(N)
นายดำเป็นชายโสด
อาศัยอยู่ในหมู่บ้านห่างไกลความเจริญ
เมื่อคืนนายดำได้ฝันถึงปู่ที่เพิ่งเสียไป
ในฝันเห็นปู่แค่เพียงลางๆ
แต่ได้ยินเสียงชัดเจน
ปู่บอกว่าหนาวมาก
อยากได้ผ้าห่มสักผืน
แล้วก็หายวับไป
วันรุ่งขึ้นนายดำได้คิดถึงเรื่องราวในฝัน
รู้สึกสงสารปู่เป็นอย่างยิ่ง
เขาได้เตรียมผ้าห่มไว้ 1 ผืน
แต่ปัญหาคือเขาลืมถามปู่ไปว่า
จะส่งผ้าห่มให้ปู่ได้อย่างไร
ปู่ถึงจะได้รับและจะได้หายหนาว
แล้วเขาก็นึกได้ว่าปู่ของเขาเป็นคนดี
ตอนนี้น่าจะอยู่บนสวรรค์
คิดได้ดังนั้นเขาก็หยิบผ้าห่มออกจากบ้าน
เพื่อที่จะหาทางไปสวรรค์
ตลอดทั้งวันเขาเจอใครที่เดินผ่านมา
หรือเดินผ่านบ้านใครเขาก็จะถามถึงทางไปสวรรค์
แต่ก็ไม่มีใครให้คำตอบได้
นายดำเดินมาตามทางอย่างคนสิ้นหวัง
นึกสงสารปู่จับใจที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้
เขาได้หยุดนั่งอยู่หน้ากระท่อมหลังหนึ่ง
แล้วถอนหายใจอย่างคนปลงตก
แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงคุยกัน
ดังออกมาจากในกระท่อมหลังนั้น
" พี่ทนไม่ไหวแล้ว พี่จะพาน้องไปสวรรค์แล้วน่ะ "
" เอาเลยจ๊ะพี่ น้องพร้อมแล้ว เราไปกันเลย"
นายดำได้ยินดังนั้นจึงรีบวิ่งไปถีบประตูกระท่อมทันที
และเอ่ยขึ้นเสียงดังว่า
" เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไป ฉันฝากผ้าห่มไปให้ปู่ด้วย "
สองผัวเมียอ้าปากค้าง
นายดำได้บอกชื่อและนามสกุลปู่เสร็จสรรพ
แล้วเอ่ยขอบคุณก่อนออกมาจากกระท่อม
และพึมพำเบาๆว่า
" มิน่าล่ะ ปู่กูถึงหนาว ก็คนไปสวรรค์เขาแก้ผ้ากันไปทั้งนั้น " | 
[พฤ. 23 ธ.ค. 2553 - 12:12 น.]