
และ ส่วนตัวจากที่สอบถามครูบา อาจารย์ท่านว่าไว้แบบนี้ครับ
1.พวกตะกรุด ส่วนใหญ่คาดเอวได้ครับ ไม่มีปัญหา เพราะคนโบราณส่วนใหญ่ก็ร้อยเชือกรอบเอวกันครับ ผมว่าไม่น่ามีปัญหา ตะกรุดบางประเภทที่ท่านทำไว้ห้อยคอก็มีครับแต่จะเป็นกรณีๆไปครับ
2.เครื่องรางพวกสตว์ต่างๆ ส่วนตัวที่ถามๆพระเกจิมานะครับ ท่านว่าห้อยเอวได้ครับเพราะท่านเสกคนละอย่างกับปลุกเสกพระครับ แต่อันนี้ผมว่าแล้วแต่จริตของพระเกจิแต่ละท่านนะครับ ส่วนตัวผมว่า ถ้าไม่ต่ำกว่าเอวไม่น่าเป็นไรครับ
3.เบี้ยแก้ อันนี้ทำกันหลายแบบเหลือเอนครับยุค เช่นเอารูป พระ รูปเหมือนท่านมาติดหลังองค์เบี้ย อันนี้แขวนเอวไม่ดีแน่ครับ ขึ้นคอหรือเหน็บกระเป๋าดีที่สุดครับ
4.ลูกอม ส่วนตัวผมจะดูจากมวลสารที่มาทำครับ ถ้ามีผสมเกศา จีวร เข้าไปห้อยคอ เหน็บกระเป๋าประการเดียวครับ
แต่ถ้าเป็นแบบที่ไม่มีรูปพระอยู่บนเบี้ยผมว่าห้อยกุญแจได้ครับไม่น่าเป็นอะไร
สรุป: ถ้าเป็นเกจิที่ท่านทำตามหลักโบราณจริงๆนั้น ท่านเสกพระ เสกเครื่องลาง คนละแบบไม่เหมือนกันครับเป็นเฉพาะอย่างไป ไม่เอามาปนกันเป็นเด็ดขาดครับ เราจึงแยกบูชาได้ครับ
ตัวอย่างเช่น หลวงพ่อตัด วัดชายนา ท่านไม่เคยอาปลัดไปเสกในโบสถ์เลยครับ และถ้าท่านรู้ว่าใครเอามาเข้าพิธีในโบสถ์ ท่านดุเลยนะครับ ท่านห้ามไว้เด็ดขาดครับ

โดยคุณ textile007 (10.2K)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 10:26 น.] #756472 (11/33)

เรียนถามพี่poppoomi ครับ วัดเขื่อนเพขร ที่ว่านั้น ใช่วัดเขื่อนเพชร เพรชบุรีมั้ยถ้าใช่
เจ้าอาวาส องค์ก่อน ชื่อ หลวงพ่อจ่าง ครับ ท่านเป็นอาจารย์พี่หลวงพ่ออุ้นครับ ตอนนี้สังขารท่านไม่เน่าเปื่อยอยู่ที่วัดนั่นละครับ
และองค์ปัจจุบัน ชื่อ พระอาจารย์เปี้ยก ครับ เป็นศิษย์หลวงพ่อจ่างและ หลวงพ่อยิดครับ คนขึ้นไม่เบาเหมือนกันนะครับ

โดยคุณ pui_l (1.2K)

(1)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 13:40 น.] #756758 (19/33)

โดยคุณ pui_l [29 Jul 2009 09:50]...รอติดตามครับ...พี่บ๊อบ *************************************** ... ขอบคุณคุณปุ๋ย
มากครับ ที่รอติดตามเรื่องผม ที่ผมส่งทางเมล์เพราะ เรื่องมันยาวครับ กลัวส่งไปใน กระทู้ จะ
สร้างความลำคาญ ให้แก่คนอื่นได้ อิอิ จึงคิดว่ามาทางนี้ดีกว่าครับ (เรื่องยาวหน่อยนะ
ครับ) ... ***************************************

