ผู้บวชถ้าไม่รักษาพระวินัย ประพฤติตนเป็นภิกษุผู้ทุศีล ผู้นั้นเมื่อตายไปย่อมไปสู่นรกภูมิ พระที่ทำผิดพระวินัยตายแล้วตกนรกมีมากมาย เมื่อลงไปในนรกจะถูกปลดผ้ากาสาวพัสตร์ออก วางพาดไว้ตามราวเหล็กใหญ่ ๆ เท่าเสา เสาค้ำก็เป็นเหล็กใหญ่เท่า ๆ กัน ตั้งห่างกันแค่วาเดียว ผ้ากาสาวพัสตร์กองอยู่บนราวนั้นมากมายมหาศาลจนราวนั้นแอ่น มันจะมากขนาดไหนพระที่ตกนรก ลองนึกภาพดู
การบวชให้พ่อแม่ ถ้าผู้บวชไม่ได้ศึกษาพระธรรมแล้วนำมาสอนพ่อแม่ ให้พ่อแม่ประพฤติปฏิบัติในทางที่ถูกต้อง พ่อแม่ก็จะไม่ได้อะไร บุญที่พ่อแม่จะได้รับจะต้องเกิดจากการกระทำของท่านเอง จะอาศัยเกาะชายผ้าเหลืองของลูกเพื่อขึ้นสวรรค์อย่างที่เข้าใจกันย่อมเป็นไปไม่ได้ ตัวอย่างมีให้เห็นอยู่ทั่วไป ทั้งพ่อแม่และลูก ถ้าประพฤติปฏิบัติไม่ดีก็พากันตกนรกตามกันไปทั้งสิ้น
สำหรับการบวชเพื่ออุทิศบุญให้แก่พ่อแม่ที่ล่วงลับไปแล้วนั้น ผู้บวชจะต้องรักษาพระวินัย แล้วเจริญสมถะ-วิปัสสนากรรมฐาน เพื่ออุทิศบุญไปให้พ่อแม่ ท่านจึงจะได้รับผลบุญนั้น ส่วนจะได้รับมากหรือน้อย หรืออาจจะไม่ได้รับเลยนั้น ขึ้นอยู่กับว่าขณะนั้นท่านอยู่ในภพภูมิใด ถ้าตอนที่ท่านเป็นมนุษย์ท่านทำบาปอกุศลเอาไว้มาก ท่านก็จะต้องไปชดใช้กรรมของท่านให้หมดสิ้น หรือให้บรรเทาเบาบางลงเสียก่อน จึงจะสามารถรับผลบุญที่อุทิศไปให้ได้. |
|