นี่ก็อีก http://www.maameu.net/forum/index.php?topic=6936.0wap2
อั้งศิษย์พ่อแก่:
สวัสดีครับพี่น้อง เป็นอย่างไรบ้างกับเรื่องราวที่นำมาเล่า อาทิ แรงอาถรรพ์แม่ตะเคียนภาค 1
และภาค 2 และแม่ตะเคียนผู้ใจบุญแห่งวัดบ้างสร้าง , ใครว่า แรงครูไม่มีจริง , บุญฤทธิ์พ่อแก่
พระประโคนธรรพ์ ฯลฯ วันนี้เราจะมารู้จักวงจรชีวิตคนปลอมพระและขายพระปลอม แบบคร่าว ๆ
แต่เปี่ยมไปด้วยสาระ และเป็นเรื่องจริงของคนทำพระปลอม และขายพระปลอม
เมื่อปี พ.ศ.2550 กระผมได้เดินทางไปห้างจัสโก้ สี่แยกพัฒนาการ เห็นร้านขายวีซีดี เพลง
ด้านหน้ามีแผงพระตั้งอยู่ ปัจจุบันไม่เห็นแล้ว ช่วงนั้นได้พบกับพี่ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าของ
แผงพระดังกล่าว มีการสนทนากันอย่างถูกคอ เพราะเป็นคนนิยมพระเครื่องเหมือนกัน พี่ชาย
เล่าว่า
กระผม (เจ้าของแผงพระ) มีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เล่นพระเครื่องด้วย ทำพระปลอม และขายพระ
ปลอม ทำจนมีเงินเป็นกอบเป็นกำ และพระที่ปลอมส่วนใหญ่เป็นพระสมเด็จวัดระฆัง และสมเด็จ
วัดบางขุนพรหมจักรพรรดิ์แห่งพระเครื่อง การทำพระปลอม คนปลอมส่วนใหญ่เป็นนักเล่น
พระด้วย และพระปลอมที่ทำมาแต่ละองค์ ประมาณ 10-20 องค์แรก จะเหมือนจริงมาก ๆ
เพราะพิถีพิถันในการเก็บรายละเอียดพิมพ์ และตำหนิ เนื้อพระ จะถูกยิงเข้าสู่สนามพระเครื่อง
ท่าพระจันทร์ และบางลำภูงามวงศ์วาน หรือพันธ์ทิพย์ 2 สาเหตุเซียนพระในย่านนั้นเป็นที่ตั้ง
ของศูนย์พระระดับเซียนใหญ่ และเซียนแฟนพันธ์แท้หลายคน กำลังซื้อคนพวกนี้สูงมาก
ถ้าเซียนกลุ่มนี้รับซื้อในราคาพระแท้ แสดงว่าฝีมือคนปลอมพระเขาขั้น ตกตาคนพวกนี้ได้
และพระปลอมแต่ละองค์ คนปลอมพระจะทำตำหนิไว้ เพราะกลัวของ (พระปลอม) ย้อนกลับ
เพราะคนปลอมพระส่วนใหญ่เล่นพระเครื่องเกือบทั้งนั้น เขาขายพระสมเด็จปลอมในราคา
3 แสนบาท จนถึง 3 ล้านบาท แต่ส่วนใหญ่จะขายให้กับเศรษฐี ไม่ใช่เซียนพระ
และวันนั้นก็มาถึง เขาพบพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ ที่ศูนย์พระแห่งหนึ่ง คนปลอมพระ
ดังกล่าวสนใจมาก เมื่อพบของแท้อยากได้ เพราะเป็นคนนิยมและเล่นพระเครื่องเหมือนกัน
หยิบมาส่องดู แล้วส่องดูอีก เป็นครึ่งชั่วโมงเพราะความชัวร์ แต่ติดที่ปัญหาการต่อรองราคา
เพราะเจ้าของพระสมเด็จ เปิดราคา 3,000,000.- บาท ได้มีการไปมาหาสู่กันถึง 5 ครั้ง
ทุกครั้งที่ไปต้องหยิบมาส่องทุกครั้ง พอครั้งที่ 5 ที่ไปหาก็หยิบมาพระสมเด็จดังกล่าวมาส่อง
ดูตั้งนาน จึงตัดสินใจต่อรองราคา สรุปพบกันที่ 2,500,000.-บาท พอนำพระสมเด็จกลับ
บ้าน หยิบมาส่อง เหงื่อแตกพลัก หน้าซีด เพราะเป็นพระสมเด็จปลอมที่เขาทำกับมือเอง
แต่ที่น่าแปลกทำไมถึงไม่เห็นตำหนิที่กันพระปลอมย้อนกลับ เพราะไปมา 5 ครั้ง ส่องพระ
ทุกครั้ง ครั้งสุดท้ายส่องเกือบครึ่งชั่วโมงก็ไม่เห็นตำหนิพระปลอมที่เขาทำ แต่กลับมาถึง
บ้านปรากฎขึ้นได้อย่างไร เวรกรรมมีจริง เขาตัดสินใจเดินทางไปหาเจ้าของพระทันที
แผงพระหาย ไปดักรอรายวันก็ไม่พบ หายเข้ากลีบเมฆ ปัจจุบันคนปลอมพระคนนี้ เงินที่
มีนับล้านหมดตัว ครอบครั้วแตกสะแหรกขาดแยกทางกับภรรยา ลูกชายติดยา ลูกสาวมั่ว
