| หัวข้อกระทู้ : ................................ลำนำเถื่อน....จากเรือน ถ่อย........................... |
 (D)
สวัสดี คนกันเอง
ถ้าเปิดดูกระทู้ของแต่ละท่าน มันสามารถบอกถึงสภาวะอารมณ์ของผู้เขียน..ในขณะนั้นได้
ชีวิต....จิต...อารมณ์ มันเปลี่ยนแปลได้ในแต่ละวัน...
..................ชีวิต...เคยคิดมั๊ยครับว่า คือ อะไร
...............ก้าวไปแล้ว.....กับกี่ย่างก้าวของ ชีวิต..
...............บนถนนหลากหลาย....
...............เดินทาง..ท่ามกลางแสงแดดที่รุ่มร้อน ... อบอุ่นบ้างในบางครา.
..............สายลม..บางๆ...ที่พัดผ่านมา.
..............ไม่บอกทิศทางให้เราได้นะ...
..............และบางครั้ง...บางคืน...ก็หนาวเหน็บ..
..............น้ำตา....ไหลซึม..........นี่หรือ คือ...ตัวเรา
.......ร้องไห้ไปเถอะ.....กับวันที่หลงทาง.......ที่มืดมิด
.......แต่ต้อง ปราด...คราบน้ำตา..ด้วยมือเราเอง....
.......ยิ้มด้วยนะ.....ถ้าพบแสงไฟ....แม้จุดเล็กๆ
.......กับกำลังใจ.....ที่หลงเหลือ
.............ขว้างทิ้งไปให้สุดแรง......ถึงปลายขอบฟ้า
.............กับวันเวลา...ที่เจ็บปวด
......เมื่อวันใหม่มาถึงอีกครั้ง..
......กับเวลา.........ที่ไม่เคยสิ้นสุด
......เมื่อค่ำคืนมาอีกครั้ง..
......กับแสงไฟ...ที่ไม่เคยดับสนิท.......ในเมืองที่ลวงตา
......ชิวิตอีกมิติหนึ่ง ก็เริ่มขึ้น...สู้
......วนเวียนกันเช่นนี้ ..... นี่แหละ คือ " ชีวิต "  |
|
|