กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : มาแล้วครับ ... @@@@ รายการ คุยกันทั้งวัน เช้ายันดึก วันที่ 12 สิงหาคม 2552 ตอน "ผมรักแม่ครับ&qu

(D)

สวัสดีครับ วันนี้ผมรับหน้าที่แบบไม่ทันได้ตั้งตัวครับ แต่ภูมิใจครับที่เข้ามาในวันสำคัญสำหรับลูก ๆ ทุกคน "วันแม่แห่งชาติครับ" ขอให้ผู้ที่เป็นแม่ทุกคน มีความสุขมาก ๆ ครับ

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[อ. 11 ส.ค. 2552 - 23:27 น.]

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[อ. 11 ส.ค. 2552 - 23:29 น.] #782810 (1/121)

ประวัติวันแม่ 12 สิงหาคม วันแม่แห่งชาติ

ประวัติวันแม่

แต่เดิมนั้น วันแม่ของชาติได้กำหนดเอาไว้วันที่ 15 เมษายนของทุก ๆ ปี ทั้งนี้เป็นไปตามมติของคณะรัฐมนตรีประกาศรับรอง เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2493 ซึ่งได้พิจารณาเห็นว่าการจัดงานวันแม่ของสำนักวัฒนธรรมฝ่ายหญิง สภาวัฒนธรรมแห่งชาติผู้รับมอบหมายให้จัดงาน วันแม่ มาตั้งแต่วันที่ 15 เมษายน พ.ศ.2493 เป็นครั้งแรกเป็นต้นมานั้นได้รับความสำเร็จด้วยดี ด้วยประชาชนให้การสนับสนุนจนสามารถขยายขอบข่ายของงานให้กว้างขวางออกไป

มีการจัดพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา การประกวดคำขวัญวันแม่ การประกวดแม่ของชาติ เพื่อให้เกียรติและตระหนักในความ สำคัญของแม่ และเพื่อเพิ่มความสำคัญของวันแม่ให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ด้วยเหตุนี้งานวันแม่จึงเป็นวันแม่ประจำปีของชาติตามประกาศของรัฐบาลฯพณฯ จอมพล ป.พิบูลสงคราม แต่โดยทั่วไปเรียกกันว่าวัน แม่ของชาติ

ต่อมาถึง พ.ศ.2519 ทางราชการได้เปลี่ยนใหม่ให้ถือเอาวันเสด็จพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ คือ วันที่ 12 สิงหาคม เป็นวันแม่แห่งชาติ เริ่มในปี พ.ศ.2519 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
กิจกรรมต่าง ๆ ที่ควรปฏิบัติในวันแม่แห่งชาติ

1. ประดับธงชาติตามอาคารบ้านเรือน

2. จัดกิจกรรมต่างๆ เกี่ยวกับวันแม่ เช่น การจัดนิทรรศการ

3. จัดกิจกรรมเกี่ยวกับการบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ ทำบุญใส่บาตรอุทิศส่วนกุศล เพื่อรำลึกถึงพระคุณของแม่

4. นำพวงมาลัยดอกมะลิไปกราบขอพรจากแม่
การจัดงานวันแม่แห่งชาติในประเทศไทย

งานวันแม่จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2486 ณ.สวนอัมพร โดยกระทรวงสาธารณสุข แต่ช่วงนั้นเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 งานวันแม่ในปีต่อมาจึงต้องงดไป เมื่อวิกฤติสงครามสงบลง หลายหน่วยงานได้พยายามให้มีวันแม่ขึ้นมาอีก แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร และมีการเปลี่ยนกำหนดวันแม่ไปหลายครั้ง ต่อมาวันแม่ที่รัฐบาลรับรอง คือวันที่ 15 เมษายน โดยเริ่มจัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 แต่ก็ต้องหยุดลงอีกในหลายปีต่อมา เนื่องจากกระทรวงวัฒนธรรมถูกยุบไป ส่งผลให้สภาวัฒนธรรมแห่งชาติซึ่งรับหน้าที่จัดงานวันแม่ขาดผู้สนับสนุน

ต่อมาสมาคมครูคาทอลิกแห่งประเทศไทย ได้จัดงานวันแม่ขึ้นอีกครั้ง ในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2515 แต่จัดได้เพียงปีเดียวเท่านั้น จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2519 คณะกรรมการอำนวยการสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จึงได้กำหนดวันแม่ขึ้นใหม่ให้เป็นวันที่แน่นอน โดยถือเอาวันเสด็จพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ วันที่ 12 สิงหาคมเป็นวันแม่แห่งชาติ
สัญลักษณ์ที่ใช้ในวันแม่

สัญลักษณ์ที่ใช้ในวันแม่คือ ดอกมะลิ ซึ่งมีสีขาวบริสุทธิ์ ส่งกลิ่นหอมไปไกลและหอมได้นาน อีกทั้งยังออกดอกได้ตลอดทั้งปี เปรียบได้กับความรักอันบริสุทธิ์ของแม่ที่มีต่อลูกไม่มีวันเสื่อมคลาย
เพลงที่ใช้ในวันเเม่

ค่าน้ำนม คือ เพลงอย่างเป็นทางการที่ใช้ในงานวันเเม่เเห่งชาติ เเต่งขึ้นโดย อาจารย์ สมยศ ทัศนพันธ์ ได้เรียบเรียงบทเพลงที่เรียกได้ว่า ขึ้นหิ้งอมตะ และเป็นงานเพลงชิ้นเอก ซึ่งได้ฟังเมื่อไร เป็นต้องหวนระลึกถึงบุญคุณของเเม่เเละวันคืนเก่าๆ ของวิถีไทยในสมัยก่อน

