ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : เวิ้งนครเกษม.......กำลังจะหายไป

(N)
เห็นข่าวแล้วแอบเครียดเล็กๆ.........กำลังจะหมดสัญญาเช่าในปีหน้า 55..แหละจะทำเป็นห้างสรรพสินค้าหรูขนาดใหญ่ แทนที่แหล่งวิถีชุมขนของชาวจีนเก่าตั้งแต่ สมัย รัชกาลที่ 1 แหล่งประวัติวัฒนธรรม สถาปัตยกรรม สมัยรัชกาลที่4 ถึง5.ทียังมีชีวิตอยู่ ส่วนตัวผมรู้จัก ที่นี่ ในฐานะ แหล่งขายเครื่องดนดนตรี และอุปกรณ์ทำขนมเครื่องมือต่าง.......แต่วันนี้ กำลังโดนนายทุน ทั้งในและนอกประเทศกำลังเข้ามาต่อลองซื้อผืนดินแห่งนี้............เจ้าของพื้นที่ดินแห่งนี้ประกอบด้วย 5 ตะกูลใหญ่(อยากรู้ไปค้นหาเอาครับ) มี .โดยให้สำนักงานทนายความ ตะกูล บริพัฒน์ (เป็นผู้ถือที่ดินมากสุด) เป็นผู้ดูแล ในการจัดประมูลผืนดินแห่งนี้

โดยเปิดประมูลที่ 4600 ล้าน ซึ่งมีข่าวว่า ทั้งนายทุนในและนอก เข้ามาประมูลสูงถึง 5.5 พันล้านกว่าแล้ว(ตารางวาละ1ล้าน) ในขณะที่ราคาประเมินของกรมที่ดิน อยู่ที่ พันกว่าล้าน ชาวบ้านนักธุกิจในเวิ้งนครเกษม ได้ร่วมตัวตั้งนิติบุคคล เข้ายืนประมูลในราคาที่ชาวบ้านพอสู้ัได้ 4700 ล้าน แต่สิ่งสำคัญคือรากเง้า ฐานประวัติศาสตร์ เรื่องราวเป็น ร้อยปี กำลังจะเปลี่ยนไป ตอนนี้ นักประวัติศาสตริ์ นักสิทธิ์มนุษยชน นักวิชาการสถาปัตยกรรม และหลายหน่วยงาน ออกมาเรียกร้อง ให้เจ้าของผืนทีดินนี้ทบทวน ยอมขายให้กับชุมชนเพื่อเก็บพื้นที่ดินนี้ไว้ให้ เป็นแหล่งวัฒนธรรมแบบดั้งดิม ลองไปหาประวัติอ่านดูครับ ว่ามีความสัมพันธ์กับสังคมไทยมานาน....ตอนนี้หลายฝ่ายเรียกร้องให้ทุกฝ่ายและหน่วยงานรัฐองค์กรของรัฐ มองเห็นคุณค่าในชุมมชนนี้ไม่ใช่แค่ชุมชนเวิ้งนครเกษมเพียงอย่าง เดียวเพราะมันไม่ใช่แค่เรื่อง คนสูญเสียที่ทำกิน คิดดูสิครับ ยอมซื้อ 5.5พันล้าน จะเอาคืนเท่าไหร่ โดยไม่สนว่า สิ่งแวดล้อมรอบข้างก็ดี วัฒนธรรมก็ดี จะสูญเสียแค่ไหน

โดยคุณ โชติอนันต์ (5K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 14:59 น.]



โดยคุณ โชติอนันต์ (5K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:01 น.] #1896058 (1/22)


(N)



โดยคุณ โชติอนันต์ (5K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:03 น.] #1896060 (2/22)
เป็นที่ดินเอกชนของกองมรดกของตระกูลใหญ่ 5 ตระกูลครับ

โดยคุณ เขยคอนสาร (2.9K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:09 น.] #1896069 (3/22)
ทราบข่าวแล้วใจหายจริง ๆ ครับพี่.....

ทำไมไม่มีคนไทยมีเงินแล้วใจถึง....ซื้อเอาไว้หนอ....( ที่จริงหลวงยึดเงินได้ตั้งเป็นหมื่นล้าน น่าจะซื้อเอาไว้ก่อนในเบื่องต้น ) แถวนี้สมัยผมเรียนเคยมาเดินบ่อย ๆ ครับ

ภาพเก่า ๆ ชุมชนเก่า ๆ จะจากไปซะแล้ว....

โดยคุณ โชติอนันต์ (5K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:26 น.] #1896095 (4/22)
ผมว่าคงเห็นกำไร ทั้งฝ่ายเจ้าของและผู้ลงทุนมันสูงพอๆกับตึกที่จะสร้างมันสูงและปิดตาจนไม่เห็นคุณค่า และคุณคน ได้เงินก้อนใหญ่ ก็ไปสร้างภาพช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสผู้ทุกข์ยากกันต่อไป นายทุนทำตึกสูงแบ่งซอยให้ซ์็ฮเช่าในระยาว เพราะเค้าประเมินแล้วซื้อแพงแค่ไหน กำไรเห็นๆแหล่งเศรษฐกิจ

โดยคุณ pui_l (1.2K)(1)   [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:29 น.] #1896105 (5/22)
โดยคุณ เขยคอนสาร (14) (113.53.187.*) [8 Oct 2011 15:09] #1896069 (3/4)
ทราบข่าวแล้วใจหายจริง ๆ ครับพี่.....

ทำไมไม่มีคนไทยมีเงินแล้วใจถึง....ซื้อเอาไว้หนอ....( ที่จริงหลวงยึดเงินได้ตั้งเป็นหมื่นล้าน น่าจะซื้อเอาไว้ก่อนในเบื่องต้น ) แถวนี้สมัยผมเรียนเคยมาเดินบ่อย ๆ ครับ

ภาพเก่า ๆ ชุมชนเก่า ๆ จะจากไปซะแล้ว

โดยคุณ sakkapan (1.1K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:37 น.] #1896119 (6/22)
ถึงไม่ได้เป็นคนในพื้นที่ แต่อ่านแล้วรู้สึกเศร้ายังงัยไม่รู้ครับ

คนพื้นที่อุตสาห์รวมตัวกันประมูล จริงๆราคานี้เจ้าของน่าจะพอใจแล้วนะครับ สูงกว่าราคาขั้นต่ำไว้แล้ว (เหมือนเคาะพระเลย) เสียดายวีถีชีวิตและรูปแบบสถาปัตยกรรม


โดยคุณ โชติอนันต์ (5K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:44 น.] #1896128 (7/22)
กรณีศึกษา เวิ้งนาครเกษม....วันนี้ ๒๕ กันยายน ๒๕๕๔ ฤาจะเหลือเพียงในความทรงจำ
โดยชมรมอนุรักษ์สถาปัตยกรรมท้องถิ่นเมืองแพร่เมื่อ 25 กันยายน 2011 เวลา 17:19 น.


