กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

เรื่องเล่าต่อไปนี้....ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลใด....
เพราะหลายๆท่าน คงเคยฟังเรื่องเล่าที่เก่าแก่....
....ยายชีกับตาเถร .....
-----------------------------------------------------
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.....
....ณ สถานที่แห่งหนึ่ง ในถิ่นกันดาร บ้านทุ่ง
มียายชีกับตาเถร อาศัยอยู่...............
...ชาวบ้านได้นิมนต์ ยายชีกับตาเถร
ไปงานบุญที่หมู่บ้านอีกแห่ง ที่ห่างไกลออกไป...
ต้องเดินทางผ่านทุ่งนา ...............................
....ขณะที่ ยายชีกับตาเถร เดินทางผ่านทุ่งนา
ลมที่พัดโหมในทุ่ง ก็พัด ผ้าถุง ของยายชีเปิดออก
....ตาเถร ก็เห็น...?...ยายชีเข้าเต็มตา.......
ก็พูดในภาษาทางธรรมว่า..........................." นรกชัดๆ "
ยายชีได้ยิน ก็น้อยใจนิดหน่อย...
...และยายชีกับตาเถร ก็เดินทางผ่านทุ่ง ได้สักพัก
ฝนก็ตั้งเค้า ลมกรรโชกพ้ดแรง........................
ลมพัดแรง พัดสบง ตาเถร เปิดออก.....
ยายชีก็เห็น......ตาเถร เต็มๆตา
(เพราะยายชีเกิดมายังไม่เคยเห็นอะไรที่ยิ่งใหญ่อย่างนี้)
.......ยายชีก็ร้องอย่างตกใจ................" โอว์...สิ่งชั่วร้าย "
ตาเถรได้ยิน ก็นึกในใจว่า ...
...มันเป็นสิ่งชั่วร้ายได้ยังไง ก็เจ้านี้แหละที่เป็นผู้สร้างมนุษย์...
อย่างนี้มันดูถูกันชัดๆ หาว่าของเราเป็น..........สิ่งชั่วร้าย...
-----------------------------------------------------------
...และในขณะนั้นฝนก็ตกโปรยปราย
ยายชีกับตาเถร ก็ได้หลบฝนที่ใต้ต้นไม้ใหญ่

ตาเถร ก็ได้บอกยายชีว่า...................................

......." บรรยากาศแบบนี้ เราน่าจะนำ สิ่งชั่วร้าย ไปลง นรก กันเถอะ..........."

ยายชีตอบแบบไม่ต้องคิด......" เห็นควรเป็นอย่างยิ่ง "
....................จบบริบูรณ์......................