กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ยังคงไม่มีตัวเลขที่แน่นอนว่าล่าสุดในเขตกรุงเทพมหานครมีคนจรจัดเป็นจำนวนเท่าไร และก็เช่นเดียวกัน ยังคงไม่มีตัวเลขชัดเจนว่าทั้งประเทศไทยนั้นมีคนจรจัดเป็นจำนวนเท่าไร แต่แม้จะไม่มีตัวเลขยืนยันชัดเจน แต่ก็เป็นที่ทราบกันเป็นอย่างดีว่ามีจำนวนคนจรจัดมากมายในเขตกรุงเทพฯ และหากนับรวมทั้งประเทศแล้วก็น่าจะเป็นหลักหลายพันคน

ปัญหาคนจรจัดคือปัญหาสังคมอย่างหนึ่งของไทย แม้ปัญหานี้จะไม่ใหญ่โตและสาหัสเท่ากับปัญหาการทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวงก็ตามที แต่ปัญหานี้ก็ส่งผลกระทบด้านลบต่อสังคมอย่างมากมาย อาทิ ปัญหาอาชญากรรม ปัญหาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของผู้คน ปัญหาความเป็นระเบียบของสังคม ปัญหาความสะอาดเรียบร้อยของชุมชน ปัญหาเศรษฐกิจ เป็นต้น

มีผู้ตั้งคำถามเสมอ ๆ ว่าทำไมจึงมีคนจรจัด คนเหล่านี้ไม่มีบ้าน ไม่มีญาติพี่น้องหรือ แล้วเหตุใดเขาจึงกลายเป็นคนจรจัดไปได้

ปัญหาคนจรจัดเกิดมาจากหลายปัจจัย เช่น การไร้ญาติพี่น้อง ไร้บ้าน ไร้อาชีพ ปัญหาความยากจน ปัญหาการถูกล่อลวงจากที่หนึ่งแล้วนำไปปล่อยทิ้งในที่อีกแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างไกลกันมาก ๆ รวมถึงคนบางกลุ่มสมัครใจที่จะมีชีวิตแบบคนจรจัดเพราะไม่มีความสุขเมื่อต้องอาศัยอยู่ในบ้านของตนเอง

ปัญหาคนจรจัดเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมไทยมายาวนานหลายทศวรรษแล้ว แต่ถึงแม้ประเทศไทยจะมีหน่วยงานที่ดูแลด้านประชาสงเคราะห์และสังคมสงเคราะห์ก็ตามที แต่ทว่าปัญหานี้ก็มิได้ถูกขจัดให้หมดสิ้นไปจากสังคมไทย และยิ่งนับวันปัญหานี้ดูจะลุกลามขยายวงกว้างมากยิ่งขึ้น

ประเด็นปัญหาคนจรจัดเป็นเรื่องที่คนในสังคมไทยอาจจะไม่ค่อยให้ความสนใจมากเท่าที่ควร ซึ่งอาจเป็นเพราะคนไทยจำนวนไม่น้อยเข้าใจว่าคนจรจัดไม่ใช่ปัญหาของสังคม หรือบางกลุ่มอาจจะมองว่า คนจรจัดคือคนบ้า หรือเป็นคนขอทาน จึงไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย

เมื่อย้อนหลังไปดูปัญหาคนจรจัดในบ้านเมืองของเรา ก็จะพบว่าปัญหานี้ถูกนำเสนอเข้าที่ประชุมสภามาแล้วหลายครั้งหลายหน แต่ก็ดูเสมือนว่าปัญหานี้ไม่ได้ถูกแก้ไขอย่างจริงจัง จึงเข้าทำนองว่า ยิ่งแก้แต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งเพิ่มจำนวน

พล.ต. พระยาอมรวิสัยสรเดช ผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง เคยตั้งกระทู้เกี่ยวกับคนจรจัดต่อสภาเมื่อปี พ.ศ.2482 ว่า (อ้างตามกระทู้ถามที่ 82/2482) เรื่อง การควบคุมคนขอทาน ดังมีใจความว่า

