(N)
ผมเองยอมที่จะหยุดเรียนเป็นเวลาสองปีแล้ว ด้วยความหวังที่ว่าจะสอบทหารให้ติด เพียรอ่านหนังสือออกกำลังกาย
ตื้นเช้าอ่านๆๆๆๆๆๆๆจนปวดหัวตาลาย จนถึงเย็นไปว่ายน้ำ500เมตร วิ่ง4กิโล ต่อเนื่องไม่มีหยุด ดันพื้น200ครั้ง ซิดอัพ100ครั้ง ดึงข้อ30ที ทำมันจนเหนื่อยปวดขาไปหมด
ปีแรกผมสอบข้อเขียนผ่าน ด้วยความมั่นใจว่าผมทำได้ จากคนร่วม 30000 ถูกคัดมาจากข้อเขียนให้เหลือแค่1200 ในวันที่ผมผ่านข้อเขียน มีแต่คนชมผมว่าเก่งอย่างนั้นอย่างนี้ จะได้เ็ป็นทหารอาชีพแล้ว
เทสร่างกายจาก1200จะถูกคัดให้เหลือ400
พระเจ้าผมตก ผมเสียใจที่ผมตก ผมต้องตอบคำถามของผู้คนต่างๆที่รู้ว่าผมสอบติดว่า เทสร่างกายผ่านหรือไม่ ผมต้องตอบคำถามซ้ำๆเดิมๆว่า ไม่ติดๆๆๆ เหมือนตอกย้ำเข้าไปในความรู้สึกของตัวเองซ้ำๆ ว่ากูไม่ติด แต่ความหวังของผมยังเหลือปีหน้าอีก1ปี
หนึ่งปีผ่านไป ผมยังคงทำซ้ำๆเดิมๆ อ่านหนังสือและออกกำลัง ต้องใช้ความพยายามมากมายที่จะอ่านซ้ำๆๆๆๆๆ จนปวดหัวปวดตา ออกกำลังขายวิ่งๆๆๆๆจนจะขาดใจแต่ก็ยังต้องวิ่งๆๆๆๆๆ ดันพื้นจนแขนไม่มีแรงแต่ก็ยังต้องดันๆๆๆ
ปีนี้เช่นปีที่แล้ว ผมสอบติดข้อเขียนอีกครั้งจากคนจำนวนเท่าๆเดิม แต่ปีนี้คัดมาแค่900คนเพื่อที่จะไปเทสร่างกายต่อไป
ผมทำมันอยากสุดใจ คะแนนเทสร่างกายผมอยู่ในเกรดดีมากพอสมควร
จนถึงวันที่ผลออก ผมตกอีกครั้ง ครั้งนี้คือปีสุดท้ายของผม ปีนี้เช่นปีที่แล้ว ผมเสียใจและ ผมต้องตอบคำถามซ้ำๆๆๆว่า ผมไม่ีติดๆๆๆๆ
สองปีที่ผ่านมา ที่ผมยอมหยุดเรียน มันศูนย์เปล่า สิ้นดี ไม่มีอะไรเลย เพื่อนๆอยู่มหาลัยหมดแล้ว แต่ผม5555555555 ขอหัวเราะดังๆให้กับความ ล้มเหลวกับชีวิตของตัวเอง
แต่ในความเป็นจริง ผมยังพอมีทาง ด้วยการเรียนให้จบ ปตรีแล้วไป สอบเอาีอีกครั้งนึง
ตอนนี้ผมคงจะไปสมัครเรียนราม และอยากหาอาชีพทำ
ผมอยากขายไข่ไก่ไม่ทราบว่า มีพี่ๆท่านใดพอจะมีความรู้ทางด้านไข่ แนะนำผมบ้างครับ หรืออาชีพอะไรสักอย่างที่เป็นลู่ทางรายได้ดีๆได้บ้างครับ
ขอบคุณครับ |