จากกรณีที่ สำนักงานบริพัตร ผู้ดูแลผลประโยชน์ที่ดินในเวิ้งนครเขษม ย่านค้าเก่าแก่แห่งหนึ่งของเกาะรัตนโกสินทร์ ซึ่งมีเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 91 ตารางวา โดยมีเจ้าของผู้ถือกรรมสิทธิ์อยู่ คือ ราชสกุลบริพัตร ไม่ต่อสัญญาจากผู้เช่าจำนวน 440 ราย ซึ่งกำลังสิ้นสุดลงในเดือนกันยายน 2555 และอยู่ในขั้นตอนประมูลที่ดินแปลงดังกล่าว มูลค่าหลายพันล้านบาท เพื่อให้ธุรกิจเอกชนเข้ามาลงทุนพัฒนาโครงการอหังสาริมทรัพย์ขนาดใหญ่
ส่งผลให้ชาวชุมชนเวิ้งนาครเขษม นำโดยนายวิศิษฐ์ เตชะเกษม ต้องออกมาเคลื่อนไหวคัดค้านการให้นายทุนข้างนอกมาร่วมประมูล โดยติดป้ายคัตเอาท์ รวมถึงขึ้นป้ายผ้าขนาดใหญ่ในการต่อต้านบริเวณโดยรอบเวิ้งนาครเขษม พร้อมรวมตัวกันจัดตั้งบริษัท เวิ้งนาครเขษม จำกัด เพื่อระดมเงินในการประมูลซื้อที่ดินแปลงดังกล่าว โดยเสนอที่ราคาประมูล 4,800 ล้านบาท ซึ่งสูงกว่าราคาประเมินประมาณ 1.8 เท่า รวมถึงยื่นข้อเสนอให้ทางสำนักงานบริพัตร จัดแบ่งแปลงที่ดินให้ ซึ่งก็ถูกปฏิเสธในเวลาต่อมานั้นสื่อข่าวมติชนออนไลน์ ได้ลงพื้นที่สำรวจความคิดเห็นผู้เช่าที่ดินในเวิ้งนาครเขษม เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ถึงกรณีดังกล่าว เริ่มที่ ผู้เช่ารายหนึ่งซึ่งไม่ขอเปิดเผยชื่อ ระบุว่า เราต้องเรียกร้องสิทธิผู้เช่าเดิมตามกฎหมาย แต่เรียกร้องอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ เป็นสิทธิของเจ้าของที่ เขาอยากจะขายก็ต้องขาย เรื่องของเขา ถ้าต้องถูกขายไปให้คนอื่นจริงก็เสียดาย เพราะพื้นที่เราอยู่อาศัยกันมา 3 ชั่วอายุคน เป็นระยะเวลากว่า 100 ปีแล้ว แต่ที่ตนข้องใจ ทำไม สำนักบริพัตรไม่เห็นใจผู้เช่าบ้าง หรือมาถามเราก่อนก็ได้ ว่าสู้ไหวไหมหากจะทำการขายพื้นที่ตรงนี้ ทุกอย่างมันต่อรองกันได้ ไม่ใช่ว่าอยู่ๆ ก็มาบอกว่าจะขาย โดยให้ประมูล
"พวกศักดินาสมัยก่อน ซึ่งต่อมาพัฒนาตัวเองมาเป็นนักธุรกิจ เมื่อ 30 ปีที่แล้ว อาชีพของเขาคือ เก็บค่าเช่า เก็บดอกเบี้ย แต่พอเวลานี้กลับจะขาย เราอยู่กันมา 3 ชั่วอายุคน ผลประโยชน์รายได้คุณก็เก็บมาร่วมร้อยปีแล้ว ทำไมคุณไม่ตั้งราคาว่า จะเอาเท่านั้นเท่านี้ แล้วไปตกลงกันมาว่าไหวมั้ย ต่อรองกันได้ แต่อย่างนี้ไม่ใช่คุณมาตั้งราคาบอกให้ประมูล อย่างนี้เห็นใจหรือทำธุรกิจล่ะ และสูงกว่าราคากลางอีก ถามว่า คนในนี้ ทำธุรกิจจะสามารถรวมเงินกันหลายๆ พันล้านไปสู้นักธุรกิจรวยๆ ได้ไหม เดี๋ยวนี้เขามีการร่วมทุนกันระหว่างประเทศ ระหว่างทวีปแล้ว คุณจะเอาอะไรไปสู้กับเขา"
หนึ่งในผู้เช่ารายเดิมยังระบุต่อว่า ก่อนหน้านี้ ไม่มีใครทราบมาก่อนว่า สำนักงานบริพัตร จะนำที่ดินเวิ้งนาครเขษม มาประมูลเพื่อขาย เพราะไม่เคยบอกอะไรเลย ส่วนที่นายวิศิษฐ์พร้อมด้วยผู้เช่าคนอื่นๆ ไปรวมตัวกันจัดตั้งในรูปแบบบริษัท เพื่อประมูลแข่ง ตนบอกเลยว่า เดินทางผิด ทำไมเราไม่ต่อรองกันก่อน ตนมองสภาพการณ์แล้วว่า อสังหาริมทรัพย์ พอถึงจุดๆ หนึ่งเราต้องพัฒนา ที่เราอยู่นี่ไม่ใช่โบราณสถาน แต่เป็นที่พักอาศัยเรื่องปกติ เพียงแต่ว่าเราควรมีส่วนร่วมเท่านั้นเอง ส่วนตัวในเมื่อเป็นเวิ้งนาครเขษม ก็พัฒนาให้เป็นตึกใหม่ลักษณะเดียวกันหมด แต่คงรูปแบบเดิมไว้ ทุกอย่างเหมือนเดิม จัดให้เป็นระบบระเบียบมากกว่าเดิม แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ สังคมในนี้เป็นสังคมที่เคยทำแบบไหนก็ทำแบบนั้นไม่มีการพัฒนา
"มนุษย์ทุกคนถือกำเนิดมาเท่ากัน ย่อมมีสิทธิความเป็นอยู่ต้องมีความเสมอภาค เสรีภาพ และอิสรภาพภายใต้กฎหมายเดียวกัน คนไทยเรานี่แปลกอย่างไม่ถูกเสี้ยมสอนให้ยอมรับความจริง คนมีอำนาจสามารถปกปิดความจริงได้ แต่ไม่สามารถทำให้ความจริงสาบสูญได้ เพราะเมื่ออำนาจหมดจะทำให้ความจริงปรากฎ ผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด ผมไม่ถือว่า แผ่นดินนี้ศักดิ์สิทธิ์เหมือนที่ป้ายข้างนอกเขาเขียนกันนะ และผมไม่ถือว่า แผ่นดินนี้ให้คุณกับผม ไม่ถือว่า เจ้าของที่ดินนี้มีบุญคุณแก่ผม ทุกวันนี้ผมต้องจ่ายค่าเช่า 5,700 บาท ต่อเดือน แถมยังต้องจ่ายแป๊ะเจี๊ยะอีกแสนกว่าบาท ต่อระยะเวลา 3 ปี ซึ่งใบเสร็จค่าเช่าที่ได้รับก็ไม่มีบอกว่าค่าภาษีเท่าไหร่ เพื่อให้เราที่ทำธุรกิจสามารถนำไปหักภาษี ณ ที่จ่ายได้ และสัญญาค่าเช่าที่นี่แปลกประหลาด ที่ให้ต่อ 3 ปี ครั้งหนึ่ง ซึ่งตามกฎหมายปัจจุบันระบุให้มีระยะเวลา 5 ปี 10 ปี 15 ปี ขึ้นไป ต่อการต่อสัญญา 1 ครั้ง" ผู้เช่ารายนี้ระบุ

