 (D)
โบราณว่า......อันสันดอน......ของดินนั้น
ย่อมมีวัน.......ขุดลงได้.........คงไม่เหมือน
สันดานคน.....หลาย ๆ คน.....ใคร่ขอเตือน !
โธ่ทำเหมือน......เป็นพ่อพระ......น่าหนักใจ !
........พ่นน้ำลาย.......เป็นคำหวาน.......พาลหมั่นใส้
........ทำอะไร..........กรูต้องถูก...........อยู่เสมอ
........มีพวกมาก.......ลากกันไป........ใหญ่จริงเออ ?
........อย่านะเออ......อย่ามาแตะ........พวกของกรู
ดู ๆ ไป.........ทำให้จิต........คิดสงสาร
โอ้สันดาน........จริง ๆ ..........ของคนนั้น
คงเปิดเผย.......คงไม่ช้า........คงสักวัน
ใครเป็นใคร......หลายคนนั้น..........คงรู้ดี ?
.........สันดานคน.......เปลี่ยนไม่ได้.......ใคร่ให้คิด
.........อยากมีมิตร......เลิกสันดาน.........ไม่ดีบ้าง
.........สันดานดี.........โอ้มิตรมี..........ทุกที่ทาง
.........สันดานห่าม.......คงต้องร้าง.......มิตร ( ดี ) ห่างไกล ? |