เนื้อเพลง นอกจากจะให้เราระลึกถึงพระคุณเเม่เเล้วยังทำให้เรามองเห็นขนบดั้งเดิมตามวิถีไทย หลายอย่างจากเนื้อเพลง เช่นการศึกษาของผู้ชายไทยสมัยก่อนนั้น มักจะอยู่ในวัดวาอาราม ซึ่งเป็นแหล่งสอนสั่งความรู้ ทางโลก อ่านออกเขียนได้ และ ทางธรรม อันได้แก่ การถือศีล และยิดมั่นในพระรัตนไตร นอกจากนั้น ยังมีความเชื่อกันอีกว่า หากลูกชายบ้านใหน ได้บวชเรียน ก็จะส่งแผ่ อานิสงค์ไปให้กับพ่อแม่ ได้เกาะชายผ้าเหลืองไปสู่ที่ดีๆ เมื่อถึงกาลแตกดับ

ท่วงทำนองเสนาะโสต และ ทุ่มเย็น กับคำร้องที่ตรงไป ตรงมา ชวนให้นึกภาพตามได้ไม่ยาก แม้แต่เด็กเล็กๆ จึงไม่ใช่เรื่องแปลก ที่ใครฟังเพลงนี้แล้วจะต้องหลั่งน้ำตาให้กับความซาบซึ้งแห่งรักที่แม่ มีให้เรา...

เพลง ค่าน้ำนม

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ที่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล แม่เราเฝ้าโอละเห่ กล่อมลูกน้อยนอนเปลไม่ห่างหันเหไปจนไกล

แต่เล็กจนโตโอ้แม่ถนอม แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดแต่รักลูกปักดวงใจ เติบโตโอ้เล็กจนใหญ่ นี่แหละหนาอะไรมิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม

ควรคิดพินิจให้ดี ค่าน้ำนมแม่นี้จะมีอะไรเหมาะสม โอ้ว่าแม่จ๋าลูกคิดถึงค่าน้ำนม เลือดในอกผสมกลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน

ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน บวชเรียนพากเพียรจนสิ้น หยดหนึ่งน้ำนมกินทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย
( ซ้ำ *, ** )

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[อ. 11 ส.ค. 2552 - 23:35 น.] #782813 (3/121)

(D)

คำขวัญวันแม่

"พระราชินี" พระราชทานคำขวัญวันแม่ (กรุงเทพธุรกิจ)

สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงมีพระราชเสาวนีย์ พระราชทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติ แก่สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เพื่อจะนำไปเผยแพร่เทิดพระคุณแม่ทั่วประเทศ

ทั้งนี้ สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ขอความร่วมมือให้พี่น้องประชาชนทั่วประเทศร่วมกันร้อยดวงใจถวายความจงรักภักดีแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2544 – 2552

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2552

สมเด็จพระราชินีพระราชทานคำขวัญ ลงในหนังสือวันแม่แห่งชาติ ปี 2552
สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติ ปี 2552 เพื่ออัญเชิญลงหนังสือวันแม่แห่งชาติปี 2552 ของสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ความว่า “แผ่นดินนี้ปู่ย่าตายายสร้าง เคยทอดร่างลงถมถิ่นแผ่นดินแม่ ขอลูกไทยรักษามั่นไม่ผันแปร เป็นไทยแท้มิใช่ไทยแต่ในนาม”

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2551

"เมื่อเกิดมาอาศัยถิ่นแผ่นดินไหน ควรมีใจกตัญญูรู้คุณถิ่น หากคนไทยรู้ตอบแทนคุณแผ่นดิน จักไม่มีวันสิ้นแผ่นดินไทย"

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2550

"ข้าวในนาปลาในน้ำคำโบราณ คือตำนานความอุดมสมบูรณ์สิน ฝากลูกไทยร่วมห่วงแหนรักแผ่นดิน ถนอมไว้อย่าให้สิ้นแผ่นดินไทย"

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2549

"รักในหลวงพร้อมใจใส่เสื้อเหลือง รักบ้านเมืองจงน้อมใจให้สร้างสรรค์ ใส่สีเดียวแล้วใจเดียวกลมเกลียวกัน รักเช่นนั้นชาติของตนจึงพ้นภัย"

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2548

"ดุจดังแม่ผู้ประเสริฐบังเกิดเกล้า เลี้ยงเราทุกคนมาจนใหญ่ ทุกคำข้าวคือสินแผ่นดินไทย ควรตรองใจทดแทนคุณแผ่นดิน"

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2547

สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ประทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติปีนี้ความว่า

"แม่คือผู้ให้ ให้โดยไม่หวังผลตอบแทนใดใด นอกจากความรักความเข้าใจจากลูก"

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ประทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติปีนี้ความว่า

"แม่ไม่อาจอยู่กับลูกได้ชั่วชีวิต ควรสอนให้เขารู้จักคิดและเลือกปฏิบัติในทางที่ถูกต้อง"

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2546

"สามร้อยหกสิบห้าวันคือวันแม่ มิใช่แค่วันใดให้นึกถึงสม่ำเสมอสมัครจิตคิดคำนึง เหมือนแม่ซึ่งรักลูกครบทุกวัน"

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2545

"แม่คือพระประจำอยู่ในบ้าน บูชาท่านไว้เถิดเกิดมิ่งขวัญ พระคุณแม่เลิศล้ำเกินรำพัน แม่จึงเป็นคนสำคัญทุกวันไป"

