 (N)
บางครั้งยอมนิ่งเสียก็มีประโยชน์เหมือนกัน
ผมมีคนรู้จักอยู่บ้านพักไกล้กัน มีอะไรก็แบ่งปันหยิบยืมของใช้ของกินกัน
เคยยืมเครื่องมือชุดถอดโทรศัพมือถือมา เป็นไขควงพิเศษชุดเล็กๆมี 4 ตัวตลาดนัดขายอยู่ 25-30 บาท แต่ไม่ค่อยจะมีมาขายบ่อยผมไปยืมของแกมาพอรุ่งขึ้นก็เอาไปคืนกับลูกชายแก
อยู่มาไม่นานผมไปเจอเครื่องมือแบบนั้นที่ตลาดนัดเลยซื้อมาชุดนึง จากนั้นไม่กี่วันเพื่อนผมคนนั้นก็มาถามเครื่องมือที่เคยยืมของแกมา ผมเลยบอกว่าคืนให้ลูกแกไปแล้วและผมก็ซื้อมาใช้แล้ว บอกแกว่าถ้าหาไม่เจอเอาของผมไปใช้ก่อนก็ได้แล้วก็ไปหยิบชุดที่ผมซื้อมาให้เขาไป
นานเป็นเดือนเจอหน้าก็พูดคุยกันแต่แกก็ไม่คืนเครื่องมือให้ผม คงจะเข้าใจว่าเครื่องมือของผมเป็นของแกและก็คุยกับผมแปลกๆไป แต่ผมมาคิดว่าปล่อยมันดีกว่าถ้าเราดึงดันจะเอาความถูกต้องออกต้องผิดใจกันเพราะแกเข้าใจเช่นนั้นไปเสียแล้วราคาของเพียงเล็กน้อยเมื่อเที่ยบกับมิตรภาพที่มีต่อกัน
เมื่อผมต้องการใช้เครื่องมือถอดโทรศัพท์อีก ผมก็ไม่ไปทวงถามของคืนแต่ไปหาซื้อเครื่องมือแบบเดียวกันมาอีกชุด
จนเวลาผ่านไปสามสี่เดือน เพื่อนผมคนนั้นเดินถือเครื่องมือถอดโทรศัพท์มาคืนให้ผมพร้อมบอกว่า ขอโทษด้วยครับผมเข้าใจผิดว่าเครื่องมือชุดนี้เป็นของผม พอดีวันนี้ผมจัดของในบ้านเจอเครื่องมือของผมแล้วเลยรู้ว่าชุดนี้ไม่ใช่ของผมอย่างที่เข้าใจ
โชคดีจริงๆผมคิดในใจเมื่อความจริงปรากฎแกจะได้รู้ความจริงว่าผมไม่ได้ตู่เครื่องมือแก
จากนั้นเป็นต้นมาเราก็มีความสนิทสนมกันมากขึ้นกว่าเดิม |