 กลับมาแล้วครับ เล่าต่อ . . . ...ใช่ครับ วัดเขื่อนเพขร อ.ท่ายาง จ.เพรชบุรี อยู่ตรง
ทางเข้า เขื่อนแก่งกระจานครับผม ... .. ผมเป็นคนไม่ได้สนใจเรื่องวัด เรื่องพระ
เครื่องเลยในขณะนั้น จึงไม่ทราบชื่อหลวงพ่อองค์นั้น (แต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อน
เพชร) ผมได้พระเครื่องมาก็ให้เพื่อนหมด พอมาคิดถึงเดี๋ยวนี้ เสียดายมาก ๆ ครับ 

ต่อตอนที่ 2 ครับ.. ... (ความเดิม) ผมกับ ผบ. ได้แวะหาพระที่วัดเขื่อนเพชร(ไม่ทราบว่า
เป็นเจ้าอาวาสหรือเปล่า) ไปคุยเรื่อง..การขอทหารไปรักษาการณ์ดูแลงานวัดประจำปี แต่กลับ
คุยกันไม่นานพระองค์นั้นก็ได้ทักบอกว่า...ดูหน้าตา ผบ. สีหน้าไม่ค่อยดี จึงดูดวงชะตาให้
 ... (ต่อ) ปรากฏว่า หลวงพ่อองค์นั้นดูดวงชะตาให้ ก็ทำหน้าตกใจ แล้วพูดขึ้นว่า "
ชะตาขาดนี่ " ผมกับ ผบ. ก็ตกใจมาก ผบ.จึงถามขึ้นว่าจะมีทางแก้ไขอย่างไรบ้าง
พระรูปนั้นก็บอกว่าต้อง สะเดาะเคราะห์ และถวายสังฆทานให้เจ้ากรรมนายเวร หลวงพ่อก็หัน
มาทางผมแล้วก็พูดขึ้นว่า ไหนเราเป็นทหารติดตาม ผบ. ตลอดใช่มั๊ย (ครับผม) แล้วก็ถาม วัน/
เดือน/ปีเกิดผม ท่านก็เอาไปดู ท่านก็ตกใจแล้วพูดขึ้นว่า ..เราทั้ง 2 คนดวงชะตาเหมือนกัน
เลย (ผบ.กับผม) ผม 2 คนถึงกับสะดุ้ง (ผมคิด ตาย ๆ ๆ ๆ ซวยแล้วตรู) หลวงพ่อพูดขึ้นว่า
แต่..ดวงชาตะของเรา 2 คน ถ้าไปไหนมาไหนกัน 2 คนยังโชคดีที่ดวงช่วยเหลือเกื้อกูลกันได้
แต่ยังไงก็ต้องทำพิธีสะเดาะเคราะห์ และถวายสังฆทานโดยด่วนที่สุด เพื่อเป็นการป้องการให้
จากหนักเป็นเบาได้ วันพฤหัสมะรืนนี้ได้มั๊ย (วันนั้นเป็นวันอัีงคารมืดแล้วด้วย) เราก็นั่งนิ่งทั้งคู่
ผบ.ก็พูดขึ้นว่า ขอเป็นอาทิตย์หน้าได้มั๊ยครับหลวงพ่อ เพราะวันพุธพรุ่งนี้ก็ติดงานในหน่วย
และช่วงเย็นก็ต้องไปกินเลี้ยง วันกองทัพไทยที่ จังหวัดทหารบกเพชรบุรีเสร็จงานก็ต้องเข้า
กทม. เพื่อไปประชุมกองทัพภาคฯในวันพฤหัสครับท่าน..หลวงพ่อก็ถอดหายใจแล้วบอกว่า งั้น
ก็ต้องให้เร็วที่สุดนะอาทิตย์หน้าก็แล้วกัน ผบ.ก็รับปากตกลงกับพลวงพ่อองค์นั้น ก็ลากลับ
เพราะมืดแล้ว ทางเข้าค่ายก็อีกไกล และอันตรายมาก ระหว่างเข้าค่ายนั้น ผมทั้ง 2 คนระวังตัว
เป็นอย่างมาก ผมขับรถผบ.นั่ง ผมก็ต้องเอาปืน M.16 ตัดปากกระบอกพาดแขนไว้ตลอดเวลา
และขึ้นลำเตรียมพร้อมยิงได้ทันที ผบ.ก็เช่นกัน ระยะทาง 80 กว่ากม. จากวัดถึงค่าย วันนั้น
เหมือนยาวนานมาก

แต่ก็เดินทางถึงค่ายโดยปลอดภัย...