คำขวัญวันแม่ ประจำปี 2544

"พระองค์แรกผู้แสนดีให้ชีวิต ครูคนแรกผู้ประสิทธิ์การศึกษา สองหัตถ์โอบนคราพาร่มเย็น รวมคุณค่านี้ได้แก่แม่เราเอง"

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[อ. 11 ส.ค. 2552 - 23:39 น.] #782815 (4/121)

(D)
วันแม่ในประเทศต่าง ๆ
• อาทิตย์ที่สองของเดือนกุมภาพันธ์ นอร์เวย์
• 8 มีนาคม บัลแกเรีย, แอลเบเนีย
• อาทิตย์ที่สี่ในฤดูถือบวชเล็นท์ (มาเทอริง ซันเดย์)
สหราชอาณาจักร, ไอร์แลนด์
• 21 มีนาคม (วันแรกของฤดูใบไม้ผลิ) จอร์แดน, ซีเรีย, เลบานอน, อียิปต์
• อาทิตย์แรกของเดือนพฤษภาคม โปรตุเกส, ลิทัวเนีย, สเปน, แอฟริกาใต้, ฮังการี
• 8 พฤษภาคม เกาหลีใต้ (วันผู้ปกครอง)
• 10 พฤษภาคม กาตาร์, ซาอุดีอาระเบีย, ประเทศส่วนใหญ่ในทวีปอเมริกาใต้, บาห์เรน, ปากีสถาน, มาเลเซีย, เม็กซิโก, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, อินเดีย, โอมาน
• อาทิตย์ที่สองของเดือนพฤษภาคม แคนาดา, สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน), สาธารณรัฐประชาชนจีน, ญี่ปุ่น, เดนมาร์ก, ตุรกี, นิวซีแลนด์, เนเธอร์แลนด์, บราซิล, เบลเยียม, เปรู, ฟินแลนด์, มอลตา, เยอรมนี, ลัตเวีย, สโลวาเกีย, สิงคโปร์, สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, ออสเตรีย, อิตาลี, เอสโตเนีย, ฮ่องกง
• 26 พฤษภาคม โปแลนด์
• 27 พฤษภาคม โบลิเวีย
อาทิตย์ที่สุดท้ายของเดือนพฤษภาคม สาธารณรัฐโดมินิกัน, สวีเดน
อาทิตย์แรกของเดือนมิถุนายนหรือ อาทิตย์ที่สุดท้ายของเดือนพฤษภาคม ฝรั่งเศส
• 12 สิงหาคม ไทย (วันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ)
• 15 สิงหาคม (วันอัสสัมชัญ) คอสตาริกา, แอนท์เวิร์ป (เบลเยียม)
อาทิตย์ที่สองหรือสามของเดือนตุลาคม อาร์เจนตินา (Día de la Madre)
• 28 พฤศจิกายน รัสเซีย
• 8 ธันวาคม ปานามา
• 22 ธันวาคม อินโดนีเซีย

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[อ. 11 ส.ค. 2552 - 23:55 น.] #782825 (9/121)

(D)

******* กลอนวันแม่ ********
พระคุณแม่ยิ่งใหญ่กว่าใครผอง แม่อุ้มท้องลูกรักนานหนักหนา
ให้กำเนิดเฝ้าเลี้ยงดูตลอดมา ในโลกาหาใครมาเทียมทัน
วันลูกเกิดอกแม่เจ็บเหมือนเหน็บศร แต่ก็ซ่อนความดีใจไม่เหหัน
น้ำตาแห่งความดีใจไหลเร็วพลัน สุดตื้นตันดวงใจได้ลูกยา
นมสองเต้าของแม่แน่แนบจิต แม่อุทิศเลือดเนื้อเพื่อลูกหนา
น้ำนมแม่กลั่นจากอกยกออกมา ให้ลูกยาดื่มด่ำอย่างหนำใจ

" รั ก แ ม่ รั ก แ ท้ ที่ ยิ่ ง ใ ห ญ่ . . "

อั น รั ก ใ ด ไ ห น เ ล่ า เ ท่ า รั ก แม่

อั น รั ก แ ท้ แ ม่ นี้ มี แ ต่ ใ ห้

อั น รั ก ลู ก ผู ก จิ ต คิ ด ห่ ว ง ใ ย

อั น รั ก ใ ด ใ ห ญ่ เ ท่ า รั ก แ ม่ เ อ ย . .

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[อ. 11 ส.ค. 2552 - 23:58 น.] #782827 (10/121)

