กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : +++++++ อย่างนั้นหรือ (Is that so?) ++++++++++

(D)

นิทานสอนใจ : อย่างนั้นหรือ (Is that so?)

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:11 น.]

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:12 น.] #1255129 (1/22)

ชื่อเรื่อง "Is that so? " ท่านลองแปลเอาเองว่าอย่างไรความหมายมันก็คล้ายๆ กับคำว่า "อย่างนั้นหรือ" มีเรื่องเล่าอยู่ว่า ณ สำนักเซ็นของอาจารย์เฮ็กกูอิน ที่เป็นวัดที่เลื่องลือมาก เป็นที่พึ่งของคนในหมู่บ้าน และมีร้านขายของชำร้านหนึ่งอยู่ใกล้ๆ กับวัดนั้น มีหญิงสาวสวยคนหนึ่งเป็นลูกสาวเจ้าของร้าน แต่ไม่รู้ไปทำอย่างไรปรากฎว่าเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา พ่อแม่ของเธอก็พยายามขยั้นขยอถามว่า "ลูกท้องได้อย่างไร ท้องกับใคร" ลูกสาวก็ไม่ยอมบอก แต่เมื่อถูกบีบคั้นหนักเข้า ก็ระบุชื่อของอาจารย์เฮ็กกูอิน ขึ้นว่าเป็นคนที่ทำให้เธอท้อง

เมื่อหญิงสาวคนนั้นระบุชื่อของอาจารย์เฮ็กกูอินว่าเป็นบิดาของเด็กที่อยู่ในครรภ์ พ่อแม่ก็เกิดอาการโกรธเป็นฟืนเป็นไฟและเดินทางไปที่วัดทันที และก็ไปด่าท่านอาจารย์เฮ็กกูอิน ด้วยสำนวนโวหารของคนที่โกรธที่สุดที่มักจะเผลอพูดออกมากับอารมณ์โมโหเหล่านั้น

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:13 น.] #1255130 (2/22)

แต่ท่านอาจารย์ก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากคำว่า "Is that so?" คือคำว่า อย่างนั้นหรือ ทั้งคู่ยืนด่าท่านอาจารย์จนเหนื่อย ไม่มีเสียง ไม่มีแรงที่จะด่าต่อไปอีก และในที่สุดก็กลับบ้านไปเอง หลังจากนั้นชาวบ้านที่เคยเคารพนับถือท่านอาจารย์เฮ็กกูอิน ก็พากันหมดศรัทธาและรุมด่าทอท่านว่า เสียแรงที่เคยเคารพนับถือต่างๆ นานา ท่านก็ไม่มีประโยคอะไรที่จะพูด นอกจากคำว่า Is that so? แม้แต่พวกเด็กๆ ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวก็ยังพากันด่าว่า "พระบ้า พระอะไรไม่ปฏิบัติตัวอยู่ในศีลธรรม" ตามภาษาของเด็ก ท่านก็ว่า "Is that so?" ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:14 น.] #1255132 (3/22)

ต่อมา หญิงสาวคนนั้นก็ได้คลอดเด็ก พ่อแม่ของหญิงสาวที่เป็นตายายของเด็กก็เอาเด็กไปทิ้งไว้ให้ท่านอาจารย์เฮ็กกูอิน ในอารมณ์ของการประชดประชันว่า "แกต้องเลี้ยงเด็กคนนี้" ท่านอาจารย์ก็ได้แต่บอกว่า "Is that so?" อีกตามเคย ท่านรับเด็กเอาไว้ และหานม หาอาหารสำหรับเด็กอ่อนจากผู้คนที่เขาเห็นอกเห็นใจท่านอาจารย์เฮ็กกูอินอยู่ พอเลี้ยงให้เด็กคนนั้นรอดชีวิตเติบโตอยู่ได้

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:15 น.] #1255135 (4/22)

ต่อมาไม่นานนัก หญิงสาวผู้เป็นมารดาของเด็กก็ทนอยู่กับไฟนรกที่สุมอยู่กลางใจของเธอไม่ได้ เพราะว่าเธอไม่ได้พูดความจริง มีอยู่วันหนึ่งเธอจึงไปสารภาพกับพ่อแม่ของเธอว่า บิดาที่แท้จริงของเด็กคนนั้นคือ เจ้าหนุ่มที่อยู่ร้านขายปลา เมื่อทราบดังนี้พ่อแม่ของเธอก็เหมือนมีไฟนรกเข้าเผาจิตใจอีกครั้งหนึ่ง แล้วจึงรีบเข้าไปที่วัดและกราบขอโทษขอโพยท่านอาจารย์เฮ็กกูอิน ครั้งแล้วครั้งเล่า เท่ากับความรู้สึกต่อความผิดที่พวกเขาได้ก่อเอาไว้ แต่ท่านอาจารย์ก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจาก "Is that so?"

