กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

หนึ่งภาพ...แทนล้านคำบรรยาย "รักในหลวง"

ณ จังหวัดนครพนม...บนเส้นทางรับเสด็จ ตรงสามแยกชยาง-เรณูนคร ยามบ่าย ของวันที่ 13 พฤศจิกายน 2498 นายอาณัติ บุนนาค หัวหน้าส่วนช่างภาพประจำพระองค์ ได้บันทึกภาพในวินาทีสำคัญภาพหนึ่ง ที่ซึ่งต่อมาภาพดังกล่าวนี้ ได้กลายมาเป็นภาพแห่งประวัติศาสตร์ภาพหนึ่งของประเทศ เป็นภาพที่พูดได้มากกว่าคำพูดนับล้านคำ

วันนั้น หลังจาก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ณ วัดพระธาตุพนมวรมหาวิหารเสร็จในช่วงเช้า ทั้ง 2 พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่ง กลับไปประทับแรม ณ จวนผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนม ราษฎรที่รู้ข่าวก็ต่างพากันอุ้มลูกจูงหลานมารอรับเสด็จฯ ที่ริมถนนกันอย่างเนืองแน่น

ซึ่งในนั้นมี ยายตุ้ม จันท์นิตย์ วัย 102 ปี มารอรับเสด็จฯ ในหลวงและพระราชินีอยู่ด้วย พร้อมกับลูกหลานของยาย...ยายตุ้มได้ให้ลูกหลานหาดอกบัวสายสีชมพูมาให้จำนวน 3 ดอก เมื่อเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวังทราบว่ามียายอายุกว่าร้อยปีมารอรับเสด็จฯ ก็ได้อำนวยความสะดวกให้ยายได้มาอยู่ในแถวหน้าในจุดที่ในหลวงและพระราชินีเสด็จฯ ผ่าน แต่เนื่องจากมารอรับเสด็จฯ ตั้งแต่เช้า ครั้นถึงยามบ่ายดอกบัวที่ยายเตรียมมาก็เฉาอยู่กับมือของยาย แต่ยายก็ยังตั้งใจที่จะทูลเกล้าฯ ถวายในหลวงด้วยมือของยายเอง

เมื่อในหลวงเสด็จฯ ผ่านมาถึงตรงหน้า ยายตุ้มได้ยกดอกบัวสายที่โรยราทั้ง 3 ดอก นั้นขึ้นเหนือศีรษะ เพื่อแสดงความจงรักภักดีอย่างสุดซึ้งต่อพระเจ้าแผ่นดินอันเป็นที่รักและเทิดทูนยิ่งของยาย ในหลวงทรงโน้มพระวรกายอย่างต่ำที่สุด จนพระพักตร์แทบจะชิดกับศีรษะของยายตุ้ม แล้วทรงแย้มพระสรวลอย่างเอ็นดู และใช้พระหัตถ์แตะมือที่กร้านคล้ำจากการทำไร่ทำสวนของยายอย่างอ่อนโยน

วันนั้น ไม่มีใครทราบว่าในหลวงทรงมีปฏิสันถารอันใดกับยายตุ้ม แต่ที่แน่นอน ยายไม่เคยลืมวันดังกล่าวเลย และเช่นเดียวกัน ในหลวงก็ไม่ทรงลืมราษฎรสำคัญคนนี้เช่นกัน

เพราะลูกหลานของยายตุ้มเล่า ว่า...

"หลังจากที่ในหลวงเสด็จฯ กลับกรุงเทพฯ แล้ว ทรงให้ทางสำนักพระราชวังส่งภาพรับเสด็จฯ ของยายตุ้ม พร้อมกับพระบรมรูปหล่อด้วยปูนพลาสเตอร์ของพระองค์ พระราชทานส่งผ่านมาทางอำเภอธาตุพนม เพื่อให้ยายตุ้มไว้เป็นที่ระลึก"

นับเป็นพระมหากรุณาธิอย่างหาที่สุดมิได้ และนี้อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้ยายตุ้มมีชีวิตยืนยาวด้วยความสุขต่ออีก 3 ปี เต็มๆ ก่อนที่จะสิ้นอายุขัยอย่างสงบด้วยโรคชรา ในวัย 105 ปี

* * * * *

นับเป็นภาพที่สื่อได้ดีที่สุดถึงความผูกพันของพระเจ้าแผ่นดินและข้าแผ่นดิน ที่ถ่ายทอดออกมาโดยไม่ต้องเสแสร้ง ซื่อ และงดงาม แม้ผู้ที่ไม่ใช่คนไทย หากรู้ว่าบุคคลทั้งสองเป็นใครย่อมซาบซึ้งเช่นกัน
.
ในหลวงทรงโน้มพระวรกายลงมาจนพระพักตร์เกือบชิดกับหน้าของยาย เพื่อปฏิสันถารกับยายเป็นส่วนพระองค์

ดอกบัวเฉาๆ 3 ดอกนั้น หาราคาค่างวดคงไม่ได้ ทว่า ค่าของจิตใจและความผูกพันระหว่างคนสองชนชั้นนั้น ก็ประมาณค่าไม่ได้เช่นเดียวกัน

(เครดิต: Panda mongkorn Love The King/ ทิวสน ชลนรา: ตรวจแก้ไขคำและราชาศัพท์ พร้อมเรียบเรียงใหม่ในบางจุด)

ขอบพระคุณท่านเจ้าของบล็อก

http://www.oknation.net/blog/tewson/2011/11/29/entry-1