(D)
........แด่พธู ผู้ผ่านไป ในอดีต.......
........แด่สังคีต สินธู และ ภูเขา....
........แด่ความฝัน อันลำพอง ของ "พวกเรา".....
........เหลือ "แก้วปล่าว" ดื่มหมดแล้ว "คว่ำแก้วลง"......
เป็นบทกลอนที่ น้องกระแต และ แคทรียา (เพื่อนที่คบกันมามากกว่า 32 ปี ตั้งแต่มศ.1 )
ต้องเอ่ยทุกครั้ง ที่ ดื่มเหล้าแก้วสุดท้าย เราจะชนแก้ว แล้วท่องกลอน แล้ว กระดก "หมด"
แต่แล้ว วันรุ่งขึ้น หรือ เมื่อ มีโอกาศ เราจามาพบกันอีก ดื่มร่วมกัน คุยกัน.......
......."งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา" แต่ว่า งานเลี้ยง จัดขึ้นใหม่ได้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้ เมื่อไหร่ก็ได้
......เรายังอยู่ ความสัมพันธ์ ยังมี เพื่อน ย่อม ไม่ทิ้งเพื่อน เราลาจากกัน ที่ระยอง
......เราก็สามารถ พบกันใหม่ได้ ที่ เพชรบูรณ์ หรือ ที่ไหนก็ได้ ที่เรา พร้อม...ลุย... |
|