จากนั้นสองตายายก็ได้ขอหลานกลับไปเลี้ยงดู ต่อมาชาวบ้านที่เคยด่าท่านอาจารย์ก็แห่กันเดินทางมาขอโทษ เพราะความจริงปรากฎเช่นนี้แล้ว ชาวบ้านเดินทางมาขอโทษท่านอาจารย์อยู่นานหลายวัน ท่านก็ไม่มีอะไรจะพูดนอกจาก Is that so? อีกนั่นเอง

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:16 น.] #1255136 (5/22)

นิทานเรื่องนี้สอนเหมือนกับที่พระพุทธเจ้าตรัสว่า "นตฺถิ โลเก รโห นาม" และ "นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต" แปลว่า การไม่ถูกนินทาไม่มีในโลก แต่ท่านทั้งหลายลองเปรียบเทียบดูว่า ถ้าท่านครูบาอาจารย์ของเราเป็นผู้กระทำเช่นเดียวกับอาจารย์เฮ็กกูอิน ท่านจะเป็นอย่างนี้ไหม คือ จะพูดว่า Is that so? อยู่ได้หรือไม่ ถ้าได้เรื่องก็คงไม่เป็นอย่างที่กำลังเป็นอยู่ คือคงจะไม่ถูกฟ้องว่าตีเด็กเกินควร หรืออะไรทำนองนั้น ต้องไปถึงศาลก็มี นี่มันคือความหวั่นไหวทางอารมณ์มากเกินไป

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:16 น.] #1255139 (6/22)

จนกระทั่งเด็กเล็กๆ ก็ยังทำให้โกรธได้ เรื่องนิดเดียวก็ยังโกรธได้นี้ เพราะว่าไม่ยึดถือความจริงเป็นหลักอยู่ในใจ มันจึงไหวไปตามอารมณ์ โกรธมาก กลัวมาก เกลียดมาก ล้วนแต่เป็นอารมณ์ร้ายไปเสียทั้งนั้น ทำไมไม่คิดว่า มันไม่ใช่เรื่องราวอะไรมากมาย มันไม่ใช่เสียงส่วนมากที่ยืนยันว่า อันนั้นต้องเป็นความจริง ความจริงมันต้องเป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ ถ้าจะมีอุเบกขา ก็ควรจะมีอุเบกขาอย่างนี้ ไม่ควรมีอุเบกขาอย่างที่มันผิดๆ กันอยู่อย่างนั้น ฉะนั้นเราควรรับฟังคนที่เขากำลังถูกกล่าวหาบ้างจะช่วยให้เรามีหลักความเป็นจริงอยู่ข้างในจิตใจ อย่าเพิ่งพิพากษาว่าเขาเป็นคนผิดจนกว่าจะรู้ความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้น

*** ทางทีมงาน Life and Family ขอขอบคุณ นิทานเรื่องสั้น : นิทานเซ็น มหรสพทางวิญญาณเพื่อจริยธรรม เล่าโดย...ท่านพุทธทาสภิกขุแห่งสวนโมกขพลาราม ณ หอประชุมคุรุสภา พุทธศักราช 2505 จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ ธรรมสภา

โดยคุณ BCC-106 (434)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:51 น.] #1255161 (8/22)

นิทานเรื่องนี้ ยอดเยี่ยมมากครับ ......

ความจริงมันต้องเป็นความจริงอยู่วัน ยังค่ำ ถ้าจะมีอุเบกขา ก็ควรจะมีอุเบกขาอย่างนี้ ไม่ควรมีอุเบกขาอย่างที่มันผิดๆ กันอยู่อย่างนั้น ฉะนั้นเราควรรับฟังคนที่เขากำลังถูกกล่าวหาบ้างจะช่วยให้เรามีหลักความเป็นจริงอยู่ข้างในจิตใจ อย่าเพิ่งพิพากษาว่าเขาเป็นคนผิดจนกว่าจะรู้ความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้น ...

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 15:53 น.] #1255165 (9/22)

โดยคุณ BCC-106 (58.9.124.*) [9 Aug 2010 15:51] #1255161 (8/8)

นิทานเรื่องนี้ ยอดเยี่ยมมากครับ ......

ความจริงมันต้องเป็นความจริงอยู่วัน ยังค่ำ ถ้าจะมีอุเบกขา ก็ควรจะมีอุเบกขาอย่างนี้ ไม่ควรมีอุเบกขาอย่างที่มันผิดๆ กันอยู่อย่างนั้น ฉะนั้นเราควรรับฟังคนที่เขากำลังถูกกล่าวหาบ้างจะช่วยให้เรามีหลักความเป็นจริงอยู่ข้างในจิตใจ อย่าเพิ่งพิพากษาว่าเขาเป็นคนผิดจนกว่าจะรู้ความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้น ...

