กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : ถามจริงๆว่า.......................

(N)

อีกสองวันจะต้องไปเซ็นใบหย่าเราควรจะดีใจไหมครับ อันนี้ถามจริงๆนะครับ

โดยคุณ oboyzaa (545)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 01:59 น.]

โดยคุณ COWBOYCM (1.1K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 03:53 น.] #1465979 (21/71)

ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่ค่อยมีเวลาให้ครอบครัวครับพี่
ใจเย็นๆครับ ตั้งสติ คิดถึงลูกเป็นที่ตั้งครับ
ค่อยๆแก้ทีละเปลาะ

ค่อยๆคุยกันครับ เวลาโมโห จะคุยไม่รู้เรื่อง เพราะเราเอาตัวเราเป็นใหญ่
ใช้เหตุผลครับ ครอบครัวสำคัญมาก เล็กน้อย ยอมได้ยอม
แกล้งเป็นไม่เห็นบ้าง ไม่ได้ยินบ้าง

ก่อนหน้านี้ เรารักกัน มากแค่ไหน....
อย่าเพิ่งทำอะไรลงไปทั้งสิ้น มีสติ มีเหตุผล ทิ้งระยะเวลาสักพัก ค่อยมาคุยกันใหม่ครับ

โดยคุณ mu101 (2.2K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 06:39 น.] #1466017 (27/71)

เป็นกำลังใจให้น๊ะ ใช้สติคิดให้รอบครอบ เพื่อลูกๆไม่ใช่เพื่อตัวเรา ผมกับภรรยาอยู่กันมา 30 กว่าปี มีลูก 3 คน คนโตอายุ 28 แล้ว ทะเลาะกันก็มี แยกกันอยู่ก็เคย แต่สุดท้ายก็กลับมาอยู่กันใหม่มีลูกคนเล็กเพิ่มมาอีกคน คนเราพอแก่ตัวก็จะไม่แสวงหาอะไรนอกจากอยู่กับลูกๆ ใจเย็นๆแล้วค่อยๆคิดนะยอมให้ทุกอย่างแต่ขอให้ได้อยู่กับลูกๆก็พอ

โดยคุณ BCC-106 (434)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 07:17 น.] #1466026 (28/71)

ท่าน oboyzaa ครับ ผมอยู่กับภรรยาของผม มาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ก็เข้า 54 ปีแล้วครับ เมื่อยังอยู่ในวัยรุ่น กระทั่ง หนุ่มใหญ่ เคยทะเลาะกันอย่างรุนแรง (เพราะผมเองเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง) นับเป็นร้อย เป็นพันครั้ง ... ภรรยา หนีกลับไปอยู่บ้าน พ่อ-แม่ และ ญาติพี่น้อง ของเขา หลายหน ... ผมก็ตามไปง้อ ตามไปขอโทษคืนดีกลับมาอยู่กันใหม่ อย่างนี้ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ไม่คิดหย่ากันครับ เพราะ เรา เคยเห็น ลูกๆ ที่พ่อ-แม่ แยกทางกัน มักจะมีปมด้อยในทางความคิดเสมอ ... เดี๋ยวนี้ ผมกับภรรยา ก็เลยเลิกทะเลาะกันมากว่า 30 ปีแล้วครับ แต่ก็มีบ้าง ที่ผิดหูผิดตา ก็เสียงดังกันหน่อย ก็แค่เท่านั้นครับ

ขอเป็นกำลังใจให้ ท่านกับภรรยา ทบทวนเรื่องต่างๆกันอย่างรอบคอบ ... นึกถึงความรัก ความสุขสดชื่น ที่เคยมีมากัน และนึกถึงอนาคตของลูกให้มากๆครับ ... ปรับความเข้าใจกัน คืนดีกัน และอย่า หย่า กันเลยครับ .... ลองแยกห้องนอน กันดูสักพักก็ได้ครับ เผื่อว่าอะไรอะไร จะดีขึ้น เหมือนอบ่างที่ผมอยากให้เป็นครับ ... อย่า หย่ากันเลยครับสงสารลูกครับ

โดยคุณ on-yala (2.2K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 08:15 น.] #1466083 (33/71)

ก่อนที่จะบอกคำว่าหย่า มันต้องมีต้นสายปลายเหตุต่อเนื่องมายาวนานพอสมควร จนถึงจุดที่ทนไม่ไหว คือแตกหักอยู่ด้วยกันไม่ได้ ปัญหาในครอบครัวคนอื่นจะเข้าใจยาก นอกจากตัวเอง บางครั้งก็ต้องทำใจยอมรับความจริง เหล้าไม่แก้ปัญหาครับ มองชีวิตเป็นอนิจจัง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วดับไป อย่าไปโทษใครผิดใครถูก ไม่งั้นไม่จบ ขอเป็นกำลังใจให้ครับ

โดยคุณ peterliger (1.7K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 08:22 น.] #1466087 (34/71)

(N)

อ่านก่อนหย่า

นอกจาก การสีซอให้ควายฟังแล้ว คุณ เคย ต่อจิ๊กซอมั๊ย ตอนเริ่มต่อใหม่ๆ เห็นส่วนเว้าส่วนยื่น มันน่าจะ ตกร่องปล่องชิ้นกันได้ วางปุ๊บติดปั๊บ เข้าแง่เข้ามุมกันดิบดี เราก็จะคิดว่าใช่เลย อันนี้ใช่เลย พอต่อไปอีกระยะหนึ่ง สีสันลีลา มันปรากฏชัดขึ้น แค่ลงรอยกันได้ไม่พอซะแล้ว มันไม่เป็นรูปเป็นร่าง ขาดๆเกินๆ ยังไงพิกล ชีวิตคู่ก็ประมาณนั้น อย่าเพิ่งใจร้อน ถอดออก แล้วหาใหม่ เพราะ ... จิ๊กซอในชีวิตจริง มันไม่ได้ถูกจัด ไว้ในกล่องเดียวกัน จะได้ชัวร์ว่ามีตัวที่จะปะแทนที่กันได้ บางทีหามาตลอดชีวิต ....อาจไม่ยักกะเจอซะทีก็ได้