...เช้าวันรุ่งขึ้นเราก็ปฏิบัติหน้าที่ที่วางกันเอาไว้ ตกเย็นก็เข้าเมืองไปกินเลี้ยง ระหว่างผม
อยู่กัน 2 คนกับผบ.ก็คุยกันในเรื่องนี้ตลอดเวลาก็ว่าได้ เพราะกลัว ๆ อยู่เหมือนกัน กินเลี้ยง
เสร็จประมาณ 3 ทุ่ม เราก็เดินทางเข้า กทม.ทันที ระหว่างก่อนกลับผมก็นึกขึ้นได้ว่า ผมมีพระ
ที่เพื่อนให้มาด้วยอยู่ในกระเป๋าเสื้อ ผมก็เลยเอาออกมาใส่คล้องคอ และยกมือไหว้ ขอให้คุ้ม
ครองเราด้วย ผมก็ใส่คล้องคอ ... ...ผมออกเดินทางเข้า กทม. ประมาณเวลา 3 ทุ่ม ถึง
เขาย้อย ประมาณไม่้เกิน 3 ทุ่มครึ่ง เลยเขาย้อยมาประมาณ 2 - 4 กม. มีเรื่องที่ไม่คลาดฝัน
เกิดขึ้น คือ มีรถอีแต่นขับสวนทางมาอยู่ดี ๆ ก็พุ่งเข้าชนรถผมเต็มแรงโดยที่ผมไม่มีโอกาส
แตะเบรคเลย (สมัยนั้นทางยังเป็น 2 แลนอยู่) ชนประสานงาเต็ม ๆ มีรถวิ่งตามหลังผมมา อีก
2 ค้น คันแรกเป็นรถปิกอัพ ชนท้ายผมเต็มแรงทางด้านขวา รถ 3 คันก็ขว้างเต็มถนนทั้งหมด
แล้วก็มีรถบรรทุกข้าวเต็มคันเบรคไม่อยู่ ได้ชนท้ายรถผม กระเด้นตกคลองข้างทาง รถผมพัง
ยับทั้งคัน ด้านหน้าพังถึงกระจกหน้า ด้านท้ายพังถึงห้องโดยสาร กระจกแตกรอบคันแปลกตรง
กระจกด้านหน้ารถไม่แตกทั้ง ๆ ที่ชนกันอย่างเต็มแรง และหัวของผมก็โขกกระจกหน้ารถเต็ม
ๆ แรง รถผมตกอยู่ในน้ำความลึกครึ่งค้นรถ ผมว่าไม่ถึง 3 นาทีชาวบ้านมายืนรอบ ๆ คลองกัน
เต็มไปหมด ผมได้สติก็หันไปทางผบ. ผมเรียกเท่าไรก็ไม่ตื่น (คิดว่าคงสลบ) ผมก็ได้ใช้ข้อ
ศอกกับฝ่ามือทุบกระจกด้านคนขับออกมา เสียงแรกที่ผมได้ยินคือ .. เห้ย..เป็นทหารวุ้ย
(ผมแต่งชุดพราง) โคตรอึดเลยไม่ตายว่ะ... ...ผมก็ได้ปีนหน้าต่างรถออกมา ชาวบ้านจะ
เข้ามาที่รถ ผมคิดขึ้นมาว่า ถ้าชาวบ้านแห่เข้ามาซวยแน่ เพราะในรถมีปืนอยู่หลายกระบอก
M.16 2 กระบอก HK. 2 กระบอก 11 มม. อีก 2 กระบอก และมีเอกสารความลับทางราชการ
อีกมากมาย ผมจึงตะโกนออกไปว่า " ห้ามใครเข้ามาใกล้รถคันนี้เด็ดขาด " ชาว
บ้านก็ล่าถอยไป ผมก็อ้อมรถไปอีกด้านหนึ่งเพื่อไปช่วย ผบ. ออกมาจากรถ แต่ผมเปิดประตู
ไม่ได้อยู่นานเหมือนกัน ก็มีชาวบ้านคนหนึ่งแต่งชุดข้าราชการตะโกนมาว่า " ผมเป็นครู
อยู่แถวนี้ครับ ผมขอลงไปช่วยนะครับ " ผมเห็นเค้าแต่งชุดข้าราชการเลยยอมให้เค้ามา
ช่วยเค้าก็จัดชาวบ้านแถวนั้นลงมา 4-5 คนช่วย แล้วก็ช่วย ผบ. ผมออกจากรถมา
ได้..

