(N)
ไม่ได้มีมาตั้งแต่เกิด
นักศึกษาเซนคนหนึ่งต้องการที่จะศึกษาเกี่ยวกับเซนให้เข้าใจอย่างถ่องแท้
เพื่อพัฒนาชีวิตของตัวเองให้ดีขึ้น แต่เขามีความน้อยใจอยู่อย่างก็คือ
เขาคิดว่าตัวเองเป็นคนใจร้อนและฉุนเฉียวง่ายเวลาฟังเรื่องที่ไม่พอใจ
อยู่ต่อมา เขาได้ยินกิตติศัพท์ว่า
อาจารย์บันไกมีความสามารถในการถ่ายทอดความรู้เรื่องเซน
จึงได้ไปขอศึกษากับท่านขณะที่อยู่ในสำนัก ก็พยายามตั้งใจเรียนรู้อย่างเต็มที่
แต่เวลาอารมณ์โกรธมากระทบทีไร เป็นต้องแพ้พ่ายทุกที
เมื่อสิ่งที่ติดอยู่ในใจไม่ได้รับการสะสางสักที
เขาจึงตัดสินใจเข้าไปกราบอาจารย์บันไกเพียงลำพัง
เพื่อแจ้งให้ท่านทราบและเป็นการปรับทุกข์ที่มีอยู่ในใจของตน
อาจารย์บันไกเมื่อลูกศิษย์เข้ามาหา ด้วยใบหน้าที่อมทุกข์ยิ่งนัก
ท่านก็ยิ้มให้และทักทายด้วยถ้อยคำที่เปี่ยมด้วยเมตตา
"เป็นอะไร ดูสีหน้าไม่ดีเลย"
"ท่านอาจารย์ ผมพยายามที่จะกำจัดความโกรธที่มีอยู่ในใจผมออกไป
แต่ก็ทำไม่ได้สักที ผมควรทำอย่างไร จึงจะกำจัดมันออกไปได้ครับ"
"เธอมีสิ่งแปลกประหลาดอยู่ในตัวรึ
ถ้าอย่างนั้นนำมันออกมาให้อาจารย์ดูหน่อยสิ"
"ผมเอาออกมาให้อาจารย์ดูตอนนี้ไม่ได้หรอกครับ"
"แล้วเมื่อไรล่ะ ถึงจะเอาออกมาให้ดูได้"
"ก็มันไม่มาตลอดเวลานี่ครับ แต่จะมาเฉพาะตอนที่ผมโกรธ"
เมื่อลูกศิษย์แจ้งความอึดอัดที่เกิดขึ้น ให้อาจารย์รับทราบแล้ว
เพื่อเป็นการสะท้อนให้เขาเห็นว่า ความโกรธที่มีนั้นไม่ได้อยู่อย่างถาวรแต่อย่างใด
ท่านจึงกล่าวกับลูกศิษย์ว่า
"การที่เธอกล่าวเช่นนี้ แสดงว่าความโกรธไม่ใช่ธาตุแท้ที่ฝังอยู่ในชีวิตของเธอหรอก
เพราะถ้ามันเป็นสมบัติของเธอจริง ๆ ไม่ว่าจะต้องการตอนไหน
ก็สามารถที่จะนำออกมาแสดงได้ทันที ที่สำคัญ
พ่อแม่ก็ไม่ได้ให้ความโกรธติดตัวเธอมาตั้งแต่เกิดด้วย"
"ทำไมอาจารย์พูดเช่นนั้นละครับ"
"ที่พูดเช่นนี้ก็เพราะว่า ความโกรธเกลียด ความร้อนรุ่มใจนั้น
เป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง ถ้าต้องการให้หายจากใจของเรา
ก็ต้องรู้จักใช้สติล้างใจให้สะอาด แล้ววันหนึ่งใจของเธอจะสะอาดบริสุทธิ์
และอยู่เหนืออารมณ์ต่าง ๆ แน่นอน"
เมื่ออาจารย์กล่าวจบลง ลูกศิษย์ผู้คิดว่า
จะไม่สามารถล้างความโกรธให้หมดไปจากใจได้ ก็เกิดความสว่างในกลางใจทันที
จึงก้มลงกราบพร้อมกล่าวขอบคุณในความกรุณาที่อาจารย์มีต่อตน
"ขอบคุณครับท่านอาจารย์ ผมรู้แล้วว่าจะเริ่มต้นแก้ไขความโกรธที่มีอยู่นี้ที่ใด"
ที่มา หนังสือนิทานธรรมะเพิ่มคุณค่าให้ชีวิต โดย ท่านชุติปัญโญ
 |
|