ด้านนายวิชัย วงศ์อริยะกวี เจ้าของห้างหุ้นส่วนจำกัด เอเชียมิวสิค อีกหนึ่งผู้เช่าที่เปิดร้ายขายเครื่องดนตรีรายใหญ่ เวิ้งนาครเขษม ซึ่งต้องจ่ายค่าเช่าที่ดิน โดยมี 2 ร้านของตัวเอง รวมแล้ว 64,000 บาท ต่อเดือน รวมถึงจ่ายค่าแป๊ะเจี๊ยะ อีกจำนวน 2 ล้านกว่าบาท ต่อ 3 ปี เผยว่า ตนอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด รู้ว่า คงสู้เขาไม่ได้ถ้าจะรวมเงินกันไปประมูล แต่เราต้องสู้เพื่อลูกหลานของเรารุ่นหลัง เพื่อให้มีการอนุรักษ์และพัฒนา แม้มันจะเป็นสิทธิของเจ้าของที่ที่จะขายให้คนอื่น ถ้าเขาอยากจะได้เงินมากกว่า ที่จะอนุรักษ์เอาไว้ ซึ่งก่อนหน้านี้ ทางสำนักบริพัตรเก็บเงียบมาตลอดเรื่องการเปิดประมูลขายที่ดิน แต่พวกตนมาทราบเองว่าจะมีการขาย ก็ไปประท้วงกับเขา ณ เวลานั้น ราคาขายตั้งอยู่ที่ 3,500 ล้านบาท จากนั้นก็เพิ่มจำนวนราคาประมูลขายมาเรื่อยๆ กระทั่งอยู่ที่กว่า 5,000 ล้าน ซึ่งเป็นมูลค่าที่พอๆ กันกับกับที่ดินแถวชิดลม หรือย่านดังๆ อื่นๆ ในกทม.
"พื้นที่ตรงนี้ สมัยก่อนไม่มีอะไรเลย แต่บรรพบุรุษของเรามาเช่าเพื่อทำมาค้าขาย พัฒนาจนกลายเป็นย่านการค้าที่เจริญแบบทุกวันนี้ มูลค่าตรงนี้ทำให้พื้นที่ตรงนี้ดูสูงขึ้น มาพร้อมกับ สำเพ็ง คลองถม แถวๆ นี้ มันมาพร้อมกัน พอเจริญขึ้นมา เขาถือว่าเป็นพื้นที่ของเขาแล้วเขาจะมาขาย โดยไม่คำนึงถึงว่า ที่มันเจริญมาขนาดนี้ได้เพราะอะไร มัวแต่มองว่า หานายทุนต่างชาติ หรือนายทุนที่ให้กำไรเขาได้ดี อย่างนี้มันไม่ถูกต้อง ที่เราระดมทุนกันประมูลที่ดินตรงนี้ ก็ไม่ได้ให้ราคาต่ำ ที่เราเสนอให้ก็เป็นมูลค่าสูงกว่าความจริงด้วยซ้ำ ขณะนี้ชาวเวิ้งก็ต่อสู้เพื่อเรียกร้องสิทธิของพวกเราด้วย พวกไม่เคยอยู่ที่แห่งนี้ ไม่รู้หรอกว่ามันมีคุณค่าอย่างไรกับจิตใจและความผูกพันของพวกเราอย่างไร"
นายวิชัย ยังกล่าวอีกว่า เมื่อคืนวันที่ 4 สิงหาคมที่ผ่านมา กลุ่มของพวกตนได้เดินทางเข้าพบ ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เพื่อให้ช่วยเหลือชุมชนเวิ้งนาครเขษม ซึ่ง ทางผู้ว่าฯกทม. ก็บอกกับพวกตนว่า ไม่รู้จะช่วยเหลืออย่างไร เพราะเรื่องดังกล่าวนี้ขึ้นอยู่กับสำนักงานบริพัตร ซึ่งแม้ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์จะมีนามสกุลบริพัตร แต่ก็เป็นอีกสายหนึ่งจึงไม่สามารถทำอะไรได้ แต่ก็เห็นใจผู้เช่าทุกราย ซึ่งพวกตนก็เข้าใจ ว่าเจ้าตัวตกที่นั่งลำบาก โดยที่ผ่านมา ชาวชุมชนได้เทคะแนนเลือกม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ เป็นผู้ว่าฯ กทม. และถ้าลงเลือกตั้งครั้งต่อไปก็ยังจะเลือกอยู่
ปิดท้ายที่ นายอุดม โภคาชัยพัฒน์ เจ้าของร้าน ไทยพงษ์การไฟฟ้า ผู้แทนจำหน่ายเครื่องใช้ไฟฟ้า และหนึ่งในผู้อาวุโสที่ได้รับการนับถือของชุมชนเวิ้งนาครเขษม วัย 78 ปี ให้ความเห็นว่า ทางสำนักงานบริพัตร เจ้าของที่ดินไม่บริสุทธิ์ใจที่จะขายที่ดินให้พวกตนอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ พวกตนเคยไปติดต่อที่จะขอซื้อที่ดินแห่งนี้ ว่ามีราคาเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ ไม่บอกว่าจะขายให้ได้ในราคาเท่าไหร่ เพียงแต่อ้างนู่นอ้างนี่เรื่อยเปื่อย นอกจากนี้ ระหว่างที่พวกตนเคยไปติดต่อขอซื้อ ก็มีเด็กในเวิ้ง ลูกหลานของคนที่นี่ เติบโต ร่ำรวยที่นี่ แล้วไปเป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ก็มาติดต่อซื้อที่ดินในเวิ้งนาครเขษมแห่งนี้เช่นกัน แต่วัตถุประสงค์ของเขาไม่ใช่เพื่อการดำรงอนุรักษ์ไว้แบบที่เป็นอยู่ แต่เป็นการมองแบบคนรุ่นใหม่ แบบนักลงทุนเพื่อเก็งกำไร พัฒนาให้เป็นแบบรูปแบบอื่น ทางสำนักบริพัตรก็เท่ากับมีตัวเลือกเพิ่มมาอีกหนึ่งในการเปิดประมูลขาย
ผู้อาวุโส แห่งเวิ้งนาครเขษม ให้ความเห็นต่อว่า จากนี้ทั้งๆ ที่รู้สู้ไม่ได้ เราก็ยังร่วมกัน ปัญหาอยู่ที่ว่า เรารวบรวมได้ 4,800 ล้าน ซึ่งถือเป็นจำนวนที่เยอะแล้วในการไปร่วมประมูลซื้อ ราคาสูงพอตัว แต่เขาก็ตั้งราคาหนีเราไปอีก เป็นที่ราคา 5,500 ล้าน ยังไม่รวมภาษี และค่าขนย้ายอีก คนที่นี่ ค้าขาย 3 ปี ก็ส่งแป๊ะเจี้ยะให้เขาทีหนึ่ง แม้จะขึ้นค่าเช่า ขึ้นแป๊ะเจี้ยะ เราก็อยู่กันไป ในส่วนของตน เสียค่าเช่า 2 ห้อง ตกราคา 14,700 บาท ต่อเดือน ทั้งยังเสียค่าแป๊ะเจี๊ยะอีก 400,000 บาท ต่อ 3 ปี

นายอุดม เปิดเผยว่า เรื่องนี้ผู้ใหญ่รุ่นๆ เดียวกัน อายุ 70-80 จริงๆ เขาก็บ่นกันว่า การตั้งราคาประมูลแบบนี้ไม่ใช่ราคาขาย ไม่ตั้งใจจะขายให้เรา ส่วนคนรุ่นกลาง รุ่นหนุ่มชาวเวิ้งนาครเขษมก็มุมานะที่จะซื้อกลับมา เราก็ไม่กล้าพูดอะไร เราก็ร่วมประชุมกับเขาทุกครั้ง แม้จะรู้ว่า สู้ไม่ได้ แต่เราก็ต้องร่วมกันกัดฟันสู้
"ผมเกิดที่นี่ บ้านนี้ อยู่กันรุ่นต่อรุ่นมาร้อยกว่าปี เราอยู่ที่นี่มีความสุขที่นี่ เราก็อยากได้ที่นี่มาก อีกหนึ่งอุปสรรค คือโฉนดเก่าที่ดินแปลงนี้เป็นแปลงรวม ไม่ได้แบ่งว่า ส่วนของใครเป็นของใคร แล้วเราจะไปแบ่งได้อย่างไร แต่ถ้าไปให้บุคคลที่ 3 ก็ต้องเป็นการจัดสรรที่ดิน จะเหลือเท่าไหร่ เหลือกี่ห้อง นี่คือปัญหา และหากประมูลร่วมกัน ได้มาเป็นโฉนดรวมก็ไม่แฮปปี้กันอีก หาเงินแล้วมาไว้ตรงกลาง และไม่รู้ว่าใครจะเป็นคนบริหารนี่ล่ะคือ อุปสรรคใหญ่"


ผู้อาวุโสวัยเกือบ 80 หนึ่งในผู้เช่าเก่าแก่ เวิ้งนาครเขษม ได้ฝากทิ้งท้ายว่า "ในฐานะที่เป็นคนเก่าแก่ ผมอยากจะวิงวอนพวกนายทุนทั้งหลาย ถ้ามาประมูล คนเก่าแก่ย่อมสู้ไม่ได้ เพราะเรามีทุนแค่นี้เท่าที่มี หรือถ้ามีก็ต้องไปหยิบยืมญาติพี่น้องแต่อย่างไรก็สู้ไม่ได้ เรามีเท่านี้ นายทุนก็เพิ่มขึ้นไปอีกเราไม่อยากให้นายทุนข้างนอกที่มีเงินหนามากว้านซื้อเอาไป ซึ่งผิดความมุ่งหมายของเราที่อยากจะอนุรักษ์รูปแบบเดิมเอาไว้ เราเคยอยู่ที่นี่ ก็อยากอยู่ที่นี่ ไม่มีใครอยากจะไปต่อสู้กับนายทุนหรอกครับ สุดท้ายแล้วถ้าต่อสู้ไม่ได้ เราก็ต้องย้าย นาทีสุดท้าย ประวัติศาสตร์ต้องพลิกแพลงไป โดยที่เราต้องจำยอม อย่างที่คนรุ่นใหม่บอกว่าบ้านเมืองจะเจริญย่อมมีการเปลี่ยนแปลง"

โดยคุณ โชติอนันต์ (5K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:44 น.] #1896130 (8/22)
ที่มา:ไทยรัฐออนไลน์

เวิ้ง(ว้าง) ใจกลางนครเขมร



สืบเนื่องจากที่ดินบริเวณเวิ้งนครเขษม ย่านจักรวรรดิ์ จำนวน 14 ไร่ ซึ่งเป็นที่ดินตกทอดมรดกผืนงามผืนสุดท้ายที่เก่าแก่ที่สุด และผืนใหญ่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ตกลงว่าในเครือญาติของราชนิกูลบริพัตร มีประสงค์ที่อยากจะขายออกไปให้ใครก็ตามที่สามารถจ่ายได้ในราคาที่ต้องการคือราว 5 พันล้านบาท พลันที่ข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป ก็เป็นที่สนใจของนายทุนใหญ่ บริษัทอสังหาริมทรัพย์ หรือนายหน้าค้าที่ดินระดับประเทศ จ้องตาเป็นมันที่หวังอยากจะได้ เพราะที่ดินผืนงามและอยู่ใจกลางมหานครเช่นนี้ หายากเต็มทีแล้วในยุคปัจจุบัน การประมูลซื้อที่ดินมูลค่าแพงที่สุดใจกลางกรุงเทพฯ เมื่อไม่นานมานี้ คือบริเวณส่วนหน้าของสถานฑูตอังกฤษประจำประเทศไทย บริเวณย่านเพลินจิต นั้น ผู้ที่ซื้อไปได้คือกลุ่มเซ็นทรัล ในมูลค่าแพงที่สุดแล้ว คือตารางวาละ 1 ล้านบาท แต่หากการประมูลซื้อที่ดินบริเวณเวิ้งแห่งนี้สำเร็จตามราคาที่ตั้งไว้ ก็อาจทุบสถิติกลายเป็นที่ดินที่มีมูลค่าซื้อขายแพงที่สุดในประเทศไทย สถิติใหม่เป็นแน่แท้