. สรุปดีกว่า..เป็นเรื่องไม่เชื่อก็ต้องเชื่อครับ ผมกับ ผบ.ผม ไม่เป็นไรเลย เลือดไม่มี
ออกตรงไหนสักหยด ผบ. มีแค่ เคล็ดเอว แต่ก็เดินไม่ได้อยู่หลายวัน ส่วนผม หัวโนที่
หน้าผากกว้างประมาณ1.5 นิ้วแต่ไม่แตก เพราะหัวไปโขกกระจก แต่ 3 วันต่อมาขอบตาผมเริ่ม
เขียวทีละข้าง หัวที่โนก็ขยายขึ้น เรียกว่า..หัวโตเหมือนมนุษย์ต่างดาว คุณหมอยังบอกเลยว่า
กระแทกขนาดนี้หัวน่าจะแตกไปแล้ว... ... ระหว่างผมไป รพ. ผมก็ถอดพระองค์นั้นเก็บ
ใส่กระเป๋าเสื้อ และไม่เคยคล้องพระอีกเลย ตั้งแต่วันนั้น ถึงวันมิทติ้ง ผมก็กลับมาคล้องพระที่
คอในรอบ 20 กว่าปี...

...อุบัติเหตุครั้งนั้น ผมกลับมานั่งคิดว่า มีสิ่งใดที่คุ้มครองผม และ ผบ. กันแน่ 
1. พระเครื่องที่เพื่อนผมให้มา (ไม่บอกว่าเป็นพระเครื่องของเกจิท่านใด เพราะได้รับปากท่าน
หนึ่งไว้) 
2. ผ้ายันต์เป็นเสื้อนักรบโบราณที่ติดมากับรถ (ไม่ได้กล่าวถึงในข้างต้นมาก่อน)
3. เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดก็ว่าได้ คือ อาจจะเป็นพระบารมีของพระองค์ท่าน ที่ผมพูดแบบนี้เพราะ.... รถคันนั้นเป็นรถที่ " สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงมอบให้กองทัพบก ส่งมอบให้ค่ายฝึกการรบพิเศษแก่งกระจานหรือกองร้อยฝึกรบพิเศษที่ ๑ เพื่อใช้ใน " โครงการพัฒนาห้วยแม่เพรียง " โครงการพัฒนาห้วยแม่เพรียง จังหวัดเพชรบุรี นั้นเป็นโครงการตามพระราชดำริ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ กองทัพบกก็ได้จัดให้รถคันนี้มีเลขทะเบียน (ตรากงจักรของทหารบก) หมายเลข ๙๙๙๙ และด้านข้างประตูรถ

เขียนว่า. สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ............................มอบให้............................ ............ค่ายฝึกการรบพิเศษก่งกระจาน............ .............โครงการพัฒนาห้วยแม่เพรียง............... ..........เลขทะเบียน (ตรากงจักร) ๙๙๙๙...........

