กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

มีเด็กขอทานคนหนึ่งลำบาก ตั้งแต่เกิดไม่เคยกินอิ่มซักมื้อเดียว ไปที่ไหนก็มีแต่คนรังเกียจ ซ้ำยังโดนคนรังแกต่างๆนาๆ วันหนึ่งโชคดีมีคนใจบุญให้เศษเงินเด็กคนนั้นเลยไปซื้อขนมมาชิ้นหนึ่ง สำหรับเขานี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้มีขนมแบบนี้ในมือ สำหรับคนอื่นนี่เป็นขนมราคาถูกไม่มีราคาเนื้อหยาบกระด้าง แต่สำหรับเขาที่เคยแต่ทานเศษอาหารนี่คือของมีค่าที่สุดที่เคยมีมา

พอดีมีหลวงตาเดินบิณฑบาตเดินผ่านมา ด้วยจิตศรัทธาเด็กขอทานจึงนำขนมในมือนั้นใส่บาตร ต่อมาไม่นานเนื่องจากความสกปรกทำให้ดวงตาของเขาทั้ง 2 ข้างติดเชื้อและบอดสนิทในที่สุด เช้าวันหนึ่งหลังจากที่หลวงตาออกจากกรรมฐานจึงบอกกับพระลูกวัดและสามเณรว่าวันนี้จะมีโยมอุปัฏฐากที่ยิ่งใหญ่ผ่านมา ช่วยต้อนรับด้วยทุกรูปจึงไปรอดูหน้าประตูวัด พอตกเย็นหลวงตาเดินออกมาถามว่าโยมคนนั้นมาหรือยัง ทุกคนตอบว่า “ไม่เห็นคนใหญ่โตที่ไหนผ่านมาเลยครับ มีแต่เด็กขอทานแถมตายังบอดด้วยผ่านไปเมื่อกี้เอง” หลวงตาบอกว่า “ก็คนนั้นแหละรีบไปตามมาเร็ว!!” พระลูกวัดและสามเณรได้ฟังดังนั้นก็งง แต่ก็ไม่กล้าขัด จึงแยกกันออกตามหาเด็กขอทานคนนั้น เมื่อพบจึงพาไปพบหลวงตาที่วัด พระเณรช่วยกันพาเด็กคนนั้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและหาของกินเท่าที่พอจะมีมาให้ หลวงตาออกมาพบแล้วเทศน์ให้เด็กคนนั้นฟัง เมื่อฟังจบเด็กคนนั้นก็เกิดศรัทธาในพระรัตนตรัย ตกกลางคืนเด็กคนนั้นออกมาเข้าห้องน้ำ ด้วยความที่ตาบอดก็คลำๆ ทางเอาสะดุดก้อนหินตกลงไปในบ่อจนถึงแก่ความตาย