ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : สิ่งที่พระพยอมเสียใจที่สุดในชีวิต

(D)
โยมพ่อของอาตมาเป็นคนขี้เหล้า... หาเงินมาได้เท่าไหร่ก็กินเหล้าหมด พอเมาก็ดุด่าโยมแม่กับอาตมา อาตมาไม่ชอบพ่อมาก.......วันหนึ่ง โยมพ่อเมากลับบ้านไม่ได้ มีคนให้อาตมาพายเรือไปรับตอนนั้น อาตมายังเป็นวัยรุ่น ทำงานมาทั้งวันก็อยากจะนอน....อยากพักผ่อน....อาตมารู้สึกโมโหมาก พอพายเรือกลับบ้าน ก็ทิ้งโยมพ่อไว้ในเรือแต่พ่อเมามากลุกไม่ไหว ตะโกนเรียก....“ ไอ้ยอม... ไอ้ยอม... มาอุ้มกูขึ้นบ้านหน่อย... กูขึ้นไม่ไหว ” ไอ้เราก็ทนรำคาญไม่ไหว เดินกระทืบเท้า ตึง.. ตึง.. ตึง..กระชากร่างพ่ออุ้ม ในขณะที่อุ้ม..ความรู้สึกเจ็บแค้นที่พ่อทำให้เราลำบาก ชอบด่าว่าเราเจ็บๆ พออุ้มพ่อขึ้นมาจากเรือ... ถึงหัวสะพานจับร่างพ่อกระแทกกับหัวสะพาน ก้นพ่อกระแทกกับพื้นไม้อย่างแรงเสียงดังโครม....พ่อแกร้องไห้.... แล้วพูดว่า “ไอ้ยอมนะ... ไอ้ยอม.. กูอุ้มมึงมาแต่เล็กแต่น้อย.... กูนอนหลับ.. แต่มึงไม่ยอมนอน... ร้องไห้กวน.. กูต้องลุกมาอุ้มมึง...ร้องเพลงกล่อมให้มึงนอนจะไปไหนมึงไม่ไหว.. มึงเหนื่อย.. กูก็ต้องอุ้มมึง.. ทั้งที่กูก็เหนื่อย กูอุ้มมึง.. มึงทั้งขี้..ทั้งเยี่ยว.. ใส่กู แต่กูไม่เคยทุ่มมึงลงกับพื้นเลย....เพราะกูรักมึง......วันนี้... มึงอุ้มกู เหล้ากูไม่ได้หกโดนมึงสักนิด มึงทุ่มกูลงพื้นทำไม.....” พอพ่อพูดจบ น้ำตาไม่รู้มาจากไหนมันไหลพรูลงมาอาบสองแก้มอาตมาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกินก้มลงกราบพ่อ แล้วพูดว่า “ พ่อครับ ต่อจากนี้ไป... ผมจะอุ้มพ่อตลอดชีวิตโดยไม่บ่น และทุ่มพ่อลงพื้นอีกแล้วละครับ” หลังจากนั้น อาตมาทำงานอย่างหนักเพื่อมาให้พ่อ หวังให้พ่อสบายขึ้นแต่เมื่อถึงวันนั้น มันก็สายไปแล้ว โยมพ่อได้จากอาตมาไปแล้วคิดแล้วมันทรมานใจเหลือเกิน อาตมาทำผิดพลาดไปแล้ว และแก้ไขไม่ได้จึงอยากเตือนทุกคนเอาไว้ ไม่อยากให้เสียใจไปตลอดชีวิต แล้วคุณล่ะ เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่าบางครั้งเราอาจเข้าใจท่านผิด บ้างครั้งท่านเฉยเราก็คิดว่าท่านไม่สนใจ แต่พอเราโตเราก็จะรู้เองว่าสิ่งที่ท่านทํากับเรามันเป็นสิ่งที่ท่านหวังดีกับเราเสมอ ขอให้รู้จักค้นหาหัวใจตัวเองให้ทันเวลา ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป....." สำหรับบางคน......บางสิ่งบางอย่าง ลำบ๊ากลำบาก แต่เราสามารถ มุมานะทำเพื่อแฟนหรือคนรักของเรา แต่บางสิ่งง่ายๆ สำหรับพ่อแม่ของเรา เรากลับไม่ค่อยอยากทำให้ท่านทั้งๆ ที่ท่านลำบากเลี้ยงเรามา มาคิดได้เมื่อสายไปแล้ว....เคยได้ยินมาว่า....ข้าวร้อนๆ กับปลาเค็ม 1 ชิ้น ตอนพ่อมีชีวิตอยู่ มีค่ามากกว่า "เนื้อมังกร...หน้าศพ" ตอนพ่อตาย...

โดยคุณ อำนวย (671)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 14:42 น.]



โดยคุณ พรชมพู (18.1K)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 14:50 น.] #939209 (1/15)
ยอดเยี่ยมมากๆครับ


(((( เตือนสติ )))) สำหรับคนที่ พ่อแม่ยังอยู่ อีกอย่าง ....อย่าลืม พี่ ลืม น้อง นะครับ


ขอบคุณมากครับ สำหรับ ข้อคิดดีๆ


โดยคุณ wunchaicoth (8.1K)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 14:55 น.] #939213 (2/15)
ผมจะไม่ลืม พระคุณพ่อ พระคุณแม่ครับ พี่ อำนวย

โดยคุณ BCC-106 (434)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 15:16 น.] #939221 (3/15)
คิดถึงท่านครับ .... 12 ปี กับ 4 เดือนแล้วครับ

โดยคุณ เสือน้อย8ริ้ว (778)(2)   [จ. 23 พ.ย. 2552 - 15:39 น.] #939242 (4/15)
ของผมก็ไปหมดแล้วครับ ทั้งพ่อและแม่

โดยคุณ BankHiWay (7.8K)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 16:49 น.] #939321 (5/15)
โดนใจผมมากครับ


โดยคุณ ชิโมนา (547)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 19:03 น.] #939454 (6/15)

โดยคุณ เกียรตินิรันดร์ (1)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 19:08 น.] #939467 (7/15)
ขอบคุณมากค่ะ


โดยคุณ bigbenz (1.2K)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 19:56 น.] #939551 (8/15)
ขอบคุณครับ

โดยคุณ thai_maxwell (220)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 22:01 น.] #939745 (9/15)
สุดยอดครับท่านอำนวย
คนที่มีลูกแล้วหลาย ๆ คนคงเข้าใจดี
กระทู้ดี ๆ อย่างนี้ขอชมจากใจครับ

โดยคุณ GST99 (3.8K)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 22:38 น.] #939799 (10/15)
เยี่ยมครับพี่

โดยคุณ popydog (80)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 23:47 น.] #939905 (11/15)
สุดยอดครับผมอ่านพร้อมน้ำตาเลยครับ

โดยคุณ popydog (80)  [จ. 23 พ.ย. 2552 - 23:48 น.] #939907 (12/15)
อีกนิดครับขออนุญาตินำไปเผยแผ่นะครับ

โดยคุณ toei89 (625)  [อ. 24 พ.ย. 2552 - 04:06 น.] #939996 (13/15)
ขอบคุณครับ

โดยคุณ เขี้ยวเสือ (2.8K)(1)   [อ. 24 พ.ย. 2552 - 06:51 น.] #940078 (14/15)

โดยคุณ อำนวย (671)  [อ. 24 พ.ย. 2552 - 20:40 น.] #940998 (15/15)
ขอบคุณครับ

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!



www1
Copyright ©G-PRA.COM