กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

คิงคอง ในสวนสัตว์พาต้า บางสิ่งที่เราหลงลืม...‏

อ่านแล้วสงสารมันง่ะ ตอนเด็กๆ ก็เคยไปถ่ายรูปด้วยบ่อยๆ นึกแล้วเศร้าเนอะ

กอริลล่า ณ สวนสัตว์พาต้า กทม.

ภาพนี้มีแง่เครียด
สิบกว่าปีมาแล้ว...ภายในอ้อมกอดของคอกปูนและกรงเหล็ก
ไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน
ไม่มีป่าทึบพงไพรให้ซ่อนตัว
ไร้ผลไม้ผลาหารให้เก็บกินอย่างอิสระ
ไร้เถาวัลย์ ให้ห้อยโหน หรือนอนเล่นในพงหญ้า
ไม่ได้สัมผัสแดด ลม ฝน ตามธรรมชาติ
ไม่ได้แม้แต่คลอเคลียเคียงคู่เสน่หา
ชีวิตนี้ ...ช่างไร้ค่ายิ่ง
................................
ชีวิตจำเจ ซ้ำซาก เป็นกิจวัตร
ไร้อิสรภาพ
ไร้สิทธิ ไร้เสียง ที่จะอ้อนวอน
มนุษย์ช่างแสนโหดร้ายกับสัตว์ผู้เป็นทาส
เพียงต้องการเห็นเป็นสัตว์ตัวอย่าง
เพียงอ้างว่าอนุรักษ์
แต่แท้แล้วคือธุรกิจที่ปรารถนายิ่งกว่า
.............................................
เพียงสบตาแวบหนึ่งก็รู้ว่า.....เจ้าเครียด
ดูแววตาเจ้าแล้วก็รู้ว่า........เจ้าหดหู่
ดูสีหน้าเจ้าแล้วก็รู้ว่า.......เจ้าสิ้นหวัง
ดูอากัปกิริยาเจ้าแล้วก็รู้ว่า.........เจ้าหงอยเหงาสิ้นหวัง
เจ้ากอริลล่าเอ๋ย......ช่างน่าเวทนาจริงหนอ