คำว่า " หย่า " สำหรับ บางคน ดูเหมือนไม่มีค่าอะไรเลย ใช้ พร่ำเพรื่อจนเฟ้อ โกรธนิด ผิดใจหน่อย เบื่ออาหาร หรือแม้แต่ กินยาแล้วลืมเขย่าขวด ก็จะหย่ากันซะเรื่อย เดี๋ยวก็จะหย่า จะหย่า จนคนฟังชักสับสนว่า จริงๆแล้วอยากหย่ารึป่าววะ จะได้เตรียมตัวเตรียมใจเสียเนิ่นๆ

เวลาโมโฮ้ .. โมโห สุดเหวี่ยงจนไม่กลัวร้อนละก็ เลือกวิธีกินทุเรียนให้จุกไปเลยยังดีกว่าเอ่ยคำว่าหย่า คำนี้ไม่ใช่ลูกอมซื้อหามา ง่ายๆนะจะบอกให้ ตอนพูดไม่คิด แต่คนฟังมัน Hurt แล้วในที่สุดก็ไอ้คนที่พูดนั่น ก็อดจะ Hurt ด้วยกันไม่ได้ เขาเรียกว่า ขว้างงูไม่พ้นคอ แต่ถึงพ้นคอก็ไม่น่าขว้าง สงสารมัน จุดธูปขอหวยมันยังมีสาระกว่า

ถ้า มอ สระ เอีย คุณเป็นพวกปากไว หันซ้ายก็หย่า หันขวาก็หย่า คุณก็ใจเย็นไว้ หันหน้ามาบอกเลย อยากหย่าไปหาเหตุหย่ามาให้ได้ก่อนซิ ! ถ้าเขายังงงอยู่ บอกไปเลย << ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 มาตรา 1516 ประกอบด้วยเหตุต่างๆ รวม 10 อนุมาตรา >> ดูซิจะมีปัญญาหาได้มั๊ย ถ้าท้าหย่าอีก ก็คิดซะว่า นี่ละคือ คาถากันหย่า เจอลูกนี้บ่อยๆ ก็เซ็งไปเอง แต่เรา อย่าเผลอ ไปท้าเขาเองละ

ผมมีเพื่อนหลายคนที่หย่าโดยประมาท หย่าเพราะชั่ววูบ อารมณ์โกรธโดยแท้ พอเผลอตัว ท้าไปแล้ว บังเอิญ ภรรยาสนองรับ (ก็ประชด เหมือนกัน) อารมณ์เดียวกัน อย่างนี้จะมาอ้างว่าหย่าเพราะบรรดาลโทสะคงฟังไม่ขึ้น

บางคนหย่าเพราะความรู้สึกน้อยใจ โดนภรรยาดุด่า (บางทีแค่บ่นก็น้อยใจแล้ว) หรือเปรยๆว่าไม่สวยแล้วยังโง่อีก หรือไม่ก็ทั้งอ้วนทั้งแก่ อะไรทำนองนี้ บ่อยเข้า ก็น้อยใจ ตะหงิดๆ มากขึ้นทุกที วันไหนทะเลาะกันเป็นต้องขอร้อง ให้หย่า เพื่อไปหาคนใหม่ที่ดีกว่า กลุ่มนี้ต้องเรียกว่า ดูละครน้ำเน่า มากเกินไป เล่นบท ...นางเอ๊ .. ก ...นางเอก คิดว่า นี่ฉันเสียสละ ให้เธอไปมี ชีวิตใหม่แล้วนะ ฉันเปิดทางให้แล้ว ฉันใจกว้าง ขนาดไหน ยังมาว่าฉันอีกว่าโง่ คำก็ไง่ สองคำก็ไง่ ไม่เอาไหน โถ๋ ! สามีก็อย่างนี้ละ พูดไปเรื่อย แต่เชื่อซิ เขาหาใหม่ ก็ไม่ได้ดีไปกว่าคุณ เพราะคนตาถั่ว ขนาดคุณ เอ๊ย ! ซื่อขนาดคุณ รักเขาขนาดคุณ ..มันหายาก ถ้าอยากจะใจกว้าง และ เสียสละจริงๆแล้ว ต้องทนอยู่กับเขาต่อไป ทนทุกข์ทรมาณ ทดสอบซิว่า นรกมีจริงมั๊ย ? นั่นละเรียกว่าเสียสละ ถ้าคุณคิดว่า คุณทำได้โดยไม่ลำบากมากนัก ก็แสดงว่าคุณรักเขามากจริงๆแฮะ ! แต่ถ้าต้องอยู่อย่างทน ทนมาก ทนมหาประลัย ทนแหลก แบบนี้เรียกว่า ต่อมแห่งความคิด ด้วยเหตุและผล ของคุณคงหยุดทำงาน หรือชำรุดไปแล้ว ไม่เป็นไร ซ่อมได้ แต่กรณีที่คุณคิดว่าทนจังเลย ทั้งๆที่ ความจริง คุณก็ยังมีความสุข อยู่กับเขาบางเวลา ไม่ต้องถึงขนาดรักโรแมนติกก็ได้ ประมาณว่า ไปกินข้าวแกง ที่ร้านหน้าปากซอยด้วยกันได้ โดยไม่กัดกันก่อน กลับถึงบ้านก็ยังไม่เรียกว่าเลวร้าย

ทนอยู่กับเขาทำไม คุณคิดว่าคุณรักเขามั๊ยล่ะ ถ้ารักเขา ห่วงเขา ก็ควรอยู่ดูแลเขาซิ ไม่ใช่อยู่แบบเฝ้าจับผิดนะ ถ้าอยู่แบบนั้นไม่ใช่คุณทนอยู่กับเขา แต่เขาต่างหากทนอยู่กับคุณ ถ้าคุณยังไม่มั่นใจว่า จะมีใครรักเขาเท่าที่คุณรัก ก็ทนไปก่อน เหมือนวิญญาณข้างทางโค้ง รอวิญญาณอื่น มาเข้าเวรแทน ถึงจะไปผุดไปเกิดได้ ประมาณนั้น ประเหมาะเคราะห็ดี เจอเหยื่อรายใหม่ ดูเข้าท่าเข้าทาง ถามตัวเองว่า เอารึยัง พร้อมแล้วก็ ส่งไม้ต่อไปเลย