ที่ผมเล่ามาทั้งหมดซะ่วมิได้เป็นเรื่องแต่งขึ้น เป็นเรื่องจริงทั้งหมดที่กล่าวมา และสิ่งหนึ่ง
ที่ผมอยากจะกล่าว ขอบคุณที่สุดเพราะยังไม่เคยได้ขอบคุณน้ำใจ ชาวเขาย้อย จังหวัด
เพชรบุรี โดยเฉพาะอาจารย์ท่านที่มาช่วยเหลือผมในครั้งนั้นเลย ทุกวันนี้ ผมยังเสียใจ
ตรงที่ว่า ผมไม่ได้ถามชื่ออาจารย์ท่านนั้น ... ยังไงผมขอขอบพระคุณอาจารย์ท่านที่ผม
กล่าวถึง และชาวบ้านที่มีน้ำใจทุก ๆ ท่าน ผมไม่มีทางลืมน้ำใจของทุก ๆ ท่านครับ ขอให้ทุก
ท่าน ประสบแต่ความสุข ความเจริญ ความดีของท่าน ผมไม่มีวันลืมครับ...(ผมพิมพ์ไป
น้ำตาไหลไปจริง ๆ ครับ) ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับผม เรื่องนี้ผมยังไม่เคยเปิด
เผยเป็นลายลักษณ์อักษรที่ไหนมาก่อนเลย เป็นที่แห่งนี้เป็นที่แรกครับผม.

ขอบคุณครับ ~ จาก..poppoomi

**ผมอ่านแล้วรู้สึกดีมากครับ คงจะเห็นแก่ตัวมากถ้าเก็บไว้คนเดียวครับพี่บ๊อบ ขออนุญาติแล้วกัน ลงให้พี่ฯน้องได้อ่านกันครับ**
โดยเฉพาะบทสรุปที่มีเหตุมีผล รวมไปถึงการกล่าวถึงพระองค์ท่านฯ (พระเทพฯ)ซึ่งเป็นมงคลของประเทศชาติครับ

ขอบพระคุณพี่บ๊อบมากครับ....

โดยคุณ BCC-106 (434)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 16:46 น.] #757030 (23/33)

เพิ่งกลับเข้ามาครับ คุณpop ...... มหัศจรรย์จริงๆ ครับ ใครไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่ นะครับ บ้านเมืองเรา มีสิ่งมหัศจรรย์ และอภินิหาร อีกเยอะแยะ ครับผม

ว่าแต่ว่า ...... ถ้าผมได้หนุมาน มา ผมจะเชิญไว้ที่ใหนดีครับ ช่วยตอบผมทีครับผม .... คล้องคอแต่ไม่รวม สร้อยพระ ..... ไว้ในกระเป๋าเสื้อ ..... หรือแขวนข้างเอวกับหูกางเกง ????????
.... เพิ่งเคาะได้มาตนหนึ่งแล้วครับ แต่ยังมาไม่ถึง ครับผม

โดยคุณ poppoomi (401)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 19:25 น.] #757275 (27/33)

ขอบคุณ คุณปุ๋ย มากครับ ที่เอามาลงให้ เพื่อน ๆ ใน G - pra ได้อ่านเรื่องของผมกัน . .
ตอนแรกผมพิมพ์เล่าเรื่อง กะว่าจะ พูดบอกแค่ . . เรื่อง..ที่ผมคล้องพระในชีวิตเอง แค่ไม่ถึง 1 ชั่วโมง แล้วเพิ่งกับมาคล้องพระเครื่องใหม่เมื่อวันไปมิทติ้งระยอง...
ไป ๆ มา ๆ เล่าเรื่องซะยาว จึงเกิดความเกรงใจ ไม่กล้านำมาลงในกระทู้ให้อ่านกัน
และเห็นว่า คุณปุ๋ย บอกว่า..รอติดตามเรื่องของผม
และคุณทัส ถามว่าเป็นวัดเขื่อนเพชร ที่ เพชรบุรีหรือไม่ ผมจึงส่งเรื่องที่พิมพ์ไปทางเมลล์ให้แค่ 2 ท่านเท่านั้น เพราะความเกรงใจเพื่อน ๆ ครับ...