สวช.เผยผลสำรวจ 12 วิธีบอกรักแม่และ 12 วิธีที่แม่อยากให้ลูกบอกรัก เนื่องในวันแม่แห่งชาติ ลองมาดูสิว่า วิธีไหนที่จะตรงใจคุณ และแม่มากที่สุด
12 วิธีที่ลูกเลือกในการบอกรักแม่เรียงตามลำดับดังนี้
1. พาแม่ไปรับประทานอาหารนอกบ้าน
มีผู้ที่เลือกมากที่สุด ร้อยละ 26.42 โดยกลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ ผู้ที่มีอายุ 40 ปีขึ้นไป
2. การกอดและหอมแก้มแม่
มีผู้ที่เลือกร้อยละ 16.00 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 13-18 ปี
3. การมอบดอกมะลิ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์วันแม่ให้กับแม่ ร้
อยละ 13.33 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 6-12 ปี
4. พาแม่ไปไหว้พระทำบุญ
ร้อยละ 8.92 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 31-40 ปี
5. ให้ของขวัญแม่
ร้อยละ 7.42 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 19-22 ปี
6. พาแม่ไปตรวจสุขภาพประจำปี
ร้อยละ 7.00 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 31-40 ปี
7. ให้บัตรอวยพร
ร้อยละ 5.58 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 6-12 ปี ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นบัตรอวยพรที่เด็กๆ ทำมาจากโรงเรียน
8. ให้เงินพิเศษ
ร้อยละ 5.25 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 40 ปีขึ้นไป ซึ่งอาจเป็นช่วงของอายุที่มีความมั่นคงในหน้าที่การงาน
9. ชวนแม่เข้าครัวทำอาหารทานกันเอง
มีผู้ที่เลือกร้อยละ 4.67 โดยกลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 23-30 ปี ซึ่งอยู่ในวัยกำลังสร้างครอบครัว และมีลูกเล็กจึงอาจไม่สะดวกที่จะทานอาหารนอกบ้าน รวมทั้งอาจเกิดจากการแพร่ระบาดของไข้หวัด 2009
10. การอวยพรหรือบอกรักแม่ผ่านทางกระดาษบันทึกข้อความ (กระดาษโน้ต) จดหมาย
มีผู้เลือกร้อยละ 2.00 โดยกลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 13-18 ปี ซึ่งเป็นช่วงวัยรุ่น จึงไม่ค่อยกล้าแสดงออกตรง ๆ
11. การอวยพรหรือบอกรักแม่ผ่านทางอีเมลล์ หรือโทรศัพท์
ร้อยละ 1.83 โดยกลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 13-18 ปี ซึ่งนิยมชมชอบการใช้เครื่องมือสื่อสาร
12. การบอกรักหรือให้คำมั่นสัญญาด้วยคำพูดต่อหน้า
มีเลือกเพียงร้อยละ 1.58 โดยกลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 13-18 ปี เด็กในวัยนี้จะติดเพื่อน ดังนั้นจึงใช้วิธีนี้เพื่อสร้างความมั่นใจต่อแม่
ส่วนผลการสำรวจกลุ่มตัวอย่างผู้ที่เป็นแม่ใน กทม.และปริมณฑล จำนวน 1,500 คน โดยแบ่งเป็นกลุ่มอายุ 23-30 ปี 31-40 ปี 40-50 ปี 51-60 ปี และ 60 ปีขึ้นไป ได้ข้อสรุป
12 วิธี (ที่แม่อยากให้ลูกเลือก)ในการบอกรักแม่
1. พาแม่ไปรับประทานอาหารนอกบ้าน
มีผู้เลือกถึงร้อยละ 42.50 ซึ่งมากที่สุดเช่นเดียวกับกลุ่มของผู้ที่เป็นลูก โดยกลุ่มอายุของผู้เป็นแม่ที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 41-50 ปี แสดงว่าคุณแม่วัยนี้นิยมรับประทานอาหารนอกบ้าน
2. พาแม่ไปไหว้พระทำบุญ
เป็นวิธีที่มีผู้เลือกร้อยละ 18.80 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 60 ปีขึ้นไป
3. การกอดและหอมแก้มแม่
ร้อยละ 10.13 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 23-30 ปี
4. พาแม่ไปตรวจสุขภาพประจำปี (ไม่ใช่เพราะเจ็บป่วย)
มีผู้เลือกร้อยละ 9.73 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 51-60 ปี อาจเนื่องจากสุขภาพที่เริ่มถดถอย และเริ่มดูแลตนเองมากขึ้น
5. ชวนแม่เข้าครัวทำอาหารทานกันเอง
ร้อยละ 6.53 โดยกลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 31-40 ปี
6. การมอบดอกมะลิ
ซึ่งเป็นสัญลักษณ์วันแม่ มีร้อยละ 3.07 ปรากฏว่าเลือกเท่ากันทั้ง 3 กลุ่มอายุ
7. การอวยพรหรือบอกรักแม่ผ่านทาง E-mail หรือโทรศัพท์
มีร้อยละ 2.13
8. ให้ของขวัญแม่
ร้อยละ 2.00 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 41-50 ปี
9. การบอกรักหรือให้คำมั่นสัญญาด้วยคำพูดต่อหน้า
ร้อยละ 1.73 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 23-30 ปี
10. ให้เงินพิเศษ
ร้อยละ 1.60 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ 60 ปีขึ้นไป เรียกวัยเกษียณอายุ
11. การอวยพรหรือบอกรักแม่ผ่านทางกระดาษบันทึกข้อความ / จดหมาย
ร้อยละ 1.60 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 31-40 ปี
12. ให้บัตรอวยพร
ร้อยละ 0.27 กลุ่มอายุที่เลือกมากที่สุดคือ อายุ 51-60 ปี เพราะสามารถนำกลับมาอ่านได้ไม่รู้เบื่อ

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 00:07 น.] #782832 (11/121)

(D)

ขอเชิญชวนพสกนิกรชาวไทย ร่วมลงนามถวายพระพร พระราชินี เพื่อแสดงความจงรักภักดี และร่วมเฉลิมพระเกียรติ
เนื่องในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
ได้เวียนมาบรรจบ ครบรอบอีกวาระหนึ่ง ในวันที่ 12 สิงหาคมนี้

http://queen.kapook.com/write.php

ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 00:22 น.] #782844 (12/121)

