 (N)
เพื่อนๆหลายคนที่ผมรู้จัก เคยเที่ยว เคยดื่ม-กินด้วยกันมาเป็นเดือน เป็นปี หายหน้าหายตากันไปจากกระดานสนทนาฯ เกือบหมด จะด้วยเหตุผลส่วนตัวของแต่ละคน หรือ เหตุผลอื่นใดก็ตาม ผมก็ไม่ทราบ ... มันนำความเหงา ว้าเหว่ หดหู่ และเจ็บปวดมาให้ผมอย่างไรก็บอกไม่ถูก มีหลายครั้งครับที่ผมอยากแปลงร่างได้ คิดว่าจะแปลงเป็นนัำหมึกราคาถูกๆ ที่มันเขียนลงในหน้ากระดานฯนี้ แล้วมันก็ค่อยๆจางหายไปจากกระดานฯนี้เหมือนกัน
... มันเป็นความเจ็บปวดที่จะกล่าวคำอำลากับคน ที่คุณไม่อยาก ให้เขาจากไป
แต่มันจะยิ่งเจ็บปวดกว่า ที่จะขอให้เขาอยู่ต่อ ในเมื่อคุณก็รู้ว่าเขาต้องการจากไป ...
--- ต้นเดือน ผมก็คิดฟุ้งซ่านเช่นนี้แล ขออภัยครับ
 |
|