คุณอาวิบูลย์ครับ จริงอย่างที่คุณอาฯ พูดคือ คำว่าไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่ บ้านเมืองเรามีสิ่งมหัศจรรย์ และอภินิหารที่เราไม่รู้อีกมากมายครับ ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยลบหลู่นะครับ แต่ไม่เชื่อเพราะความที่ผมเป็นคนหัวสมัยใหม่ เชื่อแต่เฉพาะเรื่องที่พิสูจน์ได้ทางวิทยาสตร์เท่านั้น ตั้งแต่นั้นมาผมเชื่อว่ามีสิ่งมหัศจรรย์ ในบ้านนี้เมืองนี้ที่เราไม่รู้จริง ๆ ผมไม่เคยมี และสะสมพระเครื่อง แม้แต่สักองค์ในขณะนั้น ผมไปตามวัดต่าง ๆ มากมาย หลวงพ่อก็เมตตาให้พระเครื่องผม เพื่อคุ้มครองแต่ผมก็ไม่เคยสนใจ ได้มาก็วางทิ้งขว้าง เพื่อนขอก็ให้หมด จากไม่เคยมีพระเครื่องเลย ปัจจุบันคนโน้นให้คนนี้ให้ ญาติพี่น้องให้ ขุดเจอก็มี จนต้องซื้อตู้เพื่อเก็บพระเครื่อง คุณแม่ผมเพื่อน ๆ ผมยังแปลกใจเลยว่า ผมมาสะสมเรื่องแบบนี้ได้ไงไม่อยากเชื่อ เพราะเค้ารู้ว่าผมมีอคติกับพระสงฆ์ไทยมากในเมื่อก่อน ปัจจุบันผมเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยครับ...

โดยคุณ textile007 (10.2K)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 20:20 น.] #757402 (29/33)

สวัสดีรอบดึกๆครับ คุณอาและพี่Pop ผมว่าเกจิที่ไปกราบวัดเขื่อนเพชรนั้นถ้าหลังปี45น้าจะเป็นหลวงพ่อเปี้ยกครับ แต่ถ้าก่อน45หลวงปู่จ่างแน่นอนครับ ตอนนี้คนเพชรอาจลืมท่านไปครับ วัตถุมงคลลท่านดีมากๆเลยครับ
ต้องขอขอบพระคุณครับที่พี่เมลเรื่องดีมากๆมาให้อ่านครับ ขอบคุณจริงๆ ผมเองเริ่มสะสม สนใจพระเครื่องมาตั้งแต่อายุ11ขวบ ตอนนี้อายุ30กว่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆก็ยังชอบครับ สมัยก่อนเพื่อนซื้อการ์ตูนมาอ่าน แต่ผมซื้อหนังสือพระมาอ่าน ฮาดีมั้ยครับ เก็ยเงินค่าขนม มาสั่งจองพระทางไปรษณีย์จนพ่อ เรียกไปอบรมมาละครับ555 นับจนวันนี้หนังสือพระกองเต็มที่บ้านจนโดนบ่นเรื่อยๆ ศึกษาอ่าน ไปหา มา20กว่าปีละครับ ยังไม่เบื่อเลยครับ

โดยคุณ Ting_sathu (8.9K)

[พ. 29 ก.ค. 2552 - 22:14 น.] #757652 (32/33)

สวัสดีครับ คุณอา...........

ผมก็ไม่เคยแขวนเครื่องรางเสียด้วย..............ที่ติดตัวก็มีอยู่ชิ้นเดียว ห้อยกล้อง (ส่องพระตลอด)...........เลยไม่กล้าออกความเห็นครับ

ส่วนหนุมาณที่จะได้มา...........จะแขวนคอก็ไม่ผิดกติกาครับ......หากเป็นผมก็จะหาสร้อยมาแขวนโดยเฉพาะเป็นชุดเครื่องราง ไม่นำมารวมกับพระครับ...............

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!