ก๊อก ก๊อก ก๊อก มีใครอยู่มั๊ยครับ เงียบจังเลยวันนี้ ชมรมคนนอนดึกไปไหนกันหมดครับ
เก็บแรงไว้พาแม่ไปเที่ยวพรุ่งนี้กันหรือไงครับ

วันนี้มีแจกรางวัลครับ อิอิ เป็นอะไรไม่บอก เพราะยังไม่ได้หา

ผมทำฉลากไว้แล้วครับ ลำดับที่ 200 - 250 ถ้าถึงเดี๋ยวจับรางวัลแจกเลยครับ

ไม่กล้าสู้พี่ใหม่ครับ เล่นกันถึง 500 ไม่ไหวครับ ตอนนี้ยังเงียบอยู่เลย อิอิ

โดยคุณ panyasuparat (396)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 01:32 น.] #782902 (18/121)

สิบสองสิงหา เวียนมา อีกปีแล้ว.............นึกถึงแก้ว ล้ำค่า ในใจฉัน
นึกถึงแม่ คอยพูมพัก ทุกคืนวัน.............สอนให้ฉัน เป็นคนดี ของสังคม
โอ้แม่จ๋า บัดนี้ แม่อยู่ใหน.....................ในหัวใจ ลูกนี้ ช่างขื่นขม
คิดถึงแม่ อย่างปวดร้าว ใจระทม.............แม่ไม่อยู่ ให้ชื่นชม ในวันดี

วันนี้ของทุกปี เห็นคนอื่น กราบใหว้แม่ มอบดอกมะลิให้แม่ ช่างโชคดีจริงๆเลยนะครับ สำหรับคนที่ยังมีแม่อยู่ รักษาท่านให้อยู่ในใจเรานานๆนะครับ คอยปรณนิบัติท่านให้ดี แล้วความดีทั้งหลาย จะบังเกิดแก่ตัวท่านเองครับ

โดยคุณ panyasuparat (396)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 02:06 น.] #782927 (26/121)

ภาพหญิงชรา ที่เดินหาบขนมขายอยู่ริมถนน
ทำให้ผมหยุดชะงักอยู่ชั่วขณะ
แม้ว่าแกจะเดินจากไปแล้ว
แต่ภาพหญิงแก่ที่ยกมือขึ้นปาดเหงื่อ
เดินฝ่าเปลวแดดออกไปนั้น
ยังคงติดตรึงอยู่ในสายตาของผม จนยากที่จะสลัดออก
มือหยาบกร้านที่มีแต่เส้นเอ็นปูดโปนของหญิงแก่
ทำให้ผมนึกถึงมือของผู้หญิงคนหนึ่ง....

ผู้หญิงซึ่งทำทุกอย่างเพื่อลูกน้อยของตนได้โดยไม่หวังอะไร
นอกจากรอยยิ้มของลูก
ผู้หญิงคนนั้น.... คือ แม่ของผมเอง
แม่เป็นแม่ค้า ที่หาบขนมขายอยู่ข้างถนน
วันไหน ขายดี ก็มีเงิน พอจับจ่ายตามอัตภาพ
หากวันไหน ขายไม่ได้ ก็ต้องใช้เงินอย่างกระเบียดกระเสียร
แต่แม่ก็ไม่เคยยอมให้ผมรู้จักกับความหิวโหย

อะไรที่อยากกิน แม่มักหามาให้ผมเสมอ
ไม่ว่าของสิ่งนั้นมันจะทำให้แม่ต้องอดสักกี่มื้อก็ตาม
เวลาที่ผมนั่งกินขนมอย่างเอร็ดอร่อย
แม่มักจะมองดูเงียบๆ
ริมฝีปากของแม่ปรากฏรอยยิ้มน้อยๆ อย่างมีความสุข

ตอนนั้น ผมไม่เคยสนใจเลยว่า
ขนมชิ้นเล็กราคาแพงที่แม่หามาให้นั้น
ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อของแม่กี่หยด
ไม่เคยนึกสงสัยด้วยซ้ำว่า
หลังจากที่ผมกินขนมจนอิ่ม
จะมีอะไรเหลือตกถึงท้องแม่ไหม ?

ผมรู้เพียงอย่างเดียวคือ แม่เป็นหญิงแก่ที่หาบขนมขาย

ยามใดที่มโนธรรมมาย้ำเตือนให้ผม
คิดถึงความเหน็ดเหนื่อยของแม่
สัญชาตญาณแห่งการเอาตัวรอด
ก็มักจะหลบเลี่ยงความรู้สึกผิดในใจด้วยการบอกว่า
ในเมื่อแม่เกิดผมมา
มันก็เป็นหน้าที่ของแม่ที่ต้องหาบขนมขายเพื่อหาเลี้ยงผม
ถ้าไม่มีอะไรกิน
ขนมที่เหลือจากการขายมันก็ช่วยให้แม่อิ่มได้นี่นา

สองมือของแม่ แตกระแหง หยาบกร้าน เพราะกรำงานหนัก
มือที่หยิบจับ งานสารพัด
ทั้งงานบ้าน งานครัว และงานเร่ขายของ
มือที่เหลาไม้กลัด เจียนใบตอง ห่อขนม
แล้วจัดเรียงใส่ลังนึ่ง มือที่จับพร้าผ่าฟืน
ก่อไฟนึ่งขนม แต่เช้าตรู่
มือที่จับไม้คาน หาบกระจาดหนักอึ้งไปเร่ขายขนม
จากเพลาสายจนบ่ายคล้อย
แล้วมือนั้นอีกนั่นแหล่ะ ที่คอยป้อนข้าวป้อนน้ำ
คอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้
เมื่อลูกชายนอนซมเพราะพิษไข้