แต่ไม่ควรแสดงอาการดีใจมากจนออกนอกหน้า ขนาดฝากฝังสามีเสร็จสรรพ แล้วยังอดกำชับไม่ได้ว่า " ห้ามเอามาคืนนะ " เมี ยน้อยหรือเมียใหม่อาจสยอง หรือบางคนอาจเข้าใจผิด คิดว่าเราพูดประชดแดกดัน ที่สามีเราไปรักเขาเข้า กว่าเขาจะเข้าใจความหมายของเรา ก็ต้องกลายสภาพเป็นเมียหลวงไปอีกคน (ความจริงอยาก เป็นแค่เมียเฉยๆ)

สามีภริยาบางคู่อยู่ด้วยกันมาเกือบร้อยปี เช่น คุุณอาวิบูลย์ (กล่าวเกินความเป็นจริง กรุณา ใช้วิจารณญาณไตร่ตรองด้วย) กว่าจะรู้ว่ารักกัน และในโลกนี้ไม่มี ใครรักฉันเท่าเธอ ก็หย่ากันไปชาตินึงแล้ว จนสามีมีลูกคอกใหม่เป็นโขลง อันนี้เรียกว่าความรู้สึกช้าไปหน่อย

การหย่าก็ไม่ใช่อะไรที่เลวร้ายเสมอไป อย่างน้อย เราก็มีเวลาคิดทบทวน สิ่งที่ผ่านมา ส่วนจะพัฒนาตนเองได้หรือไม่ ก็ช่างมันเถอะ นอกจากคิดทบทวน เรายังมีความสงบ เพราะเหลือแต่ลูกกวนตัว ไม่มีผัวมากวน .... หัวแม่โป้ง

สำหรับบางคู่หลับหูหลับตาหย่า ไม่ดูตาม้าตาเรือ เธอเสนอมา ฉันก็สนองรับ สุดท้ายเกิดนิติกรรมสัญญา " หย่า " แล้วกลับแทบบ้าไปทั้งคู่ ถ้าสำนึกได้ทันก็หันมาอยู่กันใหม่ แต่ส่วนใหญ่พอเสียใจ จากการหย่ามาหมาดๆ เจอคนดีมาปลอบใจ เลยจดทะเบียนกับคนปลอบใจซะเลย ที่ยุ่งยิ่งขึ้นก็คือ ยังทำใจลืมคนเก่าไม่ได้ก็หวนกลับไป แถมใจอ่อนกันเข้าไปอีก คราวนี้เป็นเรื่องใหญ่อีตรงที่ว่า บังเอิญเกิดลูกหลงสมรสขึ้นมา มาเกิดตอนพ่อแม่หย่ากันแล้ว ต้องเดือดร้อนให้ อดีตสามีต้อง ไปจดทะเบียนรับรองบุตร มิฉะนั้น เด็กจะไม่มีบิดา โดยชอบด้วยกฎหมาย ใครเป็นหลวง เป็นน้อยคงลำบากตัดสิน ประนีประนอมกันได้ก็แค่ดี แต่รับรองได้ … ไม่มีความสุข สักเท่าไหร่หรอก !

ก่อนหย่าถามใจคุณเสียให้ดี ถามสักพันครั้งอาจน้อยไปก็ได้ ส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสถาม ถึงแม้ตัวจะอ้วนแต่ จิตใจไม่หนักแน่นพอ ใจมันคอยคิดแต่จะหย่า จะหนีจากปัญหา แล้วก็หนีไม่พ้น ต้องไปเจอปัญหาใหม่ อยู่ที่ ใครชอบปัญหาไหน มากกว่ากัน วันที่คุณจดทะเบียนหย่า ต้องเป็นวันที่คุณสบายใจ ไม่ใช่เศร้าใจจนหดหู่ ไหล่ตก (ไม่มีหางจะตกเลยใช้ไหล่ตกแทน) แต่ไม่ใช่ เสแสร้งทำพยองว่า ฉันแน่ ..แต่พอกลับถึงบ้านก็จ๋อย ...เหมือนหอยนางรมโดยแกะเปลือก

จะรู้ได้ไงว่าพร้อม ก็ต้องถามตัวเองซิ ถามคนอื่นจะไปได้เรื่องอะไร

1. หย่าเพื่ออะไร เพื่อหาวิถีคนกล้า บ้าบิ่น หรือความสงบ ถ้าหาแค่ความสงบไม่ต้องหย่าก็พอสงบได้ แค่ยากสักนิด แต่ง่ายกว่าการหย่าแล้วยังโหยหาเขาอยู่ ตอนนี้ร้องไห้ไปก็ ไร้บอย และไร้แมน ส่วนเกย์และประเทืองถึงไม่ไร้ก็ไม่มีประโยชน์

2. ทนไม่ไหวแล้วหร๋อ ? รอ ให้ลูกโตเป็นหนุ่มเป็นสาวหรือโตเป็นควายก่อนไม่ได้หร๋อ เด็กจะได้ไม่ต้องคิดมาก หรือกลัวเราเองจะเปลี่ยนใจ รอจนสามีกลับมาตายรังไหวมั๊ย ? หรือจะรอให้หมดน้ำยา ?(อันนี้คงต้องรอนานหน่อยนะ เพราะถึงเขาตอนแล้ว ก็ยัง ไม่หมดน้ำยา หมดแต่ Sperm เท่านั้นจ๊ะ) ทำไมจะทนไม่ได้ ก็รักเขาให้น้อยลงซิ เหลือเพียงครึ่งนึงก็พอแล้ว จะได้ไม่ต้องแคร์มาก เรื่องมาก ฝืนหน่อยแต่ง่ายกว่า

