 (D)
ท่านสิทธิโฃติ ถามผมว่าพักนี้ ทำไมคุณอาว์ ไม่เขียนอะไรลงกระทู้บ้าง .... ผมไม่สามารถตอบท่านถูกว่าทำไม ...สาเหตุที่แท้จริง คงเป็นเพราะ ผมหมดภูมิ และอาจจะหมดไฟแล้วก็ได้ครับผม 
วันนี้ ไปพบ หนังสือเล่มเล็กๆ เล่มหนึ่งในบ้าน ไม่ทราบใครเป็นเจ้าของ ถือวิสาสะหยิบมาอ่าน ...ชื่อหนังสือ ว่า "เลี้ยงลูกให้ถูกวิธี" เป็นหนังสือ ที่คุณกิติมา อมรทัพ แปลและเรียบเรียงจากหนังสือฝรั่งชื่อ "CHILDREN : How to Manage Them - Now That You've Got Them" ของ C. Northcote Parkinson, M.K. Rustomji, S. Pavri
วันนี้ ขอคัดลอก มาสักก๊ะติด นะครับ แม้ผมจะไม่มีโอกาสเลี้ยงลูกเล็กๆอีกแล้ว .... แต่คนในกระทู้ข้างล่าง อาจจะมีครับ 
.... เราต้องยอมรับความจริงที่ว่า ลูกๆ จะต้องมีเรื่องทำให้เราโกรธขึ้นมาสักวันหนึ่งแน่ๆ ดังนั้นเราจึงต้องวางแผนที่จะศึกษาดูถึงเหตุผลของความเครียดดังกล่าวนั้น แล้วก็พยายามป้องกันไม่ให้เกิดความเครียดนั้นขึ้นมา นี่เป็นเรื่องสำคัญเกินกว่าจะปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม
- วิธีที่ผิด ... คือด่าลูกเวลาที่เราโกรธ และทำโทษ หรือคาดโทษต่อลูก ... เด็กจะไม่เข้าใจและมีอารมณ์ต่อต้าน เหมือนยิ่งว่ายิ่งยุ
- วิธีที่ถูก ... ขั้นแรกต้องควบคุมความโกรธหรือความโมโห ... เพียงแค่พูดมาดังๆว่า "คุณโกรธแล้วนะ" แล้วก็บอกเหตุผลว่าทำไมคุณโกรธ ... แค่นี้ ก็จะไม่ส่งผลร้ายต่อความนึกคิดของเด็ก
..... ในหนังสือ มีอะไรดีดีอีกเยอะครับ วันนี้ ขอแค่นี้ก่อน พอเพียง ให้ผมเอาตัวรอดจากการตัดพ้อของท่านสิทธิโชติ ไปสักครั้งเถอะครับผม  |
|