สุมผู้ชายติดยาต่างหาก ตัวเขาเองยอมรับกรรมทั้งหมด ถึงปรารภกับเพื่อนว่า ไม่ปลอม
พระและขายพระปลอมอีกแล้ว เวรกรรมมีจริงที่พระเขาว่า เชื่อแล้ว
เรื่องราวนี้ได้ทั้งอุทาหรณ์ด้านกฎแห่งกรรม และวิถีคร่าว ๆ ในแง่มุมของนักนิยมพระ
เครื่อง สมเด็จวัดระฆัง เป็นสุดยอมแห่งจักรพรรดิ์พระเครื่องทั้งปวง แม้แต่คนที่เล่น
พระไม่เป็นก็อยากได้ การเล่นหากันหลักล้านเป็นเรื่องจริง มิใช่เป็นการสร้างกระแส
ของคนนิยมพระ
เพื่อนกระผมเคยได้สมเด็จรุ่นแรกหลวงปู่นาค วัดระฆังมา หลวงปู่นาคท่านเป็นศิษย์
สายสมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังษี สมเด็จรุ่นแรกของท่านมีผงสมเด็จเก่าผสม
อยู่มาก ตอนที่เพื่อนผมได้ยอมรับว่าด้านเมตตามหานิยมเป็นหนึ่งผู้หญิงติดกันเป็น
เกรียว ด้านการงานเจ้านายในบริษัทเมตตาเป็นพิเศษ ลูกค้าเห็นหน้าก็ซื้อสินค้า
กลายเป็นนักขายมือหนึ่งของบริษัทไป แต่ก่อนหน้าที่ยังไม่ได้พระสมเด็จ ก็เรื่อย ๆ
ไม่มีอะไรโดดเด่น แต่พอได้พระสมเด็จองค์นี้มาชีวิตเปลี่ยนไปมาก ๆ ในทางดีขึ้น
นี่เพียงแค่สมเด็จหลวงปู่นาค รุ่นแรก ๆ ที่มีผงสมเด็จวัดระฆังผสมอยู่ ถ้าเป็นสมเด็จ
วัดระฆังแท้ ๆ ที่สร้างโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ โต พรหมรังษี จะขนาดไหน
ขอบคุณครับ ขอจบเรื่องราวเพียงเท่านี้ |
|
สมัยนั้นผมยังไม่ค่อยเล่น พระเครื่องเท่าไหร่ใครให้พระไรมาก็เก็บเฉยๆครับ มีวันหนึ่งผมไปเที่ยวหาเพื่อนที่บ้าน ผมเห็นเพื่อนกำลังต้มพระเครื่อง ผมตกใจเลยบอกเพื่อนว่า เพื่อนทำไมเอาพระไปทำอย่างนั้นมีแต่หลวงพ่อดังๆที่ศักดิ์สิทธิ์นะ เพื่อนผมบอกว่าไม่เป็นไรหลอกมันเป็นพระเก๊ไม่แท้ เด่วต้มเสร็จค่อยทอดในน้ำมันเนื้อจะได้เก่า จะได้ขายได้พุดแล้วเขาก็หัวเราะแล้วเขาก็พุดต่อว่าบ้างทีก็ฝังดินไว้ซักพักมันจะได้ดูเก่าๆ ผมเลยเตือนเพื่อนไปว่า ระวังบาปนะเพื่อนถึงจะไม่แท้แต่องค์เป็นรูปของพระที่ศักดิ์มากนะเช่นหลวงพ่อเดิม งาแกะ หลวงพ่อเงิน ยังมีอีกหลายหลวงพ่อเป็นต้น. เขาก็ยังเถียงผมว่าไม่บาปหลอกเราไม่เชื่อเพราะเราทำแต่ของเก๊ๆ ผมเลยหมดคำพูดเพราะคิดว่าเตือนอะไรไปมันคงไม่เชื่อ.เรื่องก็จบไปผมกลับเขาก็ไม่ค่อยได้เจอกันอีก มีวันหนึ่งผมไปตลาดเจอน้องสาวเขาก็ทักทายกัน น้องสาวบอกว่าพี่ไม่ไปเยี่ยมพี่ชายน้องหรอตอนนี้นอนโรงพยาบาลได้1เดือนกว่าแล้ว ผมก็ตกใจเลยถามว่าป่วยเป็นอะไรหรอ น้องสาวก็เล่าว่าพี่เขาต้มน้ำร้อนเตรียมจะผสมน้ำให้ลูกอาบแล้วยกหม้อน้ำร้อนไปจังหวะภรรยานั่งย่องหันหลังจับลูกอยู่ได้ลุกขึ้นหลังได้ไปชนหม้อน้ำร้อนที่สามีเขายกมา หม้อน้ำร้อนได้กระดกน้ำร้อนเทราดตั้งแต่คอลงมาเกือบถึงอวัยวะเพศ อาการสาหัสเลยทีเดียวน้องสาวเล่าว่าพี่เขาร้องทรมารทุกคืนวันต้องกินยาแก้ปวดทุกวัน ผิวหนังเละหมด น้องสาวเขาก็พุอเองเลยนะว่า หนูว่าพี่หนูชอบไปทอด ต้มพระแน่ๆกรรมเลยสนองหนูเห็นทำบ่อย ผมเลยถึงบางอ้อ เลยเพราะผมก็เคยเห็นมา1ครั้งแต่ผมลืมไปสนิทเพราะไม่ได้เจอเพื่อนคนนี้นาน สรุปนอนร้องทรมารจากบาดแผลนานถึง3เดือนเต็มต้องตัดหนังตรงสะโพกมาแปะทำสัญยกรรมบาดแผล สุดสยองจริงๆครับ ส่วนตัวผมเชื่ออย่างสนิทใจเลยว่าเพื่อนคนนี้โดนกรรมสนองแน่ๆครับ หรือท่านผู้อ่านคิดเหมือนผมป่ะครับ..
[ส. 06 ต.ค. 2555 - 07:02 น.]