| หัวข้อกระทู้ : ............................" เมื่อ รถไฟ ขบวนหนึ่ง วิ่งตกราง "..................... |
(D)
สวัสดีครับ
เมื่อรถไฟขบวนหนึ่ง จอดอยู่ที่ชานชลา..
ผู้คนมากมายยืน ออจับกลุ่มกันอยู่เพื่อโดยสาร..เป้าหมายปลายทางคือ...". ไปหาความสุข.."
9.00 น.รถไฟวิ่งสู่จุดหมาย.....โบกี้แต่ละโบกี้แน่นไปด้วยผู้คน...
โบกี้ต่างๆ ต่างคนต่างมีกิจกรรม....ร้องรำทำเพลงบ้าง ..บ้างก็หยอกล้อกันเริงร่า...บ้างก็พูดคุยสนุกสนาน..
ความสุขเพลิดเพลินต่างๆเกิดขึ้นบนรถไฟ..........
โบกี้ที่ 1 เดินทักทายกับโบกี้ที่ 2 ..
โบกี้ที่ 2 -3 เดินทักทายโบกี้ที่ 4และ5...
..............มิตรภาพทั้งขบวน จึงเกิดขึ้น.บนรถไฟ......
.ระหว่างการเดินทาง ได้พบทิวทัศข้างทางมากมาย..
.ไม้ดอกข้างทาง งดงามบ้าง ..สูงตระหง่าน..โดดเด่นบ้าง.....เหี่ยวเฉาบ้าง คละเคล้ากันไป.
..ทิวทัศบางแห่งก็น่ากลัว ..เป็นหุบเหวลึกก็มี..
..ผู้คนบนรถไฟ บางคนแต่งตัวงดงาม บางคนมอซอ.
..บางคนคลุ้งด้วยกลิ่นเหล้า บางคนปรุงกายด้วยน้ำหอม.
..แต่ทุกคนอยู่บน มังกรเหล็กความเร็วสูง ตัวนี้..
13 ชั่วโมงผ่านไป ซึ่งตรงกับ วันศุกร์ เวลา 13.00 น.
...เสียง " โคร๊ม !!!!!ดังกึกก้องกัมปนาท.....
...ตามด้วยเสียงความเจ็บปวด.. รวดร้าว.. ทรมานระงมไปทั่ว....ต่างคนได้รับบาดเจ็บ ..บางคนเสียชีวิตไป....
..บางคนโชคดี..ไม่ได้รับอันตรายใดๆเลยก็มี...
..ด้านนอกแนวรางรถไฟ..มีคนกระเด็นออกมามากมาย.
..แขนขาขาด.....บ้างก็ถึงขั้นศรีษะเปิด....
....คนที่ไม่ได้รับบาดเจ็บลงมายืนดู..
..ชาย....ที่ฟุ้งด้วยกลิ่นเหล้าซึ่งอาการหนักมากเวลานั้น.
..ชาย....ที่ มอ ซอ ....อาการหนักกว่า..
..หญิง...ที่งดงาม..เจ็บเพียงนิ้วมือ
..เด็ก....น่ารัก..บาดเจ็บที่ข้อเท้า
..............เป็นท่าน จะเดินไปช่วยใครก่อน.......
..............เด็ก หรือ หญิง หรือ ชาย.......
 |
|
|
(
[พ. 09 ก.ย. 2552 - 16:13 น.]