(((( ความรู้สึกและสัญชาตญาณของสุนัข ))))) ........
การได้ยิน - โดยทั่วไปสุนัขจะมีประสาทรับเสียงที่ไวมาก สามารถได้ยินเสียงคลื่นความถี่สูงกว่าที่เราๆได้ยินกัน จึงช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการล่าเหยื่อและการสื่อสารกับสุนัขอื่น นอกจากการฝึกสุนัขให้ช่วยนำทางคนตาบอดแล้ว เมื่อเร็วๆนี้ได้มีการฝึกสุนัขให้รับรู้เสียงโทรศัพท์ แล้วบอกให้เจ้าของมารับข้อความทางโทรศัพท์ผ่านทางคอมพิวเตอร์เป็นตัวอักษรด้วย
การติดต่อสื่อสาร - สุนัขป่าจะสื่อสารกันด้วยการหอน ซึ่งวิธีนี้ได้ถ่ายทอดและพัฒนาขึ้นมากในกลุ่มสุนัขเลี้ยงทางซีกโลกเหนือ หรือสุนัขล่าเนื้อที่จะเห่าหอนในขณะตามเหยื่อ ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างมากต่อนายพราน
การมองเห็น - ตำแหน่งตาอยู่ค่อนไปทางด้านข้างของหัวช่วยให้เห็นภาพในมุมกว้างกว่ามนุษย์ เพราะเซลล์บริเวณจอตาซึ่งเป็นที่รวมแสงแล้วทำให้เกิดภาพ สามารถตอบสนองได้ดีต่อแสงที่มีความเข้มต่ำ แต่การมองเห็นสีของสุนัขอยู่ในขอบเขตจำกัด
การดมกลิ่น - สุนัขทุกชนิดมีความสามารถในการดมกลิ่น แต่บางสายพันธุ์มีประสาทดมกลิ่นพัฒนาไปมากกว่าสุนัขทั่วๆไป เช่นพันธุ์บลัดฮาวนด์ นอกจากใช้จมูกดมกลิ่นแล้ว ยังมีเซลล์พิเศษในปากเพื่อรับกลิ่นด้วย
การประกาศอาณาเขต - สนัขใช้วิธีการปัสสาวะรดสถานที่เพื่อประกาศอาณาเขตให้สุนัขตัวอื่นทราบ เนื่องจากปัสสาวะสุนัขมีกลิ่นเฉพาะตัวที่เรียกว่า ฟีโรโมน สุนัขตัวผู้ที่เข้าสู่วัยหนุ่มจะปัสสาวะโดยยกขาข้างหนึ่งแทนที่จะนั่งยองๆเหมือนตัวเมีย ทำให้ปัสสาวะพุ่งไปยังเป้าหมายได้แม่นยำกว่า พบว่าสุนัขตัวผู้ใช้กลิ่นกำหนดเขตบ่อยกว่าสุนัขตัวเมียถึง 3 เท่า หรืออาจใช้ขาตะกุยพิ้นเพื่อให้กลิ่นที่ออกมาจากต่อมเหงื่อบริเวณง่ามเท้า ติดที่พื้นเพื่อประกาศอาณาเขตด้วยเช่นกัน
ความก้าวร้าว - โดยทั่วไปสุนัขตัวผู้เมื่อเผชิญหน้ากันมักจะมีการแสดงออกค่อนข้างชัดเจน เช่น การยอมรับว่าด้อยกว่า หรือแสดงกิริยาก้าวร้าว เพื่อขู่สุนัขตัวอื่นโดยการยืดตัวตรง หางตั้ง คอยื่นไปข้างหน้า และขนคอตั้งชันพร้อมกับส่งเสียงขู่โดยไม่คิดที่กัดกันอย่างจริงจัง
การยอมแพ้ - อาการของสุนัขเมื่อยอมแพ้ คือสุนัขจะหมอบลง หางตกอยู่ระหว่างขาหูลู่ หรือวิ่งหนี โดยมีสุนัขที่เป็นตัวข่มวิ่งตามไป หรืออาจจะกลิ้งตัวบนพื้นแบบเดียวกับลูกสุนัข และอาจปัสสาวะเล็กน้อย ถ้าไม่สามารถล่าถอยได้ ทั้งนี้สุนัขที่แสดงอาการยอมแพ้แก่สุนัขตัวข่ม หรือสุนัขเจ้าถิ่นแล้วมักจะไม่ถูกทำร้าย
ความเป็นมิตร - โดยธรรมชาติสุนัขเป็นสัตว์สังคมและอยู่รวมกันได้ดี เนื่องจากมีการจัดลำดับฐานะความสำคัญในกลุ่ม สุนัขที่เลี้ยงไว้เป็นเพื่อนมักจะแสดงกิริยาต้อนรับโดยการแกว่งหาง และอ้าปากเล็กน้อยเมื่อสมาชิกในครอบครัวกลับเข้าบ้าน และมักจะส่งเสียงเห่าเบากว่าสุนัขประเภทล่าเนื้อ เนื่องจากการเห่าเป็นลักษณะที่ไม่พึงประสงค์
 |
|