3. อยากหย่าแบบไหน แบบยัง เป็นเพื่อน เป็นพี่เป็นน้อง หรือเป็นศัตรู แบบหลังนี่ทำไม่ยาก แค่เราเป็นตัวเรา แบบสุดๆ ไม่ใส่ใจใครเลย รับรองประกันผล 100 % เริ่มสะสมคะแนนได้ ด้วยการฉีกหน้าสามี มันทุกสถานที่ ต่อหน้าลูกน้องและเจ้านาย เวลาทะเลาะกันก็หาอุปกรณ์ทุ่นแรง เช่น สมุดโทรศัพท์ (ไม่รวมแผ่น C.D. ขององค์การโทรศัพท์นะ มันเล็กไป) หรือ จาน ชาม หม้อ ที่บดน้ำพริก (สมัยนี้หาครกลำบาก) แต่ถ้า จะให้มีประสิทธิภาพที่สุด ต้องไม้กวาด สามีจะจำคุณไปจนตาย 10 ชาติก็ไม่ลืม แต่ถ้า อยากจะหย่าแบบแรก เหมือน Happy Ending ถึงจะเสียสามีห่วยๆไปคนนึง แต่คุณจะได้เพื่อนดีๆ มาแทนที่ ทำไมเขาต้องดี ต้องเป็นห่วง ต้องหวังดีกับเรา ก็เพราะ เขาไม่อยาก ให้ลูกของเขา ต้องสูญเสียอะไรมากไปกว่านี้อีกน่ะซิ อย่าเผลอ ไปหลงคิดว่า เขาอาลัยอาวรนะ คนละงาน

ข้อสำคัญ ลูก ของคุณเขาก็ต้องการพ่อเท่าๆกับต้องการแม่ ต่อให้คุณเป็น ทอม คุณก็ทดแทนได้ไม่ครบ (เพราะ มัวไปเล่นบทพ่ออยู่ ลูกเลยขาดแม่) ลูกเป็นของคุณ 2 คน ไม่ใช่ของคุณคนเดียหย่าแต่ตัวคุณคนเดียว นะ ไม่ต้องให้ลูกมาหย่าด้วย ว ถึงคุณจะเป็นคนท้อง เป็นคนเลี้ยง แต่คุณก็ต้องอาศัย Sperm จากพ่อเขาละ ไงๆเขาก็มีสิทธิ ในความเป็นพ่อ ผลทางกฎหมายไม่ต้องกล่าวถึง พ่อแม่หลายคู่ บังคับให้ลูกหย่าด้วย พ่อแม่แบบนี้ ใจร้ายยิ่งกว่า เจ้าของโรงงานนรก ที่ใช้แรงงานเด็กซะอีก น่าส่งไปอยู่เกาะร้าง คนเดียวสักชาตินึง !

4. คุณพร้อมแล้ว ลูกคุณพร้อมรึยัง อย่าคิดว่าเด็กไม่รู้เรื่อง เพราะเขามีสมอง อย่าคิดว่าเด็กรับไม่ได้ เพราะเขาปรับตัวได้ ถ้าคุณรู้จักคิดเตรียมการให้กับเขา เตรียมแบบที่ ไม่ให้เขารู้สึกตัวว่า เขากำลังจะเสียใครไป แต่เตรียมให้เขารู้สึกว่า ไม่มีพ่อหรือไม่มีแม่สักคนก็ไม่เป็นไร ไม่ใช่ด่าพ่อให้ฟัง เช้า กลางวัน เย็น เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้น เขาคงอยาก ขาดคุณมากกว่า

ถ้าคุณตัดสินใจหย่า คุณต้องสำนึก ตลอดเวลา ทั้งก่อนและหลังหย่าว่า คุณมีความรับผิดชอบมากขึ้น ถ้าลูกอยู่กับคุณ คุณต้องทดแทนสิ่งที่คุณทำให้เขาขาดไป อย่ามัวไปโทษว่าเป็นความผิดของพ่อ การที่คุณทั้งสอง อยู่ด้วยกันไม่ได้ ไม่ใช่ความรับผิดชอบของใครคนเดียวเต็มๆ...แต ...เป็นของคุณทั้งสองคน ไม่มีใครผิดและไม่มีใครถูก ตอนนี้สำคัญที่ ทางที่คุณเลือก เมื่อคุณเลือกทางนี้ คุณก็ต้องเดินทางนี้ให้ดีที่สุด และปลอดภัยที่สุดสำหรับลูกด้วย

5. คุณเตรียมความพร้อมสำหรับสังคมหรือยัง คุณอยากเป็นคนน่าสงสารสำหรับคนอื่น หรือเป็นคนที่คนอื่น ยอมรับทั้งๆที่คุณเป็นแม่ม่าย คุณพร้อมจะบอกเพื่อนว่า ฉันหย่าแล้วด้วยรอยยิ้ม หรือปล่อยโฮทันทีที่หลุดคำว่า "หย่า" ออกมา ทำไมต้องอาย ถ้าคิดดีแล้ว ทำไมต้องเสียใจ ถ้าคุณคิดว่านี่คือทางที่เหมาะสมของคุณ เปรียบเทียบดูซิ เราปวดฟันจะเป็นจะตาย ซ่อมได้ ก็จริง แต่ซ่อม ( อุด ) มาก็หลายหน ถอนซะดีมั๊ย ยอมเจ็บนิดนึง ความจริงเจ็บน้อยกว่า การปวดฟันตั้งเยอะ เมื่อถอนฟัน แล้วใส่ฟันปลอม ก็ไม่น่าแปลก ทำไมต้องกังวลกับเรื่องไร้สาระ

6. ทดสอบความพร้อมของคุณก่อน ทดสอบแบบมีระบบ ผ่านขั้นที่ 1 จึงไปลำดับสอง และลำดับต่อๆไป และต้องเข้มงวด ในการวัดผลด้วย

ขั้นแรก แจ้งข้อเรียกร้อง ขอเจรจาต่อรอง เพื่อหาหนทาง สายที่ค่อนข้างกลางที่สุด เพื่อประนีประนอมกัน ไม่ควรเกิดข้อพิพาททางครอบครัว โดยไม่จำเป็น อ่อนบ้าง แข๊งมาก เท่าที่คุณคิดว่าคุณรับได้ อย่ายอม ในสิ่งที่คุณมั่นใจอยู่แล้วว่า ทำไม่ได้เพราะมันจะทำร้ายตัวคุณเอง

