(D)
คืนนั้นฝนตก อากาศหนาวเย็นเหลือเกิน ขณะที่ฉันกำลังยืนรอรถประจำทางอยู่คนเดียว
รถประจำทางคันหนึ่งวิ่งเข้ามาจอดตรงป้ายที่ดิฉันยืนอยู่
หญิงชราคนหนึ่งค่อยๆ ตะเกียกตะกายลงจากรถแล้วเดินตรงมาทางที่
ดิฉันยืนอยู่อย่างเชื่องช้า
.
แม่หนู
. รถประจำทางคันต่อไป จะมาถึงเมื่อไหร่จ๊ะ ?
..
หญิงชราผู้นั้นถามดิฉัน ดิฉันจึงถามแกว่า
แล้วคุณยายจะไปรถสายไหนล่ะคะ
พอแกบอกดิฉันก็อุทานเสียงดังลั่น
อ้าว
.. ก็คุณยายเพิ่งลงมาจากรถคันนั้นเมื่อกี้นี่เองนี่คะ
เอ้อ
.. หญิงชราตอบตะกุกตะกักอย่างอายๆ
คือว่า ...บนรถคันเมื่อกี้นี้
มีชายหนุ่มพิการคนหนึ่งขึ้นมา แต่ไม่มีใครลุกให้เขานั่งเลย
ยายรู้ว่า ถ้าคนแก่ๆ อย่างยายลุกให้เขานั่ง เขาคงจะอายแน่ๆ
ยายเลยทำเป็นว่าจะลงเสียที่นี่
พอยายกดกริ่งให้รถจอด
เขาก็เดินมานั่งตรงที่ยายได้โดยไม่ต้องอึดอัดใจ
ส่วนยายก็
เอ้อ
รถประจำทางมันมีเสมอไม่ใช่หรือจ๊ะ แม่หนู
. |