(N)
สอง ประโยคของคุณยายสอนหลาน
หนึ่ง จงอ่อนน้อมถ่อมตนเหมือนรวงข้าว
สอง จงทำตัวเป็นน้ำไม่เต็มแก้ว
รวงข้าวซึ่งอ่อนน้อมลงย่อมมีเมล็ดผลสมบูรณ์
ตามธรรมชาติของคนไม่ต้องการให้ใครอยู่เหนือกว่า ดีกว่า เด่นกว่า ฯลฯ
ผู้อ่อนน้อมถ่อมตนย่อมเป็นที่รักของคนทั่วไป
ใครก็อยากอยู่ใกล้ อยากคุย อยากชวยเหลือ อยากคบหา
รองข้าวลีบชูช่อข้างในไม่มีเมล็ดผลสมบูรณ์
เสมือนความโอหัง หยิ่งยโส อวดดี อวดเก่ง
ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ อยากคุย อยากช่วยเหลือ อยากคบหา
น้ำเต็มแก้วแล้ว แม้ว่าจะเติมน้ำลงไปแค่นิดเดียวย่อมล้นออกมา
คนที่มีทิฐิ คิดว่า ข้าแน่ กูเก่งสุด สุด สุด
ไม่รับฟังความคิดของผู้อื่น ไม่ยอมรับคำแนะนำ คำติติง ความปรารถนาดี
สิ่งดีๆ ของผู้อื่นกลายเป็นน้ำล้นแก้ว
ขาดโอกาสที่จะได้รับประโยชน์นำสิ่งดีๆ มาแก้ไขข้อบกพร่องของตนเอง
บางสิ่งเรายอมขาดทุนเสียบ้าง เพื่อพร่องน้ำไม่ให้เต็มแก้ว
เปิดกะลาครอบได้มองเห็นผู้อื่น และมองลงในใจลึกๆ ของตัวเอง |