ขั้นสอง ทดลองปฏิบัติ คุณตกลงกันได้หรือไม่ได้ ไม่สำคัญ (บางที เขาไม่ยอมเช็นสัญญา สงบศึกเพราะยโสเกินไป แต่กลับตัว กลับใจดีขึ้น) ระยะเวลานี้ แค่เดือนเดียวไม่อาจวัดผลอะไรได้เลย คงต้องรอดูผลสักพักใหญ่ประมาณ 1 พรรษา เห็นว่าน่าจะพอ จินตนาการได้

ขั้นที่สาม ถ้าไม่ผ่านทดลองปฏิบัติ ก็ทดลองอยู่ด้วยกันแบบเพื่อน ข้อนี้คงยาก ถ้ามองในแง่การบ้านที่อาจต้องทำด้วยกัน แต่อย่างไรก็ดี ถ้าคุณทั้งสองยังร่วมกันทำการบ้านอยู่ ก็แสดงว่าปัญหาของคุณไม่เลวร้าย อย่างที่คุณคิดเลย อยู่แบบเพื่อน เพื่อนเขาไม่หึงกัน เพื่อนเขาไม่สนใจว่าเพื่อนจะไปหอมแก้มใครมาบ้าง ไม่ใช่อยู่อย่างไม่ติดต่อสื่อสารกันะ คนละประเด็น กรณีหลังเขาเรียกว่าสติแตก ถ้ายังมีอาการสติแตก คุณไม่ควรหย่ากับเขาหรอก เพราะคุณยังไม่พร้อมจะอยู่คนเดียว คุณยังติดอยู่กับการทะเลาะกับสามี เหมือนติด ยาบ้า เลย กลับไปตั้งหลักที่ข้อแรกใหม่ไป๊

ขั้นที่สี่ อยู่ แบบเพื่อนแล้วโอเค สบายดี ถ้าสบายดีแล้วจะหย่าทำไม ไม่อยากเป็นอย่างเดิมอีกน่ะซิ นานๆเข้าเดี๋ยวเผลอใจ .. สามีก็จะเอาเพื่อนทำเมียอีกน่ะซิ คราวนี้ก็จะต้องวนกลับไปเริ่มต้นใหม่อีก เบื่อ

ขั้นสุดท้าย แยกกันอยู่ชั่วคราว ไม่ใช่วันดีคืนร้ายขนข้าวของหนีไปนะ เขาขอเรามา เราไมได้หนีตามเขามาแบบขวัญกับเรียม เรามาแบบไหนไปแบบนั้น เก็บของเสร็จก็บอกว่าจะไปอยู่ที่ไหน นานเท่าไร แล้วจะกลับมา ห้าม ลืมคำว่าแล้วจะกลับมา เพราะถ้าเราไปอย่างไม่บอกไม่กล่าว เราจะกลับไม่ถูก เพราะศักดิ์ศรีมันจะปิดตาเราจนงมทางกลับบ้านไม่ได้ ถ้าศักดิ์ศรีเราโปร่งใสไม่บังตา เรากลับมาก็เสมือนซมซานกลับมา มันไม่หรู เขาจะรู้ความจริงว่า "จริงๆแล้วคุณก็ขาดผมไม่ได้" คราวนี้ สิ่งที่คุณเคยเจอแล้วเคยคิดว่าอาจทนไม่ได้มันจะหนักกว่าเก่าเพราะเขารู้ว่า ไงๆ คุณก็ต้องกลับมา

ถ้าแยกกันอยู่แล้ว 3 เดือน คิดถึงจังเลย เหงาจังเลย ขนของกลับไปเลย อ้างว่าลูกคิดถึงพ่อ แต่ก่อนกลับพูดให้ลูกรู้สึกเหมือนคิดถึงพ่อจริงๆก่อน ไม่ใช่สอนให้ลูกโกหกว่าคิดถึง แต่ปกติ ถ้าเราทดแทนทุกสิ่งได้เกือบหมด ลูกก็จะไม่ค่อยคิดถึงพ่อ แต่ถ้าเราพูดถึงความสนุกสนานของพ่อ บ่อยๆเข้า ลูกก็จะคิดถึงพ่อขึ้นมาเองโดยไม่ต้องโกหก ล้วค่อยซมซานกลับบ้านไปตามระเบียบ

ถ้าในทางกลับกัน รู้สึกดี สบายใจ อ้วนท้วนสมบูรณ์กว่าเก่า คราวนี้ค่อยไปเจรจากันดีๆอีกทีว่า จะหย่ากันเมื่อไร ถ้าคุณเดินมาถึงจุดนี้แล้ว รับรองได้ว่า คุณจะไม่มีน้ำตา สำหรับการหย่าเลยสักหยด

เหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด การหย่าไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด เปรียบเสมือนกับการเป็นมะเร็ง วิธีรักษาวิธีนึงก็คือ การผ่าตัด การหย่าก็เหมือนกับการผ่าตัด แต่ถ้ามีวิธีใดที่สามารถป้องกันได้ เช่น กลัวมะเร็งปอดก็อย่าสูบบุหรี่ หรือกลัวมะเร็งในตับก็ไม่ต้องดื่มเหล้า โอกาสเสี่ยงก็น้อยลง แต่อย่างไรก็ดี มะเร็งในบางที่ก็ป้องกันไม่ได้ เสมือนโชคชะตาของแต่ละบุคคล ที่จะพลิกผัน จับพลัดจับผลูไปเจอคู่ตัวจริงของเขา ถ้าเราทำบุญทำกรรมกันมาแค่นี้ ก็จบกัน แต่ถ้าดันทำกันมาทั้งสามคน ก็คิดว่ากำลังเล่นละครชีวิต เรื่อง สามคนผัวเมีย ก็แล้วกัน

ยาวไปมั๊บเนี๊ย!

