กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

เรื่องเล่าที่พอให้แช่มชื่นหัวใจวันศุกร์สุดสัปดาห์ครับ

วันนี้ไม่รู้ยังไงคิดถึงหลวงปู่มากอยากให้ท่านอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้หลานๆ นานๆครับ และอยากเรื่องราวเก่าๆที่เคยพานพบมาเล่าให้ฟังซักเรื่องครับ

เมื่อราวๆปี43 วันนึงผมไปกราบนมัสการหลวงปู่อุ้น วันนี้ท่านยังไม่มีแขกมากมาย เหมือนปัจจุบันนี้ครับ
ขณะนั่งสนทนากับปู่อยู่นั้นมีผู้หญิง วัยกลางคนได้เข้ามากราบนมัสการหลวงปู่ ตามปกติ จนซักพัก ผมเห็นหลวงปู่ท่านถามว่า มาจากไหน มาทำอะไร แต่ ตอนแรกเธอเองก้อพูดคุยอยู่ปกติ
จนซักพัก อาการของเธอก็เปลียนไปจากเสียงที่เป็นผู้ใหญ่ ก็กลายเป็นเสียงเด็กร้อง งอแง ขึ้นมา แล้วก็ชวนหลวงปู่คุย
ผมนั่งข้างๆงี้ขนลุกไปเลย แต่เค้าพูดภาษาอะไร ผมเองก็ไม่เข้าใจครับ ฟังไม่ออก หันไปถามหลวงปูว่า เค้าพูดภาษาอะไรครับปู่ ท่านตอบว่าพูดภาษาแขก แล้วท่านก็สนทนากับหญิงคนนั้น อยู่ซักครู่ ผมเอง ก็ฟังไม่ออกเช่นกันว่าท่านพูดภาษาอะไร และโต้ตอบเป็นถาษอะไร จับใจความได้อย่างเดียวท่านบอก เป็น.....ผมมิอาจกล่าวได้ที่นี่ครับ เพราะอาจไม่สมควรนัก และ ผู้หญิงคนนั้นก้มกราบหลวงปู่ หลวงปู่ท่านเองก้อรดน้ำมนต์ให้ จน เธอกลับเป็นปกติ
สรุปผมเองถามว่าเธอคุยอะไรกะหลวงปู่เหรอ เธอบอกเธอเองก็ไม่รู้ หันไปถามหลวงปู่ท่านบอกว่า เขา อยากมาคุยด้วย มาบอกอะไรบางอย่างใน...นะครับ

และใน...นี่เอง ผมเองก็หลังจากนั้นกลางเดือน ผมเองเลยรู้ว่าที่แท้เขาก็มาบอก....นี่เอง
ฝากไว้ครับ เรื่องเล่าครับๆๆๆๆที่ผมเจอมาเอง กราบหลวงปู่ครับ

ทิด