 (N)
บนถนนสายแห่งชีวิต.........
ต้องมีเป้าหมายในการก้าวย่าง เพราะนั่นคือตัวกำหนดวิธีการดำเนินชีวิตและสิ่งที่จะต้องทำ
ไม่ว่าชีวิตอยู่ในช่วงใด วัยใด
ล้วนต้องกำหนดปลายทางและหาวิธีเพื่อมุ่งไปสู่เป้าหมายนั้น
ไม่มีเป้าหมายใด ของใคร สำคัญกว่าใคร ขอเพียงรู้ทิศทางที่จะไป
วันนี้ไปไม่ถึง....พยายามใหม่ และหากวันหน้าก็ยังไปไม่ถึง.....
ก็พยายามให้มากขึ้นไปอีก เพื่อเชื่อว่า....ต้องมีสักวันที่เราก้าวไปสู่จุดนั้นได้
ชีวิต....จำเป็นต้องมีเป้าหมายเป็นเครื่องนำทาง....
แต่.....สิ่งสำคัญมากกว่าคือการหาแรงกระตุ้น แรงผลักดัน
ให้ชีวิตดำเนินต่อไปอย่างคุ้มค่ากับคำว่า "ชีวิต"
แรงกระตุ้น..จะเป็นกำลังใจในการทำให้เราก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นใจและภาคภูมิใจ
แม้หากวันใดที่ชีวิตพลาดพลั้ง....เดินไปไม่ถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้
สนใจทำไมกับความล้มเหลวนั้น....ถ้าเรามีความรู้สึกที่ดีกับตัวเอง
ไม่ว่าจะไปถึงเป้าหมายหรือไม่ คงไม่ใช่สาระสำคัญของชีวิต
เพราะสาระที่แท้ของชีวิต คืออยู่อย่างคุ้มค่าและรู้คุณค่าของสิ่งที่เรียกว่า..." ชีวิต "
....................................................
ขอบคุณสิ่งดีดีที่เหลือของชีวิต
ขอบคุณใครสักคน..คนนั้น..ที่ทำให้
ชีวิตเดินไปอย่างมีคุณค่า
ขอบคุณที่ยังมีวันนี้
ขอบคุณจากใจ
จงรีบก้าวอย่าทดท้อต่อชีวิต
การเดินทางอาจถูกผิดต้องค้นหา
ความสำเร็จลำบากกายกว่าได้มา
จงเดินหน้าสู่ความฝันอันสุนทร
 |
|