(N)
(สำหรับผู้ท้อแท้จากการทำงาน)
บันทึกความทรงจำของ พล.ต.อ.วสิษฐ เดชกุญชร
ที่มา : สนพ.มติชน
ในคืนวันหนึ่งของปีพ.ศ. ๒๕๑๐ (ยศในขณะนั้นพันตำรวจโท)......
หลังจากได้รับพระราชทานเลี้ยงอาหารค่ำแล้วใน วังไกลกังวล.............
ผมจำได้ว่า คืนนั้นผู้ที่โชคดีได้เข้าเฝ้าฯ รับพระราชทานพระจิตรลดา
เป็นนายตำรวจ 8 นาย และนายทหารเรือ 1 นาย........พระเจ้าอยู่หัว
เสด็จลงมาพร้อมด้วยกล่องใส่พระเครื่องในพระหัตถ์ทรงอยู่ใน
ฉลองพระองค์ชุด ลำลอง.......ขณะที่ทรงวางพระลงบน
ฝ่ามือที่ผมแบรับอยู่นั้นผมมีความรู้สึกว่าองค์พระร้อนเหมือนเพิ่ง
ออกจากเตา ........ภายหลัง เมื่อมีโอกาสกราบบังคมทูลถาม
จึงได้ทราบว่าพระเจ้าอยู่หัวทรงสร้างพระเครื่ององค์นั้นด้วยการนำเอา
วัตถุมงคลหลายชนิดผสมกัน เช่น ดินจากปูชนียสถานต่างๆทั่วประเทศ
ดอกไม้ที่ประชาชนทูล เกล้าถวายในโอกาสต่าง ๆ และ
เส้นพระเจ้า(เส้นผม)ของพระองค์เองเมื่อผสมกันโดยใช้กาวลาเท็กซ์
เป็นตัวยึดแล้วจึงทรงกดลงในพิมพ์ (อ.ไพฑูรย์ เมืองสมบูรณ์
ซึ่งต่อมาเป็นศิลปินแห่งชาติ เป็นผู้แกะถวาย)โดยไม่ได้เอาเข้าเตาเผา.............
หลังจากที่ได้รับพระราชทานแล้วทรงพระกรุณาพระราชทาน
พระบรมราโชวาทมีความว่า.......
พระที่ให้ไปน่ะ ก่อนจะเอาไปบูชา ให้ปิดทองเสียก่อน
แต่ให้ปิดเฉพาะข้างหลังพระเท่านั้น ........
พระราชทานพระบรมราชาธิบายด้วยว่าที่ให้ปิดทองหลังพระ
ก็เพื่อเตือน ตัวเองว่าการทำความดีไม่จำเป็น ต้องอวดใคร
หรือประกาศให้ใครรู้ ให้ทำหน้าที่เพื่อหน้าที่และถือว่า
ความสำเร็จในการทำ หน้าที่เป็นบำเหน็จรางวัลที่สมบูรณ์แล้ว........
ผมเอาพระเครื่องพระราชทานไป ปิดทองที่หลังพระแล้ว ก็ซื้อกรอบใส่
หลังจากนั้นมาสมเด็จจิตรลดาหรือพระกำลังแผ่นดินองค์นั้น
ก็เป็นพระเครื่อง เพียงองค์เดียวที่ห้อยคอผม...... .......
หลังจากที่ไปเร่ร่อนปฏิบัติหน้าที่อยู่ไกลห่างพระยุคลบาท
ผมได้มีโอกาสกลับไปเฝ้าฯ ที่วังไกลกังวลอีก.....ความรู้สึกเมื่อ
ได้เฝ้าฯ นอกจากจะเป็นความปีติยินดีที่ได้พระยุคลบาทอีกครั้งหนึ่ง
แล้วก็มีความน้อยใจ ที่ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความตั้งใจ ลำบากและ
เผชิญอันตรายนานาชนิด บางครั้งจนแทบเป็นอันตรายถึงชีวิต
แต่ปรากฎว่ากรมตำรวจมิได้ตอบแทนด้วย บำเหน็จใดๆ ทั้งสิ้น
ก่อนเสด็จขึ้นคืนนั้น ผมจึงก้มลงกราบบนโต๊ะเสวยแล้ว
กราบบังคมทูลว่าใคร่ขอพระราชทานอะไรสักอย่าง หนึ่ง.................
พระเจ้าอยู่หัวตรัสถามว่า จะเอาอะไร? และผมก็กราบบังคมทูล
อย่างกล้าหาญชาญชัยว่า จะขอพระบรมราชานุญาตปิดทองบนหน้าพระ
ที่ได้รับพระราชทานไปพระเจ้าอยู่หัวตรัส ถามเหตุผลที่ผมขอ
ปิดทองหน้าพระ............ผมกราบบังคมทูลอย่างตรงไปตรงมาว่า
....พระสมเด็จจิตรลดาหรือพระกำลังแผ่นดินนั้น นับตั้งแต่ได้รับ
พระราชทานไปห้อยคอแล้ว ต้องทำงานหนักและเหนื่อยเป็นที่สุด
เกือบได้รับอันตรายร้ายแรงก็หลายครั้ง มิหนำซ้ำกรมตำรวจ
ยังไม่ให้เงินเดือน ขึ้นแม้แต่บาทเดียวอีกด้วย...........
พระเจ้าอยู่หัวทรงแย้มพระสรวล (ยิ้ม)
ก่อนที่จะมีพระราชดำรัสตอบด้วยพระสุรเสียงที่ส่อพระเมตตาและพระกรุณาว่า
"ปิดทองไปข้างหลังพระเรื่อยๆ แล้วทองจะล้นออกมาที่หน้าพระเอง......." | 
[จ. 26 ก.ย. 2554 - 13:53 น.]