ไม่แปลกใจที่เจ้าของที่ดินอยากจะขาย ในภาวะที่การจัดสรรมรดกย่อมเกิดขึ้นไม่ว่าวันใดก็วันหนึ่งหรือเมื่อเวลาที่เหมาะสมหรือจำเป็น หากแต่ยามนี้เศรษฐกิจไทยกำลังเฟื่องฟู และเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่จะสามารถขายที่ดินได้ในราคาที่ดีที่สุดแล้ว ในภาวะที่การจัดหาพื้นที่แปลงใหญ่ใจกลางกรุงเทพฯ มาพัฒนาเป็นศูนย์การค้า เพื่อเก็บเกี่ยวผลประโยชน์อันมหาศาลนั้นเป็นเรื่องที่ยากกว่างมเข็มในมหาสมุทร เพราะถ้าเป็นพื้นที่ที่ดีอยู่ในย่าน prime area นั้นย่อมเป็นที่ดินส่วนใหญ่ของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ที่ดินราชพัสดุ ที่ดินของการรถไฟ หรือที่ดินของส่วนราชการ ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมานี้ ไม่สามารถทำการซื้อขายขาดเปลี่ยนมือกันได้ นอกจากทำสัญญาเช่าทำประโยชน์กันได้เท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่ผู้พัฒนาที่ดินจะหาที่ดินพื้นใหม่ ทำเลทอง และมีเนื้อที่ที่มากพอ จัดทำ Mega Project ขนาดใหญ่ได้ ที่ผ่านมาคงเป็นการเช่าทำประโยชน์เสียมากกว่า อาทิ เช่น บริเวณเซ็นทรัลเวิลด์ เซ็นทรัลลาดพร้าว มาบุญครอง ห้างทุกห้างแถบสยามสแควร์ทั้งหมด


เมื่อมามองถึงความจำเป็นที่จะต้องอนุรักษ์พื้นที่บริเวณนั้นเป็นย่านการค้าเก่าที่ควรจะอนุรักษ์ไว้นั้น คงจะยากแล้ว ในเมื่อเจ้าของที่ดินตัวจริงเขาไม่ต้องการที่จะคงไว้เช่นนั้นและการเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ก็คงจะได้น้อย ไม่คุ้มค่า สู้การขายขาดไป เพื่อนำเงินไปลงทุน หรือเก็บเป็นเงินสดขึ้นมาในภาวะที่เศรษฐกิจในอนาคตไม่มีความแน่นอนอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า หรืออาจมีสาเหตุอื่น ซึ่งผู้เขียนคงมิอาจจะไปวิเคราะห์หรือคาดเดาอะไรได้ ที่เขียนมาเป็นเพียงทัศนะหรือมุมมองของผู้เขียนเอง แต่ถ้าถามใจของผู้เขียนแล้ว อยากจะให้พื้นที่นี้คงไว้เป็นย่านการค้าแบบเก่า เพียงแต่อยากให้มีการปรับปรุงทัศนียภาพ มีการออกแบบภูมิสถาปัตย์ให้มีความทันสมัยมากขึ้นก็ได้ และวันเสาร์อาทิตย์ จัดให้มีการปิดถนนจัดเป็นถนนคนเดิน เหมือนที่เมืองนอกเขาทำกัน แต่อาจมีเสียงสะท้อนว่า ก็บริเวณใกล้เคียงกันก็มีสภาพเป็นตลาดถนนคนเดินวันสุดสัปดาห์อยู่แล้ว เช่น คลองถม บ้านหม้อ ราชวงศ์ สำเพ็ง เยาวราช ซึ่งการมีย่านการค้าแบบเก่าหลายที่กระจัดกระจายกันไป ก็น่าจะเป็นผลดี หลายอย่าง เป็นทางเลือกของคนกรุง กระจายคนไปในหลายๆที่ ไม่แออัด แต่ก็จะทำให้การจราจรติดขัดไปทั่วพระนคร เพราะมีแหล่งการค้าแบบนี้กระจายอยู่หลายที่ อีกทั้งขาดการจัดการที่ดี ไม่มีระเบียบ ไม่มีผู้คุมพื้นที่ ทางเท้าถูกแก่งแย่งชิงพื้นที่ทำเป็นแผงลอยวางขายสินค้าระเกะระกะเต็มไปหมด พลอยทำให้บ้านเมืองขาดเสน่ห์เท่าที่มันควรจะเป็นไป ผมยังหวังว่าโครงการที่เคยมีผู้คิดทำบริเวณถนนราชดำเนินกลางเป็นถนนคนเดินวันหยุดสุดสัปดาห์ เหมือนถนนฌองอารีเซ่ ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส วอนผู้ว่ากรุงเทพฯ น่าจะนำโครงการนี้มาพิจารณาปัดฝุ่น ไปพร้อมๆ กับการปรับปรุงภูมิทัศน์ ภูมิสถาปัตย์ทั่วกรุงเทพฯ ไม่ให้มีการค้าบนทางเท้า เหมือนอารยประเทศอื่นๆ เขาทำกัน


ต่อประเด็นหรือกรณีของชุมชนที่เคยอยู่บริเวณเวิ้ง จะทำอย่างไร ผมคิดว่าก็คงต้องรับสภาพ และยอมปรับตัว ผมว่าคนในชุมชนย่อมรู้ความเป็นไปของเวิ้ง สถานภาพของตนเองในฐานะผู้อาศัยได้เป็นอย่างดี หากเป็นผมก็คงต้องมองหาที่ทางการค้าอื่นๆ สำรองไว้ เพื่อขยับขยายต่อไป หรือหากมีโอกาสจะปรับเปลี่ยนตัวเองไปเป็นผู้เช่าในโครงการของศูนย์การค้าที่มีผู้ที่จะมาพัฒนาโครงการใหม่ก็น่าจะเป็นการดี แต่คงต้องมีต้นทุนค่าเซ้งแผง ค่าเช่า ค่าสาธารณะประโยชน์อื่นๆ อีกมากที่จะต้องนำมาพิจารณาว่าคุ้มค่าหรือไม่ เมื่อเปรียบเทียบกับการย้ายไปอยู่ที่อื่นเลยจะดีกว่า เราคงจะไม่สามารถทานกระแสของโลกทุนนิยมนี้ได้หรอก และคงจะไม่สามารถติดยึดกับความสำเร็จในอดีต และทำเลที่ตั้งแบบเก่า อันเนื่องมาจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปของทั้งตัวภูมิศาสตร์ ผังเมือง ย่านการค้าที่เปลี่ยนไป ย่านการค้าใหม่เกิดขึ้นเป็นดอกเห็ด ย่านการค้าเก่าๆ ที่ทรุดโทรมและรอวันโรยราลงมา แน่นอนว่าหากไม่มีการเปลี่ยนแปลงย่อมเป็นการดีสำหรับคนที่ยังมีความหลัง ความทรงจำที่ดีกับย่านการค้าที่เคยเฟื่องฟูแห่งนี้ แต่หากเรายังคงติดยึดแต่สิ่งเดิมๆ ไม่คิดยอมที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรแล้วหล่ะก็ เราก็เปรียบเหมือนต้นบอระเพ็ดในไร่ทานตะวันนั่นแหละ หรือก็คือเวิ้ง(ว้าง) กลางนครเขมร นั่นแหละ

ข่าวอันเป็นที่มาของประเด็นเนื้อหาในบทความนี้

ราชนิกุล"บริพัตร"เล็งขายที่ดินเวิ้งนครเกษม 14 ไร่ คาดได้ราคาดี เพราะที่มีศักยภาพสูง เหมาะพัฒนา ใกล้รถไฟฟ้าสีน้ำเงิน แต่อาจติดกฎหมายอนุรักษ์ เพราะเป็นย่านเมืองเก่า แถมเจอปัญหาผู้เช่า 600 รายคัดค้าน ถึงขั้นรวมตัวลงขันขอซื้อแข่ง เผยกลุ่มโบ๊เบ๊สนประมูลซื้อ

นายวสันต์ คงจันทร์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท เอเจนซี่ ฟอร์เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส จำกัด หรือแอเรีย เปิดเผยว่า ในขณะนี้มีการเปิดประมูลที่ดินเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน และ 91 ตารางวา บริเวณเวิ้งนาครเขษม หรือเวิ้งนครเกษม คาดว่าราคาที่ดินดังกล่าวน่าจะไม่ต่ำกว่า 5-8 แสนบาทต่อตารางวา เนื่องจากเป็นที่ดินแปลงใหญ่ แต่จะมีคนเข้ามาประมูลมากแค่ไหนไม่สามารถบอกได้ แม้ว่าพื้นที่ดังกล่าวจะมีศักยภาพสูง เพราะอยู่ใกล้กับเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ใกล้หัวลำโพงและเยาวราช