โดยคุณ surapong3103 (1.2K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 08:28 น.] #1466091 (35/71)

วางปัญหาทุกอย่างที่ทะเลาะกันไว้ก่อน ตั้งสติแล้วลองพูดคุยกัน (ห้ามใช้อารมย์โดยเด็จขาด) ผมว่าอยู่กันมานานขนาดนี้ขอให้มองส่วนที่ดีของกันและกันดีกว่า ให้อภัยกันได้ก็ควรทำ ทุกครอบครัวมีปัญหาทั้งนั้น หนักบ้างน้อยบ้างถือเป็นเรื่องปกติ ผมอยู่กับภรรยามา 23 ปี จำไม่ได้ว่าทะเลาะกันกี่ครั้งแต่ก็อยู่กันมาได้ ขอเป็นกำลังใจให้(อย่าอย่ากันเลย)

โดยคุณ เจ๋งจริง (10.2K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 08:39 น.] #1466100 (39/71)

เป็นกำลังใจให้นะครับสำหรับปัญหาที่เกิดขึ้นนี้.......

ไม่ว่าทางออกจะเป็นอย่างไร..............หย่า / ไม่หย่า

ครอบครัวไม่ใช่สิ่งที่เป็นนามสมมติ......มันเป็นสิ่งสมมติเมื่อตอนเริ่มคบกัน

และมันมีตัวตนจริงเมื่อแต่งงานกัน..........อีกทั้งต้องใช้เวลาสร้างกันขึ้นมา

ทุกครอบครัวที่มีปัญหาหย่าร้างกัน....ล้วนมีบริบทที่แตกต่างกัน

ไม่มีใครรู้ปัญหาไปดีกว่าสามี-ภรรยา......นั่นก็คือพี่และแฟนพี่

และทุกปัญหามีทางออก.............ทั้งพี่และแฟนพี่ล้วนมีทางเลือก

แต่ลูก ๆ ทั้งสามคนที่เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว............เขาไม่มีสิทธิเลือก

ดังนั้นต้องเอาลูกทั้งสามเป็นที่ตั้ง.....อย่าเอาตนเองหรือแฟนเป็นที่ตั้ง

ทรัพย์สินต่าง ๆ แยกทางกันแล้ว ขายก็ได้.......ให้ใครก็ได้

แต่ลูก ๆ นั้น.............ทำอย่างนั้นไม่ได้ ต้องคิดดี ๆ ครับ

สิ่งที่เราสร้างกันขึ้นมาร่วมกัน....ย่อมมีค่ามากกว่าสิ่งที่เราหามาร่วมกัน

เอาลูก ๆ เป็นที่ตั้ง..........ก็จะเห็นลูกแก้วทั้งสามดวง

แล้วมองเข้าไปในลูกแก้วนั้น..........ตอนนี้มันอาจจะขุ่นมัว

ค่อย ๆ มองไปทีละเล็ก ละน้อย.........เปลี่ยนมุมมองบ้าง มันจะค่อย ๆ ใสขึ้น

อาจจะไม่สดใสปิ๊ง.....แต่ก็ดีกว่าให้ลูกแก้วนั้นมันมีรอย/ตำหนิ หรือรอยร้าว

ลูกแก้วทั้งสามนั้นมีความสำคัญที่สุด............แม้ว่าจะมีหรือไม่มีคำว่าครอบครัวก็ตาม

อย่าให้เวลา 2 วันนั้นเป็นเส้นกำหนดชีวิตครับ............ยิ่งกำหนดทั้ง 5 ชีวิตด้วย

เวลาเป็นเรื่องสมมติ.............เปลี่ยนแปลงได้ ยืดออกได้ นานเท่าไรก็ได้

เรื่องบางเรื่องต้องใช้เวลาครับ..................ลองตรึก ไตร่ ตรอง ดูนะครับ

ขอให้พี่และครอบครัวผ่านพ้นปัญหาที่เข้ามาได้ครับ...........สุขสันวันคริสมาสต์ครับ

ด้วยความเคารพ
ครูหมี

โดยคุณ noppa (1.1K)

(1)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 08:47 น.] #1466107 (40/71)

on-yala (118.173.199.*) [25 Dec 2010 08:15] #1466083 (33/36)
ก่อนที่จะบอกคำว่าหย่า มันต้องมีต้นสายปลายเหตุต่อเนื่องมายาวนานพอสมควร จนถึงจุดที่ทนไม่ไหว คือแตกหักอยู่ด้วยกันไม่ได้ ปัญหาในครอบครัวคนอื่นจะเข้าใจยาก นอกจากตัวเอง บางครั้งก็ต้องทำใจยอมรับความจริง เหล้าไม่แก้ปัญหาครับ มองชีวิตเป็นอนิจจัง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วดับไป อย่าไปโทษใครผิดใครถูก ไม่งั้นไม่จบ ขอเป็นกำลังใจให้ครับ
=====================================================
ใช่ครับ เหล้าไม่แก้ปัญหาอะไรครับ ต้องมีสติครับ คิดถึงลูกก่อนครับ

โดยคุณ worawitk (588)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 08:52 น.] #1466109 (41/71)

ถ้าปัญหาการหย่าเกิดจากพี่oboyzaa เอง และพี่ก็ไม่อยากจะหย่าเท่าไหร่ ผมว่าแก้ปัญหาได้ไม่ยากคับ
พี่ลองตามง้อแฟนหรือให้เงื่อนไขสัญญากับแฟนพี่ดูผมว่ายังมีทางออกนะคับ

แต่ถ้าปัญหามันเกิดจากแฟนพี่เอง อันนี้ผมไม่ขอออกความเห็นคับ เพราะเป็นเรื่องภายในครอบครัว
ที่ผมไม่รู้ตื้นลึก หนาบาง ว่ามีมากแค่ไหน...แต่ขอเป็นกำลังใจให้พี่ผ่านพ้นเรื่องนี้ไปให้ได้นะคับ

ปล.คิดถึงลูกให้มากๆคับ

โดยคุณ Hopeman (1.8K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 09:55 น.] #1466165 (45/71)

เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป...

ทุกอย่างในจักรวาลเป็นเช่นนี้ครับ.....