ยามเด็ก เมื่อผมมองมือของแม่
บางครั้งผมต้องแอบเมินหน้าหนีด้วยนึกรังเกียจ
มือแม่ มีแต่เส้นเอ็นปูดโปน หยาบ หนา
เต็มไปด้วยริ้วรอยไม่น่ามอง
ผมไม่ชอบความรู้สึกยามที่มือสากๆ
มาจับต้องผิวอ่อนบางของผมเลย

ความมีสติ
ทำให้ผมไม่กล้าเอ่ยความรู้สึกนี้ออกมาให้แม่ได้ยิน
แต่มันก็ปิดบังแม่ไม่ได้หรอก

ยามใด ที่มือนั้นยื่นมาจับต้องดึงผมไปกอดไว้แนบอก
ยามนั้น ผมก็มักจะเบี่ยงตัวหนีด้วยความรู้สึกขยะแขยง
แม้ไม่เอื้อนเอ่ยออกมาเป็นวาจา
แต่แววตาที่ผมแสดงออก
มันก็บอกถึงความรู้สึกภายในอย่างโจ่งแจ้ง
แววตาที่ทำให้แม่ชะงัก แม่มองหน้าผมอย่างเข้าใจ
แล้วก็มีท่าทีงกๆ เงิ่นๆ อย่างคนรู้สึกผิด
แม่ไม่พูดอะไรสักคำ
มือหยาบกร้านนั้นกำแน่นค่อยๆ
ตกอยู่ข้างลำตัว ไหล่ของแม่ลู่ลง...

หลังจากวันนั้น
มือของแม่ไม่กล้าที่จะเอื้อมมากอดผมอีกเลย

ตอนนั้น ผมรู้สึกสบายใจนะ
ที่ไม่ต้องสัมผัสกับมือที่หยาบกระด้างที่น่ารังเกียจนั่น
แต่เมื่อ เวลาผ่านไป
ผมกลับเกิดความรู้สึกที่ต่างจากเดิม...

จริง ๆ แล้วสิ่งที่น่ารังเกียจ ไม่ใช้มือหยาบกร้าน
ของแม่หรอก
มือที่เนียนสวยราวกับลูกผู้ดี ของผมต่างหากที่น่าขยะแขยง
ขณะที่มือแม่กร้านเพราะ กรำงานหนักเพื่อเลี้ยงผม
แต่มือที่อ่อนนุ่มของผม
ไม่เคยทำประโยชน์เพื่อใครเลย นอกจากตัวเอง

น่าขันนะ เมื่อผมเติบใหญ่ และประสบความสำเร็จในชีวิต
หลายครั้งหลายคราที่มีโอกาสจับต้องมือของผู้หญิงมากหน้า
มือที่ นิ่ม หอมกรุ่นกับเล็บเคลือบสีสด
และเรียวปากนุ่มสวยช่างฉอเลาะนั้นไม่ได้ทำให้ผมโหยหาเลยสักนิด
สิ่งที่ผมร่ำร้อง กลับเป้น
มือที่หยาบกระด้างของผู้หญิงเพียงคนเดียว...

ผู้หญิงที่หาบคอนกระจาด
เดินเร่ขายขนมอยู่ข้างถนนเพื่อเลี้ยงลูกชาย
ผู้หญิงไม่ค่อยพูด ที่มักใช้สายตาเฝ้ามองผมอยู่เงียบๆ
สายตาที่สื่อความรู้สึกของแม่คนนึงซึ่งมีต่อลูก
สายตาอ่อนโยนคู่นั้น
เหมือนกับจะบอกผมเสมอว่า

ผมคือ ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของแม่...

อาจจะเป็นเพราะพ่อจากไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น
ตั้งแต่ผมยังเล็กก็ได้
ทำให้แม่พยามทำทุกอย่างเพื่อชดเชยความเป็นลูกไม่มีพ่อให้ผม
เท่าที่แม่ค้าหาบขนมขายอย่างแม่จะทำได้
แม่คงกลัวว่าผมจะกลายเป็นเด็กมีปัญหาเพราะขาดพ่อล่ะมั้ง

แต่แม่ไม่เคยรู้หรอกว่า ในสายตาของผม
ผู้ชายที่ทำให้ผมเกิดมา
ไม่ได้มีความสำคัญกับผมเลยสักนิด
ผมเกลียดผู้ชายคนนั้น .....

ตาแก่ที่กินเหล้าจนเมา เอะอะ โวยวาย ทำร้ายแม่ผม
หลายครั้งที่ผมเห็นพ่อใช้คำพูดถากถาง ระราน อาละวาดใส่แม่
แม่ผู้น่าสมเพชของผมก็ไม่เคยลุกขึ้นมาต่อต้านเลยสักนิด
แม่มักยอมพ่อเสมอ
ยอมถูกซ้อมเป็นกระสอบทราย
แล้วก็แอบไปนั่งร้องไห้คนเดียวเงียบๆ
ยอมทำงานหนักเดินขายของวันละหลายๆ กิโล
เพื่อเอาเงินมาเลี้ยงครอบครัว
ส่วนเงินเดือนของพ่อน่ะหรือ?
มันจมลงในขวดเหล้าหมดแล้ว

สภาพของแม่ที่ผมเห็น ทำให้ผมได้แต่นึกในใจว่า
ถ้าผมแต่งงาน ผมจะหา เมีย อย่างแม่
แต่ถ้าผมเป็นผู้หญิง
ผมจะไม่ยอมมีชีวิตที่น่าเวทนาแบบแม่ เด็ดขาด!

