1. เกี๊ยะเซี้ย โดยความหมายดั้งเดิมของคำๆ นี้ หมายถึง การเจรจาประนอมหนี้ระหว่างลูกหนี้กับเจ้าหนี้ แต่พอหลังจากมาใช้ในสังคมไทย ก็กลายความหมายเป็นการเจรจาต่อรองกันแล้วได้ข้อสรุป หรืออาจจะไม่ได้ข้อสรุปก็อีกเรื่องหนึ่ง
แต่โดยมากแล้วใช้กับความหมายที่ว่ามีการเจรจาต่อรองกัน และผลโดยทั่วไป ก็มีทั้งสำเร็จบ้าง ไม่สำเร็จบ้าง ที่สำเร็จก็จะบอกว่า เขามีการเกี้ยเซียะกันเรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่สำเร็จก็จะบอกว่าการเกี้ยเซียะนั้นล้มเหลว โดยทั่วไปที่สังเกตดู มักพูดคำนี้ในกรณีที่สำเร็จมากกว่า
2. ซูเอี๋ย คำๆ นี้ถ้าแปลตรงๆ ก็คือ แพ้-ชนะ หมายความว่า ในการแข่งขันกันอย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ว่าเรื่องกีฬา หรืออะไรก็แล้วแต่จะมีแพ้ มีชนะ ในความหมายจีนแต่ดั้งเดิม ทั้งฝ่ายแพ้และฝ่ายชนะก็จะหันมาพูดคุยกัน เพื่ออยู่ร่วมกันต่อไป
แต่ประเด็นคือพอมีการรู้แพ้รู้ชนะไปแล้ว เกิดความหมายหนึ่งคือว่า ก่อนมีการแข่งนั้น บางครั้ง ฝ่ายหนึ่งรู้ว่าตัวเองจะแพ้ ฝ่ายหนึ่งรู้ว่าตัวเองจะชนะ แต่ทั้งสองฝ่ายก็หันมาสมคบคิดกัน เพื่อให้เกิดผลประโยชน์ทั้งสองฝ่าย ใครได้น้อยได้มากก็เจรจาตกลงกันได้ กลายเป็นความหมายว่ามีการสมคบคิดกันเพื่อกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งที่ต่างฝ่ายต่างมีเป้าหมายร่วมกัน คือคำว่า ซูเอี๋ย ในบริบทของสังคมไทย
3. ฮั้ว แต่แรกเริ่มในคำศัพท์ของจีน คำนี้เป็นคำที่ดีมาก สัมพันธ์กับคุณธรรมข้อหนึ่งของสังคมจีนเลยก็ว่าได้ หมายถึง การที่คนทั้งสองฝ่ายหรือมากกว่านั้น หันมาสมัครสมานปรองดองสามัคคีกัน ซึ่งจะทำให้บรรลุความสำเร็จในการกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งได้โดยง่าย |
|
[อ. 09 ก.ค. 2556 - 22:15 น.]