กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ร่วมเสนอความคิดเห็น

หัวข้อกระทู้ : ลาแล้ว ศิลปินแห่งชาติ

(N)

** ฉันเอาฟ้าห่มให้ หายหนาว
ดึกดื่นกินแสงดาว ต่างข้าว
น้ำค้างพร่างกลางหาว หาดื่ม
ไหลหลั่งกวีไว้เช้า ชั่วฟ้าดินสมัยฯ
***********************************
**ใครดูถูกดูหมิ่นศิลปะ อนารยะไร้สกุลสถุลสัตว์
ราวลิงค่างเสือสางกลางป่าชัฏ ใจมืดจัดกว่าน้ำหมึกดำ
เพียงกินนอนสืบพันธุ์นั้นฤา ชื่อว่าสิ่งประเสริฐเลิศล้ำ
หยาบยโสกักขฬะอธรรม เหยียบย่ำทุกหย่อมหญ้าสาธารณ์
ภพหน้าอย่ามีรูปมนุษย์ จงผุดเกิดในร่างดิรัจฉาน
หน้าติดดินกินขี้เลื้อยคลาน ทรมานทุกข์ร้อนร้ายนิรันดร์เอย ฯ
อังคาร กัลยาณพงศ์
12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496
25 สิงหาคม พ.ศ. 2555

โดยคุณ เบเร่ต์แดง (1.1K)

171.100.180.123

[ส. 25 ส.ค. 2555 - 08:56 น.]

โดยคุณ เบเร่ต์แดง (1.1K)

171.100.180.123

[ส. 25 ส.ค. 2555 - 09:10 น.] #2419259 (2/17)

(N)
****กัลยาณพงศ์ เกิดเมื่อวันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๔๖๙ ที่บ้านหลังวัดจันทาราม ต.ท่ารัง อ.เมือง จ.นครศรีธรรมราช บิดาเป็นกำนัน ตำบลท่าวัง ชื่อเข็บ มารดาชื่อขุ้ม

สืบสาวสาแหรกเครือญาติได้ว่า เป็นสายช่างใหญ่ ทวดเป็นช่างทอง ยายก็เป็นช่างทอง ชีวิตวัยเด็กมีสุขภาพไม่แข็งแรงเคยป่วยเจียนตาย แต่ก็ชอบเรียนหนังสือ อังคารเข้าเรียนโรงเรียนวัดมาตั้งแต่เด็ก คือ โรงเรียนวัดจันทาราม ต่อมาก็เรียนที่วัดใหญ่จนจบประถมสี่ แล้วย้ายไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมประจำจังหวัด คือ โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่พระพุทธเจ้าหลวงทรงอุปถัมภ์

อังคารรักและหลงใหลกาพย์กลอนมาตั้งแต่เด็ก ชอบอ่านวรรณคดีตั้งแต่อยู่ชั้นประถมศึกษา เช่น เรื่องรามเกียรติ์ อิเหนา ขุนช้างขุนแผน นากจากนั้นยังชอบวาดรูป เล่น สร้างโบสถ์ เจดีย์ กำแพงเมือง ที่ใต้ถุนบ้าน เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาแล้ว ก็ได้เข้าเรียน วิชาศิลปะที่โรงเรียนเพาะช่าง และเข้าศึกษาต่อในคณะจิตรกรรม-ปฏิมากรรม เป็นลูกศิษย์ ของอาจารย์ ศิลป์ พีระศรี รุ่นแรกๆ ต่อมาก็ได้ไปช่วยอาจารย์ เฟื้อ หริพิทักษ์ คัดลอกจิตรกรรมโบราณตามเมืองสำคัญต่างๆ เช่น สุโขทัย ศรีสัชนาลัย อยุธยา และเพชรบุรี จึงอาจกล่าวได้ว่า อังคาร มีความผูกพันใกล้ชิดกับศิลปะและวรรณคดีแนวจารีตนิยมมาตั้งแต่วัยเยาว์ และยังได้รับการศึกษาอย่างเป็นระบบ ผ่านการปฎิบัติและมีประสบการณ์เชิงศิลป์ทั้งทางตรงละทางอ้อม อีกทั้งเป็นศิษย์ที่มีอาจารย์ ที่เป็นเอกทัคคะทั้งด้านศิลปะไทยและศิลปะสากล ผลงานทั้งด้านจิตรกรรมและวรรณกรรม จึงเป็นผลึกของการสั่งสมความรับรู้ และความจัดเจนอย่างต่อเนื่อง แล้วจึงปรับสร้างสรรค์ให้เป็นเอกลักษณ์

