“ย่างเข้าเดือนหกฝนก็ตกพรำๆ กบมันก็ร้องงึมงำระงมไปทั่วท้องนา….........”
555 วันนี้ลุงทองอารมณ์ดี ครับ ฮัมเพลงรุ่งเพชรแหลมสิงห์แต่เช้าเชียว...
“ฝนต๊กลงมาคิดถึงขวัญตาน้องเจ้า ไม่เจอะหน้าน้องแม้เงา หรือลืมรักเราเสียแล้วแก้วตา”
...แถ่แท้แทน แถ่แทน..แท้แทน..แท้แทน...
“โอ๊บๆ”
ลุงทองหันขวับมาทันทีที่เสียง โอ๊บๆ ทางด้านหลังสิ้นสุด.......
“ลูกอมหลานลุงทองมาแล้วค๊า หวัดดีลุง คิดถึงหนูป่าวจ๊ะ อิอิ 55 ”
ลุงทองมองหลานลูกอม พร้อมทำตาค้อนๆไปสองที (แกลืมไปว่าแก่)
พลางรำพึงในลำคอ มาทีไรตูไม่เคยขายได้สักองค์ ขยันมาจริง
“ลุงทองขา ทำไมลุงทองทำหน้าตาเหมือนดีใจจนออกนอกหน้านอกตายังงั้นละคะ”
“ลุงรู้ได้ไงว่าวันนี้หนูพาอาแปะข้างบ้านมาซื้อพระลุง แหมทำหน้าดีใจใหญ่เลยนะ”
“ห๊า!หลานอมของลุงพาลูกค้ามาให้ด้วยหรือ เที่ยวนี้ขายได้แน่นะ”
ลุงทองยังไม่วายย้อนถามกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย...
“แหม ระดับลูกอมแล้วลุ๊ง ไม่พลาด..งานนี้”
มึงนั่นแหละตัวพลาดเลยละ (ลุงทองแกคิดในใจ)
สักพักอาแปะแก่ๆผลักประตูร้านเข้ามา....
“อ้าว อาแปะมาแล้วเชิญค่ะ นี่ลุงทองผู้เชี่ยวชาญพระเครื่องของหนูที่เล่าให้อาแปะฟัง”
“สวัสดีครับอาแปะครับ เชิญก่อนครับ มีอะไรให้รับใช้ครับแปะ เชิญนั่งก่อนครับ”
ลุงทองสวัสดีอาแปะพร้อมเชิญให้นั่ง อาแปะเริ่มบอกจุดประสงค์
“อีลู๋ลูอมมังบอกว่าลื้อชังนางพระ อั๊วอยากให้ลื้อหาพระให้อั๊วหน่อย”
“แปะจะเอาพุทธคุณแบบไหนละครับ เอาไปใช้ทางไหน” ลุงทองถาม
“อั๊วจะเอาไปกังติง อั๊วกลัวถูกกาทืบ” (แปะจะเอาไปกันตีน แปะกลัวถูกกระทืบ) แปะบอก
“โอว แปะครับ ใครมันจะทำร้ายแปะถึงขนาดนั้นครับ” ลุงทองสงสัยเห็นแก่แล้ว
“ลื้อไม่รู้อาราย ก็ไอ้ลูกน้องอั๊วที่รับมาม่ายสิ 2 คง คงหนึ่งอีชื่อ อาซ่ง อีกคงอีชื่อ อาติง
เวลาอั๊วเรียกสองคงมาทำงางพร้องๆกัง มังทำตาขวางๆมองอั๊วเหมืองจะทำร้ายอั๊ว.. อั๊วกลัว”
ลุงทองไม่เข้าใจแล้วทำไมไม่ไล่มันออก แต่ก็อยากขายพระเลยแนะนำไปว่า
“งั้นต้องนี่เลยครับ หลวงพ่อโต อยุธยา มากด้วยบารมีผู้คนยำเกรง ถึงคราวเคราะห์หามยามร้ายก็ป้องกันได้ชนิดเหนียวสุดๆ”
“โอ! อาทอง ลื้อสุกยอกมากอั๊วเอาองค์นี้แหละ เท่าไหร่ล่ะ”
บาท ครับอาแป๊ะ”
“ล่ายๆ เอาปายเลย ห้าพัง แต่ได้ผงจริงๆนะอาทอง” อาแปะหันไปกำชับลุงทอง
“แปะไม่ต้องห่วงครับ หลวงพ่อโตคุ้มภัย เสริมบารมีหายห่วงครับ ถ้าไม่ดีจริงแปะมาเต๊ะตูดผมได้เลย”
ลุงทองพับเงินเข้ากระเป๋ายิ้มแกล้มแทบปริ หันไปยักคิ้วกระหลานลูกอม และแอบทำปาก ขอบใจนะ
“ล่ายๆ ถ้าม่ายล่ายผลอั๊วจามาเตะตูกลื้อนะอาทอง อาลู๋ลูอม กลับบ้านล่ายแล้ว”
แปะหันมาทางลูกอม แล้วชวนกลับบ้าน
ลูกอมเปิดประตูให้แปะก้าวออกพลางถามด้วยความสงสัย
“แปะค่ะ อาแปะเรียกลูกน้องใช้งานยังไงหรือคะ ลูกน้องถึงทำท่าเหมือนจะทำร้ายอาแปะ”
“อั๊วก็เรียกมังลีๆนี่แหละ” “เรียกว่าไงคะ”ลูกอมถามย้ำ
“อาซ่งติงเอ๊ยยยยยยยย” แล้วแปะก็ผลักประตูออกไป
ลูกอม ??????????
ลุงทอง........แล้วกูจะรอดมั๊ยเนี่ย.................. |
|