(N)
กาลครั้งหนึ่งไม่นานเท่าไหร่
ครั้งหนึ่งไม่นานเท่าไหร่ เป็นเวลายามเย็น
อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน ฟ้าร้องคำราม ฟ้าแลบแปล๊บๆ
มีชายหนุ่มคนนึงต้องการจะเดินทางจากฟากคลองฝั่งหนึ่งไปยังอีกฟากหนึ่ง
เขาจำเป็นต้องไปเยี่ยมสุดที่รักของเขาที่ฟากฝั่งกระโน้น
เขาเหลือบไปเห็นเรือน้อยกับชายแก่ 1 คน
อ้าาา นั่นเรือจ้างใช่ไหมนั่น
เขาร้องอุทานออกมาแล้วเดินไปหาชายคนนั้น
และปรากฏว่าชายแก่รับปากตกลงจะพาพ่อหนุ่มไปฝั่งกระโน้นในราคาเป็นกันเอง
ทั้งสองไม่รอช้ารีบจ้ำเรือออกจากฝั่ง
ฝนค่อยๆเทลงมาแล้ว ฟ้ายังร้องคำราม แต่ดูไม่รุนแรงนัก
ไม่นานพ่อหนุ่มก็เริ่มสนทนากับชายแก่ตามประสาคนช่างคุย
นี่ ลุงงงง ลุงรู้จักคอมพ์พิวเตอร์ป่ะคร้าบบบบ เขาพูดเชิงตะโกนนิดๆ
อะเฮ้อออ รู้จักสิ แต่เล่นไม่เป็นหรอกนะ
โหยยย นี่ลุงงง สมัยนี้ใครเล่นคอมพ์ไม่เป็นนี่เรียกได้ว่าตายไปแล้ว 25 เปอร์เซนต์เลยนาาา
ลุงทำหน้างงเล็กน้อย
แล้วลูกหลานลุงมีใครเขาเล่นเป็นมั่งล่ะ
เป็นสิ หลานข้าเอง เล่น SF ทั้งวันทั้งคืนนนน
อ้อออ แล้วหลานลุงมันมีอีมง อีเมล์อะไรมั้ยครับ
สมัยนี้ต้องมีทุกคนนาาา เป็นเสมือนที่อยู่อิเล็กทรอนิคส์
ฮ้าาา อิแมวหรอออ
ชายแก่ทำเป็นได้ยินไม่ชัด
อีเมล์ ลุงงงง อีเมล์
เล่นมุขนะลุง -_-
อ่าาาา ท่าทางจะไม่มีมั้ง
ไม่รู้สิ เห็นมันเล่นแต่เกม -_-
งั้นหลานลุงตายไป 50 เปอร์เซนต์แล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆ ชายหนุ่มพูดเชิงเสียดสีขบขัน -_-
ชายแก่เริ่มรู้สึกหมั่นไส้ชายหนุ่มเล็กน้อย
ทั้ง 2 จบการสนทนาไว้เพียงเท่านั้น
ขณะนั้นเองฟ้าฝนค่อยๆเริ่มรุนแรง ลมพายุเริ่มพัดกระหน่ำ
เรือน้อยขณะนี้เริ่มเอนไปเอนมา ทานกระแสน้ำกระแสลมแทบไม่ไหว
ชายแก่เริ่มควบคุมเรือไม่อยู่
ดูท่าทางคงไม่ถึงฝั่งกระโน้นง่ายๆ
สถานการณ์ดูไม่สู้ดี ชายหนุ่มเริ่มเครียด..
ชายแก่ตะโกนถามพ่อหนุ่ม
.
เฮ้ยยยย เอ็งว่ายน้ำเป็นรึป่าววะเฮ้ยยยย
ไม่เปนอ่ะลุงงงงงงง ชายหนุ่มตอบด้วยสีหน้าหวาดหวั่น
งั้นเอ็งตายไปแล้วล่ะ ร้อยยยยย เปอร์เซนต์
.
 |
|
[จ. 12 ธ.ค. 2554 - 12:21 น.]