คนที่มีร่างกายสมบูรณ์ ไม่พอใจที่จะทำงานหาเลี้ยงชีพ ตามที่เจ้าหน้าที่รัฐบาลช่วยกรุณาหาให้ เช่น ขุดคลอง ทำถนน เป็นต้น แต่สมัครตนเป็นคนขอทาน เป็นการเอาเปรียบแก่คนอื่น ข้าพเจ้าขอเรียนถามว่า รัฐบาลมีนโยบายที่จะควบคุมคนขอทานบ้างหรือไม่

ร.ท. อู๊ด นิตยสุทธิ์ ผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ตั้งกระทู้ถามเมื่อปีพ.ศ. 2485 (อ้างตามกระทู้ถามที่ 40/2485) เรื่อง ให้รัฐบาลสงเคราะห์ผู้ไร้อาชีพ อุปการะคนทุพลภาพและเด็กไร้ที่พึ่ง ดังมีใจความว่า

เพื่อความเจริญก้าวหน้าของประเทศชาติในยามบ้านเมืองคับขัน และช่วยเหลือราษฎรผู้ยากจนที่ไร้อาชีพ และทั้งรัฐบาลก็ได้แถลงนโยบายว่า "จะจัดการสงเคราะห์ผู้ไร้อาชีพให้มีงานทำ ตลอดจนอุปการะคนทุพพลภาพ ชรา และเด็กไร้ที่พึ่งด้วย" นั้น ขอทราบว่า 1) การที่รัฐบาลได้สงเคราะห์ผู้ไร้อาชีพให้มีงานทำในส่วนกลางและส่วนภูมิภาคนั้น รัฐบาลได้ดำเนินด้วยวิธีการอย่างไร ราษฎรผู้ไร้อาชีพในจังหวัดนครราชสีมา รัฐบาลได้สำรวจแล้วหรือยัง รัฐบาลได้สงเคราะห์ราษฎรเหล่านี้ให้มีงานทำด้วยวิธีการชนิดไร 2) การอุปการะคนทุพพลภาพ คนชรา และเด็กไร้ที่พึ่งนั้น รัฐบาลได้มีการอุปการะราษฎรเหล่านี้ ในส่วนกลางและในส่วนภูมิภาคอย่างไร ราษฎรเหล่านี้ในจังหวัดนครราชสีมา รัฐบาลได้ดำเนินการอุปการะอย่างไรหรือไม่

นายผล แสนสระดี ผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น เคยตั้งกระทู้ถามเมื่อพ.ศ. 2487 (อ้างตามกระทู้ถามที่ 336/2487) เรื่อง การสงเคราะห์คนขอทาน คนทุพพลภาพ คนแก่ชรา มีข้อความดังนี้

1) รัฐบาลได้จัดการช่วยเหลือเกี่ยวกับคนขอทาน คนแก่ชรา คนทุพพลภาพให้ได้มีที่อยู่อาศัย และมีการทำมาหาเลี้ยงชีพอย่างไรบ้างหรือไม่ขอทราบกรณีที่รัฐบาลได้จัดการไปแล้ว และที่จะดำเนินนโยบายในเรื่องนี้ต่อไป 2) ขณะนี้ปรากฏว่ามีขอทาน คนแก่ชรา และทุพพลภาพ ไม่สามารถประกอบการอาชีพอย่างอื่นได้เป็นจำนวนมากมายตามถนนหลวงทั่วไปทำไมรัฐบาลจึงยังไม่ช่วยเหลือจัดการอย่างใดกับบุคคลเหล่านี้ 3) รัฐบาลนี้มีนโยบายอย่างในเรื่องสงเคราะห์การอาชีพประชาชนอย่างไรบ้าง

นายเปรมศักดิ์ เพียยุระ ส.ส.จังหวัดขอนแก่น พรรคความหวังใหม่ เคยตั้งกระทู้ถามเมื่อปี 2543 (อ้างกระทู้ถามที่ 493) เรื่อง การแก้ปัญหาขอทาน มีใจความดังนี้