หากดูตามศักยภาพตามที่ที่ดินตั้งอยู่แล้วสามารถนำมาพัฒนาเป็นโครงการขนาดใหญ่ได้ แต่เรื่องดังกล่าวไม่สามารถดูตามกฎหมายผังเมืองได้เพียงอย่างเดียว เนื่องจากเวิ้งนครเกษมอยู่ในย่านชุมชนเก่าแก่ ดังนั้น การพัฒนาจะต้องดูกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ด้วยว่าสามารถดำเนินการได้หรือไม่ และเท่าที่ทราบผู้เช่าพื้นที่เดิมซึ่งมีอยู่ประมาณ 600 กว่ารายก็คัดค้าน แต่สัญญาเช่าจะหมดลงในเดือนกันยายน 2555 ล่าสุดทราบว่ามีการรวบรวมเงินเพื่อที่จะซื้อที่ดินดังกล่าวด้วย

นายมานพ พงศทัต อาจารย์ภาควิชาเคหการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า ทางผังเมือง กทม.กำลังดูรายละเอียดอยู่ว่าพื้นที่ดังกล่าวจะดำเนินการอย่างไร เนื่องจากอยู่ใกล้กับเยาวราช และใกล้เส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ซึ่งจะทำให้ระบบสาธารณูปโภคหรือบริการของรัฐดีขึ้น ซึ่งโดยหลักการของผังเมืองใหม่นั้นจะให้สิทธิเจ้าของที่ดินที่มีที่ดินติดสถานีพัฒนาได้มากขึ้นคือเอฟเออาร์ (อัตราส่วนการใช้พื้นที่อาคารต่อที่ดิน) 15/1 แต่ทั้งนี้จะต้องมีการจัดทำพื้นที่สำหรับบริการสาธารณะด้วย เช่น พื้นที่จอดรถ เป็นต้น ส่วนพื้นที่รัศมี 500 เมตรรอบสถานีนั้นก็จะทำให้เกิดการพัฒนาที่ดินมากขึ้น แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีปัญหาเรื่องการควบคุมการก่อสร้างหรือไม่ ซึ่งหากติดก็อาจพัฒนาเป็นตึกสูงไม่ได้

ยอมรับว่าบริเวณดังกล่าวค่อนข้างเปลี่ยนแปลงยาก เพราะมีการอยู่อาศัยมา 3 ชั่วอายุคน อีกทั้ง กทม.เองก็พยายามปรับปรุงบริเวณเยาวราชให้ดีขึ้น ให้เป็นเขตเมืองที่คนจีนอาศัยอยู่แหล่งใหญ่ของโลก ดังนั้น เชื่อว่าบริเวณนี้ไม่น่าจะมีการพัฒนาขนาดใหญ่เกิดขึ้นในอนาคต แต่จะมีการปรับปรุงพื้นที่ให้ดีขึ้น เพื่อเพิ่มค่าเช่า และยกระดับการอยู่อาศัยมากขึ้นเท่านั้นŽ

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า สำหรับที่ดินดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของตระกูลบริพัตร มีแผนที่จะนำที่ดินออกมาประมูล ซึ่งมีกระแสข่าวว่ามีผู้สนใจยื่นซอง 4 ราย หนึ่งในนั้น คือ บริษัท พรหมมหาราช เจ้าของโบ๊เบ๊ทาวเวอร์

(ที่มา : มติชนรายวัน ฉบับ 28 ก.ค.2554)

แกะรอยที่ดินเวิ้งนาครเขษม 14 ไร่ของราชสกุล "บริพัตร" ผังเมือง กทม. ระบุเป็นพื้นที่ สีแดง "พ.3" มีอัตราส่วนพัฒนาที่ดินได้สูงถึง 7 เท่า ฟันธงว่ามีศักยภาพสูง ส่วน"ธนารักษ์" แบราคาประเมิน คำนวณยกแปลง 14 ไร่ 2.4 พันล้านบาท เทียบราคาประกาศขาย 5.5 พันล้านบาท สูงกว่า 1 เท่าตัว

ผู้สื่อข่าว "ประชาชาติธุรกิจ" รายงานว่า ขณะนี้กำลังเป็นที่จับตาว่าใครจะเป็นผู้คว้าที่ดินทำเลทองใจกลางเมืองของราชตระกูลบริพัตร ขนาด 14 ไร่ บริเวณเวิ้งนาครเขษม ริมถนนเจริญกรุง อยู่ระหว่างซอย 8 และซอย 10 ไปครอง หลังจากที่สำนักงานบริพัตรในฐานะผู้จัดการผลประโยชน์ได้เปิดประมูลขายที่ดินแปลงดังกล่าวเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา

โดยมีกลุ่มทุนรายใหญ่หลายรายให้ความสนใจเข้าร่วมยื่นประมูล เช่น กลุ่มแพลทินัม ประตูน้ำ, กลุ่มสยามแก๊ส, กลุ่มอักษรา หนึ่งในผู้เช่าในเวิ้งนาครเขษม, กลุ่มนายเจริญ สิริวัฒนภักดี รวมถึงกลุ่มของนายประชา มาลีนนท์ ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีความคืบหน้าว่าใครจะเป็นผู้ชนะประมูล ล่าสุดที่ดินแปลงนี้ได้มีการตั้งราคาไว้สูงถึง 5,500 ล้านบาท และกำลังเป็นที่วิพากษ์ว่าราคานี้สูงเกินจริงไปหรือไม่

ทั้งนี้ จากการตรวจสอบกับสำนักผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร (กทม.) พบว่า ที่ดินแปลงดังกล่าว ตามผังเมืองรวมกรุงเทพมหานครฉบับปัจจุบัน กำหนดเป็นพื้นที่สีแดง (พาณิชยกรรม) ประเภท "พ.3" หมายถึงเป็นบริเวณที่ให้ใช้ประโยชน์เป็นศูนย์พาณิชยกรรมชุมชนรองและพาณิชยกรรมเมือง เพื่อรองรับการประกอบกิจกรรมทางธุรกิจการค้าและบริการ รวมทั้งการค้าและการบริการเฉพาะประเภทที่ให้บริการ แก่ประชาชนโดยทั่วไป

แหล่งข่าวจากสำนักผังเมือง กทม. กล่าวกับ "ประชาชาติธุรกิจ" ว่า พื้นที่ "พ.3" ตามข้อกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามผังเมืองรวม สามารถพัฒนาโครงการขนาดใหญ่ได้เต็มที่ ทั้งนี้ กฎหมายผังเมืองยังมีองค์ประกอบอื่น ๆ ในการพิจารณาการใช้ประโยชน์ที่ดิน เช่น ตั้งอยู่ในเขตผังเมือง พ.3 แต่บริเวณโดยรอบมีถนนสาธารณะตัดผ่าน จะต้องประเมินด้วยว่าเป็นถนนสายหลัก สายรอง หรือถนนซอย เพราะจะมีผลต่อการพัฒนาสิ่งปลูกสร้างบนแปลงที่ดินโดยตรง เช่น ที่ดินทำเลเดียวกันแต่จะสามารถก่อสร้างได้ตั้งแต่ 100 ตารางเมตร หรือมากกว่า 100 ตารางเมตร เป็นต้น

สำหรับข้อกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินพื้นที่ "พ.3" ได้แก่
1.ประเภทที่อยู่อาศัย ทั้งบ้านเดี่ยว บ้านแฝด บ้านแถว ห้องแถว ตึกแถว อาคารอยู่อาศัยรวม อาคารขนาดใหญ่ (ไม่เกิน 2,000 ตารางเมตร) อาคารสูง (23 เมตรขึ้นไป) อาคารขนาดใหญ่พิเศษ (เกิน 10,000 ตารางเมตร)
2.ประเภทพาณิชยกรรม พัฒนาพื้นที่ได้ไม่เกิน 100-300 ตารางเมตร และเกิน 300 ตารางเมตร
3.ประเภทห้องแถว ตึกแถว อาคารขนาดใหญ่ (ไม่เกิน 2,000 ตารางเมตร) อาคารสูง (23 เมตรขึ้นไป) อาคารขนาดใหญ่พิเศษ (เกิน 10,000 ตารางเมตร)
4.ประเภทตลาด สร้างได้ตั้งแต่มีพื้นที่เกิน 300 ตารางเมตร พื้นที่ไม่เกิน 400 ตารางเมตร และพื้นที่เกิน 400 ตารางเมตร ซึ่งเป็นตลาดประเภทอาคารขนาดใหญ่
5.ประเภทสำนักงาน สร้างได้มีพื้นที่ไม่เกิน 100 ตารางเมตร, เกิน 100-300 ตารางเมตร, เกิน 300 ตารางเมตร
6.ประเภทห้องแถว ตึกแถว อาคารขนาดใหญ่ (ไม่เกิน 2,000 ตารางเมตร) อาคารสูง (เกิน 23 เมตร) อาคารขนาดใหญ่พิเศษ (เกิน 10,000 ตารางเมตร) แหล่งข่าวกล่าวต่อว่า ขณะที่สัดส่วน "FAR" หรืออัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน อยู่ที่ 1 : 7 หรือสามารถพัฒนาได้ถึง 7 เท่า แต่ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขนาดที่ดินด้วย ส่วนพื้นที่ว่างต่อพื้นที่อาคารรวมหรือ OSR อยู่ที่ร้อยละ 4.5 นอกจากนี้ยังได้โบนัสพิเศษให้สามารถพัฒนาได้เพิ่มอีก 20% เนื่องจากอยู่ในรัศมีสถานีรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ช่วงหัวลำโพง-บางแค และในร่างผังเมืองรวมฉบับใหม่ที่กำลังปรับปรุง พื้นที่บริเวณนี้ยังคงเป็น "พ.3"เหมือนเดิม
"สาเหตุที่ทำให้ราคาประมูลสูง อาจจะเป็นเพราะที่ดินแปลงนี้สามารถพัฒนาได้เต็มที่ จึงทำให้เจ้าของที่ดินตั้งราคาไว้สูง"