โดยคุณ a-pro (3.7K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 10:29 น.] #1466200 (46/71)

***เรากับเขาคงเป็นแค่***เก็บดอกไม้ร่วมต้น****
***เรากับเขาไม่เคย***ตักบาตรร่วมขัน****

***มนุษย์ทุกชนชั้นย่อมเป็นไปตามกรรม***

***เป็นกำลังใจ...อย่าท้อ...พูดคุยใหม่...หากยังเหมือนเดิม.....ให้คิดถึงเด็ก 3 คน ที่เขาไม่ได้มีความผิด ที่เขาไม่ได้มีส่วนด้วย....เอาลูกเป็นกำลังและแรงบันดาลใจครับ...แล้วค่อยหาทางแก้ที่ละเปาะที่ละจุดแล้วดีเอง*****

โดยคุณ on-yala (2.2K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 10:55 น.] #1466237 (47/71)

ผัวเมียก็เหมือนเสื้อผ้า ไม่ได้ติดตัวเรามา เห็นสวย ชอบก็เอามาใส่ ถอดเปลี่ยนได้ แต่ลูกเป็นผลผลิต ต้องดูแล ถึงพ่อแม่อยู่ร่วมกันไม่ได้ แต่ลูกต้องอยู่ได้ ทั้งกับพ่อและแม่อย่าผลักไสลูก อย่าแย่งชิงลูกช่วยกันดูแล เป็นเวลาที่ต้องเสียสละ ใจเย็นๆ เป็นกำลังใจให้ครับ ( ปล. จากประสบการณ์

)

โดยคุณ ดิจิม่อน (2.7K)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 11:25 น.] #1466272 (52/71)

ตอนนี้นึกถึงลูกๆให้มากที่สุดเพราะตอนนี้เราต้องทุ่มเทให้เขามากๆเป็นอย่างแรก เราต้องไม่นึกถึงตัวเอง ถ้าเป็นโสดผมจะไม่สนใจปัญหานี้เลยเชิญตัดสินใจได้ด้วยตัวเองได้เลย
ถ้านึกถึงตอนเราเป็นเด็กๆความรู้สึกก็คงไม่ต่างจากเวลานี้คือไม่อยากให้แยกจากกัน ชีวิตในขณะนี้ก็เหมือนกับชีวิตเราตกต่ำมากที่สุดสำหรับชีวิตครอบครัวแต่ยังไม่หมดหวังเราต้องพยายามอธิบายและคุยกันให้เข้าใจก่อนอย่าใช้อารมณ์ไม่ว่าใครผิดใครถูก ตัวเราหมายถึงคุณoboyzaaต้องเป็นคนเข้าไปคุย สุดท้ายถ้าไม่ดีขึ้นลองหาวิธีอื่นๆที่เบากว่าการหย่าเถอะ ลองย้อนภาพที่ครอบครับเราเคยมีความสุขด้วยกันแล้วนึกถึงตอนนี้ปัญหาขณะนี้อาจจะเป็นเรื่องเล็กๆก็ได้ ผมให้กำลังใจครับ
ผมสงสารแต่เด็กๆที่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับปัญหาของเรา ผมยังจำได้ถึงตอนที่ไปโรงเรียนที่ทางโรงเรียนจัดวันพ่อวันแม่ เห็นเด็กบางคนที่ผู้ปกครองไม่มาหรือไม่มีหรือเป็นทั้งพ่อและแม่กอดกันร้องไห้เวลาที่นักเรียนนำพวงมาลัยไปกราบคุณพ่อและแม่ ทำให้ผมสะท้อนใจว่าจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อไม่ให้เกิดภาพที่ไม่สมบูรณ์ เพราะมันจะเป็นปมของเด็กติดตัวตลอดไป

โดยคุณ เปิดกรุ (529)

(1)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 14:00 น.] #1466903 (56/71)

.
....................ถ้ายังรักกันอยู่...อย่ากันไปเลิกกันไป. ก็ทรมานใจด้วยกันทั้ง 2 ฝ่ายครับ.....
.
....................แต่ถ้าไม่รักกันแล้ว ...อยู่ด้วยกัน. ก็ทรมานใจด้วยกันทั้ง 2 ฝ่ายเช่นกัน.......
.
.....................แต่ที่สำคัญ...ต้องนึกถึงลูกๆ ครับ...อย่าให้เค้าต้องมามีปมตรงนี้ คิดให้รอบครอบเสียก่อน........
.
.

โดยคุณ brain (160)

(2)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 14:19 น.] #1466914 (57/71)

เป็นกำลังใจให้ครับ ตอนงานแต่งงานของผม มีผู้ใหญ่ที่นับถือให้คำสอนซึ่งผมจดจำมาตลอดก็คือว่า หากวันใดที่ผิดใจ ทะเลาะกัน จนจะเลิกลากัน ให้หวลกลับมาคิดถึง วันนี้ บนเวทีแห่งนี้ ให้จดจำ เก็บ ความรู้สึกในวันนี้ให้ดี ก่อนตัดสินใจ นะครับ ผมขอนำคำสอนของผู้ใหญ่ทีผมนำถือมานำเสนอนะครับ

โดยคุณ dmdses (2.9K)

(1)

[ส. 25 ธ.ค. 2553 - 14:23 น.] #1466921 (58/71)

(N)
ผมก็เคยเจอปัญหานี้มาเมื่อปีที่แล้วนี้เองครับ
บ้านจริงๆ 2 หลัง
รถยนต์ 2 คัน
มอไซร์ 1 คัน
จักยาน 3 คัน
ที่ดินอีก นิดหน่อน

ก็คิดว่าคงไม่ลำบากลำหรับเราสอง

แต่ว่า เรามีบุตรด้วยกัน 3 คนครับ
อันนี้ปัญหาใหญ่ครับ สำหรับบางท่านอาจคิดว่า
เดี๋ยวลูกโตลูกก็คงจะเข้าใจในความ...จำเป็นของพ่อ-แม่
แต่ผมคิดว่า...คิดเข้าข้างตัวเองเกินไปหรือปล่าว...