ผู้หญิงที่ยอมเป็นกระโถนรองรับอารมณ์ของผู้ชาย
ผู้หญิงที่ยอมให้สามีโขกสับอย่างกับทาสในเรือนเบี้ย
ยอมทำงานบ้านจนดึกจนดื่น
ยอมตื่นแต่เช้ามาทำขนมขายเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว
ยอมแม้กระทั่งให้ผู้หญิงอื่นมาแย่งผัวตัวเองไปต่อหน้าต่อตา

แม่ยอมรับชะตากรรมที่เกิดขึ้น
โดยไม่เคยคิดจะต่อสู้เรียกร้องสิทธิอะไรเลย
แม่มีปากเสียงกับพ่อเพียงครั้งเดียว
ตอนที่พ่อจะเอาผมไปอยู่ด้วย
ตอนนั้นผมเห็นแม่สู้ยิบตาราวกับหมาจนตรอกเลยทีเดียว
พ่อยอมให้ผมอยู่กับแม่อย่างไม่คิดจะเยื้อแย่ง

"น้ำหน้าอย่างเธอ จะเลี้ยงลูกได้สักแค่ไหนกันเชียว
อีกหน่อยลูกมันคงต้องหาบขนมขายทั้งชาติ เหมือนเธอนั่นแหล่ะ"

นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายที่แม่และผมได้ยินจากปากของพ่อ
มันเป็นคำพูดที่ทำให้แม่ฮึดสู้
แม่ทำงานหนักตัวเป็นเกลียวเพื่อหาเงินส่งผมเรียนสูงๆ
ซึ่งผมก็ไม่ได้ทำให้แม่ผิดหวังเลย
การเรียนของผมอยู่ในขั้นดีเยี่ยมจนได้รางวัลจากทางโรงเรียนเสมอ
เปล่าหรอกนะ ผมไม่ได้ตั้งใจเรียนเพื่อแม่หรอก
ตลอดเวลาผมไม่ได้คิดที่จะทำอะไรเพื่อแม่เลยสักครั้ง

แต่ที่ผมตั้งใจเรียน ก็เพราะรู้ว่า
การศึกษาเป็นหนทางเดียว
ที่จะทำให้ผมหลุดพ้นจากบ้านในสลัมโทรมๆ แห่งนี้ต่างหาก
ความทะเยอทะยานในอดีตเป็นแรงผลักดัน
ที่ทำให้ผมประสบความสำเร็จในชีวิต
โดยมีโอกาสดี ๆ ที่โชคชะตาหยิบยื่นให้
เป็นตัวช่วยสนับสนุน

สิ่งเหล่านี้ ทำให้ผมหลงระเริงอยู่นานทีเดียว
มันทำให้ผมหยิ่งผยอง คิดว่าตัวเองนั้นเก่งกล้า
สามารถก้าวจากจุดศูนย์ขึ้นมายืนผงาดอยู่ได้ด้วยขาตัวเอง
ทั้ง ๆ ที่ ความจริงแล้ว
ความสำเร็จของปริญญาระดับด๊อกเตอร์ที่แปะข้างฝาบ้านของผมนั้น
มีแม่อยู่เบื้องหลังเสมอ แม่ผู้จบ ป. 4
แต่ไม่มีเงินซื้อใบสุทธิ

ขาของผมยืนผงาดออยู่ได้ ด้วยการเหยีบบ่าของแม่โดยแท้
และผมก็ไม่เคยสนใจเลยสักนิดว่า
บ่าที่เหยียบเป็นฐานนั้นจะชอกช้ำเพียงใด
เพราะเจ้าของบ่า ไม่เคยปริปากบอกผมเลย
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเท่าไร
แม่ก็ยังคงเป็นคนพูดน้อยทำมากเสมอ
แม่เป็นผู้ฟังที่ดีมาตั้งแต่ผมยังเด็กแล้ว
ทุกครั้งที่ผมมีความกังวล แม่จะคอยรับฟังเสมอ
เวลาที่ผมระบายสิ่งที่อัดอั้นตันใจ
หลายครั้งที่แม่ฟัง จำนวนเงินที่เด็กชายเอ่ยขอ
ยามต้องการจะซื้อของต่างๆ เพื่อให้มีเหมือนลูกคนอื่น
แม่ไม่เคย แย้ง นิ่ง...ฟัง...

หลังจากวันนั้น แม่ขายของจนค่ำมืดกว่าปกติอยู่หลายวัน
และวันหนึ่งแม่ก็ยื่นเงินให้ผมเพื่อไปซื้อของที่อยากได้
ยามที่ผมรับเงินจากมือของแม่ ผมรู้สึกว่า
มือของแม่หยาบกร้านกว่าเคย....

แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรนักหรอก เพราะถึงมือ
มือนี้จะต้องหยาบกร้านเพิ่มขึ้นสักแค่ไหน
มันก็ยังคงหยิบยื่นมความสะดวกสบายให้ผมได้เหมือนเดิม
และมันก็เป็นเช่นนี้เสมอมา ไม่ว่ายามที่ผม สุข หรือ ทุกข์
มือของแม่จะอยู่เคียงข้าง คอยช่วยประคับประคองผมเสมอ
ตราบชั่วชีวิตของแม่

จนกระทั่ง วันนี้...
หลายสิ่งในชีวิตของผมเปลี่ยนไป.....