ขณะที่แหล่งข่าวจากกรมธนารักษ์ เปิดเผยว่า ราคาที่ดินบริเวณเวิ้งนาครเขษม ตามราคาประเมินของกรมธนารักษ์ในบัญชีปัจจุบัน (2551-2554) อยู่ที่ 295,000 บาท/ตารางวา หากคิดเป็นมูลค่าที่ดินทั้งแปลงขนาด 14 ไร่ ราคาประเมินอยู่ที่ประมาณ 1,652 ล้านบาท

ส่วนราคาประเมินที่จะปรับใหม่และประกาศใช้ในวันที่ 1 มกราคม 2555 เป็นต้นไป ราคาได้มีการปรับขึ้นเฉลี่ย 45% อยู่ที่ 430,000 บาท/ตารางวา ดังนั้นถ้าแปลงขนาด 14 ไร่ ราคาประเมินอยู่ที่ประมาณ 2,400 ล้านบาท
"ราคาประเมินปรับขึ้น เพราะปัจจุบันถนนเจริญกรุงอยู่ในแนวรถไฟฟ้าพาดผ่าน และได้รับอานิสงส์การขยายการเติบโตจากถนนเยาวราชที่แน่น และปัจจุบันเริ่มขยายมายังย่านนี้มากขึ้น จึงทำให้ราคาซื้อขายที่ดินแพงขึ้นตาม ไปด้วย"

แหล่งข่าวกล่าวต่อว่า อย่างไรก็ตาม ราคาตั้งที่ 5,500 ล้านบาท จะถูกหรือแพงนั้น ตอบไม่ได้เต็มปากมากนัก เนื่องจากต้องดูด้วยว่าราคานี้เป็นเฉพาะราคาที่ดินอย่างเดียวหรือรวมสิ่งปลูกสร้าง และรวมการรื้อย้ายด้วยหรือไม่ แต่หากเป็นเฉพาะราคาที่ดินอย่างเดียว ถือว่าสูงกว่าราคาประเมินอยู่มากเกือบ 100%

ผู้ประกอบการเวิ้งนาครเขษมดิ้นสู้ หลังสำนักงานบริพัตรตัดสินใจไม่ต่อสัญญา ด้านแกนนำกลุ่มเล็งหาทำเลย่านการค้าแห่งใหม่ รายย่อยปรับตัวเปิดเว็บไซต์สร้างตลาด

จากกรณีสำนักงานบริพัตร ผู้ดูแลผลประโยชน์เวิ้งนาครเขษม จะไม่ต่อสัญญาเช่าที่จะหมดลงในเดือนกันยายน 2555 กับผู้เช่าจำนวน 440 ราย ในกลุ่มดังกล่าวมีผู้ประกอบการรายย่อยราว 187 รายที่ได้รับผลกระทบหากมีการประมูลขายที่ดินเวิ้งนาครเขษม


นายวิศิษฐ์ เตชะเกษม ผู้จัดตั้งบริษัท เวิ้งนาครเขษม จำกัด แกนนำผู้เช่าเวิ้งฯ เปิดเผยว่า ผู้ประกอบการที่ค้าขายอยู่ในเวิ้งนาครเขษมกำลังได้ความเดือดร้อน อย่างมาก เพราะหากมีการขายที่ดิน 14 ไร่เศษออกไป ผู้ประกอบการรายย่อย 187 รายซึ่งส่วนใหญ่เป็นร้านขายเครื่องดนตรีสากล เครื่องมือประกอบอุตสาห กรรมอาหาร เครื่องมืออุตสาหกรรมโรงงาน ร้านหนังสือโหราศาสตร์ ฯลฯ จะไม่มีที่ค้าขาย เวิ้งนาครเขษมย่านการค้าเก่าแก่จะหมดไป ตอนนี้ผู้ประกอบการบางส่วนจึงได้เตรียมหาแหล่งทำกินใหม่ ซึ่งอาจมีการรวมกลุ่มกันไปซื้อที่ดินและพัฒนาให้เป็นย่านการค้าแห่งใหม่ ขณะนี้อยู่ระหว่างศึกษาพื้นที่ แต่ยังตั้งความหวังว่าจะได้ค้าขายในเวิ้งนาครเขษมต่อไปอีก

นายวิชิต เตชะเกษม ผู้จัดการร้านเขษมบรรณกิจและสำนักพิมพ์เกษมบรรณกิจ ตัวแทนจำหน่ายหนังสือโหราศาสตร์ กล่าวว่า ตนพยายามหาช่องทางการค้าใหม่ ไม่ได้ขายปลีกเฉพาะหน้าร้าน แต่นำช่องทางอื่นมาช่วย เช่น จำหน่ายผ่านตัวแทนร้านหนังสือพันธมิตรทั่วประเทศ ส่วนการจำหน่ายปลีกลูกค้าสามารถสั่งซื้อทางโทรศัพท์ และเปิด เว็บไซต์ www.horawej.com ให้สั่งซื้อทางออนไลน์ ด้านนายชิตไชย อัศวเบ็ญจาง กรรมการผู้จัดการ บริษัท ช. กิจถาวรพาณิชย์ จำกัด ร้านจำหน่ายเครื่องมืออุตสาหกรรมทั้งปลีกและส่ง กล่าวว่า ถ้าหมดสัญญาก็ต้องย้ายออก คงทำอะไรไม่ได้ ส่วนการหาทำเลใหม่ตนประเมินว่าคงยาก หากต้องย้ายออกจริงคงปรับตัวขายส่งอย่างเดียวไปก่อน ซึ่งจะทำให้สัดส่วนยอดขายลดลงครึ่งต่อครึ่ง เช่นเดียวกับแหล่งข่าวจากร้าน เครื่องดนตรีรายใหญ่ที่ระบุว่า ตอนนี้ยากจะประเมินได้ว่าธุรกิจจะไปรอด หรือไม่ เพราะทำเลดี ๆ ในเมืองถูกจับจองหมดแล้ว แต่ตนอยู่ระหว่างหาทำเลที่เหมาะสม กลายเป็นที่ดินที่แพงที่สุดในประเทศไทยไปทันที หลังจากที่มีการประเมินราคาที่ดินเวิ้งนาครเขษมขายให้กับเอกชน เพื่อนำไปสร้างเป็นศูนย์การค้าขายส่งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ด้าน อ.วิศิษฐ์ เตชะเกษม ซินแสชื่อดัง และชาวเวิ้งนาครเขษม สู้ราคาหวังซื้อตัดหน้าก่อนนายทุน เพื่อรักษาและพัฒนาเวิ้งให้เหมือนเดิม ก่อนถูกรื้อจนไม่เหลือประวัติศาสตร์กว่า 100 ปี เกือบ 100 ปีที่พื้นที่เวิ้งนาครเกษมนั้น ทำหน้าที่เป็นศูนย์รวมของความเจริญ ความบันเทิง การค้าขายในยุคที่เมืองไทยกำลังรับความศิวิไลซ์เข้ามาในประเทศช่วงแรก เวิ้งนาครเขษมจึงเปรียบเสมือนพื้นที่ประวัติศาสตร์อีก 1 แห่ง ที่สามารถบอกเล่าอดีตของชุมชน เชื้อชาติ และประวัติศาสตร์ได้เป็นอย่างดี แต่บทบาทของเวิ้งนาครเขษมที่เคยเป็น กำลังจะเปลี่ยนไปเป็นศูนย์การค้าขายส่งขนาดใหญ่ เฉกเช่นคลองถม ที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คน มาซื้อขายของละเมิดลิขสิทธิ์ ผิดกฎหมาย ซึ่งเหมือนเป็นการทำลายประวัติศาสตร์อย่างไม่มีชิ้นดี
ซินแสชื่อดัง อ.วิศิษฐ์ เตชะเกษมได้กล่าวถึงเรื่องนี้ผ่าน ไทยรัฐออนไลน์ ว่า เป็นการทำลายพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่น่าเสียดายอย่างมาก เพราะกว่าจะเป็นเวิ้งนาครเขษมอย่างที่เห็นในปัจจุบัน ที่ดินตรงนี้มีเรื่องราวที่มีคุณค่าทางจิตใจของชาวเวิ้ง และคุณค่าทางประวัติศาสตร์อย่างมาก