อย่างนั้นหรือ (Is that so?)

โดยคุณ BCC-106 (434)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 16:18 น.] #1255191 (10/22)

ท่านสิทธิโชติครับ ผมขอยืนยัน ... ผมก็มีนิทานที่อิงเรื่องจริงเหมือนกันครับ มีผู้ใหญ่ใจดี ท่านหนึ่ง โดน คนไม่หวังดี มาออกข่าวเป่าหูแก่คนทั่วไป แถมยังตัดสินพิพากษาเสร็จ ว่า ท่านผู้นั้น นิสัยไม่ดี คบกับใครก็คอยแต่หวังแต่หาผลประโยชน์เข้าตัวเอง ... แต่ความจริงมันต้องเป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ ... ผู้ใหญ่ท่านนั้น ไม่ได้เป็นอย่างที่ ถูกกล่าหา พิพากษาตัดสิน เลยครับ

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 16:25 น.] #1255196 (11/22)

โดยคุณ BCC-106 (58.9.124.*) [9 Aug 2010 16:18] #1255191 (10/10)

ท่านสิทธิโชติครับ ผมขอยืนยัน ... ผมก็มีนิทานที่อิงเรื่องจริงเหมือนกันครับ มีผู้ใหญ่ใจดี ท่านหนึ่ง โดน คนไม่หวังดี มาออกข่าวเป่าหูแก่คนทั่วไป แถมยังตัดสินพิพากษาเสร็จ ว่า ท่านผู้นั้น นิสัยไม่ดี คบกับใครก็คอยแต่หวังแต่หาผลประโยชน์เข้าตัวเอง ... แต่ความจริงมันต้องเป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ ... ผู้ใหญ่ท่านนั้น ไม่ได้เป็นอย่างที่ ถูกกล่าหา พิพากษาตัดสิน เลยครับ

มันเป็นเช่นนี้เอง
คำพิพากษาของสังคมที่ล้วนเกิดขึ้นตามกระแส ตามคำพูดที่พูดและเชื่อต่อๆกันมา ทำลายคนดีของสังคมไปไม่รู้เท่าไรแล้วครับ

โดยคุณ สิทธิโชติ (263)

[จ. 09 ส.ค. 2553 - 16:25 น.] #1255197 (12/22)

(D)
คำพิพากษา เป็นนวนิยายประพันธ์โดย ชาติ กอบจิตติ เป็นเรื่องราวชีวิตของนายภารโรงนามว่า ฟัก ณ โรงเรียนเล็กๆแห่งหนึ่งในตำบล ฟักเป็นคนดี มีเมตตา แต่เขานี้เองได้ตกเป็นเหยื่อของ "คำพิพากษา" จากสังคม ที่ได้ทำร้ายเขาเสียจนเสมือนว่าเขานั้นได้ตายทั้งเป็น ความดีที่สะสมมานั้นได้กลายเป็นสิ่งไร้ค่า และทำให้เขานั้นถูกเหยียบย่ำโดยคำกล่าวหาว่าร้ายต่างๆนาๆของชาวบ้าน แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของค่านิยมสังคม ที่มีผลกระทบอันรุนแรงต่อปัจเจกบุคลที่ไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคม เนื้อเรื่องได้นำเสนอเนื้อหาที่มีความรุนแรง แต่กระนั้นก็แฝงไปด้วยความรู้และข้อคิดที่น่าสนใจว่า จริงหรือ ที่ศีลธรรมนำพาซึ่งความสงบสุขมาสู่เรา เนื่องจากชิวิตของภารโรงผู้นี้ได้ถูกทำร้ายโดยสาเหตุจากการกระทำความดีของเขา นวนิยายเรื่องคำพิพากษา จึงเป็นการเสนอเรื่องราวแนวคิดของคนมีฐานะเป็นปัจเจกชน ที่มักตกเป็นเหยื่อของความเชื่อ และคำตัดสิน ของสังคมไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นความจริงหรือไม่ก็ตาม ส่งผลให้บุคคลนั้นต้องอ้างว้างโดดเดี่ยวทุกข์ทรมาน ทั้งร่างกายและจิตใจ ผู้เขียนได้สร้างเรื่องราวโดยใช้สังคมชนบทไทยเป็นฉากมีตัวละครชื่อ ฟัก เป็นตัวเอกของ การดำเนินชีวิต ปัญหารุมเร้าฟักมากมายจนดิ้นไม่หลุด เขาพยายามต่อสู้เมื่อไม่มีทางออกจึงหนีจากโลกของความ เป็นจริง สร้างโลกใหม่ที่เขาหลงคิดว่าเป็นหนทางออกไปสู่อิสรภาพ ท้ายที่สุดเขาได้รับอิสรภาพที่แท้จริงนั่นคือ "ความตาย"

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!