กราบเรียน ประธานสภาผู้แทนราษฎร ข้าพเจ้าขอตั้งกระทู้ถาม ถามนายกรัฐมนตรี ดังต่อไปนี้ เนื่องจากในสภาวะเศรษฐกิจปัจจุบันได้มีอาชีพขอทานเกิดขึ้นเป็นจำนวนมากอยู่ตามแหล่งชุมชนขนาดใหญ่ สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ ศูนย์การค้า และสถานที่สำคัญอีกหลายแห่ง ซึ่งก่อให้เกิดความรำคาญและเสียหายต่อภาพพจน์ของประเทศ ผู้ประกอบอาชีพนี้มีทั้งคนปกติ และผู้พิการ มีทั้งการขอทานที่กระทำไปด้วยความตั้งใจของเจ้าตัวเอง และมีขบวนการที่หากินกับขอทานโดยล่อลวงให้ผู้พิการหรือคนชรามาเป็นผู้ขอแล้วมีผู้มาคยอรับคอยส่ง และแบ่งเงินให้กับขอทาน จึงเรียนถามว่า 1) รัฐบาลจะดำเนินการเพื่อให้อาชีพขอทานมีจำนวนน้อยลงอย่างไร 2) มีการขึ้นทะเบียนอาชีพคนขอทานเพื่อให้การฝึกอาชีพ สงเคราะห์ และช่วยเหลือทางราชการหรือไม่ อย่างไร 3) รัฐบาลมีนโยบายที่จะแก้ปัญหามิให้มีอาชีพขอทานในสังคมไทยหรือไม่ อย่างไร ขอให้ตอบในราชกิจจานุเบกษา

นางเจิมมาศ จึงเลิศศิริ ผู้แทนราษฎรกรุงเทพฯ พรรคประชาธิปัตย์ ตั้งกระทู้ถามเมื่อปี 2551 (อ้างกระทู้ถามที่ 187) เรื่อง ปัญหาคนเร่ร่อนจรจัดในกรุงเทพมหานคร มีใจความว่า

กราบเรียน ประธานสภาผู้แทนราษฎร ข้าพเจ้าขอตั้งกระทู้ถาม ถามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ดังต่อไปนี้ คนเร่ร่อน จรจัดก่อให้เกิดปัญหากับประชาชนในกรุงเทพมหานครอย่างมาก ทั้งในด้านความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน วัฒนธรรม การศึกษาความสะอาดเรียบร้อยของบ้านเมือง รวมถึงเป็นปัญหาทางเศรษฐกิจ สร้างภาระให้แก่ประชาชนผู้เสียภาษีในกรุงเทพมหานคร นอกจากนี้ยังเป็นการทำลายบรรยากาศการท่องเที่ยวอีกด้วย ดังนั้นรัฐบาลจึงควรกำหนดมาตรการเพื่อให้มีการดำเนินการแก้ไขปัญหาคนเร่ร่อน จรจัดในกรุงเทพมหานครอย่างจริงจังและชัดเจน เพราะคนเร่ร่อน จรจัดเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ อาจก่อให้เกิดปัญหาที่ทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้น จึงขอเรียนถามว่า 1) หน่วยงานใดบ้างที่ทำหน้าที่ควบคุม ดูแล รวมถึงกำหนดมาตรการจัดระเบียบคนเร่ร่อน จรจัด และได้ดำเนินการใดไปบ้างแล้ว 2) รัฐบาลมีมาตรการควบคุม แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเกี่ยวกับคนเร่ร่อน จรจัด หรือไม่ อย่างไร และใช้ระยะเวลาในการดำเนินการเพียงใด 3) รัฐบาลมีนโยบายระยะยาวในการแก้ไขปัญหาคนเร่ร่อน จรจัด ในกรุงเทพมหานครให้เกิดผลชัดเจนเป็นรูปธรรมอย่างไรบ้าง ขอให้ตอบในที่ประชุมสภา

กระทู้ต่าง ๆ ทั้งหมดนี้คงทำให้คุณผู้อ่านตระหนึกถึงปัญหาคนจรจร และคนขอทานในบ้านเมืองของเราเป็นอย่างดี ปัญหาที่รอคำตอบคือรัฐบาลจะแก้ปัญหานี้อย่างไร และเราคนไทยทุกคนจะช่วยกันแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร

ร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่คณะกรรมาธิการการพัฒนาสังคมและกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ คนพิการและผู้ด้อยโอกาส วุฒิสภา โทร 02-8319225-6 โทรสาร 02-8319226