ขอกราบเท้า ของแม่ ที่แน่นิ่ง
กุมมือแม่ แนบไว้ ใกล้อุรา
ขอกอดแม่ เอาไว้ ในโอกาส
ระลึกถึง คุณมารดา ผู้ลาไกล
มือคู่นี้ ที่เลี้ยงดู ให้อยู่รอด
ตักนี้เคย หนุนหลับ เมื่อนับดาว
ภาพที่แม่ จะสิ้นลม อยู่ตรงหน้า
จะให้แม่ ไปสบาย หรือทุกข์ทน
วันที่แม่ เต็มใจ ให้กำเนิด
แต่วันนี้ ต้องจำยอม ให้แม่ตาย
คิดถึงความ ตามหลัง ครั้งวันเก่า
สิ่งที่แม่ มอบให้ล้วน ชวนชื่นชม
แม่เคยหวี ผมให้ ก่อนไปส่ง
พาไปเรียน เขียนอ่าน ขับขานไป
ตอนลูกหวี ผมให้ ใจจะขาด
กลัวว่าแม่ จะหนาว ยามฝ่าลม
แม่เหนื่อยมา มากมาย จนกายล้า
จะไม่ร้อง ฟูมฟาย ให้ได้ยิน
ถึงจะกลั้น เสียงร้อง ยังก้องอยู่
ทุกสัมผัส จะห่างเหิน เกินบรรเทา
วันที่ลูก นอนเปลไกว ในผ้าอ้อม
ปลาตะเพียน แขวนไว้ ให้ลูกดู
แต่คืนนี้ แม่นอน ในเปลไม้
พร้อมพวงหรีด แขวนไว้ ด้วยไมตรี
ขอพระพุทธ นำท่านไป ใฝ่ธรรมะ
ขอพรเทพ ทุกพระองค์ ทรงสุบรรณ
ครั้งที่ลูก เดินทางไกล ยังไม่กลับ
เตรียมข้าวปลา รออยู่ แม่รู้ใจ
แม่อย่าห่วง กังวล ลูกคนนี้
ขอให้แม่ หลับตา แม้อาทร หัวใจลูก ดำดิ่ง จากยอดผา
ธารน้ำตา หลั่งริน แทบสิ้นใจ
แม้ไม่อาจ รับรู้ ลูกอยู่ใกล้
คือพระใน ใจลูก อยู่ทุกคราว
เคยสวมกอด ลูกไว้ ยามไข้หนาว
ทั้งสองเท้า นำลูกไป ให้เป็นคน
ปราถนา หยุดรั้ง ยังสับสน
เสียงทุกคน รอบข้าง ต่างระบาย
สุดประเสริฐ ลูกได้เกิด อย่างเฉิดฉาย
ลูกใจร้าย หรือเปล่า ยังเฝ้าตรม
เมื่อวัยเยาว์ ยิ่งทำให้ ใจขื่นขม
ลูกระทม ทดแทนแม่ แต่น้อยไป
เสื้อก็รีด จีบบรรจง ให้ตรงไว้
หน้าหนาวได้ ใส่เสื้อหนา ล้วนผ้าดี
เสื้อสะอาด หาใหม่ ให้แม่สวม
น้ำตาเอ่อ รินล้น สุดอาลัย
ลูกสัญญา ไม่ทำให้ ต้องถวิล
น้ำตาริน รดมือแม่ แค่เบาเบา
ด้วยรับรู้ แม่จากไป ใจลูกเฉา
เหลือแต่เงา เป็นรูปถ่าย ไว้ให้ดู
เสียงเพลงกล่อม แม่ร้อง ยังก้องหู
ลูกหลับอยู่ กลัวยุงกัด แม่พัดวี
เสียงสวดมนต์ กล่อมใจ ไปถึงแม่
ของผู้ที่ มาเคารพ อย่าครบครัน
ขอพรพระ ส่งท่านไป ถึงสวรรค์
รับแม่ฉัน ไว้สวมกอด ตลอดไป
แม่ไม่หลับ นับเวลา มาตอนไหน
ลูกหลับได้ แม่จึงกลับ เข้าหลับนอน
ทุกวลี ลูกจะจำ ที่พร่ำสอน
แล้วพักผ่อน นอนเถิดหนา อย่าจาบัลย์
ขอแสดงความเสียใจ กับ ท่านเขยดอนสาร ด้วยครับผม |
|
[จ. 30 ก.ย. 2556 - 18:31 น.]