วังเก่า : ตลาดโจร :โรงหนังในห้างแห่งแรกของไทย

"ก่อนจะมาเป็นเวิ้งนาครเขษม ที่ดินตรงนี้เคยเป็นวังมาก่อน ชื่อวังน้ำทิพย์ ในสมัยในหลวงรัชกาลที่ 5 ตอนนั้นมีการขุดสระขนาดใหญ่ และทำเป็นสวนสาธารณะให้คนในวังบูรพามาเล่น สวนสนาน พักผ่อนกัน จนกระทั่งมีการล้มเลิกระบบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พวกข้าราชบริพารไม่ได้ทำงานในวังกันแล้ว ก็เลยออกมากันหมด พร้อมกับทรัพย์สินที่เจ้านายให้ติดตัวมา บางทีก็มีขโมยมาด้วย ซึ่งก็ข้ามคลองมาขายของแถวนี้ ตอนนั้นพื้นที่นี้เลยเป็นที่ขายของเก่า สมัยนั้นเขาก็เรียกกันว่าตลาดโจร กระทั่งทูลกระหม่อมบริพัตร พระราชโอรสในรัชกาลที่ 5 ท่านทรงเห็นว่ามีชุมชนเกิดขึ้นที่นี่แล้ว จึงปรับเปลี่ยนที่ดินตรงนี้เป็นศูนย์การค้าที่ทันสมัย เหมือนกับทางฝั่งตะวันตก ที่วังน้ำทิพย์เลยถูกถมที่ใหม่ทั้งหมด จนกลายเป็นเนินกว้างใหญ่เป็นเวิ้ง ท่านเลยประทานชื่อใหม่ว่า "เวิ้งนาครเขษม" และสร้างเป็นศูนย์การค้าขนาดย่อมขึ้นมา อีกทั้งในการสร้างศูนย์การค้าครั้งแรกนั้นมีการสร้างโรงภาพยนต์นาครเขษมขึ้นมาด้วย เป็นศูนย์การค้าแห่งแรกที่มีโรงภาพยนต์ขึ้น และเลื่องชื่อมาก ด้านวังบูรพาก็ไม่มีคนประทับแล้ว เลยทำให้เช่าเป็นโรงเรียนสตรี วิทยาลัยพาณิชย์ แต่รายได้ไม่ดี เลยรื้อ และสร้างเป็นศูนย์การค้าอีกแห่ง ชื่อศูนย์การค้าวังบูรพา ซึ่งก็เจริญมาควบคู่กัน"


เวิ้งแห่งเสียงเพลง ขวัญใจคนบรรเลงดนตรี

"หลังจากนั้นในยุคเบบี้บูม ช่วงปี 2488 หลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่ 2 ลัทธิทางตะวันตกเข้ามาในเมืองไทยมากขึ้น กระแสดนตรีต่างชาติก็เข้ามาด้วย คนไทยก็อยากได้มาเล่น ที่นี่ก็มีการนำเข้าเครื่องดนตรีมาขายเป็นแห่งแรก ทั้งที่แต่ก่อนไม่มีเลย รู้สึกเจ้าแรกที่นำมาก็ร้าน แต้เซ่งเฮง ย่งเสง จนทุกวันนี้มีร้านแตกแขนงออกมาในเวิ้งอย่างที่เห็น นอกจากนี้ก็มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และหนังสือเก่าหายากอีกด้วย" เวิ้งนาครเขษม นอกจากจะมีความผูกพันต่อชาวเวิ้งมาหลายรุ่น เป็นที่สร้างเนื้อสร้างตัวให้คนในชุมชนจนมีหลักปักฐานถึงทุกวันนี้ได้แล้ว ก็ยังมีเรื่องราว เรื่องเล่า มีคุณค่าทางจิตใจ แต่ตอนนี้เวิ้งนาครเกษมกำลังถูกนำไปตีราคาเพื่อขายให้กับนายทุน เพืื่อรื้อถอนอาคารในพื้นที่เวิ้งนาครเกษมให้กลายเป็นศูนย์ขายส่งแห่งใหม่เหมือนกับคลองถม โดยตีราคาขั้นต้นของเวิ้งที่ 4,700 ล้านบาท การเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้นทำให้ชาวเวิ้งกว่า 440 หลังคาเรือนออกมาแสดงจุดยืนอย่างชัดเจน เพื่อรักษาสภาพของพื้นที่นี้ให้เป็นเหมือนเดิม โดยรวมตัวกันยื่นเสนอราคาประเมินพื้นที่ถึง 4,800 ล้านบาท เพื่อรักษาเวิ้งนาครเขษมไว้เหมือนเดิม
"ตอนแรกเลยคือทางสำนักงานบริพัตรเขาจะเสนอขายที่ดินแปลงนี้ให้กับเอกชนเข้ามาประมูล โดยตั้งราคาเริ่มต้นที่ 4,700 ล้านบาท ซึ่งก็มีเอกชนหลายแห่ง ที่มีเงินทุนจากประเทศจีนเข้ามาเสนอราคา และมีแนวโน้มว่าเขาจะรื้อเวิ้งออกหมด เพื่อสร้างเป็นศูนย์การค้า แผงให้เช่าแบบคลองถม ชาวเวิ้งเลยเห็นว่าถ้าเป็นแบบนั้น ก็อยากจะซื้อมาไว้เองดีกว่า ตอนนี้ก็รวบรวมกันซื้อประมาณ 97% แล้ว เราก็จะไปยื่นเอกสารที่สำนักงานบริพัตร เพื่อยื่นเสนอเงื่อนไขการชำระเงินจำนวน 4,800 ล้านบาท มากกว่าราคาที่ทางสำนักงานตั้งไว้ตอนแรก" มูลค่าซื้อคุณค่า ตีค่าเวิ้งทำเลทอง กอบโกยผลประโยชน์มหาศาล
"ตอนนี้ทางชาวเวิ้งเสนอราคาที่มากกว่าไปแล้ว แต่ทางบริพัตรขอยืดเวลาต่อไปก่อน ซึ่งทุกครั้งที่ยืดเวลา ราคาที่ดินก็ขึ้นเดือนละ 500 ล้านบาท ทำให้มูลค่าของเวิ้งเป็น 5,500 ล้านบาทแล้ว และอาจมีเอกชนปั่นราคาสูงมากกว่านั้นถึง 6,000 ล้านบาท เพราะมีเงินทุนหนาจากประเทศจีน ซึ่งเขาต้องการที่นี้อยู่แล้ว ตอนนี้ถือว่าเป็นที่ดินที่แพงที่สุดในประเทศไทยแล้วขณะนี้ เพราะมันเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพมาก อยู่ในเขตไชน่าทาวน์ อีกทั้งยังมีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในย่านนั้น สามารถสร้างศูนย์การค้าขายส่งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยได้ ในส่วนของชาวเวิ้งเอง ถ้าสามารถซื้อกลับคืนมาได้ในราคา 4,800 ล้านบาทตามที่เสนอไป เราก็จะปรับปรุงเวิ้งให้ดีกว่าเดิม ทั้งเรื่องทัศนียภาพ สายลงดิน ทำโครงสร้างให้แข็งแรงมีหลังคาคลุมให้คนที่มาเดินสบายขึ้น รวมถึงการสร้างอาคารจอดรถรวม เพราะตอนนี้เวิ้งไม่มีที่จอดรถ ต่อมาก็จะพัฒนาพื้นที่อยู่อาศัย เพราะที่นี่มันเป็นประวัติศาสตร์ ลูกหลานชาวเวิ้งทุกคนเริ่มสร้างเนื้อสร้างตัวจากที่นี่มาทั้งนั้น แต่ก่อนหน้าที่เราไม่ได้พัฒนาก็เพราะเราเหลือสัญญาเช่าแค่ปีเดียว เลยไม่กล้าทำอะไร แต่ถ้าซื้อได้มาเป็นของเราเองก็จะทำอย่างที่บอก ซึ่งถ้ามองในหลักทางเศรษฐศาสตร์ ที่นี่สร้างอาคารได้ 178,000 ตารางเมตร ทำให้มีมูลค่าทางอาคาร 16,000-20,000 ล้านขึ้นไป ยังไงถ้าเขาทำจริงๆ 4-5 ปีก็มีกำไรแล้ว แต่เขาทำได้ก็ไม่ได้ดูแลรักษาอะไร ได้กำไรเขาก็ไป และขายทิ้งต่ออีก มีนายทุนคนใหม่ เขาไม่สามารถรักษาจิตวิญญาณที่มีอยู่เดิมได้ ซึ่งผมเชื่อว่าเงินทุนที่จะเข้ามาซื้อเป็นของต่างชาติ ส่วนถ้าได้ไปจะเป็นชื่อของใครก็ต้องดูที่ผู้ถือหุ้น เท่าที่ทราบก็คือของจีน แต่ก็ไม่สำคัญเท่ากับการถูกรื้อจนประวัติศาสตร์หายไปหมด" ความคุ้มค่าในเรื่องของผลกำไรที่ได้มาอย่างมหาศาล หากเทียบกับสิ่งที่ต้องเสียไป คือ ระยะเวลาที่เวิ้งนาครเขษมสะสมมาเกือบ 100 ปี คงไม่สามารเปรียบเทียบกันได้ ซึ่งทางซินแสชื่อดัง ได้กล่าวทิ้งท้ายไว้เป็นข้อคิดว่า
"ในเรื่องของประวัติศาสตร์มันเป็นสิ่งที่สร้างมาเป็น 100 ปี ไม่ใช่ 5-6 ปีสร้างได้ ต่างประเทศที่เจริญมาทีหลังเราอย่างสิงคโปร์เขาอายุน้อยกว่าเรา 40-50 ปี ยังสร้างเป็นสถานที่ให้เป็นแหล่งสำคัญทางประวัติศาสตร์ให้ได้ หรืออย่างประเทศจีนเอง ถือว่าที่มีพื้นที่แผ่นดินแพงที่สุดในโลกแล้วเนี่ย เขายังเก็บพื้นที่เมืองเก่าไว้ ให้เป็นถนนคนเดิน มีนักท่องเที่ยวชมประวัติศาสตร์รายได้ก็ไม่น้อยด้วย แต่ที่สำคัญวิญญาณทางประวัติศาสตร์ยังคงอยู่ ไม่งั้นเขาคงไปรื้อสร้างเมืองใหม่ แต่นี่เขาไม่รื้อเมืองเก่าเลย บริเวณไหนทรุดโทรม ไม่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์เขาถึงจะรื้อสร้างอาคารสูง แต่ประเทศไทยเราเองมีประวัติศาสตร์ที่มีคุณค่าอยู่ กลับไม่รักษาไว้ เห็นเงินเป็นเรื่องสำคัญ ในขณะที่ประเทศอื่นเขามีประวัติศาสตร์น้อยกว่าเรา ยังพยายามจะสร้างและรักษาไว้ ถ้าคนไทยเห็นคุณค่าของเงินที่มีมากกว่า วันหนึ่งเราก็เป็นทาสเงิน และทุนนิยมก็มาครอบครอง ลูกหลานรุ่นต่อไปก็ไม่รู้จะไปดูหรือเรียนรู้ประวัติศาสตร์ได้ที่ไหน คงต้องไปดูของประเทศอื่น ของเราก็คงมีแค่ภาพถ่าย มีชื่อไว้ให้ภาคภูมิใจ แต่ไม่มีสิ่งที่ทำให้ต่างชาติทั่วโลกได้เข้ามาสัมผัสว่าเรามีอารยธรรม มีเลือดเนื้อเชื้อไขมาจากที่ไหน ซึ่งตรงนี้เป็นเรื่องที่น่าเสียดายมาก"