ผมเห็นครอบครัวตัวอย่าง...มาหลายครอบครัว...ที่ พ่อ-แม่ แยกทางกัน
พอถึงรุ่นของลูกๆที่มีครอบครัว...ก็จะเจอปัญหาเดียวกันนี้ครับ...ท่านสังเกตุหรือปล่าวครับ...

ค่อยๆคุยกันด้วยเหตุผมนะครับ
แล้วเรา...ก็..กลับมาใช้ชีวิต...อยู่ด้วยกันเหมือนเดิม...
รักกันให้มากขึ้น...
ห่วงใยกันให้มากขึ้น
ลูกๆ ก็มีความสุขครับ...

ให้โชคดีนะครับ

โดยคุณ ชะเอม (1.3K)

[อา. 26 ธ.ค. 2553 - 00:00 น.] #1467582 (66/71)

คิดแค่ 2 อย่างครับ ว่าปัจจุบันและอนาคตอะไรคือความสุขของเราที่สุด
1. เลือกตัวเองเป็นใหญ่ อยู่กับตัวเองได้ตลอดไป ใครจะว่ายังไงก็ช่าง (ชีวิตเป็นของกู)
2. เลือกครอบครัว อยากอยู่กับพวกเขาตลอดไป ทำทุกอย่างเพื่อรักษาครอบครัวไว้

ถ้าเลือกข้อหนึ่งข้อใดแล้วก็ทำมันไปเลยครับ ทำให้สุดกำลัง
แต่มีข้อแ้ม้ว่าอย่ามีคำว่า "แต่" กับทุกเรื่องที่จะมาอ้างให้ทำไม่ได้นะครับ

สุดท้ายแล้วก็ต้องยอมรับการตัดสินใจของเราโดยไม่มีข้อแ้ม้ใดๆ ทั้งสิ้น เพราะเราเลือกแล้ว

ผมเคยใช้มาแล้วครับ หายเครียดเลย เพราะยอมรับและทำตามกฎที่เราตั้งไว้
(ผมเลือกข้อ 2 ครับ) แต่ไม่ได้แนะนำนะว่าให้เลือกเหมือนผม
ชีวิตเรา เราเลือกเองได้ครับ
ขออย่าให้ไอ้ตัว "อารมณ์" มันมาอยู่เหนือ "สติ" และ "จิต" ของเราได้เท่านั้นก็พอ

ขอให้โชคดีกับสิ่งที่คุณเลือกครับ

โดยคุณ คนหลังแก้ว (559)

[อา. 26 ธ.ค. 2553 - 01:12 น.] #1467624 (67/71)

เหนื่อยครับสำหรับปัญหาของคุณaboyzaa...(แต่ทุกอย่างย่อมมีทางออกเสมอ)

- ในเบื้องต้นควรหันหน้าเข้าคุยกันอีกครั้งโดยมีลูกๆ เป็นที่ตั้ง ให้อภัยซึ่งกันและกันแก้ไขเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้น แล้วลองเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้ง...

- หากคุยกันไม่รู้เรื่องก็ลองแยกกันอยู่ดูสักพัก โดยผลัดเปลี่ยนกันดูแลลูกๆ ...

ทุกอย่างย่อมมีทางออกเสมอ ช่วงที่มีปัญหาลองหยุดนิ่งแล้วค่อยๆ คิดทบทวนย้อนหลังดูบ้าง หากพบถึงสาเหตุก็แก้ไข คิดว่าทุกอย่างคงดีขึ้นได้บ้างครับ...

ส่วนปัญหาที่คุณถามถึงเรื่องค่าดูแลเป็นรายเดือนนั้น ผมว่าอย่างเพิ่งไปคิดถึงเลยครับ แก้ไขถึงปัญหาใหญ่ก่อนดีกว่า (เรื่องหย่า) อย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลัง...ยังไงก็ใจเย็นๆ อย่าใช้อารมณ์โดยเด็ดขาด เหล้าไม่ใช่ตัวแก้ปัญหาที่แท้จริง การแก้ปัญหาที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ตัวคุณกับภรรยาคุณเท่านั้นครับ...

ด้วยความปรารถนาดีจาก..."คนหลังแก้ว"

โดยคุณ oboyzaa (545)

[จ. 27 ธ.ค. 2553 - 10:32 น.] #1468912 (70/71)

กราบขอบพระคุณทุกๆท่านสำหรับทุกความเห็นและทุกๆกำลังใจที่มอบให้ครับ ตอนนี้ปัญหาที่เกิดขึ้นได้คลี่คลายไปบางส่วนแล้ว ที่เหลือคือเวลาและการดำเนินชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไปตามเกมของชีวิตที่เราทั้งคู่ที่ต้องทำร่วมกันครับ ณแต่นี้ต่อไปเวลาเท่านั้นที่เป็นพิสูจน์ครับ
กราบขอบพระคุณมาอีกครั้งครับ

โดยคุณ โพธิ์ทอง (7.8K)

[จ. 27 ธ.ค. 2553 - 11:32 น.] #1468979 (71/71)

เข้ามาช้าตามเคย มัวแต่ไปทอดผ้าป่าที่วัด
....เป็นกำลังใจให้เรื่องร้าย ผ่านไปด้วยดีค่ะ
ค่อยๆพูดกันใหม่นะคะ ครอบครัวเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ก่อนทำอะไรเรียกไอ้ตัวเล็กมาใกล้ๆ แล้วกอดเขาแล้วจะสบายใจขึ้น ถ้าแยกกันแล้วเด็กต้องเดินสายให้พ่อแม่กอดกันคนละวันหรือเปล่า แบบอย่างชีวิตที่ดีที่สุดคือพ่อแม่นะคะ ไม่มีปัญหาอะไรที่เราจะแก้ไม่ได้หรอกค่ะ
พยายามหน่อย ถ้าผิดก็ขอโทษ ถ้าโกรธก็ง้อซะ ผู้หญิงจะเป็นโรคใจอ่อนถ้าอ้อนมากๆ ลดทิฐิ
ตั้งสติก่อนพูดทุกครั้ง ไม่มีใครไม่เคยทำผิด .......อีกไม่กี่ปีเราก็ต้องตายแล้ว อยู่เฝ้าไข้กันดีกว่า...............

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!