มุมมองผมมีสองแบบ
1 ถ้ามีเงินแนะนำว่าจองพระออกใหม่ที่วัดตรงไม่ผ่านนายหน้ามีแต่กำไรครับ พอพระออกแล้วขายเลย (ตรงนี้ต้องมีคนรู้จักคอยให้ข้อมูลเราว่าวัดไหนสร้างเปิดจอง แต่ต้องเป็นพระที่ตลาดนิยมนะครับ) จองเยอะได้เยอะ
2 เก็บพระที่เราชอบก็ดีแต่ถ้าไม่ใช่พระหลักราคาก็จะไปช้านอกจากมีมุมก็ถือว่าโชคดี แต่ถ้าเป็นพระหลักราคาก็จะเดินดีกว่าเพราะสื่อต่างๆช่วยกันสร้างกระแสโปรโมทลงหนังสือบวกกับความศรัทธาของผู้รักพระเองที่ต้องการบูชา
ตัวอย่างให้พอมองเห็นภาพ
1 ผมเช่าพระหลวงปู่ทิมองค์นึงปีที่แล้วราคาสองหมื่นสี่พันบาทแบบมีใบรับรอง (ตอนนั้นเช่าเพราะความชอบครับ) มาวันนี้ราคาพระองค์นี้ทะลุสามสี่หมื่นไปแล้ว (ต้องดูสภาพพระสวยไหมด้วยนะครับ) แต่ก็ไม่คิดปล่อยเพราะใช้เองอยู่
2 เช่าจากเวปนี้แหละแล้วหามุมนอกเวปเอาเอง เช่น ผมเคยเช่า ลป.ทวดเตารีดในเวปราคา xx,xxx บาท แล้วปล่อยได้ส่วนต่างกำไร 15,000 บาท
3 เช่าพระตามแผงแล้วส่งออกบัตร ตัวอย่างที่ผมเคยโดนมา ตอนผมไม่มีครูเช่าเพราะเชื่อใจคนขายองค์ละ 28,000 บาท(เก๊) องค์ละ 15,000 บาท(เก๊) 7,000 บาท(เก๊) องค์ละ 1,800 บาท(เก๊) และอีกหลายๆครั้ง แต่ลองมองดูนะครับว่าการโดนของผมจะลดลงนั่นก็หมายถึงผมเริ่มเรียนรู้อะไรบางอย่างให้ระวังชั่งใจตัวเองมากขึ้นครับ
ไม่แนะนำเดินตามตลาดคนเดียวแบบไม่มีครูนะครับ เพราะถ้าดูพระด้วยหูหรือฟังนิทานคนขายเล่าเราก็จะเชื่อเขาเพราะเราแค่ชอบแบบขาดข้อมูลและก็โดนเกือบทุกครั้ง ประสบการณ์เจอกับตัวเองบ่อยหลักร้อยถึงหลายหมื่นจนภรรยาที่บ้านร้องไห้เกือบบ้านแตกเค้าไม่เข้าใจเราว่าทำไมเรียนก็เยอะเราโง่ขนาดนี้ แต่ผมไม่ท้อครับและได้พี่ๆในเวปจีนี่แหละให้คำแนะนำทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย
สรุป
ต้องถามตัวเราเองก่อนว่าเล่นพระเพื่ออะไร ถ้าแค่ชอบสะสมเท่านั้นก็เคาะตามเวปปลอดภัยทีสุดพระมีบัตร แต่ถ้าทำเพื่อธุรกิจต้องศึกษารอบด้านจะด้านไหนก่อนก็ได้ ผิดเป็นครูแต่ควรหาครูให้คำแนะนำจะดีกว่า ไม่มีคำว่าล้มเหลวถ้าไม่ล้มเลิก
เงินหมุนในตลาดพระปีๆหนึ่งเกินสองพันล้านครับ (แบ่งเราซักปีล่ะล้านจะดีไหม อิอิ)
สู้ๆ เป็นกำลังใจให้ครับ |
|
[อา. 20 ม.ค. 2556 - 20:25 น.]