ผมมีชื่อเสียง มีเกียรติยศ มีคนนับหน้าถือตา
มีบ้านหลังใหญ่ มีรถคันงาม มีเงินทอง
มีมือนุ่มนิ่มของผู้หญิงสวยๆ คอยคลอเคลีย
ทุกสิ่งที่ผมเคยต้องการล้วนมากองอยู่แทบเท้าของผม
แต่สิ่งที่ผมอยากได้มากที่สุดกลับขาดหายไป ณ วันนี้

ข้างกายของผม
ไม่มีมือของแม่.....

------------------------------------------------------------

แถลงการณ์ท้ายเรื่อง

ขอมอบเรื่องนี้เป็นของขวัญวันเกิด
ให้กับผู้หญิงที่ผู้เขียนรักมากที่สุดในโลก...

ปล.คัดลอกมาจาก www.tantee.net

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 05:57 น.] #783040 (97/121)

(D)
วันนี้ในอดีต นำเสนอกันทุกวันยามเช้าๆ ครับ

12 สิงหาคม: วันแม่แห่งชาติ

• พ.ศ. 2394 (ค.ศ. 1851) – ไอแซก ซิงเกอร์ ได้รับการรับรองสิทธิบัตรจักรเย็บผ้า
• พ.ศ. 2496 (ค.ศ. 1953) – สหภาพโซเวียตทดลอง ระเบิดไฮโดรเจน ครั้งแรก
• พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) – ไอบีเอ็ม วางจำหน่ายคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
• พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) – นักบรรพชีวินวิทยาค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของไดโนเสาร์ ไทแรนโนซอรัส เรกซ์ ในมลรัฐเซาท์ดาโคตา (ในภาพ)

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 06:00 น.] #783043 (100/121)

(D)
สุภาษิตและสำนวนไทย ครับ

ตัวเป็นขี้ข้า อย่าให้ผ้าเหม็นสาบ

สำนวนนี้เป็นสุภาษิตเก่าแก่ ที่สอนให้คนเราประพฤติชอบแต่ในทางที่ดีไม่ให้ประพฤติตนไปในทางเสื่อมเสีย แม้จะมีฐานะยากจน เป็นคนใช้หรือลูกจ้างเขาก็ตามแต่ ก็ต้องรักษาความดีความซื่อสัตย์ รวมทั้งความสะอาดกายไปในตัวด้วย อย่าปล่อยตัวเองให้ตกเป็นทาสของความชั่ว

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 06:01 น.] #783044 (101/121)

(D)
เนื้อเพลงค่าน้ำนม

ค่าน้ำนม แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
ที่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล
แม่เราเฝ้าโอ้ละเห่
กล่อมลูกน้อยนอนเปลไม่ห่างหันเห ไปจนไกล
เมื่อเล็กจนโตโอ้แม่ถนอม
แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดจากรักลูกปักดวงใจ
เติบ โตโอ้เล็กจนใหญ่
นี่แหละหนาอะไร มิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม

* ควร คิดพินิจให้ดี
ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม
โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม
เลือดในอกผสม กลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง
แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น
หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 06:02 น.] #783045 (102/121)

(D)

กลศึกสามก๊ก

กลยุทธ์ร่วมรบ

กลยุทธ์ที่ 26 ชี้ต้นหม่อนด่าต้นไหว

กลยุทธ์ชี้ต้นหม่อนด่าต้นไหว หรือ จวื่อซ่างม่าไหว เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงเมื่อฝ่ายที่มีความเข้มแข็งมากกว่า หรือแคว้นที่มีกองกำลังทหารภายใต้สังกัดมากมาย ข่มเหงรังแกแคว้นเล็กหรือผู้ที่มีกำลังทหารน้อยกว่า ควรที่จะใช้วิธีการตักเตือนให้เกิดความเกรงกลัวและยำเกรง แม้นหากแสดงความเข้มแข็งให้ได้ประจักษ์ ก็จักได้รับความสนับสนุนจากผู้ที่อ่อนแอกว่า ถ้าหาญกล้าใช้ความรุนแรง ก็จักได้รับความยอมรับนับถือจากผู้ที่อ่อนแอกว่า คัมภีร์อี้จิงกล่าวว่า "แกร่งจึงต้อนรับ เสี่ยงจึงยอมสยบ นี่ถือหนทางปกครองแผ่นดินราษฏรจึงขึ้นต่อ" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ชี้ต้นหม่อนด่าต้นไหวไปใช้ได้แก่สุมาอี้ที่บุกเข้าควบคุมตัวของครอบครัวโจซองภายหลังจากที่ลิดรอนอำนาจของสุมาอี้เพียงเพื่อหวังในตำแหน่งอุปราช

โดยคุณ suriyan04 (3.8K)

[พ. 12 ส.ค. 2552 - 09:20 น.] #783189 (114/121)

วันนี้ผมหยุดงานครับ ที่บ้านมีรายการพิเศษ ทำอาหารเลี้ยงญาติ ๆ ที่มารวมกันวันแม่ ญาติทาง ผบ.ทบ น่ะครับ ส่วนแม่ตัวอยู่ที่ต่างจังหวัด เมื่อคืนได้คุยกันเรียบร้อยแล้วครับ โทรมาตอนเกือบเที่ยงคืน ตกใจครับ โทรมาตอนดึก ๆ นี่ผวาครับ กลัวมีเรื่องไม่ดี เพราะเราอยู่ไกลกัน ก็ได้แต่คุยกันทางโทรศัพท์ " รักแม่ครับ "

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!