เริ่มมีผลงานบทกวีตีพิมพ์ในนิตยสารสังคมศาสตร์ปริทัศน์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๐๖ และมีผลงานตีพิมพ์รวมเล่มครั้งแรก คือ หนังสือกวีนิพนธ์ เมื่อพ.ศ. ๒๕๐๗ หลังจากนั้นชื่อเสียงและผลงานของท่านก็เป็นที่รู้จักกันอย่างรวดเร็ว ผลงานกวีนิพนธ์ของท่านที่ได้ตีพิมพ์เป็นเล่มมีดังนี้

พ.ศ. ๒๕๐๗ กวีนิพนธ์ ของ อังคารกัลยาณพงศ์
พ.ศ. ๒๕๑๒ ลำนำภูกระดึง
พ.ศ. ๒๕๑๕ บางบทจากสวนแก้ว
พ.ศ. ๒๕๒๑ บางกอกแก้วกำศรวญ หรือนิราศนครศรีธรรมราช
พ.ศ. ๒๕๒๙ ปณิธานกวี
พ.ศ. ๒๕๓๐หยาดน้ำค้างคือน้ำตาของเวลา

จากผลงานของท่านทำให้ท่านได้รับรางวัลเกียรติคุณต่างๆดังนี้คือ

พ.ศ .๒๕๑๕ รางวัลกวีดีเด่นของมูลนิธิเสฐียรโกเศศ-นาคะประธีป
พ.ศ. ๒๕๒๙ รางวัลซีไรต์ จากปณิธาณกวี
พ.ศ. ๒๕๓๒ ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์

โดยคุณ น้องกระแต (1.8K)

203.146.51.129

[ส. 25 ส.ค. 2555 - 11:18 น.] #2419467 (8/17)

.

อนิจจาน่าเสียดาย
ฉันทำชีวิตหายครึ่งหนึ่ง
ส่วนที่สูญนั่นลึกซึ้ง
มีนํ้าผึ้งบุหงาลดามาลย์ ฯ

ครึ่งหนึ่งหลงเหลือในอกนี้
สั่นชีวีเสียสะเทือนสะท้าน
ซํ้าโซ่ตรวนพันธนาการ
ทรมานปานทาสจะขาดใจ ฯ

อีกครึ่งหนึ่งอยู่ที่น้องแก้ว
ขึ้งโกรธพี่แล้วจะทำไฉน
ถึงใกล้ก็อย่างห่างไกล
ไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน ฯ

เสียแรงชายบริสุทธิ์ซื่อ
ควรหรือนางมล้างค่าใฝ่ฝัน
ทิ้งให้เทวษหาจาบัลย์
ที่ไหนนั่นมิ่งขวัญจะกลับคืน ฯ

หมายทะนุถนอมไว้กะอก
กลับตกในมือของเขาอื่น
แสนเจ็บแสนปวดปูนปื้น
พิษมาเสียบเสียววิญญาณ ฯ

ใจนางอย่างนํ้าค้างกลางดึก
ดั่งผนึกเพชรใสไหวสะท้าน
ชั่วครู่ก็แตกดับกับดินดาน
ไร้แก่นสารจะหวังมิยั่งยืน ฯ

บุราณว่าพรากจากนารี
ลับลี้สามวันฝันเป็นอื่น
เสียเจ้าโศกเศร้าทุกวันคืน
สุดจะฝืนสู้ทุกข์ขุกเข็ญใจ ฯ

แค้นหญิงชิงชังไปทั่วโลก
จะทุกข์โศกกะนารีหรือไฉน
เสียแรงเป็นบุรุษรัตน์อาชาไนย
มาหลงใหลหล่มล้มจมดิน ฯ

ระอัปยศแก่วิญญาณ
อัปประมาณอดสูฤารู้สิ้น
จึงตัดใจหลั่งนํ้าไหลริน
ลงดินขาดกันจนวันตาย ฯ

.....ขอร่วมไว้อาลัยแด่ ท่าน" อังคาร กัลยาณพงศ์ " มา ณ.ที่นี้ด้วยครับ......

.

!!!! กรุณา Login ก่อนจึงจะเสนอความคิดเห็นได้ !!!

Copyright ©G-PRA.COM
www1