กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

สุภาษิตสอนนาย

สุภาษิตของเก่า ท่านเล่าขาน มาแต่ครั้งโบราณ มีมากหลาย
เป็นคำกลอนสอนสั่ง ทั้งหญิงชาย “สุภาษิตสอนนาย” ไม่เห็นมี

แม้โชคช่วย อำนวยให้ เป็นนายเขา อย่าเป็นคน หูเบา ไม่ถ้วนถี่
จับเอาความ ข้างเดียว เที่ยวพาที พิจารณา ความดี ที่ผลงาน

นายที่ดี ต้องเอาใจ ใส่ลูกน้อง คอยสอดส่อง ทุกข์สุข ในทุกด้าน
คอยช่วยเหลือ ถ้าลูกน้อง นั้นต้องการ แต่ไม่ถึง กับจุ้นจ้าน จนเกินควร

แม้ลูกน้อง ทำผิด ไม่คิดข่ม พิจารณา เหมาะสม โดยทั่วถ้วน
จงพูดจา ว่ากล่าว อย่างนิ่มนวล ไม่ลามรวน เรื่องเก่า ให้เนานาน

อันการเตือน นั้นเล่า ต้องเข้าท่า ไม่ดุด่า ต่อหน้า คนทั้งบ้าน
เรียกไปเตือน สองต่อสอง ห้องทำงาน เที่ยวโจษขาน ลับหลัง ฟังไม่งาม

งานสำเร็จลง ก็ด้วย เราช่วยกัน ไม่ควรดื้อ ถือรั้น ฟังไม่ห้าม
เป็นนายเขา เอาแต่ใจ ใครก็ตาม ควรฟังความ เห็นอื่นบ้าง เป็นทางดี

อันการงาน ทั้งหลาย ควรจ่ายแจก มีการจัด แบ่งแยก เป็นหน้าที่
หากคนเดียว จะรวบไว้ ไม่เข้าที ลูกน้องหรือ จะมี กำลังใจ

เป็นนายเขา ต้องขยัน หมั่นศึกษา ดูให้เป็น ก้าวหน้า ทันสมัย
ไม่ล้าหลัง ห่างเหิน จนเกินไป ลูกน้องก้าว หน้าไกล ตามไม่ทัน

ไม่จำเป็น ต้องศึกษา มากกว่าเขา ให้รู้หลัก พอเป็นเค้า เขาเชื่อมั่น
แม้เป็นนาย รู้จักใช้ สบายครัน ไม่จำเป็น ต้องฟาดฟัน อยู่คนเดียว

เมื่อลูกน้อง ก้าวหน้า ก็อย่าขวาง หรือคิดหา ลู่ทาง คอยหน่วงเหนี่ยว
ทำทีท่า บึ้งตึง ถมึงเกลียว เข้าขับเคี่ยว กันท่า ไม่น่ายล

เมื่อมีส่วน ร่วมแบ่ง ไม่แย่งก่อน ลูกน้องต่าง เดือดร้อน อยู่ทุกหน
ไม่คิดแต่ จะเอาเข้า กระเป๋าตน คิดถึงคน อื่นเขา จึงเข้าการ

อันหัวหน้า มีดี ที่เมตตา ปรารถนา ให้เขาสุข ทุกสถาน
กรุณา เติมต่อ แต่พอประมาณ ให้เขาผ่าน พ้นทุกข์ สุขฤทัย

ประกอบกับ มุทิตา คือพาชื่น เห็นคนอื่น ก้าวหน้า พาสดใส
ไม่ควรคิด อิจฉา อยู่ในใจ เขาทำได้ ดีกว่า น่าจะชม

อีกทั้งติด อุเบกขา ไม่อาฆาต เห็นลูกน้อง ผิดพลาด ไม่ทับถม
คอยจับผิด คิดว่า ตามอารมณ์ ไม่เหมาะสม เที่ยวว่าด่าประจาน

หัวหน้าดี นั้นให้เห็น เป็นตัวอย่าง ช่วยเขาทำ ทุกอย่าง จนรอบด้าน
ไม่เอาเปรียบ ใช้คนอื่น ตัวชื่นบาน แล้วเสนอ ผลงาน เพื่อตนเอง

เมื่อปัญหา เกี่ยวไป ถึงภายนอก ตัวหัวหน้า ต้องออก ถึงจะเก่ง
เข้ารับผิด ชอบด้วย ช่วยบรรเลง ลูกน้องเกรง ว่าเรา นั้นเอางาน

แม้หัวหน้า คนใด ได้เช่นนี้ คงจะมี คนรัก สมัครสมาน
มีคนขอ เป็นลูกน้อง เกินต้องการ ใครพบพาน ก็เป็นบุญ เกื้อหนุนเอย

บูรชัย ศิริมหาสาคร