เวิ้งนาครเขษมจะยังคงสภาพเดิมหรือไม่นั้น อีกไม่นานก็คงได้ข้อสรุป ซึ่งถ้าวันนึงต้องถูกรื้อจริงๆ ก็คงน่าเสียดายอย่างมาก เพราะอันที่จริงแล้ว เฉพาะในกรุงเทพมหานคร หรือในย่านที่ใกล้กับเวิ้งนาครเขษม ก็มีทั้งห้างสรรพสินค้า และศูนย์ขายสินค้าส่งจากจีนมากจนดูวุ่นวายอยู่แล้ว หากเวิ้งนาครเขษมจะถูกยกเว้นเหลือไว้ให้คนที่ไปเดินย่านนั้น ได้มีพื้นที่หายใจได้สะดวกบ้างก็คงจะดี ร้านขายเครื่องดนตรี ร้านหนังสือและของเก่า ที่รายเรียงจะได้มีพื้นที่อยู่เหมือนเดิม เพราะนี่แหละคือเสน่ห์ของเว้ิงนาครเขษมที่ฝังรากลึกอยู่ในใจของคนไทย ถ้าถูกขายไป ก็ต้องลองคิดกันดีๆ ว่ากำไรที่เห็นเป็นตัวเงินนั้น จริงๆแล้ว เราอาจขาดทุนย่อยยับทางด้านประวัติศาสตร์อย่างมหาศาล เพราะอดีตที่ใช้เวลาสั่งสมมาเกือบร้อยปีนั้น ไม่สามารถย้อนกลับไปสร้างใหม่ได้อีกแล้ว

ที่มา:ไทยรัฐออนไลน์

โดยคุณ technolog (4.5K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 15:57 น.] #1896145 (9/22)
เคยไปซื้อหนังสือเกี่ยวกับโหราศาสตร์อยู่บ่อยๆสมัยหนุ่ม คิดแล้วก็รู้สึกใจหายจริงๆครับปีหน้าแล้วเหรอนี้

โดยคุณ panyasuparat (396)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 16:19 น.] #1896168 (10/22)
ขอบคุณในข้อมูลครับ

โดยคุณ WEERA_NUNGHOTMAI (2.8K)(16)   [ส. 08 ต.ค. 2554 - 16:30 น.] #1896208 (11/22)

โดยคุณ กำนันไก่ต๊อก (167)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 16:31 น.] #1896212 (12/22)

โดยคุณ thai_amulet (210)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 16:53 น.] #1896260 (13/22)
เมื่อวานเพิ่งไปมาเองครับ... น่าเสียดายครับ

โดยคุณ เขยคอนสาร (2.9K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 17:18 น.] #1896288 (14/22)


(N)





โดยคุณ เขยคอนสาร (2.9K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 17:19 น.] #1896290 (15/22)


(N)



โดยคุณ kamlaingern (370)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 17:24 น.] #1896303 (16/22)
ของดีดี อยู่ที่นี่เยอะมาก น่าเสีนดายจริงๆ

โดยคุณ Donovan (532)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 17:49 น.] #1896331 (17/22)
ผมพาเพื่อนไปซื้อเครื่องดนตรี บ่อยมาก สมัยวัยรุ่น น่าเศร้า....

โดยคุณ CURFEW (4.9K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 18:16 น.] #1896356 (18/22)
ขอบคุณมากครับ สำหรับข้อมูล

แถวบ้านผมเลยนะเนี้ย กลัวจะโดนบ้างจังเลย

เพราะลักษณะการต่อสัญญาก็เหมือนกับชาวเวิ้งเลยครับ


โดยคุณ jungjung (1.3K)  [ส. 08 ต.ค. 2554 - 18:49 น.] #1896414 (19/22)
น่าเสียดาย ผมเคยทำงานอยู่แถวนั้น....กรม ศิลฯน่าจะมาขึ้นทะเบียนไว้นะ

โดยคุณ มดเอ็กซ์ (2.1K)  [อา. 09 ต.ค. 2554 - 00:36 น.] #1897832 (20/22)
ถ้าไม่มีจริงน่าเสียดายบรรยากาศเก่าๆครับ เมื่อสมัยก่อนบ้านอยู่ซอยบพิตรพิมุข เรียนที่โรงเรียนซิกข์ มาเดินมากินก๋วยเตี๋ยว คืดแล้วน่าเสียดาย

โดยคุณ wattana09 (601)  [อา. 09 ต.ค. 2554 - 09:46 น.] #1898174 (21/22)
ผมว่าลองศึกษาให้ดีๆน่ะครับว่าเป็นที่ทรัพย์สินฯ หรือเป็นที่ของตระกูลใหญ่ หาหลักฐานมาประกอบการศึกษาในครั้งนี้ผมว่ามันน่าจะมีทางออกน่ะครับ ผมคนหนึ่งละที่สมัยเด็กๆไปวิ่งเล่นและหาซื้อของแถวนั้นบ่อยๆครั้ง ถ้ามันหายไปผมคงทำใจลำบากมากครับ

โดยคุณ โชติอนันต์ (5K)  [อา. 09 ต.ค. 2554 - 11:52 น.] #1898352 (22/22)
เป็นที่มรดกครับ....ไม่ใช่ทรัพย์สิน ตอนนี้หลายฝ่าย กำลังเรียกร้องให้หน่วยงานรัฐเข้า มาเพื่อจัดการชุมชนโบราณ หลายๆแห่ง ที่มีลักษณะแบบนี้ เช่นชุมชนป้อมพระกาฬ และหลายๆที่ ให้กลายเป็นมรดกทางวัฒนธรรม โดยให้ทางกรมศิลปากร ขึ้นทะเบียน เพื่อแก้ปัญหาแบบยั่งยืน ก็ต้องเอาใจช่วยและช่วยเผยแพร่ข้อมูลให้ทุกๆฝ่ายตระหนักร่วมกันครับ ขอบคุณทุกท่านทุกความเห็น

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!


Copyright ©G-PRA.COM
www1